Lucas 1
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARIB
1 Foi moi, Teofilus. Ro miyae helen mae nda rambun aei nolone bewatere homone uwa nihaeinyehike hauwate.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Huba ijokore eraiboke yo yae huwaime wanen, naei wanen mbai na homone hauwate. Nebei yo yae nda a heraeyaiboke.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nemene, reyae na hubara meungehaleukokale, ra ura hubawanale naei foi sele benen ware homone na foi moi yae na hubara hufeumendere.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Na bena ware kelewayete naeinya hele niyae.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Ro mbai na ro Zakharia. Neyae imam Abiale riyana. Nda Zakharia imamde hebewole hee yae Herodes Yudea kanire Ondofolore hebewole. Nda Zakharia na miyae na ro Elisabet, Harunbe orona mena.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Hokolo bee ro bele miyae bele Allahle ro be ro yoinye wali himaleinyeboke yo. Allah yae Musare ukeunge wali heere foloukoke are hubara haeisa yaneinyeke.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Elisabet kihone, hokolo bee na fa ban mo nekeimeke, rorele miyaenale meijeukoke.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 — ausente —
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 O ha ongkou fololo bele ongkou felewole hee, ro miyae moinye woke yo naeise naeise Allahre ebeli bowainye.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Zakharia hili era akau era ongkounge felewole hee, euweke ongkou felei-felei itukai meube reufira Allahle malaikat uwa yakaungeboke.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Nebei malaikat erekeungene, kulu-kulu yeuboke, fe yae waku yae roukeunge.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Nebeibe malaikat yae weunge, “Fe efaeijae, Zakharia, webeli kali boyanae Allah be hineubokete. Wa miyae Elisabet kelu mbai hononetere, Yohanes yae hele ro roubonde.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Nda fa honondene, weyae rei mai aneibote kole, ro miyae woke yo nebei sului mbai konate hukelenate.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Allahle ro be ro yoinye Nare ro bele enneronde. Bu elae aneyei sele nekenende. Nenakele kou ei yahi eisa menduwende heera, Allahle Roh yae ei annebonde.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Nda fa hononde Israel yoni-yoni helen sele mokommile bukenate naei Tuhan Allah a wemmile hului nekenate.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Allahle burelen boi-boi rore yembonde. Allahle yendo kayaalo Elia Allahle Roh bele elae wake bele Allahle kaliare mokowole wanen Yohanes mokonde. Ako naei mokommile bukenaibonde na kelu omi bele rei mai yae nekenate nane merau be elae u elae ro miyaere mokommile wali himalainyeboke yo isaei hebaen bele huwate are boronate. Tuhan huwemmile a hului nekenate ro miyae holo mbai neyae mokommihande.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Zakharia yae weunge, “Reyae rorelebe yeubokale. Ra miyae nebei sului mbai miyaenalebe yeuboke. Naendae mekai yae nda a waraere reyae a hele yae elerekonde?”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Nebei malaikat yae weunge, “Reyae malaikat Gabriel yae ware wawale. Reyae Allahle bene hebeyale. Neyae ukeufe nda rei mai bele a ware mekawawale.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Nda wawale a mbai sambai weyae na helere eleikoinye, mana yara weyae a mun faeu mun yeubonde nekeumende, nda a wawale na hului menaibende erele.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Ro miyae moinye woke yo nare ereiko rakeiko yae kainye, a hin-sin mae hinate: “Rahene Zakharia nda heki nen eke wabeyole.”
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Rakainye mo, Zakharia meukuke, a mun yeuboke. Ro miyae erainyere Zakharia me weije-weije yae koumi, a eleikoi sului. Nebeinye ro miyae isaeyaeiboke Zakharia era buhibe kaneungeboke.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Nebeisa imam kalia mokowole hee baeufoke mo, Zakharia kulun uke imaere ewole.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Nekaikoke na heki ban mo Elisabet emale yeuboke. Oko maehae mbai na imae einye mo meungekeukoke.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Nda a bae elewole, “Ro yae miyae yae kiho nekewekalene a wewe kaisekere Allah nou heufekoke. Mana yara onomi foka Allah meufeyeke.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Elisabet emale oko mehine mbai nendo yeuboke mo, Allah Na malaikat Gabrielre ukeunge Galilea kanina Nasaret yore eke.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Gabriel ukeunge eke miyae yele maengke yele mbai na ro Mariale bokore eke. Nda maengke Yusuf rowendere a hokaikoke. Nda Yusuf Ondofolo Kaban Daudle orona mena.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Nebei malaikat Mariale bokore eke mo weunge, “Allah ware onomi foka yae ei hawenewende, wangkele mbainye nekefobe.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Malaikat nda a mekai ukeungene Maria kulu-kulu hele yeuboke. Na kena eisa elele, “Rahe a mabe nda malaikat meke haraungeboke eleukoke.”
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Nebeibe malaikat benende weunge, “Fe efaeijae, Maria. Allah ware onomi foka yae ei hawete.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Weyae emale yeubondera, kelu mbai honole, Yesus yae hele ro roubonde.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Neyae kaban yembonde, Allah Hubalo Mando Na Kelu yae kaenenainyele. Na yobe Ondofolo Kaban Daudle yo waku Allah Nare kinyennele.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Mende Yakuble orona mena yo naei Ondofolore yembonde, nekenende huba ban haei ban.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae miyae yele maengke yele ya. Naendae wanen mae nda a rare warae benate?”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Nebeibe malaikat yae weunge, “Allahlena Roh waei rande onde, Allahle elae wake mende ei aneubondene, Allah yae nda nene waewae Fare Naei Fa yae elende.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Boroibo, waka baeke Elisabet, kiho kaeneimeyainye miyaebe, emale oko mehine mbaibe yeuboke.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Rabuhine ban Allahlena rambun nemene na hului yembonde.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae Allah Naei yebaei bubaei ya. Ninae lonbe nemene waei are eleyae huluinye raei u ranne yembonde.”
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Na heki ban mo, Maria erambun mokoungehake kulun uke, yo mbai Yudea kanina moko nolone honolere eke.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Nebei ijenne Zakhariale imae hebelene. Maria eweufike Elisabetre ro bere melaeyeungeboke.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Mariale are mo Elisabet boroke bae, na kou yahi einya fa nenaeijae eiso meiso howole nane merau Allahle Roh Elisabetre ei aungeboke.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Nebeisa kaenele, “Ewole mewole miyae maengke nolora wembai onomi foka yae ei aubokete. Foi sele moi sele waei koufa yahira honole fa.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Raei Tuhan nenake weyae mekaene raei kena roweufehike.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Rone mo melaeyaerae bae, kou yahi na fa reinye oro kena me kena rorole.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Reyae Allahre ebeli banale weyae onomi foka hubaungele, rabuhine ban Allah ware uwote a nemene benate naeise hila rabo haleyaene.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Maria yae weunge,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Reyae roweisi-roweisi kale,
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ro miyae Nare hubara haeisa yanainyeke yo norona mena bele
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Allah Hubalo Mando rambun emere-emere mokowole,
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Ondofolo-ondofolo hiwa Na yo malo bele yae herewoumi,
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Monine kowate yo raman foise narewoumi wande bewate,
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Allah Naei are raufike huluinye,
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Maebu naei maeko natere ukeumi hului
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Maria oko name hului Elisabetle bokone nekeukoke mo, nebeisa kulun uke naei imaere ewole.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Meke ya na hului yeuboke mo, Elisabet kelu fabe hongke.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Elisabetre yaneikoi yase yae Tuhan ei hawewoungere imae ribo mbainye yo nane merau naei aka baeke borowatene, nangkele rei mai kowate.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Nebei kelu fa hongkate ya mehine name mo, na ro uwa elan nenaisande naeise Allahre ei mom-mom imaere mekate. Naei yohona ro miyae naeko Zakhariale ro bu yae ronaibondere kena kowate.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Nebeibe nda fa nenake yae weumi, “Nebei ro kena ban, Yohanes yae ro romabonde.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Nebei ro miyae yae wainye, “Waei akana baekena nda ro wanen ewei mo.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nebeinye Zakhariare a hinenainyehindere me yae mo kowainye, “Nde yae nda fa ro romambondere?”
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Zakharia homore molongkondere homofae riyeumihike, ikainyele, nebeinye moloukoke, “Na ro Yohanes.” Ro miyae na fangkengke bele bowate.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Nebei heera Zakharia na he mabon raweuboke na a bele Allahre benen buma kolowounge.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Naei imae ribona nekewate yo euwa kaeu-kaeu mo kaeuwate. Nebeisa nda a Yudea kani mokona ro miyae bele eufureukoke borowate.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Allah nare na hele ei aungebokene, ro miyae helen nda are borowate yo a hin-sin mae hinewate, nenaeijae na kenara mo elewate, “Kabanne nda fa rahere enjembonde?”
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Nebei fa Yohanes naeko Zakharia, Allahle Roh yae maemae koungekoke mo Allahlena a elewole,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Men, Allahre buma koloman
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Allah Walilo mbai raneujeke,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Nendahina Allah Naei yenjo kayaayo walora eleukoke hului mokoukoke.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Zakharia yae benende elele,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Weyae Allahle holona ro miyaere weumile
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Nda nemene Allah yanekoi yase bele Kiyae randa mo.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Onde ro miyae ouben nolone nekate yo
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Nebei Zakharia na fa kaban bewole, na u bene wa bene maemae kowounge. Neyae a kala-kala anuwaunge ennekengkondera Israel ro miyaere uwa memmikelembonde hee.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.