Lucas 6

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sabat ya mbai mo Yesus na moisa orowate yo bele gandum heke nolora ewate na gandum ani bele hokayeke me yae haeyeke na rabingkae balayeke nebeisa euware anayeke.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Farisi yo yae wainye, “Rahene Yahudi naei era henare mayae asasi kaube, Sabat ya yae omokoi rambunbe mayae mekaumokaube?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Nebeibe Yesus yae weumi, “Naendae wanen, aei yobe Ondofolo kaban Daud na moisa hakainyekoke orayeke yo bele monine kowatene mokouboke u mekai mayae homone okoikoi?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Allahre ei mom-mom imae eise eweufike imam yoni-yoni yae mo anenaikonde feube yaroukoke na moisa hakainyekoke ro miyae bele ikeumi anaikoke. Musale walora wali heere foloukoke a huluinye nebei feu ro miyae hosoro anei sului.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Nebeisa Yesus weumi, “Reyae, Allahle bokora mekale ro miyae uware yeubokale Kiyae, Sabat ya na yunde yeubokale Reyae Niyae.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Sabat ya hine mo Allahre ei mom-mom imae mbainye Yesus eke kelewoumi. Nebeinye ro mbai na me meube reufi nimainyekoke nangkele eweufike.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo bele Farisi holona bele Yesusre kemere nenainyebonderene na ijoko ranne mo erainye, Sabat yare hiwa yore onomi yemmikonde era.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Nebeibe Yesus na u benere nekaimi ma isaeyeuboke. Nebeisa nebei ro na me reufire nimainyekoke kiyaere weunge, “Ainyu ndane meisebeinyu!” Nebei ro aunguke, yeufebeunguke.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Nebeisa mo nebei ro miyae nebeinye arilewole yore Yesus yae weumi, “Musale walora wali heere foloukoke a huluinye rahebe Sabat yane mokomale? Foibe mokomale, bekobe mokomale? Ro miyae wali holebe molomamile, hoi-soibe homale?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Nebei ro miyae nekatere nemene ereumikoke mo, nebei rore weunge, “Wa me neinye meu.” Nebei ro na mere mo nekeunge, na hibi na me foi yeuboke.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Nebeinye Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeikoke kelaeimi yo bele Farisi holona yo bele ikele hele kowate, arilaisike Yesusre mokonainyebondere ane kolowainye.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Ya mbai Naekore ebelire bonnele naeise Yesus mokore yeuketeke, reniai koko Allahre ebeline mo boungemeke.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Ya yolowole wa, na moisa orowate yore kaeneumikoke, nebei nolora ro me bee oro nen bee bele eleukoke wekeumi. Nda eleukoke yore Naei abu ako yae kaenewoumi. Nebei yo na ro nda niyae,
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Simon (Petrus yae Yesus ro roungeboke), Andreas Simon na aka baeke, Yakobus, Yohanes, Filipus, Bartolomeus,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Matius, Tomas, Yakobus Alfeusle fa kayee, Simon (Zelot yae kaenainye kiyae),
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Yudas Yakobusle fa, meke Yudas Iskariot kelaise neke kiyae.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Yesus nebei ro eleukoke yo bele mokora nanembaisa okate fau mbainye waisebeuboke. Nebei faunge ro miyae Yesusre hakainyekoke yo arilewole. Nane merau ro miyae helen hokowole, Yudea kanira, Yerusalem yora, nane merau bu haeinya yo beera Tirus bele Sidon bele.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Nda yo hokowole Yesus a elende boronate naeise, nane merau nera buloo katere Yesus onomire yemmile naeise mewate. Alo yae aumiboke kayeke yo mekate, Yesus onomi iwoumi.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Yesusle bokore ro miyae Na uware ikilenatere waere-waere relewainye, rabuhine ban Na uwara onomi yeumi elae nebeinya ro miyae nemene onomi yeumikoke.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Yesus na moisa orowate yore ereumikoke mo, nebeisa weumi,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Mayae nda heena monire kaube yo Allah mare narenembe uwa rembombene,
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Reyae Allahle bokora mekale ro miyae uware yeubokale Kiyae aerene
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Yo koi yo bae rei mai nendon kombe, rabuhine ban mai me buhae kaban sele surgane mokoungehake. Nendahina nebei u mekai beko ma yae na yobe nebei naei yae me u mbai Allahle yenjo kayaayore mokowaimi.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Nebeibe mayae run bele kangke bele hemboni bele rela bele yo
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Mayae nda heena kuikui maemae bele honoimeyayembe yo
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Mayae nda kanine eise moloimeyayembe yo
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Mayae boraufele yore Reyae wamale, mai yokeijore buhae hemmiyembe, ware ikele koimeyete kiyaere me u foi yae mokoungele,
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 ware olomore roronete kiyaere Allah riyeungele foi yae mokonnele, ware bekore mokonete kiyae naeise Allahre ebeli boungele.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Nde yae wa kahu reufi mefae ungetena, na reufi bele yeungele ungete. Wa ambelae rowendena, waeungehinde rowende nane merau malo hi bele yeungele.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Rambun hi rinyetena, na hibi nebei rambun yeungele. Waei rambun nukensandena, benen beneufonde naeise huku-huku yae okoinyemae.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Ware mokonayetere kena koyae ma, naei sului mbai yae hiwa yore mokoumile.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Ware kena buhaere heyayete yore mo wa kena buhae heumilena, rahe foibe rowele? U mekai bekore bakore mokoyate yo naei wanen mbai mokoyate.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Nane merau ro miyae ware foise mokoyayete yore mo waei foi mokoumiyendena, rahe foibe rowele? U mekai bekore mokoyate yo nebei wanen mbai na hului mokonaikonde!
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Benen benayeubonde bene yae nekenayetene elae yo wake yore wa hemboni rela yeumiyendena, rahe foibe rowele? U mekai bekore bakore mokoyate yo nebei wanen imokowate yeumira nebeisa riyeisiyaimile.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Naei sele nebei wanen ban! Wa yokeijore foi mokoumile nane merau buhae heumile. Nane merau ma hemboni rela yokeijo yae rinyetena, benen beneisote naeise u bene enekeijae. Wa me u naei wanen mokolena, Allah Hubalo Mando waei roibu hobeneikote, nane merau Allah Naei kelu omi yae ware elengkonde, rabuhine ban ro miyae helen foi eweyei yo bele u mekai bekore bakore koyate yo bele Allah foi yae mokoyeumi.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Mai Ako Allah ro miyaere yanekoi yase yae ei haweyeumi wanen mae mayae yanekoi yase bele nekembe.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Weyae hiwa yo naei bekore hului okoloijae, waei bekore hului ranayeisite bele. Ro miyae naei are weyae a hele ban mae eleijae, Allah ware beneufonde bele. Ro miyae hiwa naei beko u bene nundenayewende, nebei wanen mbai Allah waei beko faeinyeneibote.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Nendon yeumiyende waheumiyendena, nebei sului mbai ware mokonayewende benen kone-kone maemae enaikitete. Mehinin mae kolole yeumilena, nebei sului mbai ware mehinin mae kolonayewende inyayewende.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Nebeisa mo Yesus nda a ahuneuboke huwoumi, “Ijoko kumba kiyae benen ro ijoko kumba kiyaere yawennehondena, nebei bee bo einye eneibalende.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Guru mbai naei isaei bumana na fa-fa keleumira. Nebeibe isaei isaeyaeikoke fa-fa na guru u mekai wanen mbai nekenate.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Rahene wa aka baeke na ijokona kerende mo weyae eranae, nebeibe o kaban wa ijokonare bae weyae ereiboi?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Naendae wanen mae wa aka baeke na ijokona kerende rowelere weyae weungele, ‘Mei, wa ijokona keren roufei,’ nebeibe o kaban waei ijoko einyare bae weyae ehubaisi sele! Weyae faeu kai bee! Wa ijokona o kabanbe rowei! Ijoko foi erele mo wa, nebeisa wa aka baekele ijokona keren rowele.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “O foi ha foi na ani bekore omokoiboi. Nebei sului mbai o beko ha beko ani foise omokoiboi.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Nanira rowate ereiboyatera, nebeisa na no ro roiboyainye. Fonom kaiwa ara ani yae omokoiboi nane merau isa bele ora anggur ani yae omokoiboi.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Nebei sului mbai u mekai foi bele ro miyae na kena une foi honainyera a foi faeu foise eleyate. U mekai beko bele ro miyae na kena une beko honatera a bekore eleyate. Na kena u einya hului mbaibe neuwara baleimeyate.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Rahene mayae Rare kaeneyaufe, ‘Tuhan, Tuhan,’ nebeibe mai wali bae Raei a weyamale huluinye omokoyei?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Ro miyae Rangkele mbainye nekate yo nane merau Raei are boraise huluinye mokate yo naeise Reyae kelerembombe.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Naei u mekai ro mbai imae ruka ranne heuboke wanen. Alune yane hu foi mekele foinyene nebei imae kusei mahei ban hebende.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Ro miyae Reyae huwamaele are boraikoke mere ure omokoyei yo naeise Reyae kelerembombe. Naei u mekai ro mbai na imae ifau ranne heuboke wanen. Alune yane mende wende nebei imae kelambonde kulun ya, nemene beko yembonde.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.