Apocalipse 14
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NTLH
1 Nebeisa reyae erale bae, nane Domba Kelu Sion elune hebele nangkele nanembainye hebate ro miyae 144.000. Nebei ro miyae feline nebei Domba Kelu ro bele Naekole Ro bele molaimikoke yo mbai.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Nane merau reyae nda surgana kulun borale: bu rilele releunge wanen nane merau ku nele wanen, erabae nebei kulun borale kecapi kate ro miyae holo mbai naei kecapi bele yae mbainye kate.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Allahle kendan wameran bene nane merau nebei anuwaufe yanainyekoke Allahle yebaei bubaei keli nauwa obo yoku ma yo bele 24 yoyo koseyo bele bene neyae koi bae kate. Nebei koi bae kate eme hele, hi yae ha yae isaeyeikoi sului. Nebei 144.000 ro miyae nda kani kelara Yesusle ha rileubokene, nebei ro miyae Naeinya yo mo naeisaei.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Nebei yo naei u mekai beko omokoi naeise miyae maengke bele mbainye ohonoikoi. Nebei yo miyae maengke yele wanen nekate, Domba Kelu yae ende ijende nangkele hakonainyekonde enate. Allah bele Domba Kelule Naei hili era akau era yele wanen inyaibonde naeise, nebei yo ro miyae nolora Yesusle ha yae yaroukoke.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Nda yo naei euwara ame-amere ebei, nane merau ro miyae hiwa nare a beko eleikoi sului.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Reyae erale malaikat hi kayeero buma hosoro yaku eite meitera nakeukoke. Nda kani kelana ro miyae nemene, kani kela yoni-yoni, afaeunge yoni-yoni, yohone yoni-yoni, nemenere huba ban haei ban hononate a foi faeu foi huwemmikonde.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Nebei malaikat a elaekei sele kaenele, “Allahre fe faenne, hili hebenne, rabuhine ban Allah ro miyae naei walire hului kolommikonde hee na hului yeubokene. Nare ei molonne! Neyae buma a bele bu yau bele rotebu yoni-yoni bele mokouboke Kiyae.”
7 Ele disse com voz forte: —
8 Malaikat bee nendo na moisa nakeukoke mbai nendore neungeboke mo kaenele, “Kereufoke, Babel yo kaban yan kaban kereufoke ya! Neyae nda kani kelana ro miyaere mokowoumi nangkele yoko kaeimae kowate aerene u bene beko yaeiboke, bu elae aneisiyate wanen.”
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Malaikat hi nda beere neumiboke mo kaenele, “Nde maenin, nebei obo yoku bele na be yoi ma mokaiboke rambun belere ei molaimi yo nane merau nebei obo yokule ro iwaufe na feline na mene molaimikoke yo,
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 nebei ro miyae Allahle romou han mengkonde hubanainyehinde. Ro miyae mbai kolaeinye beko hele aleiboyele rambunde anensindena, beko yembonde. Allahle romou hande hubanainyehinde ro miyaere bu beko anenaisinde wanen mae beko inyaibonde. Nebei ro miyae Allah Naei malaikat bene bele Domba Kelule bene bele i bele belerang bele bolensinde yae wali u buhae bele hubanainyende.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Nebei u buhaere yeumi i ongkou huba ban haei ban rawenende. Nebei obo yoku kiyaere ei molainye yo bele na ro yae iwaufe baimikoke yo nemene reniai rai no ban hee ban beko hubanainyende.”
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Nebei aerene mayae Yesus Naei eleubokembe wekembe ro miyae Neyae ukembe are hubara haeisa yaneyaunge nane merau Yesus Naei a elelere hila rabo haleyaube yo beko hubanayembe hororebe, mai kena ube herawembe.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Benen reyae borale surgara a ukeufe, “Nda homo moloiko, ro miyae nda heera Tuhande hila rabo halaeunge yae herenayende yo, onomi foka enainyehubande.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Reyae erale bae mangko keleumon ranne Allahle bokora meke ro miyae uware yeuboke Kiyae wanen nuweuboke nekele, ondofolole fokoma emas yae mokaiboke bele na yunne, gandumde maluwembonde rame hangkei Na mene.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Allahre ei mom-mom imaera malaikat hi meukuke, mangko ranna nuweuboke nekele Kiyaere a kaban mae kaeneunge, “Waei mena rame aweinyobo, rabuhine ban kani kelana nimaiboke yo helen selene, nane merau maluboise ya na hului yeubokene.”
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Nebeinye mangko ranna nekele Kiyae na gandum maluboi rame aweungeboke nda kani kela maluweuboke.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Malaikat hi kiyae eranale surgana Allahre ei mom-mom imaera meukuke na mene rame henengkaei ikileuboke.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Benen malaikat hi i yae wononde hili era akau erare ongkou felate itukaisa meke, nare nda kani i yae wonondere elae kinyeungeboke kiyae yae malaikat rame bele kiyaere weunge, “Wa mena rame aweinyobo! Nda kani kelana anggur ani na nora rurei, rabuhine ban ani nime yaeibokene.”
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Nebei malaikat na rame nda kani kelare aweungeboke, anggur ani na no bele rureukoke, anggur bu mokate anuwau kabanne haiwate. Nebei anuwaunge Allah naei romou han kole huluinye mokole.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Anggur ani oro yae nukate wanen nebei ro miyae yo moisa nukate nane merau nebei nukate anuwaufa ro miyaena ha bu ma rilele, na wauwau kuda imoli mokate ha, meter bee hului na ahau 300 kilometer.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.