Atos 23
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC
1 Paulus nebei Yahudi yoyo koseyore ijoko neumiboke erewoumi wa, weumi, “Aka naei baeke naei, meke mana yane Allahle ro be ro yoinye raei kena une na ijen naeise weufe a na foi mo.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Paulus nebei a eleukokene, imam kaban Ananias Paulus na kelaeunge hebate yore ukeumi Paulus neuwabe mefae yae ahunainyeboke.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Paulus imam kabande weunge, “Allah ware mefae ma ungete, wa kena u foise yolo-yolore eleyae kiyae! Nebeisa meunguweubokae Musale walora wali heere foloukoke homofae huluisa raei walire hului raufehindere. Nda mefae ukamae ahunaiseboke walora Musalena a weyae asasibe koukokae.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Nebei yo Paulusle kelaeunge hebate yo yae wainye, “Na mekai ban sele weyae Allahle imam kabande a beko yae weungelere!”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Nebeibe Paulus beufoke weumi, “Aka naei baeke naei, reyae raeisaei ban neyae imam kabande hebele. Na hele, Allahle homofaene honole, mai yona yanna ondofolo kosere a beko faeu beko eweyeijae.”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Paulus naeisaei yeuboke, nda Yahudi yoyo koseyo hiwa Saduki ro, hiwa Farisi ro. Nebeinye na a kaban mae Paulus weumi, “Aka naei baeke naei, reyae Farisina ro nane merau maeko Farisina. Rare mekaube ndane huluise ranaisehindere, erabuhi aerene ban, herewate yo anainyunde reyae a hele yae elalene!”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Nebei are mo eleukoke bae, Sadukine Farisine aku bumana nekate eke holo beere waheukoke.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 (Saduki holona yo yae elate, ro miyae herate yo benen ainyui, malaikat ure yeuboke, unulu nane merau u. Farisi yae elate ro miyae herenate yo anainyunde, malaikat nekate, unulu nane merau nekate.)
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Aku nau kaban sele keteuboke Farisi Musale walora wali heere foloukoke a isaeyaeiboke kelaeimi yo hiwa Paulusle aerene aku howate elate, “Rahe a faeu me u beko mokouboke? Nauwae, unulu hi yae malaikat hi yae nare weungekoke era!”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Nebei kali maleu-maleufa kaenewate kabanire bewole. Nebei fela yun buhae hokoungeboke nendon Paulus na uwabe yo yobonate nolora beere wahengkonde bele. Nebeinye naei felayore ukeumi Paulusre nebei ro miyae nolora yawainyehoke, felayo naei ongko imae kabande ekate.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Nebei reniai mo, Tuhan meke Paulusle bokone meufebeunguke weunge, “Paulus, buhae ohokoijae. Yerusalemne Raei ako faeukore wamae hului mbai, nebei sului mbai Roma yone Raei a eumihuwende.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Ya heuboke na rene mo, Yahudi ro miyae hiwa holo mbai mokaiboke. Nebei yo a holo yae kaikoke na moni mo nekenaimende, Paulus honaibondera wa bu anenaisinde raman anenaikonde.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Na ro helen nen holo wokainyele mewate yo rorele u beere moi hayeukoke.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Imam yun-jun bele Yahudi yun-jun bele naei bokore ekate waimi, “Meyae here wali. Raman bu anei mo nekemamende Paulusre homabonde wa, raman anemale.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Mana mangkele Yahudi naei yoyo koseyo bele fela yunde homo yae molongkombe riyennehimbe. Wennele Paulus benen mai bene yende na wali foi yae kolonainyekonde. Meyae nibine rakemahande, mende, na hibi homabonde.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Nebeibe Paulus nemaenbe fa yae nebei mehinin kolowainye isaeyeuboke. Eke felayo naei ongko imae kabanne Paulusre ukeunge.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Paulus nebei fela yunde hebate ro mbaise kaeneungekoke meke weunge, “Nda hokolo fa yaweinyoho mai yumbe bokore eu, naeinya a mbai rouke mekere wennelere.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Nebei fela yunde hebate ro yae nebei hokolo fare yaweungehoke ekete nebei fela yunde weunge, “Paulus, nebei ro kawane haennekoke kiyae, rare ukeufe nda hokolo fa waei bokore yaweungehokale meke, neyae a mbaise ungetere.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Nebei fela yun nebei hokolo fare na mera ikileungeboke yaweungehoke enere nenaei wanen mae ekete hebeiboke hineunge, “Rare rahe are weufelere weyae mekae?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Nebei fa yae weunge, “Yahudi ro miyae a mokainyehake ware ungayete benen Paulusre yawennehombe Yahudi yoyo koseyo naei bere embere. Naei waeli bewate Paulus benende Yahudi yoyo koseyo bene naei beko mokowolere na foi yae hele halenainyekondere.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Nebeibe weyae nare ehakoimimae. Rabuhine ban, ro rorele u beere moi hayeukoke hului, na ro helen nen nibine nunne ahenaikonde nare habenainyehandere. Neyae nemene a holo kaikoke, ‘Eraman anei mo nekenaimende Paulus honaibonde wa, raman anenate.’ Nda hee nebei yo nemene ninae mokainyehake, waeinya a hokoukondere rakate.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Nebei fela yun mae weunge, “Rare nare mekae ukarae, hire-hire eyakaijae mo.” Nebeisa nebei fare ukeunge ewole.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Nebei fa ewole mo, nda fela yun na keleena ro bee kaeneumikoke mekete weumi, “Mayae ebe mokonehabe fela bele yo nemene 200, kuda randa felayo nemene 70, ro menda bele yo nemene 200. Ro miyae yarele me henayende nekemale hee, mayae kulun wembe Kaisarea yore embe.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Paulus yae efilengkonde kuda bele mokonnehambe. Na foi moi yae yawennehombe embe Yudea kani naei Gubernur Feliksle bokone.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Hokolo beere a weumikokera mo, nebei fela yun homo moloukoke ikeumi. Nda wanen mae na homo moloukoke,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 Gubernur Feliks, waei kendan wameranne reyae melaeyaewale. Onomi foka raeisa, Klaudius Lisias!
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Nda ro Yahudi ro miyae yae ikilaiboke, ebi fere bele riyau wainyeboube. Reyae borale neyae aei Roma yona yanna rone, nebeinye reyae raei felayo bele mekande hayaennekoke.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Rangkele isaeise roufelere rahene nare heiko-heiko kainye, reyae Yahudi naei yoyo koseyo bere yaweungehokale ekende.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Rahe aerene kawane hebendere nane merau honaibondere reyae hinewale baewale ehubayeikoi mo. Naei wali heere foloukoke a koimeyate aerebe, Paulusre heiko-heiko kainyemeke.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Fa mbai raei bokore meke isaei ikeufele, Yahudi ro hiwa merau rainyehike nare honaibonderene, reyae na hibi waei bokore yae ukamaele yawainyehoke ate. Nare ahunainye yore ukamaele waei bokore enate nda aku hate kolonnele.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Nebei fela yun naei ukeumi a huluinye na hibi mokowate. Paulusre nebei reniai mo yawainyehoke ekate Antipatris yone.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Ya heuboke bae, kuda ranna yore naimihike Paulus naei ewate, nebeibe hiwa yobe bukaibokate.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Nebei felayo kuda randa Kaisarea yone ekate, nebei homore mo Gubernur Feliksre ikainyele, nebeisa Paulus naei mene kinyainyeboke.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Gubernur nebei homo koukoke baeufoke mo, Paulusre hinewounge neyae naei sele makeinya ro. Isaeyeuboke Paulus Kilikia kanina rone,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Gubernur yae weunge, “Foi, ware ahunayete yo ndare menate hee wa, reyae ware a hinereikote.” Nebeinye ukeumi Paulusre Herodesle obe foinye kayaa yae hebenainyele.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.