Lucas 1
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NVT
1 Foi moi, Teofilus. Ro miyae helen mae nda rambun aei nolone bewatere homone uwa nihaeinyehike hauwate.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Huba ijokore eraiboke yo yae huwaime wanen, naei wanen mbai na homone hauwate. Nebei yo yae nda a heraeyaiboke.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Nemene, reyae na hubara meungehaleukokale, ra ura hubawanale naei foi sele benen ware homone na foi moi yae na hubara hufeumendere.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Na bena ware kelewayete naeinya hele niyae.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Ro mbai na ro Zakharia. Neyae imam Abiale riyana. Nda Zakharia imamde hebewole hee yae Herodes Yudea kanire Ondofolore hebewole. Nda Zakharia na miyae na ro Elisabet, Harunbe orona mena.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Hokolo bee ro bele miyae bele Allahle ro be ro yoinye wali himaleinyeboke yo. Allah yae Musare ukeunge wali heere foloukoke are hubara haeisa yaneinyeke.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Elisabet kihone, hokolo bee na fa ban mo nekeimeke, rorele miyaenale meijeukoke.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 — ausente —
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 — ausente —
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 O ha ongkou fololo bele ongkou felewole hee, ro miyae moinye woke yo naeise naeise Allahre ebeli bowainye.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Zakharia hili era akau era ongkounge felewole hee, euweke ongkou felei-felei itukai meube reufira Allahle malaikat uwa yakaungeboke.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Nebei malaikat erekeungene, kulu-kulu yeuboke, fe yae waku yae roukeunge.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Nebeibe malaikat yae weunge, “Fe efaeijae, Zakharia, webeli kali boyanae Allah be hineubokete. Wa miyae Elisabet kelu mbai hononetere, Yohanes yae hele ro roubonde.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Nda fa honondene, weyae rei mai aneibote kole, ro miyae woke yo nebei sului mbai konate hukelenate.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Allahle ro be ro yoinye Nare ro bele enneronde. Bu elae aneyei sele nekenende. Nenakele kou ei yahi eisa menduwende heera, Allahle Roh yae ei annebonde.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Nda fa hononde Israel yoni-yoni helen sele mokommile bukenate naei Tuhan Allah a wemmile hului nekenate.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Allahle burelen boi-boi rore yembonde. Allahle yendo kayaalo Elia Allahle Roh bele elae wake bele Allahle kaliare mokowole wanen Yohanes mokonde. Ako naei mokommile bukenaibonde na kelu omi bele rei mai yae nekenate nane merau be elae u elae ro miyaere mokommile wali himalainyeboke yo isaei hebaen bele huwate are boronate. Tuhan huwemmile a hului nekenate ro miyae holo mbai neyae mokommihande.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Zakharia yae weunge, “Reyae rorelebe yeubokale. Ra miyae nebei sului mbai miyaenalebe yeuboke. Naendae mekai yae nda a waraere reyae a hele yae elerekonde?”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Nebei malaikat yae weunge, “Reyae malaikat Gabriel yae ware wawale. Reyae Allahle bene hebeyale. Neyae ukeufe nda rei mai bele a ware mekawawale.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Nda wawale a mbai sambai weyae na helere eleikoinye, mana yara weyae a mun faeu mun yeubonde nekeumende, nda a wawale na hului menaibende erele.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Ro miyae moinye woke yo nare ereiko rakeiko yae kainye, a hin-sin mae hinate: “Rahene Zakharia nda heki nen eke wabeyole.”
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Rakainye mo, Zakharia meukuke, a mun yeuboke. Ro miyae erainyere Zakharia me weije-weije yae koumi, a eleikoi sului. Nebeinye ro miyae isaeyaeiboke Zakharia era buhibe kaneungeboke.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Nebeisa imam kalia mokowole hee baeufoke mo, Zakharia kulun uke imaere ewole.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Nekaikoke na heki ban mo Elisabet emale yeuboke. Oko maehae mbai na imae einye mo meungekeukoke.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Nda a bae elewole, “Ro yae miyae yae kiho nekewekalene a wewe kaisekere Allah nou heufekoke. Mana yara onomi foka Allah meufeyeke.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Elisabet emale oko mehine mbai nendo yeuboke mo, Allah Na malaikat Gabrielre ukeunge Galilea kanina Nasaret yore eke.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Gabriel ukeunge eke miyae yele maengke yele mbai na ro Mariale bokore eke. Nda maengke Yusuf rowendere a hokaikoke. Nda Yusuf Ondofolo Kaban Daudle orona mena.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Nebei malaikat Mariale bokore eke mo weunge, “Allah ware onomi foka yae ei hawenewende, wangkele mbainye nekefobe.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Malaikat nda a mekai ukeungene Maria kulu-kulu hele yeuboke. Na kena eisa elele, “Rahe a mabe nda malaikat meke haraungeboke eleukoke.”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Nebeibe malaikat benende weunge, “Fe efaeijae, Maria. Allah ware onomi foka yae ei hawete.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Weyae emale yeubondera, kelu mbai honole, Yesus yae hele ro roubonde.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Neyae kaban yembonde, Allah Hubalo Mando Na Kelu yae kaenenainyele. Na yobe Ondofolo Kaban Daudle yo waku Allah Nare kinyennele.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Mende Yakuble orona mena yo naei Ondofolore yembonde, nekenende huba ban haei ban.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae miyae yele maengke yele ya. Naendae wanen mae nda a rare warae benate?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Nebeibe malaikat yae weunge, “Allahlena Roh waei rande onde, Allahle elae wake mende ei aneubondene, Allah yae nda nene waewae Fare Naei Fa yae elende.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Boroibo, waka baeke Elisabet, kiho kaeneimeyainye miyaebe, emale oko mehine mbaibe yeuboke.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Rabuhine ban Allahlena rambun nemene na hului yembonde.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae Allah Naei yebaei bubaei ya. Ninae lonbe nemene waei are eleyae huluinye raei u ranne yembonde.”
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Na heki ban mo, Maria erambun mokoungehake kulun uke, yo mbai Yudea kanina moko nolone honolere eke.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Nebei ijenne Zakhariale imae hebelene. Maria eweufike Elisabetre ro bere melaeyeungeboke.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Mariale are mo Elisabet boroke bae, na kou yahi einya fa nenaeijae eiso meiso howole nane merau Allahle Roh Elisabetre ei aungeboke.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Nebeisa kaenele, “Ewole mewole miyae maengke nolora wembai onomi foka yae ei aubokete. Foi sele moi sele waei koufa yahira honole fa.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Raei Tuhan nenake weyae mekaene raei kena roweufehike.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Rone mo melaeyaerae bae, kou yahi na fa reinye oro kena me kena rorole.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Reyae Allahre ebeli banale weyae onomi foka hubaungele, rabuhine ban Allah ware uwote a nemene benate naeise hila rabo haleyaene.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Maria yae weunge,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Reyae roweisi-roweisi kale,
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 — ausente —
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 — ausente —
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Ro miyae Nare hubara haeisa yanainyeke yo norona mena bele
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Allah Hubalo Mando rambun emere-emere mokowole,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ondofolo-ondofolo hiwa Na yo malo bele yae herewoumi,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Monine kowate yo raman foise narewoumi wande bewate,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Allah Naei are raufike huluinye,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Maebu naei maeko natere ukeumi hului
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Maria oko name hului Elisabetle bokone nekeukoke mo, nebeisa kulun uke naei imaere ewole.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Meke ya na hului yeuboke mo, Elisabet kelu fabe hongke.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Elisabetre yaneikoi yase yae Tuhan ei hawewoungere imae ribo mbainye yo nane merau naei aka baeke borowatene, nangkele rei mai kowate.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Nebei kelu fa hongkate ya mehine name mo, na ro uwa elan nenaisande naeise Allahre ei mom-mom imaere mekate. Naei yohona ro miyae naeko Zakhariale ro bu yae ronaibondere kena kowate.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Nebeibe nda fa nenake yae weumi, “Nebei ro kena ban, Yohanes yae ro romabonde.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Nebei ro miyae yae wainye, “Waei akana baekena nda ro wanen ewei mo.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Nebeinye Zakhariare a hinenainyehindere me yae mo kowainye, “Nde yae nda fa ro romambondere?”
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Zakharia homore molongkondere homofae riyeumihike, ikainyele, nebeinye moloukoke, “Na ro Yohanes.” Ro miyae na fangkengke bele bowate.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Nebei heera Zakharia na he mabon raweuboke na a bele Allahre benen buma kolowounge.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Naei imae ribona nekewate yo euwa kaeu-kaeu mo kaeuwate. Nebeisa nda a Yudea kani mokona ro miyae bele eufureukoke borowate.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Allah nare na hele ei aungebokene, ro miyae helen nda are borowate yo a hin-sin mae hinewate, nenaeijae na kenara mo elewate, “Kabanne nda fa rahere enjembonde?”
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Nebei fa Yohanes naeko Zakharia, Allahle Roh yae maemae koungekoke mo Allahlena a elewole,
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Men, Allahre buma koloman
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Allah Walilo mbai raneujeke,
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Nendahina Allah Naei yenjo kayaayo walora eleukoke hului mokoukoke.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 — ausente —
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 — ausente —
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Zakharia yae benende elele,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Weyae Allahle holona ro miyaere weumile
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Nda nemene Allah yanekoi yase bele Kiyae randa mo.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Onde ro miyae ouben nolone nekate yo
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Nebei Zakharia na fa kaban bewole, na u bene wa bene maemae kowounge. Neyae a kala-kala anuwaunge ennekengkondera Israel ro miyaere uwa memmikelembonde hee.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.