Atos 25
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC
1 Ya name Festus Yudea kanine Gubernurre yeunguweuboke mo, Kaisarea yora kulun uke Yerusalem yore ewole.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Eke Yerusalem yone mo, nebeinya imam yun-jun bele Yahudi yun-jun bele Paulusle naei a bele uwainye naeise Festusre hubayaeikoke.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Nebei yo merau rainyehike nibine menate yae Paulusre honaibondere. Nebeinye Gubernur Festusre a moi-moi bele mokowainye wainye, “Maere erabuhi foi mokoumebonde Paulus Yerusalemde yaungainyehonde enate.”
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Nebeibe Festus yae weumi, “Paulus Kaisarea yona ikilainyekoke eke nekele, reyae na heki ban benen nebeise bukerehinde erelere.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Nebei aerene mai yun-jun yo mbemba rare hakonsoko ema. Na hele na me hila u hila mokowolena, Kaisarea yone ranaisinde kolomande.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Yerusalem yone ya mehine name, me bee hului nekeukoke mo, Festus benen bukeufike Kaisarea yore ewole. Eke nekewole ya heuboke mo, are kolonainyele riya mokouboke. Festus yae ukeumi Paulus yawainyehoke meke.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Nebei Yerusalem yora Festusre hakainyekoke mewate Yahudi yoni-yoni, Paulus yawainyehoke meke bae, ele yae nainyeboke. A mahi-mahi ehee bukulu ungainyonde a faeu naei u ranne mo haiwainye. Nebeibe hi yae ha yae nenaei ijoko yae erekeunge, nenaei angkaei yae boroubokere eleikoi mo.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Paulus naei u aere olewole weumi, “Musale walora wali heere foloukoke a reyae mbai sambai asasi okoikoi, Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaere, nane merau Roma naei Kaisarre.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Nebeibe Gubernur Festus Yahudi ro miyae naei kenare rowenderene, Paulusre hineunge, “Ndi wanen waei u ranne mo hayaetene, weyae be hineubonde Yerusalem yone raei bene emale a kolomandere?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Paulus yae weunge, “Reyae Roma naei Kaisarle wakun danne nda nare hebale, nebei anuwaunge helere rangkele mangkele a kolomangkonde. Weyae waeisaei reyae Yahudi ro miyaere beko omokoiboi.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Nebei wali heere foloukoke honate a reyae asasi koukokalena, hoiboi yae nendon honsebombe, reyae kena. Naeinya ahunaise a hele banna, hi yae ha yae Yahudi naei me eise rare ekinyeiboi sului. Reyae riyawale Kaisarle bene kolomangkondere.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Nare a usaeise wainye yo bele eleukoke a hubainyekoke mo, Festus yae Paulusre weunge, “Foi, weyae Kaisarle bene a kolonnekombere riyeyaena, Kaisarle bokore yaungayeufonde embe.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ya na heki ban mo Ondofolo Agripa nemaen Bernikele Kaisarea yore Festusle bokore be rasise ekete.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Nebei yone ya helen nekeneikonderene, Paulusle a koloimeyainye Festus Agripare yakaungeboke: “Ndana ro mbai Feliks yae kawara ehayeikoi.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Yerusalem yore ekale yae, imam yun-jun bele Yahudi yun-jun bele mekate rare Paulus na me hila u hila huwaisele. Rare ukaisele Paulusre ehee bukulu nehekaei sele isendere.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Reyae nare ukamaele Roma naei manne honolene, ro mbai waeisiyainye nare ahunainye yo bene naei u aere oleikoyolera wa, nebeisa a hokoikoyate.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Nebei aerene neyae mekate hee reyae benen hekire oyoboi, nebeibe ya heuboke na hibi reyae are kolonainyele riya huba raweubokale. Ukamaele nebei ro yawainyehoke meke.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Nare ahunainye yo maisebeuboke naei a faeu elayoke. Raei u benera nekewaise Paulus naei beko mokowole mbai yakanaibonde, nebeibe mbai sambai eleikoi.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Naei agama kate naei abe eisi meisi yae elewate. Nane merau ro mbai hereke na ro Yesus, nebei Kiyaele kenane relewainye. Nare ahunainye yo yae elate nebei ro hereke, nebeibe Paulus yae elele, neyae wali bele nekele.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Nebei a kolowainyere reyae isaeisebondere na hului ban sele, onei-onei onewale. Paulusre hinewanale neyae be hinembonde nda a Yerusalem yone emangkolongkondere.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Nebeibe Paulus naei kena kowole nda a kolainye Kaisarle bene, Kaisar nenaeijae hokongkonde. Nebei meraunge reyae ukamaele benen kawa einye hebende mende reyae ya mon roufele wa, Kaisarle bokore ufemile yaungainyehonde enate.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Nebei ara boroukoke bae, Agripa yae Festusre weunge, “Raei bele nebei ro elele a bororengkon.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ya heuboke mo, Ondofolo Agripa nemaen Bernikele, yo koi yo bae yae yawaimiboke ongko imae kabande ayeuboke. Kaisarea yona fela yun-jun bele na yoyo koseyo bele nanembaisa nangkele ninae ayeuboke. Festus ukeumi Paulus yawainyehoke meweufike.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Nebeisa mo Festus aunguke nebei yo arilewolere weumi, “Ondofolo Agripa, nane merau aei mewaube yo nemene, nda ro naei aerene Yahudi yoni-yoni yae mekate raisikate. Yerusalemna Yahudi nekate ro miyae bele ndana nekate Yahudi yo bele rare kali yae kaenewaise nebei ro honaibondere.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Hoiboi yae honaibonde naeise reyae ereungekokale, nebeibe nda ro erabuhi beko omokoiboi. Naei kena kole Kaisarle bene kolonainyekonderene, reyae be hineubokale. Roma yore yaungainyehonde enate.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Nebeibe, Kaisarlere homone molorekondere Pauluslena a na hele reyae hinale, namman eyakaiboi. Nebei aerene reyae mai bere yaweungehokale meke, naei bereise Ondofolo Agripa weyae mekaere! Raei u benera elale nda wanenda kolomangkonde, reyae nebei randa homore molorekonde Kaisarlere ende.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Raei u benera nekaise elale niyae ban sele, ro mbai na aere eyakaiboi yae, nendon Kaisarle bere eyawei eijae.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.