Atos 4

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Petrusle Yohanesle ro miyae arilewolere namman ane weimi yae, imam-imam bele Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae kayaare hebate na yun bele Saduki ro miyae bele hokolo bee naei bokore mekate.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Petrusle Yohanesle yae kelewoimi Yesus herekera aungukene, na yaka yeuboke Yesusle walora ro miyae herate yo walenaibonde. Nebeise mekate yo na kena ikele, ki yae bewate.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Nebei yo hokolo beere ikilaikoke ekate kawa einye haeimikoke. Be baheubokene, hokolo bee na nebeinye ahaeimikoke hebeimeke ya heuboke.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Nebeibe ro miyae helen hokolo bee yae kelewoimi a borowate yo na hele yae elewate. Nane merau hila rabo halewate yo holona ro yoni-yoni baraikoke, nemene 5.000 hului yeuboke.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Ya heuboke mo, Yahudi yun-jun bele Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyaeiboke kelaeimi yo bele Yerusalemne riya arileufike nekewate.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Hanas imam kabande nebei hee nekewole, Kayafas yae, Yohanes yae, Aleksander yae, nane merau imam kaban Hanasle imae mbainya nekate yo bele nane merau hakaimiboke.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Petrusle Yohanesle nebei yo bere yawaimiboke ekete wa hinewaimi, “Ndele elae yae, ndele ro yae ndi ro na u nimainyekoke kiyaere mayae onomi ikeunge?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Petrus, Allahle Roh yae aungebokene weumi, “Mayae Yahudi yun-jun arilaufike,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 mayae nda ro kena nime haba yae foi mokenneboke nane merau onomi naendae wanen mae rouke are maere hinemmehimberene mana ya ndare yawaumeboke mekende?
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Mayae nane merau Israel ro miyae yoni-yoni nda a mayae isaeyembombere borombo: Nebei Nasaret na ro Yesus Wali Ondofolo Kiyaele ro yae nda ro onomi fokare rouke mana mai bene meke hebele eraunge. Mayae nebei Yesusre ohaline baukoke, nebeibe Allah benen waleungeboke.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Nda Yesus mbaibe homofae yolo-yolone molaikoke,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Nda kani kela ewole mewole ro miyaere wali hena bona yemmile naei elae Allah yae Yesusle me einye kinyewounge, nebei wanen elae hire hare eyei.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Hokolo bee buhae ohokoiboi ban mae a na bene-bene uwoiminye nane merau neyae isaei eisaeyeikoi ro hosorone, nebei yoyo koseyo fa yae bowate, a nou hewate, nda ro bee Yesusle moisa orowate yo.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Onomire rouke ro bele Petrusle Yohanes bele nanembainye hebatene, nebeinye yoyo koseyo a ban faeu ban yaeiboke.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Hokolo name nebei riyare nekate obe eisa ukaimile aibaleke. Nebeisa na mo-mo riyane arileufike, naeise naeise elate,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Naendae wanen mae nda beere mokomamibondere? Amere eleikoi sului. Eyae nemene aeisaei bangka mo nane merau Yerusalemna ro miyae nemene isaeyaeiboke hokolo bee yae rambun mbai eme hele mokoiboke.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Nda abe heraeinyaimile bele, men, hokolo beere a romou han mae komamikonde benen ro miyae hiware Yesusle ro ehuweyeijae hele.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Petrusle Yohanesle benen ukaimile eise meyeuboke, a elae yae waimi, “Benen Yesusle ro eitoi yae nane merau ekeleyeijae!”
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Nebeibe hokolo bee yae beiboke weimi, “Menaeijae hului rannehi, Allahle ro be ro yoinye mainya a waume bele Allah a weume bele, makeibe meyae hakakonde?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Rabuhine ban menaei ijoko yae erewonde bele angkaei yae borowonde bele rambunde naendae mekai yae eyelei anekendere?”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Hokolo beere a huku-huku kowaimi wa benen hayaeimikoke. Nebei yoyo koseyo hokolo beere ehee bukulure inyaimilere nibi ban erewate. Rabuhine ban ro mbai onomi roukene ro miyae helen sele Allahre buma kaewainye.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Onomire rouke kiyae na ralo yakama rorele u bee moi hayeukoke.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Petrusle Yohanesle hayaeimikokera homo mbainye orajeke yo bokore ekete, imam yun-jun bele Yahudi yoyo koseyo bele uwaimi a nemene huwoimi.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Hokolo bee yae elewote boraikokera nebei yo na kena mbai yae na a bulau wae Allahre ebeli bowainye, wainye, “Allah, kun wau bu yau neinya honate rambun-rambun Waei me yae mokowoyae.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Waei Roh yae Wa yebaei bubaei maei yobe Daudle euwara Weyae nda a elewoyae,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Nda kanina kelana ondofolo yoni-yoni
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 “Nda Daud eleukoke a wanenbe yeuboke. Nda yo einya ondofolo bee Herodesle Pontius Pilatusle nane merau Yahudi ro miyae ban bele Israel ro miyae bele nemene riya nekaikoke. Yesus, Waei yebaei bubaei yolo-yolo renden, Waei Wali Ondofolore eleubokae Kiyaere bekore mokonainyebondere.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Neyae mokaiboke rambun nebei nemene Waei elae randa nane merau Waei are eleukokae huluinye yaeiboke.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Mana Allah Waei ijoko yae eramae maere a huku-huku kowaime. Meyae Waei yebaei bubaei Waei ako faeukore huwemamiyendere maere be kaleimeha.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Allah Waei me neinye meu, Yesus, Waei yebaei bubaei nene waewae nekele Kiyaele Ro walora era yo buloo yo onomi yeumile, rambun emere-emere mokole.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Allahre ebeli bainyehike mo, na nekate ijen oinyeu wae hinewole. Nebei yo arilewole nemene Allahle Roh yae maemae koumikoke nane merau Allahle ako faeukore buhae hokoiboi ban mae ro miyaere huwaimi.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Nebei ro miyae hilare rabore halewate yo nemene na kena mbai u mbai. Nebei nolora hi yae naei rambun naei uwa mbai naei yae eleikoi. Nemene na mena-mena rambun honate nemenaei bangka mo.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Elae wake kaban sele nebei abu ako naei uwane keteumiboke. Nebei elae walora isaeyaeimiyeke, Tuhan Yesus herekera waleuboke. Allah nebei yore kena buhae kaban aere ban mae hewoumi.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Nebei nolora hi yae rambun kalo omoloiboi, rabuhine ban roko mbemba imae bele kani bele yo naei imae, kani, roi naise heiboyate na roise mo rowate mate
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Yesus na abu ako naei bene raisiyaimi. Neyae hire-hire kalore molounge huluinye wahewaimi.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Nebei sului mbai Yusuf, Lewile orona mena Siprus yokobana ro. Yesus na abu ako yae nare nane merau Barnabas yae kaenainyeke. (“Barnabas” na mekai “kena hara roroyeumi kiyae”.)
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Neyae nane merau naei kani roi naise heuboke. Nebei roi rouke meke nebei abu ako naei mene ikeumi.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.