Lucas 1
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARA
1 Foi moi, Teofilus. Ro miyae helen mae nda rambun aei nolone bewatere homone uwa nihaeinyehike hauwate.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Huba ijokore eraiboke yo yae huwaime wanen, naei wanen mbai na homone hauwate. Nebei yo yae nda a heraeyaiboke.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nemene, reyae na hubara meungehaleukokale, ra ura hubawanale naei foi sele benen ware homone na foi moi yae na hubara hufeumendere.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Na bena ware kelewayete naeinya hele niyae.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Ro mbai na ro Zakharia. Neyae imam Abiale riyana. Nda Zakharia imamde hebewole hee yae Herodes Yudea kanire Ondofolore hebewole. Nda Zakharia na miyae na ro Elisabet, Harunbe orona mena.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Hokolo bee ro bele miyae bele Allahle ro be ro yoinye wali himaleinyeboke yo. Allah yae Musare ukeunge wali heere foloukoke are hubara haeisa yaneinyeke.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Elisabet kihone, hokolo bee na fa ban mo nekeimeke, rorele miyaenale meijeukoke.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 — ausente —
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 O ha ongkou fololo bele ongkou felewole hee, ro miyae moinye woke yo naeise naeise Allahre ebeli bowainye.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Zakharia hili era akau era ongkounge felewole hee, euweke ongkou felei-felei itukai meube reufira Allahle malaikat uwa yakaungeboke.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nebei malaikat erekeungene, kulu-kulu yeuboke, fe yae waku yae roukeunge.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Nebeibe malaikat yae weunge, “Fe efaeijae, Zakharia, webeli kali boyanae Allah be hineubokete. Wa miyae Elisabet kelu mbai hononetere, Yohanes yae hele ro roubonde.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Nda fa honondene, weyae rei mai aneibote kole, ro miyae woke yo nebei sului mbai konate hukelenate.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Allahle ro be ro yoinye Nare ro bele enneronde. Bu elae aneyei sele nekenende. Nenakele kou ei yahi eisa menduwende heera, Allahle Roh yae ei annebonde.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Nda fa hononde Israel yoni-yoni helen sele mokommile bukenate naei Tuhan Allah a wemmile hului nekenate.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Allahle burelen boi-boi rore yembonde. Allahle yendo kayaalo Elia Allahle Roh bele elae wake bele Allahle kaliare mokowole wanen Yohanes mokonde. Ako naei mokommile bukenaibonde na kelu omi bele rei mai yae nekenate nane merau be elae u elae ro miyaere mokommile wali himalainyeboke yo isaei hebaen bele huwate are boronate. Tuhan huwemmile a hului nekenate ro miyae holo mbai neyae mokommihande.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zakharia yae weunge, “Reyae rorelebe yeubokale. Ra miyae nebei sului mbai miyaenalebe yeuboke. Naendae mekai yae nda a waraere reyae a hele yae elerekonde?”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Nebei malaikat yae weunge, “Reyae malaikat Gabriel yae ware wawale. Reyae Allahle bene hebeyale. Neyae ukeufe nda rei mai bele a ware mekawawale.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Nda wawale a mbai sambai weyae na helere eleikoinye, mana yara weyae a mun faeu mun yeubonde nekeumende, nda a wawale na hului menaibende erele.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Ro miyae moinye woke yo nare ereiko rakeiko yae kainye, a hin-sin mae hinate: “Rahene Zakharia nda heki nen eke wabeyole.”
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Rakainye mo, Zakharia meukuke, a mun yeuboke. Ro miyae erainyere Zakharia me weije-weije yae koumi, a eleikoi sului. Nebeinye ro miyae isaeyaeiboke Zakharia era buhibe kaneungeboke.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Nebeisa imam kalia mokowole hee baeufoke mo, Zakharia kulun uke imaere ewole.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Nekaikoke na heki ban mo Elisabet emale yeuboke. Oko maehae mbai na imae einye mo meungekeukoke.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Nda a bae elewole, “Ro yae miyae yae kiho nekewekalene a wewe kaisekere Allah nou heufekoke. Mana yara onomi foka Allah meufeyeke.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Elisabet emale oko mehine mbai nendo yeuboke mo, Allah Na malaikat Gabrielre ukeunge Galilea kanina Nasaret yore eke.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Gabriel ukeunge eke miyae yele maengke yele mbai na ro Mariale bokore eke. Nda maengke Yusuf rowendere a hokaikoke. Nda Yusuf Ondofolo Kaban Daudle orona mena.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Nebei malaikat Mariale bokore eke mo weunge, “Allah ware onomi foka yae ei hawenewende, wangkele mbainye nekefobe.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Malaikat nda a mekai ukeungene Maria kulu-kulu hele yeuboke. Na kena eisa elele, “Rahe a mabe nda malaikat meke haraungeboke eleukoke.”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Nebeibe malaikat benende weunge, “Fe efaeijae, Maria. Allah ware onomi foka yae ei hawete.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Weyae emale yeubondera, kelu mbai honole, Yesus yae hele ro roubonde.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Neyae kaban yembonde, Allah Hubalo Mando Na Kelu yae kaenenainyele. Na yobe Ondofolo Kaban Daudle yo waku Allah Nare kinyennele.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Mende Yakuble orona mena yo naei Ondofolore yembonde, nekenende huba ban haei ban.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae miyae yele maengke yele ya. Naendae wanen mae nda a rare warae benate?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Nebeibe malaikat yae weunge, “Allahlena Roh waei rande onde, Allahle elae wake mende ei aneubondene, Allah yae nda nene waewae Fare Naei Fa yae elende.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Boroibo, waka baeke Elisabet, kiho kaeneimeyainye miyaebe, emale oko mehine mbaibe yeuboke.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Rabuhine ban Allahlena rambun nemene na hului yembonde.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae Allah Naei yebaei bubaei ya. Ninae lonbe nemene waei are eleyae huluinye raei u ranne yembonde.”
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Na heki ban mo, Maria erambun mokoungehake kulun uke, yo mbai Yudea kanina moko nolone honolere eke.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Nebei ijenne Zakhariale imae hebelene. Maria eweufike Elisabetre ro bere melaeyeungeboke.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Mariale are mo Elisabet boroke bae, na kou yahi einya fa nenaeijae eiso meiso howole nane merau Allahle Roh Elisabetre ei aungeboke.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Nebeisa kaenele, “Ewole mewole miyae maengke nolora wembai onomi foka yae ei aubokete. Foi sele moi sele waei koufa yahira honole fa.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Raei Tuhan nenake weyae mekaene raei kena roweufehike.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Rone mo melaeyaerae bae, kou yahi na fa reinye oro kena me kena rorole.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Reyae Allahre ebeli banale weyae onomi foka hubaungele, rabuhine ban Allah ware uwote a nemene benate naeise hila rabo haleyaene.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maria yae weunge,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Reyae roweisi-roweisi kale,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ro miyae Nare hubara haeisa yanainyeke yo norona mena bele
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Allah Hubalo Mando rambun emere-emere mokowole,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ondofolo-ondofolo hiwa Na yo malo bele yae herewoumi,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Monine kowate yo raman foise narewoumi wande bewate,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Allah Naei are raufike huluinye,
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Maebu naei maeko natere ukeumi hului
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Maria oko name hului Elisabetle bokone nekeukoke mo, nebeisa kulun uke naei imaere ewole.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Meke ya na hului yeuboke mo, Elisabet kelu fabe hongke.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Elisabetre yaneikoi yase yae Tuhan ei hawewoungere imae ribo mbainye yo nane merau naei aka baeke borowatene, nangkele rei mai kowate.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Nebei kelu fa hongkate ya mehine name mo, na ro uwa elan nenaisande naeise Allahre ei mom-mom imaere mekate. Naei yohona ro miyae naeko Zakhariale ro bu yae ronaibondere kena kowate.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Nebeibe nda fa nenake yae weumi, “Nebei ro kena ban, Yohanes yae ro romabonde.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Nebei ro miyae yae wainye, “Waei akana baekena nda ro wanen ewei mo.”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Nebeinye Zakhariare a hinenainyehindere me yae mo kowainye, “Nde yae nda fa ro romambondere?”
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Zakharia homore molongkondere homofae riyeumihike, ikainyele, nebeinye moloukoke, “Na ro Yohanes.” Ro miyae na fangkengke bele bowate.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Nebei heera Zakharia na he mabon raweuboke na a bele Allahre benen buma kolowounge.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Naei imae ribona nekewate yo euwa kaeu-kaeu mo kaeuwate. Nebeisa nda a Yudea kani mokona ro miyae bele eufureukoke borowate.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Allah nare na hele ei aungebokene, ro miyae helen nda are borowate yo a hin-sin mae hinewate, nenaeijae na kenara mo elewate, “Kabanne nda fa rahere enjembonde?”
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Nebei fa Yohanes naeko Zakharia, Allahle Roh yae maemae koungekoke mo Allahlena a elewole,
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Men, Allahre buma koloman
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Allah Walilo mbai raneujeke,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Nendahina Allah Naei yenjo kayaayo walora eleukoke hului mokoukoke.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Zakharia yae benende elele,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Weyae Allahle holona ro miyaere weumile
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Nda nemene Allah yanekoi yase bele Kiyae randa mo.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Onde ro miyae ouben nolone nekate yo
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Nebei Zakharia na fa kaban bewole, na u bene wa bene maemae kowounge. Neyae a kala-kala anuwaunge ennekengkondera Israel ro miyaere uwa memmikelembonde hee.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.