Marcos 11
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs BKJ
1 Yesus naei Yerusalem yore nobewainye mo, nebei eke nibina yo bee hele Betfage bele Betania bele Zaitun moko enene honate. Nebeinye Yesus na moisa orowate yo ro bee ukeumi Betfagere ekete.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 Yesus yae nda ro beere weumi, “Mai bena yo eke honolere ebu. Nebei yone ebeubobe mo, keledai mbai ha yae wokainyelebe hanennele. Nebei keledai ro miyae yae na uwa ranne ehebeinyui mo. Nebei keledai ha bulaerenebobe yawenehobe mebe.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Ro yae miyae yae hinenayebena, ‘Rahere nebei keledai ha bulaerenebobere?’ mayae bee weumile, ‘Aei yun kena koukokene, na heki ban mo menenjembe.’ ”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Nda ro bee ekete mo, Yesus yae ukeumi wanen hubayeikoke. Keledai kelu nibi kaban enene imae romau bene ha wokainyele hebewole. Nebei keledai hare mo bulaereinyeboke.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Nebeinya ro miyae hebate nda beere hinaimi, “Rahere mokoneboberene nebei keledai na ha bulaereungele?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Yesus yae ukeumi hului yae hokolo bee ukeimine, nebei ro miyae ehe kaimikoke nebei keledai yawainyehoke ewate.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Nda keledai Yesusle bokore yawainyehoke ekate. Naei malo keledai moko ranne baikokera mo Yesus na randa yeufebeunguke.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Ro miyae helen bolen mewate. Hiwa na malo nibine bewate, hiwa na buro kelana o maensa na fae bele yae insewate nibine alowate.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Bere ate yo moisa mate yo nemene fomene kaenate,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Nebei yo waku foi moi baranne!
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Yesus naei Yerusalem yone ayeuboke Allahle ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene eweufike. Nebei imae ei ewerekoke mewerekoke wa eukuke. Be bahewolene na moisa orowate yo me bee oro nen bee bele kulun ukate Betania yore ewate.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Rene ya heuboke Betania yora Yerusalem yore alainyekoke ewate. Nibine ewate Yesus moni hubawounge.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Yesus nahaufa erele nibi enene ara no mbai fae yae houngeboke. Nobaeinye wa ijoko robounge nda ara no ani bele era, nebeibe na no kelaeunge mekate bae ani mbai ereiboi sele. Fae bangka mo erele, rabuhine ban nebei hee ara no ani omokoinye.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Yesus nda ara nore weunge, “Waeinya anibe ro miyae anenainyende bele!” Nebei a eleukoke na moisa orowate yo borowate.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nebeisa ekate Yerusalem yone mo, Yesus Allahle ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene eweufike, nebeinya huba raweuboke ro miyae naise hewate yo hukeweumi balayeke. Yahudi naei ban roi ijarowate Yahudi naei roi yae ibewaimi yo naei rambun koloi-koloi bele, aye merpati naise hewate yo naei anuwau bele nemene kou wae beumiyeke.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Hire hare ewaeisi naei naise haete rambun bele nebei Allahle imae eisa eyaroi ei.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Nebeisa Yesus nebeinya ro miyaere kelewoumi, Allahle yenjo kayaayo yae homo molaikokebe huwewaimi, “((Allah yae elele,)) ‘Raei imae obe nda kanina nemene ro miyae ebeli boi-boi anuwau wae enayelende.’ Nebeibe mayae mokaungeboke ‘yoko yo naei nalere yeuboke.’ ”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Imam yun-jun bele Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo bele nebei a boraiboke, nebeinye Yesusre honaibondere nibi baewate. Nebei holona Yesusre fe yae faewainye, rabuhine ban ro miyae nemene Naei a kelewoumire fa yae bowate.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Be bahewole mo, Yesus na moisa orowate yo bele Yerusalem yora aibaleke ewate.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Na rene hele, wenana nibi relahira bukaiboke ewate bae, na moisa orowate yo yae erewate bae, nane ara no kalaukoke, na kambune bele oke.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Petrus wenana yeuboke bene nekeungehikene Yesusre weunge, “Guru ijoko ereibone! Olomore neungebokae ara no kalaukoke ya.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Yesus yae weumi, “Na helebe wamale, Allahre mo hila rabo halennelena,
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 mai kena wauwau banna, elengkombe a na hele yae hila rabo halembena, nda elu na hului wennele, ‘Raweibo naubune etuwe!’ Allah yae nebei mekaise mokonde benate yakanate.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Nda abe bene nekenayembe: Mayae ebeli embombe, riyennehimbe rambun inyembere hila rabo elae yae halembe hele, nebei heere Allah enenjembe.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Nane merau weyae ebelire eungebonderena, wa kena einye hire kena ikele kanaena, nebei ro miyae naei beko bako mokoubokete u benera nundeneikote wa Arai Allah surgana nekele waei beko bako faeinyeneibote.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Ro miyae hi naei beko bakore u benera enundeikoinya, mai Arai surgane ekenekele Kiyae nane merau waei beko bakore efaeinyeiboi.”
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Yesus na moisa orowate yo bele Yerusalem yore bukaiboke ekate. Yesus Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene orowole mo, imam yun-jun, Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo, Yahudi yun-jun Yesusre erekainyelene nebeinye na bokore mekate.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Nda yo yae Yesusre hinewainye, “Ndele ro yae nda rambun nemene mokoyae? Wa kenare koyae huluibe mokoyae?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Yesus yae beumihoke weumi, “Reyae nane merau mare are hinerensimbere. Mare hinerensimbe mayae wo konsekombe, nebeisa mo mainya a hinaufehike, ‘Ndele ro yae Reyae nda rambun wanen mokale’ Reyae ufembe.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Reyae mare hinemale, ‘Yohanes bu koumi kiyaere nde yae ukeungele bu kowoumile, Allah yae, nda ro miyae yae?’ Mayae wo konseko!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Nebei yo nenaei mo kolowainye wa elate, “ ‘Allah yae ukeunge’ a yae umande bae, bensonde wemmele ‘Rahene Yohanes bu kowoumire na helere eleikoi kowaube?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Nebeibe yabi-yabi hele ‘ro miyae yae ukainyele mokowole yae’ umanderebe, rabuhine ban ro helen miyae helen mae Yohanesre yendo kayaalo hele elate. Meyae nare fe faemmile.”
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Nebeinye wainye, “Meyae isian.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.