Atos 16

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Paulus Derbe yore ekera, nebeisa Listra yore eke. Nebeinye Yesusre hakoungeboke ro mbai na ro Timotius. Nenake Yahudi maengke Yesusre hakainye holona, nebeibe naeko Yunanina ro.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Listra bele Ikonium bele yona ro miyae elewate Timotius ro u mekai foi.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Paulus kena kowole Timotius nare hakonnebondere. Nebeinye Timotiusle ro u elan Paulus neungehake, rabuhine ban nebei yona Yahudi ro miyae naeisaei Timotius naeko Yunaninane. Yahudi era hena huluinye nebei me u mokouboke.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Paulusle Timotiusle oroyeke yo yoni-yonine ro miyaere Yesusle abu ako bele Yerusalemna Jemaatna be yun be yebae bele are hokaikoke huluinye enaihakonde naeise, nebei a isaeiwoimi.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Nebei a isaeiwoimine nebei jemaat yoni-yoni na hila rabo hara rorowoimi nane merau na yane baei nebei holona ro miyae emerei-emerei emerewole.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Paulus nanembaisa orate yo bele Yesuslena a foi faeu foi Asia kanire kelenaimikondere Allahle Roh ewaeisinye, ekate Frigia kani bele Galatia kani belene yanewate.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ekate Misia kanina hee ranne Bitinia kanire enayembondere, nebeibe Allahle Roh yae ewaeisi.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Nebei aerene Misia kanine enekei, nebeibe Troas yore ewate.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Troas yone reniai yae, Paulus naijoko ranainyeboke erewole, Makedonia kanina ro mbai meke na bene hebeunguke weunge, “U hale yae maere meime hakoibone!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Paulus nebei wanenda ereke bae, meyae na hibi rambunde mo mokannehake Makedonia kanire emalere. Menaeijae kena une hubannekoke Allah aere moibe hureume Yesuslena a foi faeu foi nebei ro miyaere umamiyendere.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Meyae bu waka kabanda ewande Troas yora nandehike, ekande Samotrake yone. Ya heuboke mo Neapolis yone andenoke.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Neapolis yora mo, Filipi yore oro yae ekande. Makedonia kani Roma naei keleene nekate, na yo bereinya Filipi niyae. Meyae ya keli name hului nebei yone nekandekoke.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Sabat ya yeuboke mo, maei u benera nekewaime Yahudi ro miyae Allahre ebelire bonainyele naeise wi enene arilensinderene, meyae yo ele naeiboke moi wokande nebei wi enere ewande, nebei anuwaunge randeboke miyae maengke hokoumeke yo bele ane elewande.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Nebei miyae maengke nolora hi na ro Lidia Tiatira yona miyae malo maye-maye fi kolei ma naise hele nane merau Allahre eise moloyeungene. Allah na kena u kuseungekoke, Paulus yae elewole are na hele elewole.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Lidia nane merau naei imaena obena ro miyae bele bu kaimikoke. Nebeisa maere naei imaere emalere waeli hele beumoke weume, “Aka naei baeke naei, reyae nana hesele Yesusre hila rabo halanale a yae mayae elaubena, mana ya mayae raei imaene ensonombere.” Na hibi-hibi weumeyokene, ehe kannekoke naei imaene ekansonowande.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ya mbai nebei ebeli boi-boi anuwaufe ewande yae, maengke mbaibe hubayaendekoke. Nda maengke yebaei bubaeise nekeyele. Alo yae aungebokene, rambun-rambun bena yane enaibendere na hului elende. Ro miyae naei wali neyae mehinin kolowoumine, naei rowa-roware roi nekai arileumiyeke.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Nebei maengke Paulus maengkele mewande moisa na hibi-hibi mo hakoumeboke. Na kali bele kaeneumeke elele, “Nda ro miyae Allah Hubalo Mandole yobe mate! Wali hole molombombe mekai keleikoise mate!”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Nda maengke na rokone baei meukaeneukokene, Paulus na kena herauke an. Nebeinye Paulus beufoke nebei alore weunge, “Yesus Wali Ondofolole Ro yae ware wawale, nebei maengkele u bulura eituwe!” Na hibi are ukeungera nebei alo eukuke.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Nebei maengke na rowa-rowa isaeyaeiboke roise yarate nibibe aheumikokene, Paulusle Silaslere ikilaikoke naise haete anuwaunge Filipi yona yoyo koseyo naei bere muli yae yobayeke hukaimiyeke ewate.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Nebei yo benen Paulusle Silaslere yawaimiboke ekate Roma naei ondofolo kose yo bene haimikoke waimi, “Nda Yahudina ro bee mekete aei yo ei mokoinyeboke aku nekai keteuboke.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Neyae ro miyaere moi huraimi eyae Roma ro miyae yae wali heere folaikoke asasi konate naei era henare hakonaimilere kelaeimi.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Nebeinya ro miyae helen nangkele yae Paulusle Silaslere habelekaimile. Filipi mere mokowaimi yo yae ukaimile hokolo bee uwana malore mo kayaeimikokera rahuae bowate.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Rahuae olaeimikokera yawaimiboke ekate kawa einye aimiheukoke. Kawa imae yunde hebele kiyae ukainyele kayaa foi yae hebemmile.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Nebei wanen mae a ukainyelene, nda kawa yun Paulusle Silaslere yaweumiboke, einya hele yowane aheumikoke. Eneibalende belene, hokolo bee naei oro o bulune hireumiboke benen noro randa o hi yae heraweukoke.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Reniai nolo hului kawa einya hebate yo, Paulusle Silasle Allahre ebeli bowoinye nane merau hobolo mandu yae buma kaewoinyere maeumikoke borowaimi yae,
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 oinyeu kabani hele hineuboke, nebei kawa imae aehu bele nene kowole. Nebei kawa romau nemene rawaikoke. Kawa einya yore ikilewaimi rantai yoni-yoni bulaerewate.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Nebei kawa imae yunde hebele kiyae kulu-kulu yeuboke aunguke. Nebei kawa romau nemene rawaikoke erewolene, nane merau kawa einya hebate yo hakaikoke aibaleke u bene nekewainyene, na ure hombondere na ramere mo nekeyobouboke.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Nebeibe Paulus kali na kaban don mae kaeneunge, “Wauwa ohoijae! Meyae nemene ndane namman nekande!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Nebei kawa imae yunde hebele kiyae, isehe ((lampu)) ukeumi rokate mekatera riyeumihike hakauboke eise eke, noro me oinyeu hineuboke kowole wa Paulusle Silasle bene ane ruke.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Nebeisa hokolo beere yaweumiboke maibaleke weumi, “Hokolo bee, rahebe reyae mokorebondera wali hole molonsebonde?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Paulusle Silasle weinye, “Tuhan Yesusre hila rabo haleungele! Weyae nane merau waei imae ei obe einya yo nemene mai wali hole molonembombe!”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Nebeisa Paulusle Silasle Allah Na ako faeuko nebei kawa imae yunde hebele kiyae bele naei imae einya ro miyae belere kelewoimile.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Nebei reniai mo, hokolo bee yaweumiboke nauwana ha kuyeumikokera, kawa yun bele na miyae fa-fa bele nemene bu kaimikoke.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Nebei kawa yun Paulusle Silasle naei imaere yaweumiboke ekate raman koloumikokene anewote. Neyae nane merau naei imaena yo Allahre hila rabo halewainyene, rei mai sele kowole.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Rene ya heuboke mo, nebei yona mere mokaimi yo na abu akore ukaimile kaware enate Paulusle Silasle hainyaimikonde.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Nebei kawa yun Paulusre eke weunge, “Maei yona mere mokaime yo ukaime wangkele Silasle haimayengkombere. Mana ninae mebale mau foi yae ebe!”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Nebeibe Paulus yae nebei felayore weumi, “Meyae Roma ro miyae ya. A okoloikoi ban mae ro miyae bene rahuae baimekokera yawaimeboke kawane ahaeimekoke. Nebei me u Roma kanina wali heere foloukoke are asasibe koukoke. Mana ya ukaimele meyae ndara na maleu-maleu wae abalendere na mekai ban selene meyae ahi. Nebei yona mere mokaimi yore wemmile nenaeijae menate maere hainyaimekonde.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Nebei abu ako ekate mere mokate yore nebei a hului mbai ukaimile. Nebei yo borokate Paulusle Silasle Roma ro miyaene buhae hele hokoumiboke kowate.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Nebei aerene mere mokowaimi yo yae Paulusle Silasle bele foise mokonaikondere mekate, yawaimiboke kawa eisa maibaleke. Hokolo beere uwaimi nebei yora eneibalendere.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Paulusle Silasle nebei kawa imae nukeiboke, Lidiale imaere ewote. Nane merau Yesusle einye aka baeke ware hubayaeikoke yore, na kena u hara roroimikokera, hokolo bee kulun ukete ewote.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.