Atos 13

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Antiokhia jemaatna ro miyae nolora hiwa Allah a weumi huwaimi meli mekai bele hiwa hiwa ro miyaere isaeise kelaeimi meli mekai bele. Nda na ro niyae: Barnabas, Simeon (u elan nokombi yae iwewainye), Lukius (Kirene yona ro), Menahem (Ondofolo Herodesle nanembainye narewate), nane merau Saulus.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Ya mbai Allahre ei molowainye nane merau yarele me haeiboke nekewate yae, Allahle Roh yae a weumi, “Reyae mokoungehakale rambun mokoneyende naeise Barnabasle Saulusle kinyenseko.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Yarele me haeiboke nekewate nane merau Allahre ebeli bainyekoke wa, hokolo bee Saulusle Barnabasle u ranne me kolaimikokera ukaimile ewote.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Allahle Roh yae ukeumi ewotene, hokolo bee Barnabasle Saulusle oro moloiboke Seleukia yore ewote. Ekete mo, na hibi bu wakara Siprus yokobare ewote.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Ekete Salamis yone mo, Yahudi naei ei mom-mom imaene Allahle ako faeuko kelewoimi. Yohanes Markus hokolo bee hakoi-sakoise nangkele hakoumiboke ewate.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Siprus yokoba oroikoke yaneikoke, ekete Pafos yone. Nebei yone Yahudina ro mbai na ro Bar-Yesus hubayaeikoke. Na yun buloo maemae koungekoke. Nauware yendo kayaalo yae elewole.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Sergius Paulus Siprus yokobare Gubernur hebewole kiyae, nda Bar-Yesusre naei kahili. Nda Gubernur isaei bele hebaen bele ro. Allahlena ako faeuko borombondere kena hele kowolene, hokolo bee Barnabasle Sauluslere kaeneumikoke.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Nebeibe hokolo beere Elimas yae (Bar-Yesus na ro Yunani afaeunge) ahei-ahei yae ahewoumi, Gubernur Sergius Paulusre mokowounge Yesusre na hele yae eleijae.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Naendae mekaisebe, Saulus (nane merau Paulus yae kaenainye kiyaere) Allahle Roh yae maemae koungekoke eke Elimasre na ijoko bele keleungekoke weunge,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Ei, walobo yunbe kelu, foise moise horoyae kalayae, ame-ame na no. Allahlena na hele wali nibire weyae mekae horoyae kalayae. Makei yare me no yele?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Mana erei Allah ehee bukulure inyetere! Wa ijoko roroneukonde hu ijoko ereiboi yae ya heki holo meungekeukonde.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Gubernur Sergius Paulus nebei wanen yeuboke erewolene, Yesusre hila rabo halewounge, Yesusle a faeufe borowole eme hele yae elewole.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pafos yora Paulus na kahili wa riyana bele Pamfilia kanina Perga yore ekate. Ndane Yohanes Markus, Paulus naeise nukeumiboke bukeufike Yerusalem yore ewole.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Paulus naei Perga yora alainyekoke Pisidia kanina Antiokhia yore ewate. Sabat yane Allahre ei mom-mom imaene ayeuboke nuwaikoke nekewate.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Musale walora wali heere foloukoke homo nane merau Allahle yenjo kayaayo molaikoke homone raikoke baeufoke mo, ei moloi-moloi imaena yun-jun mae Paulus nane merau na kahili wa riya nare waimi, “Aka naei baeke naei, mayae na huluinya nda ro miyae na kena ure hara rorommilena, nebei a faeu huwengko.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Paulus aunguke me yae isaei ikeumi wa, huba raweuboke huwoumi, “Aka naei baeke naei Israel yoni-yoni, nane merau aei aka naei baeke naei Yahudi ban ro miyae Allahle are faeufe boroyaube hakoyaunge yo, rare boronsobo!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Israel yoni-yoni naei Allah aei yobe naei kamahe naeise eleumiboke wekeumi. Mesir kanine meiko-meiko yo wanen mae ekainyekewate hee yae Allah mokoumiboke yoho kabande yeuboke. Allah Naei elae wake kaban mae Israel yaweumiboke Mesir kanira maibaleke.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Ralo yakama rorele u bee a kala-kalane naei u mekai wa mekai beko nekaimekere Allah kena yae herauweumeke.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Nebeisa Kanaan kanina nekewate ondofolo mehine bee na ro miyae bele Allah houkoke hayeukokera nebei kani Israelre kinyewoumi.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Mesir kanire ayeubokera mekate Kanaan kanire mayeuboke, nemene fomene me baeimeke na heki ralo yakama 450.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Nebei heene Israel Ondofolore riyewate. Kisle kelu Saul Benyaminbe orona menabe Allah kinyeumiboke. Ondofolore ralo yakama rorele u bee meufebeukoke.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Saul Ondofolora kereungekoke oke mo, Daudre raneuweke benen nebei anuwaufe haungeboke mokowole. Daudle naeise Allah nda wanen mae eleukoke, ‘Isaite fa Daud erekanale Raei kenane eweufike. Raei kenare kale neyae mokombonde.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Daudle orona menara Israel naei Walilo Yesus Wali Ondofolo raneujeke, Allah are heteungekoke huluinye.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Yesus namman Naei kalia huba eraweiboi omokoi hee yae, Yohanes Israel ro miyaere a kaenewoumi weumi, ‘Mai beko bakora nulu kenayembe, bu kombombe.’
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Yohanes mokoukoke kaliare riyaufe bonnele hee, rore miyaere weumi, ‘Mai u benera nekayembe rare nde yae elaube? Reyae nebei mayae rakaunge Wali Ondofolo ban ma. U bene nekenayembe, nebei Ro raei moisa mende, Naei oro mehaufe reyae ekulaikoi sului, rabuhine ban Naei bene reyae yeisi raeiboi ban.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Aka naei baeke naei Abrahambe orona mena yo nane merau aka naei baeke naei Yahudi ban yo Allahle are boroyaube hakoyaube yo ndane mekaufebaube yoni-yoni, Allahlena wali hole molommebonde a faeu ukeume huwemamilere.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Yesus mbai Wali Ondofolo Niyae Yerusalem yona nekewate ro miyae bele naei be yun be yebaere hebewate yo bele onewate handawate. Allahle yenjo kayaayo naei a faeu molowate Sabat ya yae kayeke borayeke. Nebei a faeu hului neyae isaei eyeiboi yae Yesusre haibokate.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Naendae wanen horo Nare honaibondere nibi baewate an, nebeibe ekate Pilatusre riyewainye nare honaibondere.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Allahle homofae molaikoke hului nemene maimokoukokera, nebei ohali randa roukate, rukara buleinye nekainyele.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Nebeibe herera Allah benen waleungeboke.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Ya helen ro miyae nangkele Galilea kanira Yerusalem yore mewate yore naei u yakawoumi. Nebei yo mbai naei ijoko yae erewate are Israel yoni-yonire ungaimiyendere.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Allah Yesusre herendera walennebonde, benen here hubayeikoi mo nekenende naei a nendahina Naei yendo kayaalo Yesayale homofaene nda wanen moloukoke,
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Nane merau nebei homofae Mazmur mbai anuwau hine Allah naeise nda wanen moloukoke,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Ondofolo Daud Allah ukeunge rambun-rambun mokoukoke baeufoke mo, hereke na yobe naei kamahe naeite bulei kelaeunge molaisake. Ondofolo Daud na u melen nemene kanine beko yaeiboke.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Nebeibe Yesus mbai Allah yae herekera waleungeboke, Nauwa kakare eyeiboi.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Nebeinye, aka naei baeke naei, mayae isaeisembombere Yesusle walora Allah beko bakore faeinyembonde a huwayembe.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Musale walora wali heere foloukoke hakowainye walora wali himalainyeboke yo yae me ebaei sului, nebeibe nde naei Yesusre hila rabo halenainyele yo wali himalainyeboke yo yae me baemmile.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Nebeinye wamale, aka naei baeke naei, angkaei foi yae borombe. Nda Allah yae elewole a Allahle yenjo kayaayo homofaene molaikoke hului mai nolone menjembonde belene, mauwa kayaa hebembe,
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Ro miyae aukakare koyaube yo,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Paulusle Barnabasle ei moloi-moloi imaera meibaleke yae, nebeinya ro miyae hokolo beere uwaimile benen nebei a mbaise bena Sabat yane ahuneneinyebonde.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Ro miyae nebei ei moloi-moloi imaera maibaleke bae, hokolo beere na moisa hakowaimi. Hiwa Yahudi ro miyae, hiwa Yahudi ban ro miyae nebeibe Yahudi agamane ayeuboke. Paulusle Barnabasle a usaei uwoimi Allah kena buhae aere ban heumine Naei a weumi huluinye nekenate.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Are rainyehike Sabat yane, ro miyae nebei yo einya helen wanen arilewole, Allahle ako faeukore boronatere mewate.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Nebeibe Yahudi ro miyae ijoko erewate ro miyae helen sele mewatene, kena hensen sele kowate. Paulus elewole are aukaka yae kowainye.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Nebeibe hokolo bee, Paulusle Barnabasle, buhae ohokoiboi benen elayeiboke a na yaka-yaka yae uwaimi, “Na hele Allahle ako faeuko na bere hele mare kelemayengkombere. Nebeibe maei are moi bulewaume nane merau menaeijae a hokaukoke mayae wali hena bona eyaroinye, meyae nda hee mare nukemayembombe Yahudi ban ro miyae naeise emalere.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Rabuhine ban, Tuhan are ukeume,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Yahudi ban ro miyae nebei are borokate hee, rei aumiboke kowate Tuhan Yesuslena ako faeuko na hele elewate. Nebei ro miyae Allah a hokoukoke hului wali hena bonare enaijaronde yo, Yesusre hila rabo halewainye.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Tuhan Yesuslena ako faeuko nebei kanine heraeyeuboke huwayeke.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Nebeibe na yona miyae maengke Allahre enera raisa yaneyainye yo bele rore raimi yo belere Yahudi ro miyae yae Paulusle Barnabasle naeise a beko huwaimikoke. Nebei Yahudi ro miyae hiwa yore moi hurewaimi hokolo beere weitasi kowaimile nane merau nebei kanira hukaimihike.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Nebei yo u mekai beko hele mokowatene isaeise roungate naeise nebeinya ro miyae bene Paulusle Barnabasle noro mehaunga kani bahe ruboinyeboke, nebeisa Ikonium yore ewote.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Yesusre hakainyekoke ro miyae Antiokhia yona yo rei mai bele nane merau Allahle Roh yae aumiboke bele maemae koumikoke.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.