Atos 16
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARIB
1 Paulus Derbe yore ekera, nebeisa Listra yore eke. Nebeinye Yesusre hakoungeboke ro mbai na ro Timotius. Nenake Yahudi maengke Yesusre hakainye holona, nebeibe naeko Yunanina ro.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Listra bele Ikonium bele yona ro miyae elewate Timotius ro u mekai foi.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Paulus kena kowole Timotius nare hakonnebondere. Nebeinye Timotiusle ro u elan Paulus neungehake, rabuhine ban nebei yona Yahudi ro miyae naeisaei Timotius naeko Yunaninane. Yahudi era hena huluinye nebei me u mokouboke.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Paulusle Timotiusle oroyeke yo yoni-yonine ro miyaere Yesusle abu ako bele Yerusalemna Jemaatna be yun be yebae bele are hokaikoke huluinye enaihakonde naeise, nebei a isaeiwoimi.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Nebei a isaeiwoimine nebei jemaat yoni-yoni na hila rabo hara rorowoimi nane merau na yane baei nebei holona ro miyae emerei-emerei emerewole.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Paulus nanembaisa orate yo bele Yesuslena a foi faeu foi Asia kanire kelenaimikondere Allahle Roh ewaeisinye, ekate Frigia kani bele Galatia kani belene yanewate.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Ekate Misia kanina hee ranne Bitinia kanire enayembondere, nebeibe Allahle Roh yae ewaeisi.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Nebei aerene Misia kanine enekei, nebeibe Troas yore ewate.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Troas yone reniai yae, Paulus naijoko ranainyeboke erewole, Makedonia kanina ro mbai meke na bene hebeunguke weunge, “U hale yae maere meime hakoibone!”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Paulus nebei wanenda ereke bae, meyae na hibi rambunde mo mokannehake Makedonia kanire emalere. Menaeijae kena une hubannekoke Allah aere moibe hureume Yesuslena a foi faeu foi nebei ro miyaere umamiyendere.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Meyae bu waka kabanda ewande Troas yora nandehike, ekande Samotrake yone. Ya heuboke mo Neapolis yone andenoke.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Neapolis yora mo, Filipi yore oro yae ekande. Makedonia kani Roma naei keleene nekate, na yo bereinya Filipi niyae. Meyae ya keli name hului nebei yone nekandekoke.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Sabat ya yeuboke mo, maei u benera nekewaime Yahudi ro miyae Allahre ebelire bonainyele naeise wi enene arilensinderene, meyae yo ele naeiboke moi wokande nebei wi enere ewande, nebei anuwaunge randeboke miyae maengke hokoumeke yo bele ane elewande.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Nebei miyae maengke nolora hi na ro Lidia Tiatira yona miyae malo maye-maye fi kolei ma naise hele nane merau Allahre eise moloyeungene. Allah na kena u kuseungekoke, Paulus yae elewole are na hele elewole.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Lidia nane merau naei imaena obena ro miyae bele bu kaimikoke. Nebeisa maere naei imaere emalere waeli hele beumoke weume, “Aka naei baeke naei, reyae nana hesele Yesusre hila rabo halanale a yae mayae elaubena, mana ya mayae raei imaene ensonombere.” Na hibi-hibi weumeyokene, ehe kannekoke naei imaene ekansonowande.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Ya mbai nebei ebeli boi-boi anuwaufe ewande yae, maengke mbaibe hubayaendekoke. Nda maengke yebaei bubaeise nekeyele. Alo yae aungebokene, rambun-rambun bena yane enaibendere na hului elende. Ro miyae naei wali neyae mehinin kolowoumine, naei rowa-roware roi nekai arileumiyeke.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Nebei maengke Paulus maengkele mewande moisa na hibi-hibi mo hakoumeboke. Na kali bele kaeneumeke elele, “Nda ro miyae Allah Hubalo Mandole yobe mate! Wali hole molombombe mekai keleikoise mate!”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Nda maengke na rokone baei meukaeneukokene, Paulus na kena herauke an. Nebeinye Paulus beufoke nebei alore weunge, “Yesus Wali Ondofolole Ro yae ware wawale, nebei maengkele u bulura eituwe!” Na hibi are ukeungera nebei alo eukuke.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Nebei maengke na rowa-rowa isaeyaeiboke roise yarate nibibe aheumikokene, Paulusle Silaslere ikilaikoke naise haete anuwaunge Filipi yona yoyo koseyo naei bere muli yae yobayeke hukaimiyeke ewate.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Nebei yo benen Paulusle Silaslere yawaimiboke ekate Roma naei ondofolo kose yo bene haimikoke waimi, “Nda Yahudina ro bee mekete aei yo ei mokoinyeboke aku nekai keteuboke.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Neyae ro miyaere moi huraimi eyae Roma ro miyae yae wali heere folaikoke asasi konate naei era henare hakonaimilere kelaeimi.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Nebeinya ro miyae helen nangkele yae Paulusle Silaslere habelekaimile. Filipi mere mokowaimi yo yae ukaimile hokolo bee uwana malore mo kayaeimikokera rahuae bowate.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Rahuae olaeimikokera yawaimiboke ekate kawa einye aimiheukoke. Kawa imae yunde hebele kiyae ukainyele kayaa foi yae hebemmile.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nebei wanen mae a ukainyelene, nda kawa yun Paulusle Silaslere yaweumiboke, einya hele yowane aheumikoke. Eneibalende belene, hokolo bee naei oro o bulune hireumiboke benen noro randa o hi yae heraweukoke.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Reniai nolo hului kawa einya hebate yo, Paulusle Silasle Allahre ebeli bowoinye nane merau hobolo mandu yae buma kaewoinyere maeumikoke borowaimi yae,
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 oinyeu kabani hele hineuboke, nebei kawa imae aehu bele nene kowole. Nebei kawa romau nemene rawaikoke. Kawa einya yore ikilewaimi rantai yoni-yoni bulaerewate.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Nebei kawa imae yunde hebele kiyae kulu-kulu yeuboke aunguke. Nebei kawa romau nemene rawaikoke erewolene, nane merau kawa einya hebate yo hakaikoke aibaleke u bene nekewainyene, na ure hombondere na ramere mo nekeyobouboke.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Nebeibe Paulus kali na kaban don mae kaeneunge, “Wauwa ohoijae! Meyae nemene ndane namman nekande!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Nebei kawa imae yunde hebele kiyae, isehe ((lampu)) ukeumi rokate mekatera riyeumihike hakauboke eise eke, noro me oinyeu hineuboke kowole wa Paulusle Silasle bene ane ruke.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Nebeisa hokolo beere yaweumiboke maibaleke weumi, “Hokolo bee, rahebe reyae mokorebondera wali hole molonsebonde?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Paulusle Silasle weinye, “Tuhan Yesusre hila rabo haleungele! Weyae nane merau waei imae ei obe einya yo nemene mai wali hole molonembombe!”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Nebeisa Paulusle Silasle Allah Na ako faeuko nebei kawa imae yunde hebele kiyae bele naei imae einya ro miyae belere kelewoimile.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nebei reniai mo, hokolo bee yaweumiboke nauwana ha kuyeumikokera, kawa yun bele na miyae fa-fa bele nemene bu kaimikoke.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Nebei kawa yun Paulusle Silasle naei imaere yaweumiboke ekate raman koloumikokene anewote. Neyae nane merau naei imaena yo Allahre hila rabo halewainyene, rei mai sele kowole.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Rene ya heuboke mo, nebei yona mere mokaimi yo na abu akore ukaimile kaware enate Paulusle Silasle hainyaimikonde.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Nebei kawa yun Paulusre eke weunge, “Maei yona mere mokaime yo ukaime wangkele Silasle haimayengkombere. Mana ninae mebale mau foi yae ebe!”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Nebeibe Paulus yae nebei felayore weumi, “Meyae Roma ro miyae ya. A okoloikoi ban mae ro miyae bene rahuae baimekokera yawaimeboke kawane ahaeimekoke. Nebei me u Roma kanina wali heere foloukoke are asasibe koukoke. Mana ya ukaimele meyae ndara na maleu-maleu wae abalendere na mekai ban selene meyae ahi. Nebei yona mere mokaimi yore wemmile nenaeijae menate maere hainyaimekonde.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Nebei abu ako ekate mere mokate yore nebei a hului mbai ukaimile. Nebei yo borokate Paulusle Silasle Roma ro miyaene buhae hele hokoumiboke kowate.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Nebei aerene mere mokowaimi yo yae Paulusle Silasle bele foise mokonaikondere mekate, yawaimiboke kawa eisa maibaleke. Hokolo beere uwaimi nebei yora eneibalendere.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Paulusle Silasle nebei kawa imae nukeiboke, Lidiale imaere ewote. Nane merau Yesusle einye aka baeke ware hubayaeikoke yore, na kena u hara roroimikokera, hokolo bee kulun ukete ewote.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.