Atos 25
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ACF
1 Ya name Festus Yudea kanine Gubernurre yeunguweuboke mo, Kaisarea yora kulun uke Yerusalem yore ewole.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Eke Yerusalem yone mo, nebeinya imam yun-jun bele Yahudi yun-jun bele Paulusle naei a bele uwainye naeise Festusre hubayaeikoke.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Nebei yo merau rainyehike nibine menate yae Paulusre honaibondere. Nebeinye Gubernur Festusre a moi-moi bele mokowainye wainye, “Maere erabuhi foi mokoumebonde Paulus Yerusalemde yaungainyehonde enate.”
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Nebeibe Festus yae weumi, “Paulus Kaisarea yona ikilainyekoke eke nekele, reyae na heki ban benen nebeise bukerehinde erelere.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Nebei aerene mai yun-jun yo mbemba rare hakonsoko ema. Na hele na me hila u hila mokowolena, Kaisarea yone ranaisinde kolomande.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Yerusalem yone ya mehine name, me bee hului nekeukoke mo, Festus benen bukeufike Kaisarea yore ewole. Eke nekewole ya heuboke mo, are kolonainyele riya mokouboke. Festus yae ukeumi Paulus yawainyehoke meke.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Nebei Yerusalem yora Festusre hakainyekoke mewate Yahudi yoni-yoni, Paulus yawainyehoke meke bae, ele yae nainyeboke. A mahi-mahi ehee bukulu ungainyonde a faeu naei u ranne mo haiwainye. Nebeibe hi yae ha yae nenaei ijoko yae erekeunge, nenaei angkaei yae boroubokere eleikoi mo.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Paulus naei u aere olewole weumi, “Musale walora wali heere foloukoke a reyae mbai sambai asasi okoikoi, Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaere, nane merau Roma naei Kaisarre.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Nebeibe Gubernur Festus Yahudi ro miyae naei kenare rowenderene, Paulusre hineunge, “Ndi wanen waei u ranne mo hayaetene, weyae be hineubonde Yerusalem yone raei bene emale a kolomandere?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Paulus yae weunge, “Reyae Roma naei Kaisarle wakun danne nda nare hebale, nebei anuwaunge helere rangkele mangkele a kolomangkonde. Weyae waeisaei reyae Yahudi ro miyaere beko omokoiboi.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Nebei wali heere foloukoke honate a reyae asasi koukokalena, hoiboi yae nendon honsebombe, reyae kena. Naeinya ahunaise a hele banna, hi yae ha yae Yahudi naei me eise rare ekinyeiboi sului. Reyae riyawale Kaisarle bene kolomangkondere.”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Nare a usaeise wainye yo bele eleukoke a hubainyekoke mo, Festus yae Paulusre weunge, “Foi, weyae Kaisarle bene a kolonnekombere riyeyaena, Kaisarle bokore yaungayeufonde embe.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Ya na heki ban mo Ondofolo Agripa nemaen Bernikele Kaisarea yore Festusle bokore be rasise ekete.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Nebei yone ya helen nekeneikonderene, Paulusle a koloimeyainye Festus Agripare yakaungeboke: “Ndana ro mbai Feliks yae kawara ehayeikoi.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Yerusalem yore ekale yae, imam yun-jun bele Yahudi yun-jun bele mekate rare Paulus na me hila u hila huwaisele. Rare ukaisele Paulusre ehee bukulu nehekaei sele isendere.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 “Reyae nare ukamaele Roma naei manne honolene, ro mbai waeisiyainye nare ahunainye yo bene naei u aere oleikoyolera wa, nebeisa a hokoikoyate.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Nebei aerene neyae mekate hee reyae benen hekire oyoboi, nebeibe ya heuboke na hibi reyae are kolonainyele riya huba raweubokale. Ukamaele nebei ro yawainyehoke meke.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Nare ahunainye yo maisebeuboke naei a faeu elayoke. Raei u benera nekewaise Paulus naei beko mokowole mbai yakanaibonde, nebeibe mbai sambai eleikoi.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Naei agama kate naei abe eisi meisi yae elewate. Nane merau ro mbai hereke na ro Yesus, nebei Kiyaele kenane relewainye. Nare ahunainye yo yae elate nebei ro hereke, nebeibe Paulus yae elele, neyae wali bele nekele.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Nebei a kolowainyere reyae isaeisebondere na hului ban sele, onei-onei onewale. Paulusre hinewanale neyae be hinembonde nda a Yerusalem yone emangkolongkondere.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Nebeibe Paulus naei kena kowole nda a kolainye Kaisarle bene, Kaisar nenaeijae hokongkonde. Nebei meraunge reyae ukamaele benen kawa einye hebende mende reyae ya mon roufele wa, Kaisarle bokore ufemile yaungainyehonde enate.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Nebei ara boroukoke bae, Agripa yae Festusre weunge, “Raei bele nebei ro elele a bororengkon.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Ya heuboke mo, Ondofolo Agripa nemaen Bernikele, yo koi yo bae yae yawaimiboke ongko imae kabande ayeuboke. Kaisarea yona fela yun-jun bele na yoyo koseyo bele nanembaisa nangkele ninae ayeuboke. Festus ukeumi Paulus yawainyehoke meweufike.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Nebeisa mo Festus aunguke nebei yo arilewolere weumi, “Ondofolo Agripa, nane merau aei mewaube yo nemene, nda ro naei aerene Yahudi yoni-yoni yae mekate raisikate. Yerusalemna Yahudi nekate ro miyae bele ndana nekate Yahudi yo bele rare kali yae kaenewaise nebei ro honaibondere.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Hoiboi yae honaibonde naeise reyae ereungekokale, nebeibe nda ro erabuhi beko omokoiboi. Naei kena kole Kaisarle bene kolonainyekonderene, reyae be hineubokale. Roma yore yaungainyehonde enate.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Nebeibe, Kaisarlere homone molorekondere Pauluslena a na hele reyae hinale, namman eyakaiboi. Nebei aerene reyae mai bere yaweungehokale meke, naei bereise Ondofolo Agripa weyae mekaere! Raei u benera elale nda wanenda kolomangkonde, reyae nebei randa homore molorekonde Kaisarlere ende.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Raei u benera nekaise elale niyae ban sele, ro mbai na aere eyakaiboi yae, nendon Kaisarle bere eyawei eijae.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.