Lucas 1
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NAA
1 Foi moi, Teofilus. Ro miyae helen mae nda rambun aei nolone bewatere homone uwa nihaeinyehike hauwate.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Huba ijokore eraiboke yo yae huwaime wanen, naei wanen mbai na homone hauwate. Nebei yo yae nda a heraeyaiboke.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nemene, reyae na hubara meungehaleukokale, ra ura hubawanale naei foi sele benen ware homone na foi moi yae na hubara hufeumendere.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Na bena ware kelewayete naeinya hele niyae.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Ro mbai na ro Zakharia. Neyae imam Abiale riyana. Nda Zakharia imamde hebewole hee yae Herodes Yudea kanire Ondofolore hebewole. Nda Zakharia na miyae na ro Elisabet, Harunbe orona mena.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Hokolo bee ro bele miyae bele Allahle ro be ro yoinye wali himaleinyeboke yo. Allah yae Musare ukeunge wali heere foloukoke are hubara haeisa yaneinyeke.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Elisabet kihone, hokolo bee na fa ban mo nekeimeke, rorele miyaenale meijeukoke.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 O ha ongkou fololo bele ongkou felewole hee, ro miyae moinye woke yo naeise naeise Allahre ebeli bowainye.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Zakharia hili era akau era ongkounge felewole hee, euweke ongkou felei-felei itukai meube reufira Allahle malaikat uwa yakaungeboke.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nebei malaikat erekeungene, kulu-kulu yeuboke, fe yae waku yae roukeunge.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Nebeibe malaikat yae weunge, “Fe efaeijae, Zakharia, webeli kali boyanae Allah be hineubokete. Wa miyae Elisabet kelu mbai hononetere, Yohanes yae hele ro roubonde.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Nda fa honondene, weyae rei mai aneibote kole, ro miyae woke yo nebei sului mbai konate hukelenate.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Allahle ro be ro yoinye Nare ro bele enneronde. Bu elae aneyei sele nekenende. Nenakele kou ei yahi eisa menduwende heera, Allahle Roh yae ei annebonde.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Nda fa hononde Israel yoni-yoni helen sele mokommile bukenate naei Tuhan Allah a wemmile hului nekenate.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Allahle burelen boi-boi rore yembonde. Allahle yendo kayaalo Elia Allahle Roh bele elae wake bele Allahle kaliare mokowole wanen Yohanes mokonde. Ako naei mokommile bukenaibonde na kelu omi bele rei mai yae nekenate nane merau be elae u elae ro miyaere mokommile wali himalainyeboke yo isaei hebaen bele huwate are boronate. Tuhan huwemmile a hului nekenate ro miyae holo mbai neyae mokommihande.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zakharia yae weunge, “Reyae rorelebe yeubokale. Ra miyae nebei sului mbai miyaenalebe yeuboke. Naendae mekai yae nda a waraere reyae a hele yae elerekonde?”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Nebei malaikat yae weunge, “Reyae malaikat Gabriel yae ware wawale. Reyae Allahle bene hebeyale. Neyae ukeufe nda rei mai bele a ware mekawawale.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Nda wawale a mbai sambai weyae na helere eleikoinye, mana yara weyae a mun faeu mun yeubonde nekeumende, nda a wawale na hului menaibende erele.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Ro miyae moinye woke yo nare ereiko rakeiko yae kainye, a hin-sin mae hinate: “Rahene Zakharia nda heki nen eke wabeyole.”
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Rakainye mo, Zakharia meukuke, a mun yeuboke. Ro miyae erainyere Zakharia me weije-weije yae koumi, a eleikoi sului. Nebeinye ro miyae isaeyaeiboke Zakharia era buhibe kaneungeboke.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Nebeisa imam kalia mokowole hee baeufoke mo, Zakharia kulun uke imaere ewole.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Nekaikoke na heki ban mo Elisabet emale yeuboke. Oko maehae mbai na imae einye mo meungekeukoke.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Nda a bae elewole, “Ro yae miyae yae kiho nekewekalene a wewe kaisekere Allah nou heufekoke. Mana yara onomi foka Allah meufeyeke.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Elisabet emale oko mehine mbai nendo yeuboke mo, Allah Na malaikat Gabrielre ukeunge Galilea kanina Nasaret yore eke.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Gabriel ukeunge eke miyae yele maengke yele mbai na ro Mariale bokore eke. Nda maengke Yusuf rowendere a hokaikoke. Nda Yusuf Ondofolo Kaban Daudle orona mena.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Nebei malaikat Mariale bokore eke mo weunge, “Allah ware onomi foka yae ei hawenewende, wangkele mbainye nekefobe.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Malaikat nda a mekai ukeungene Maria kulu-kulu hele yeuboke. Na kena eisa elele, “Rahe a mabe nda malaikat meke haraungeboke eleukoke.”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Nebeibe malaikat benende weunge, “Fe efaeijae, Maria. Allah ware onomi foka yae ei hawete.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Weyae emale yeubondera, kelu mbai honole, Yesus yae hele ro roubonde.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Neyae kaban yembonde, Allah Hubalo Mando Na Kelu yae kaenenainyele. Na yobe Ondofolo Kaban Daudle yo waku Allah Nare kinyennele.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Mende Yakuble orona mena yo naei Ondofolore yembonde, nekenende huba ban haei ban.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae miyae yele maengke yele ya. Naendae wanen mae nda a rare warae benate?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Nebeibe malaikat yae weunge, “Allahlena Roh waei rande onde, Allahle elae wake mende ei aneubondene, Allah yae nda nene waewae Fare Naei Fa yae elende.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Boroibo, waka baeke Elisabet, kiho kaeneimeyainye miyaebe, emale oko mehine mbaibe yeuboke.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Rabuhine ban Allahlena rambun nemene na hului yembonde.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae Allah Naei yebaei bubaei ya. Ninae lonbe nemene waei are eleyae huluinye raei u ranne yembonde.”
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Na heki ban mo, Maria erambun mokoungehake kulun uke, yo mbai Yudea kanina moko nolone honolere eke.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Nebei ijenne Zakhariale imae hebelene. Maria eweufike Elisabetre ro bere melaeyeungeboke.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Mariale are mo Elisabet boroke bae, na kou yahi einya fa nenaeijae eiso meiso howole nane merau Allahle Roh Elisabetre ei aungeboke.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Nebeisa kaenele, “Ewole mewole miyae maengke nolora wembai onomi foka yae ei aubokete. Foi sele moi sele waei koufa yahira honole fa.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Raei Tuhan nenake weyae mekaene raei kena roweufehike.
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Rone mo melaeyaerae bae, kou yahi na fa reinye oro kena me kena rorole.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Reyae Allahre ebeli banale weyae onomi foka hubaungele, rabuhine ban Allah ware uwote a nemene benate naeise hila rabo haleyaene.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maria yae weunge,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Reyae roweisi-roweisi kale,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ro miyae Nare hubara haeisa yanainyeke yo norona mena bele
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Allah Hubalo Mando rambun emere-emere mokowole,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ondofolo-ondofolo hiwa Na yo malo bele yae herewoumi,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Monine kowate yo raman foise narewoumi wande bewate,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Allah Naei are raufike huluinye,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Maebu naei maeko natere ukeumi hului
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Maria oko name hului Elisabetle bokone nekeukoke mo, nebeisa kulun uke naei imaere ewole.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Meke ya na hului yeuboke mo, Elisabet kelu fabe hongke.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Elisabetre yaneikoi yase yae Tuhan ei hawewoungere imae ribo mbainye yo nane merau naei aka baeke borowatene, nangkele rei mai kowate.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Nebei kelu fa hongkate ya mehine name mo, na ro uwa elan nenaisande naeise Allahre ei mom-mom imaere mekate. Naei yohona ro miyae naeko Zakhariale ro bu yae ronaibondere kena kowate.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Nebeibe nda fa nenake yae weumi, “Nebei ro kena ban, Yohanes yae ro romabonde.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Nebei ro miyae yae wainye, “Waei akana baekena nda ro wanen ewei mo.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Nebeinye Zakhariare a hinenainyehindere me yae mo kowainye, “Nde yae nda fa ro romambondere?”
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Zakharia homore molongkondere homofae riyeumihike, ikainyele, nebeinye moloukoke, “Na ro Yohanes.” Ro miyae na fangkengke bele bowate.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Nebei heera Zakharia na he mabon raweuboke na a bele Allahre benen buma kolowounge.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Naei imae ribona nekewate yo euwa kaeu-kaeu mo kaeuwate. Nebeisa nda a Yudea kani mokona ro miyae bele eufureukoke borowate.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Allah nare na hele ei aungebokene, ro miyae helen nda are borowate yo a hin-sin mae hinewate, nenaeijae na kenara mo elewate, “Kabanne nda fa rahere enjembonde?”
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Nebei fa Yohanes naeko Zakharia, Allahle Roh yae maemae koungekoke mo Allahlena a elewole,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Men, Allahre buma koloman
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Allah Walilo mbai raneujeke,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Nendahina Allah Naei yenjo kayaayo walora eleukoke hului mokoukoke.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Zakharia yae benende elele,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Weyae Allahle holona ro miyaere weumile
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Nda nemene Allah yanekoi yase bele Kiyae randa mo.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Onde ro miyae ouben nolone nekate yo
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Nebei Zakharia na fa kaban bewole, na u bene wa bene maemae kowounge. Neyae a kala-kala anuwaunge ennekengkondera Israel ro miyaere uwa memmikelembonde hee.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.