Atos 13
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NAA
1 Antiokhia jemaatna ro miyae nolora hiwa Allah a weumi huwaimi meli mekai bele hiwa hiwa ro miyaere isaeise kelaeimi meli mekai bele. Nda na ro niyae: Barnabas, Simeon (u elan nokombi yae iwewainye), Lukius (Kirene yona ro), Menahem (Ondofolo Herodesle nanembainye narewate), nane merau Saulus.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Ya mbai Allahre ei molowainye nane merau yarele me haeiboke nekewate yae, Allahle Roh yae a weumi, “Reyae mokoungehakale rambun mokoneyende naeise Barnabasle Saulusle kinyenseko.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Yarele me haeiboke nekewate nane merau Allahre ebeli bainyekoke wa, hokolo bee Saulusle Barnabasle u ranne me kolaimikokera ukaimile ewote.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Allahle Roh yae ukeumi ewotene, hokolo bee Barnabasle Saulusle oro moloiboke Seleukia yore ewote. Ekete mo, na hibi bu wakara Siprus yokobare ewote.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ekete Salamis yone mo, Yahudi naei ei mom-mom imaene Allahle ako faeuko kelewoimi. Yohanes Markus hokolo bee hakoi-sakoise nangkele hakoumiboke ewate.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Siprus yokoba oroikoke yaneikoke, ekete Pafos yone. Nebei yone Yahudina ro mbai na ro Bar-Yesus hubayaeikoke. Na yun buloo maemae koungekoke. Nauware yendo kayaalo yae elewole.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Sergius Paulus Siprus yokobare Gubernur hebewole kiyae, nda Bar-Yesusre naei kahili. Nda Gubernur isaei bele hebaen bele ro. Allahlena ako faeuko borombondere kena hele kowolene, hokolo bee Barnabasle Sauluslere kaeneumikoke.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Nebeibe hokolo beere Elimas yae (Bar-Yesus na ro Yunani afaeunge) ahei-ahei yae ahewoumi, Gubernur Sergius Paulusre mokowounge Yesusre na hele yae eleijae.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Naendae mekaisebe, Saulus (nane merau Paulus yae kaenainye kiyaere) Allahle Roh yae maemae koungekoke eke Elimasre na ijoko bele keleungekoke weunge,
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 “Ei, walobo yunbe kelu, foise moise horoyae kalayae, ame-ame na no. Allahlena na hele wali nibire weyae mekae horoyae kalayae. Makei yare me no yele?
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Mana erei Allah ehee bukulure inyetere! Wa ijoko roroneukonde hu ijoko ereiboi yae ya heki holo meungekeukonde.”
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Gubernur Sergius Paulus nebei wanen yeuboke erewolene, Yesusre hila rabo halewounge, Yesusle a faeufe borowole eme hele yae elewole.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Pafos yora Paulus na kahili wa riyana bele Pamfilia kanina Perga yore ekate. Ndane Yohanes Markus, Paulus naeise nukeumiboke bukeufike Yerusalem yore ewole.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Paulus naei Perga yora alainyekoke Pisidia kanina Antiokhia yore ewate. Sabat yane Allahre ei mom-mom imaene ayeuboke nuwaikoke nekewate.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Musale walora wali heere foloukoke homo nane merau Allahle yenjo kayaayo molaikoke homone raikoke baeufoke mo, ei moloi-moloi imaena yun-jun mae Paulus nane merau na kahili wa riya nare waimi, “Aka naei baeke naei, mayae na huluinya nda ro miyae na kena ure hara rorommilena, nebei a faeu huwengko.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Paulus aunguke me yae isaei ikeumi wa, huba raweuboke huwoumi, “Aka naei baeke naei Israel yoni-yoni, nane merau aei aka naei baeke naei Yahudi ban ro miyae Allahle are faeufe boroyaube hakoyaunge yo, rare boronsobo!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Israel yoni-yoni naei Allah aei yobe naei kamahe naeise eleumiboke wekeumi. Mesir kanine meiko-meiko yo wanen mae ekainyekewate hee yae Allah mokoumiboke yoho kabande yeuboke. Allah Naei elae wake kaban mae Israel yaweumiboke Mesir kanira maibaleke.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Ralo yakama rorele u bee a kala-kalane naei u mekai wa mekai beko nekaimekere Allah kena yae herauweumeke.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Nebeisa Kanaan kanina nekewate ondofolo mehine bee na ro miyae bele Allah houkoke hayeukokera nebei kani Israelre kinyewoumi.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Mesir kanire ayeubokera mekate Kanaan kanire mayeuboke, nemene fomene me baeimeke na heki ralo yakama 450.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Nebei heene Israel Ondofolore riyewate. Kisle kelu Saul Benyaminbe orona menabe Allah kinyeumiboke. Ondofolore ralo yakama rorele u bee meufebeukoke.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Saul Ondofolora kereungekoke oke mo, Daudre raneuweke benen nebei anuwaufe haungeboke mokowole. Daudle naeise Allah nda wanen mae eleukoke, ‘Isaite fa Daud erekanale Raei kenane eweufike. Raei kenare kale neyae mokombonde.’
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Daudle orona menara Israel naei Walilo Yesus Wali Ondofolo raneujeke, Allah are heteungekoke huluinye.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Yesus namman Naei kalia huba eraweiboi omokoi hee yae, Yohanes Israel ro miyaere a kaenewoumi weumi, ‘Mai beko bakora nulu kenayembe, bu kombombe.’
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Yohanes mokoukoke kaliare riyaufe bonnele hee, rore miyaere weumi, ‘Mai u benera nekayembe rare nde yae elaube? Reyae nebei mayae rakaunge Wali Ondofolo ban ma. U bene nekenayembe, nebei Ro raei moisa mende, Naei oro mehaufe reyae ekulaikoi sului, rabuhine ban Naei bene reyae yeisi raeiboi ban.’
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 “Aka naei baeke naei Abrahambe orona mena yo nane merau aka naei baeke naei Yahudi ban yo Allahle are boroyaube hakoyaube yo ndane mekaufebaube yoni-yoni, Allahlena wali hole molommebonde a faeu ukeume huwemamilere.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Yesus mbai Wali Ondofolo Niyae Yerusalem yona nekewate ro miyae bele naei be yun be yebaere hebewate yo bele onewate handawate. Allahle yenjo kayaayo naei a faeu molowate Sabat ya yae kayeke borayeke. Nebei a faeu hului neyae isaei eyeiboi yae Yesusre haibokate.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Naendae wanen horo Nare honaibondere nibi baewate an, nebeibe ekate Pilatusre riyewainye nare honaibondere.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Allahle homofae molaikoke hului nemene maimokoukokera, nebei ohali randa roukate, rukara buleinye nekainyele.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Nebeibe herera Allah benen waleungeboke.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Ya helen ro miyae nangkele Galilea kanira Yerusalem yore mewate yore naei u yakawoumi. Nebei yo mbai naei ijoko yae erewate are Israel yoni-yonire ungaimiyendere.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 — ausente —
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Allah Yesusre herendera walennebonde, benen here hubayeikoi mo nekenende naei a nendahina Naei yendo kayaalo Yesayale homofaene nda wanen moloukoke,
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Nane merau nebei homofae Mazmur mbai anuwau hine Allah naeise nda wanen moloukoke,
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 “Ondofolo Daud Allah ukeunge rambun-rambun mokoukoke baeufoke mo, hereke na yobe naei kamahe naeite bulei kelaeunge molaisake. Ondofolo Daud na u melen nemene kanine beko yaeiboke.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Nebeibe Yesus mbai Allah yae herekera waleungeboke, Nauwa kakare eyeiboi.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Nebeinye, aka naei baeke naei, mayae isaeisembombere Yesusle walora Allah beko bakore faeinyembonde a huwayembe.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Musale walora wali heere foloukoke hakowainye walora wali himalainyeboke yo yae me ebaei sului, nebeibe nde naei Yesusre hila rabo halenainyele yo wali himalainyeboke yo yae me baemmile.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Nebeinye wamale, aka naei baeke naei, angkaei foi yae borombe. Nda Allah yae elewole a Allahle yenjo kayaayo homofaene molaikoke hului mai nolone menjembonde belene, mauwa kayaa hebembe,
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Ro miyae aukakare koyaube yo,
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Paulusle Barnabasle ei moloi-moloi imaera meibaleke yae, nebeinya ro miyae hokolo beere uwaimile benen nebei a mbaise bena Sabat yane ahuneneinyebonde.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Ro miyae nebei ei moloi-moloi imaera maibaleke bae, hokolo beere na moisa hakowaimi. Hiwa Yahudi ro miyae, hiwa Yahudi ban ro miyae nebeibe Yahudi agamane ayeuboke. Paulusle Barnabasle a usaei uwoimi Allah kena buhae aere ban heumine Naei a weumi huluinye nekenate.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Are rainyehike Sabat yane, ro miyae nebei yo einya helen wanen arilewole, Allahle ako faeukore boronatere mewate.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Nebeibe Yahudi ro miyae ijoko erewate ro miyae helen sele mewatene, kena hensen sele kowate. Paulus elewole are aukaka yae kowainye.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Nebeibe hokolo bee, Paulusle Barnabasle, buhae ohokoiboi benen elayeiboke a na yaka-yaka yae uwaimi, “Na hele Allahle ako faeuko na bere hele mare kelemayengkombere. Nebeibe maei are moi bulewaume nane merau menaeijae a hokaukoke mayae wali hena bona eyaroinye, meyae nda hee mare nukemayembombe Yahudi ban ro miyae naeise emalere.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Rabuhine ban, Tuhan are ukeume,
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Yahudi ban ro miyae nebei are borokate hee, rei aumiboke kowate Tuhan Yesuslena ako faeuko na hele elewate. Nebei ro miyae Allah a hokoukoke hului wali hena bonare enaijaronde yo, Yesusre hila rabo halewainye.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Tuhan Yesuslena ako faeuko nebei kanine heraeyeuboke huwayeke.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Nebeibe na yona miyae maengke Allahre enera raisa yaneyainye yo bele rore raimi yo belere Yahudi ro miyae yae Paulusle Barnabasle naeise a beko huwaimikoke. Nebei Yahudi ro miyae hiwa yore moi hurewaimi hokolo beere weitasi kowaimile nane merau nebei kanira hukaimihike.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Nebei yo u mekai beko hele mokowatene isaeise roungate naeise nebeinya ro miyae bene Paulusle Barnabasle noro mehaunga kani bahe ruboinyeboke, nebeisa Ikonium yore ewote.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Yesusre hakainyekoke ro miyae Antiokhia yona yo rei mai bele nane merau Allahle Roh yae aumiboke bele maemae koumikoke.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.