Lucas 20

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ya mbai Allahre ei mom-mom imae na kaban sele imaehounge Allahle a foi faeu foinye Yesus huwoumi yae imam yun-jun bele Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyaeiboke kelaeimi yo bele Yahudi yun-jun bele
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 mekate Yesusre hinainye, “Nde yae nda elae ikete?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Nebeibe Yesus yae weumi, “Reyae benen mare hinerensimbere.
3 Jesus respondeu:
4 Yohanes ndele ro yae bure kowoumi, Allahle ro yae, ro miyae ro yae?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Nebei ro na mo-mo arileufike elate, “Allahle ro yae elemakondena, Neyae aere wemmele, nebei wanenna rahene naei are elele huluinye mayae ehakoiboi?
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Benen, ro miyae naeinya yae elemakondena, nda ro miyae boronate bae aere ruka yae hainyaimele, rabuhine ban naei u benera nekaimi Yohanes Allahle yendo kayaalo.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Nebeinye Yesusre wainye, “Meyae maeisaei ban.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Yesus yae weumi, “Reyae nane merau mare ewei, ndele elae yae nda rambun emere-emere mokale.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Yesus nebei ro miyae arilewolere nda ahuba ahuneuboke huwoumi, “Kani rowa mbai anggur heke mokouboke. Nebeisa roi yae mokonate yore nebei heke kinyeumiboke, kulun uke, yo hire kolone oroweke.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Anire hokonate hee, nebei kani rowa naei yebaei bubaei mbaise ukeunge ewole naei ani kayeere rowende. Nebeibe nebei hekere mokate yo yae nare rahuae baikoke hukainyehike na me bangka u bangka yae ewole.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Nebei heke rowa benen yebaei bubaei hi ukeunge ewole. Nda kiyae mekere benen bowate fe mokainyeboke nebei hului mbai ukainyele na me bangka yae ewole.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Nebei heke rowa yebaei bubaei name nendo ukeunge eke. Nebei heke yo herawaikoke bowate ba hainyebokera, kaeibokate heke ele moinye wokate.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 “Nebeisa bae nebei heke rowa yae elele, ‘Benen rahebe reyae mokorebondere. Mana raei kenare kanale fabe ufende endere. Neyae endene, ndi yo fe faenainyele era.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 “Nebeibe nebei heke rowa na kelu mewole erekainyelene nebei hekere mokate yo naeise naeise elate, ‘Naeko herendera nda hekere rowende kiyae niyae. Mem homabondere! Nda rambun rambun nukembonde aeise inyaibondere.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Nebei fare yobaiboke ekate heke moinye haiboke.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Reyae elale meube nebei heke yore houkoube hele, nebeisa nebei hekere mo roweube benen hiwa yore yemmile.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Yesus nebei ro miyaere ijoko ereumi mo wa elele, “Nebei wanen mae elaubena, nda Allahle homofaene honole a rahe naeise molaikoke?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ro miyae nde nebei ruka ranne ruwende kiyae mohi mohi kamai kamai yembonde; nde nebei ruka yae onde wende herawembondena, kani man kela mande yembonde.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyaeiboke kelaeimi yo bele imam yun-jun bele na hibi Nare ikilenaikonde nibi mbai baewainye rabuhine ban naeisaei Yesus naei u naeibe nebei ahuba ahuneuboke huweyole. Nebeibe ro miyae helen erewaimine fe yae faewate.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Nebei yo Yesusre naei ijoko ranne mo erainye. Ro mbembare a moi-moi yae mokaimikoke Yesusle bere ame-ame yae wali himalainyeboke yo yae enate. Yesusre melaeli roronainyele a mahi wanen elengkondena, nebei kanire ikileuboke Ondofolole me einye kinyenaibonde naeise.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Nebei ro a moi-moise mokaimikoke yo ekate Yesusre wainye, “Guru, meyae maeisaei nekande Waei a faeu kelaemae nemene na hele mo. Nane merau Allah a wete hului wali nibi naeise rore miyaere na bene-bene wamae, be ijokone erei.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Mana maere na yaka yae weime, Kaisarre pajak imanele, eyeijae?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Yesus nebei yo naei holoka kate isaeyeubokene weumi,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Nebei roi mbai Rare kelensebo. Ndele me nou bele ro yun bele honole?”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Nebei yo yae wainye, “Kaisarle.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Nebei ro miyae nolone Yesus naei a faeu mbai sambai walangkare wainyejeke na hului ban yeuboke. Naei a eleukokene nebei yo fa yae bowate nane merau a ban faeu ban yaeiboke.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Saduki ro miyae (nda yo yae elate ro miyae heraiboke yo benen ewaleiboi) hiwa Yesusle bokore mekate. Yesusre hinainye,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Guru, Musa nda a huwe a relen aere harawoume, ‘Ro mbai miyae rowende na fa ban mae herendena, nebei ro hereke naei aka baeke hele yae nebei miyaenale nekenete, naeka naei orona menare holensindere.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Roko mbai ro mehine bee bele naeka nauwake nekewate. Na bena kiyae miyae rouke na fa ban mae nekeikoke neyae hereke.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Nauwake bee nendo nebei miyaenale rouke nane merau fa ban mae hereke.
30 o segundo
31 Nebei wanen mae mo, oke nauwake na nime kalaikoinya kiyaele nekeikoke na fa ban mae hereke.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Nebei miyae nebei sului mbai na moisa na fa ban mae hereke.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Nebei ro yoni-yoni na mehine beene nemene nangkele nekaikokene, mende herewate yo benen anainyunde heene, nda miyae naei sele ndele nekenete?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Yesus yae weumi, “Nda heena ro miyae yaronate, maengke rore enate.
34 Jesus respondeu:
35 Nebeibe bena ya fokehonolene, Allah yae wemmile anainyunde yo, benen rone miyaene kewa yumake mbainye ohonoi.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Allahle malaikat ekainyekate wanen, naei wanen enainyekende, here ehubayeikoi. Rabuhine ban heraibokera walenaibondene, nebeinye ndine Allahle kelu omire enayembonde.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Musa na yaka yae kelewoume, ro miyae herewate yo walenaibonde. Rabuhine ban isa folon i yae bewolene Musa yae Allahre nda ro yae kaenewounge, ‘Abrahambe Allah, Ishakle Allah, Yakuble Allah.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Nebei aerene Neyae wali yo naei Allah ya, nulu mahe naei Allah ban. Allahle ro be ro yoinye ro miyae nemene wali bele nekate.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ro mbemba Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyaeiboke kelaeimi yo yae wainye, “Waei a foi sele eleukokae.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Benende hinenainyelere, nebei yo fe yae faewainye.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Yesus nebei yore hineumi, “Rahene ro miyae yae Wali Ondofolo, Ondofolo Daudle orona mena yae elate?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Daud nenaeijae homofae Mazmurne moloukoke,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 mende wa yokeijo nemene mokoremikonde
43 até que eu ponha
44 “Daud yae Tuhan mae kaeneungena, naendae wanen benen Wali Ondofolore Daudle orona mena yae elemakonde?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Nebei ro miyae Yesus ane elele borainye yae, Yesus weke na moisa orowate yore weumi,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Kayaa hebembe ndi Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyaeiboke kelaeimi yo. Nare rore melaeinyaimile naeise malo koko neme yae hireikoyate. Nai hei-sei anuwaunge ate bohire bohire eyorate. Ei mom-mom imaene anuwau foise nare baeyate, nebei sului mbai raman bulau nolone.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Miyae hi na molo herele bae, naei imae einya rambun-rambun belae walae yae yaroyate. Na bekore felenaikonde naeise, Allahre ebeli koko eibainye. Allah nebei yore ehee bukulu na ehekaei sele emmiwononde.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.