Neemias 5

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Waati foo, jamaa arey nda ngi wandey hanse ka hayayaŋ har ngi arma Alyahuudu cindey takaa ga.
1 Algum tempo depois, muitas pessoas, tanto homens como mulheres, começaram a reclamar contra os seus patrícios judeus.
2 Affooyaŋ ga nee: «Ir, nda ir izʼarey, nda ir ize woyey, ir ga boobo, ir ga hima ka duu taasu ka ŋaa ka huna.»
2 Alguns diziam: — As nossas famílias são grandes, e precisamos de trigo para nos alimentarmos e continuarmos vivos.
3 Affooyaŋ mo ga nee: «Ir nʼir faarey, nda ir alaneb faarey, nda ir hugey daŋ tolme hala ir ma duu ka duu taasu heraa waatoo ra.»
3 Outros diziam: — Para não morrermos de fome, nós tivemos de penhorar os nossos campos, as nossas plantações de uvas e as nossas casas a fim de comprar trigo.
4 Affooyaŋ ga nee: «Hala ir ma duu ka alkaasoo bana kokoyoo se kala ir nʼir faarey nda ir alaneb faarey noo jina ir ma duu ka duu garaw.
4 E outros, ainda, disseram: — Tivemos de pedir dinheiro emprestado para pagar ao rei os impostos sobre os nossos campos e plantações de uvas.
5 Ka gar ir nda ir armey kul ti ham follokaa, ir izey nda ngi izey kul ti affoo. Woo kul, ir ga hima kʼir izʼarey nda ir ize woyey noo i se baɲɲa. Ir ize woy boobo tee koŋŋa ka ben. Haya kul sii ir kone, ir faarey nda ir alaneb faarey tee boro fooyaŋ wane.»
5 Acontece que nós somos da mesma raça dos nossos patrícios judeus, e os nossos filhos são tão bons como os deles. No entanto, nós temos de fazer com que os nossos filhos trabalhem como escravos. Algumas das nossas filhas já foram vendidas como escravas. Não podemos fazer nada para evitar isso, pois os nossos campos e as nossas plantações de uvas foram tomados de nós.
6 Waatoo kaŋ ay maa ngi hẽenoo nda šenney wey, ay hanse ka futu.
6 Quando eu, Neemias, ouvi essas queixas, fiquei zangado
7 Ay kayandi ay binoo ra ya borciney nda alkaaley teje. Ay nee i se: «Macin se war ga garaw war armey se ka arriba ceeci a ga? Ay na margari beeri tee ngi misoo ga.»
7 e resolvi fazer alguma coisa. Repreendi as autoridades do povo e os oficiais e disse: — Vocês estão explorando os seus irmãos! Depois de pensar nisso, eu reuni todo o povo a fim de tratar desse problema
8 Ay nee i se: «Ir, ir nʼir arma Alyahuudey kaŋ neerandi ka tee tamyaŋ gandawey ra, kullihinne ir ga hin, ir nʼi kaa kabe ra. Sohõ war, war ga war armey neere, de mo war sʼi neere kala ir jamaa borey se!» I dangay, i mana hin ka haya kul har.
8 e disse: — De acordo com as nossas posses, nós temos comprado dos estrangeiros os nossos patrícios judeus que tiveram de se vender a eles como escravos. E agora vocês, que são judeus, estão forçando os seus próprios patrícios a se venderem a vocês! As autoridades ficaram caladas e não acharam nada para responder.
9 Woo banda ga, ay nee: «Woo kaŋ war gʼa tee si boori. War mma hima ka huna ir Koyoo hunburay ra, gandawey kaŋ ti ir iberey masi koy ir kaynandi.
9 Então eu disse: — O que vocês estão fazendo é errado! Vocês deviam
10 Agay mo, nda ay armey, nda ay tamey, ir na nooru nda taasu garaw i se. Ay gʼa wiri war ga, ir ma garaa naŋ i se.
10 Eu, e os meus companheiros, e os homens que trabalham para mim temos emprestado dinheiro e trigo ao povo. E agora vamos perdoar essa dívida.
11 Ay gʼa wiri war ga, war ma ngi faarey, nda ngi alaneb faarey, nda ngi zaytuɲaŋey, nda ngi hugey yeeti i ga hõ hunday, nda arribaa kaŋ war nʼa daŋ nooroo, nda taasoo, nda alaneb haroo nda jiyoo ga kʼa taa i kone.»
11 Portanto, vocês também, perdoem todas as dívidas deles — dinheiro, vinho ou azeite. E devolvam agora mesmo os seus campos, as suas plantações de uvas e de oliveiras e as suas casas!
12 I zaabi ka nee: «Ir gʼi yeeti, ir si haya kul wiri i ga, ir ga hayaa tee kaŋ nʼnʼa har.» Woo ga, ay na sargari juwalkey cee, ay nʼi žeendi i ma hayaa tee kaŋ i nʼa har.
12 As autoridades responderam: — Está bem. Nós vamos fazer o que você está dizendo. Vamos devolver as propriedades e não vamos cobrar as dívidas. Então eu chamei os sacerdotes e fiz as autoridades jurarem que cumpririam essa promessa.
13 Koyne mo, ay nʼay bankaaraa kokobu ka nee: «Boro kul kaŋ mana hayaa tee kaŋ a nʼa har, Irkoy mʼa kokobu kʼa kaa nga hugoo nda nga goyoo nafaa ra sanda takaa woo, takaa din da nda aroo woo ma kokobandi ka kaŋandi koonay ra.» Margaroo kul nee: «Amin!» I na Abadantaa saabu. Jamaa na hayaa tee kaŋ i nʼa har.
13 Depois tirei a faixa que usava na cintura e a sacudi. E disse: — É assim que Deus vai sacudir qualquer um de vocês que não cumprir a sua promessa. Deus tirará dele a sua casa e tudo o que ele tem e o deixará sem nada. E todos os que estavam ali disseram: — Aí louvaram a Deus, o
14 Za hanoo kaŋ kokoyoo yaamar ya tee goforner Žuda gandaa ra, za kokoyoo Artaserses jiiri warankantoo (20to) hala nga jiiri waranza cindi hinkantoo (32to) ga, jiiri woy cindi hinka (12), a ma tee agay wala ay hugey borey mana huna nda ŋaahayaa kaŋ ga nondi gofornerey se.
14 Durante os doze anos em que fui governador da terra de Judá, desde o ano vinte do reinado de Artaxerxes até o ano trinta e dois, nem eu nem os meus parentes comemos a comida a que eu tinha direito como governador.
15 Goforner jinawey kaŋ kaa ay jine ga hanse ka jamaa farandi ka ŋaayan, nda alaneb hari mooro, nda nzorfu kaaray tamma boŋ woytaaci (40) dii i ga, ba ngi tamey ga ngi boŋ tee boŋkoyni jamaa se. Amma agay, Irkoy hunburay se ya na woo tee.
15 Antes de mim, os governadores tinham sido uma carga para o povo e haviam exigido que o povo pagasse quarenta barras de prata por dia a fim de comprar comida e vinho. Até os seus empregados exploravam o povo. Mas eu agi de modo diferente porque temia a Deus .
16 Ka tonton ay goy cetaa woo cinaroo ra. Ir mana faari day, de mo ay goykey kul cere ra goo goyoo ra.
16 Trabalhei com todas as minhas forças na reconstrução da muralha e não comprei nenhuma propriedade. E todos os meus empregados ajudaram na reconstrução.
17 Alyahuudey ra, alkaaley kaŋ ga ŋaa ay do manʼti kala boro zangu nda woyguu (150) kaŋ ra borey sii kaŋ ga hun gandawey kaŋ ga taalamma ir ga.
17 Também hospedei na minha casa cento e cinquenta judeus e os seus chefes, além de todas as pessoas das nações vizinhas que vinham à minha casa.
18 Zaari kul, haw foo, nda feeji suubante iddu, nda cirawyaŋ no ma koosandi ay hugoo ra. Jirbi woy (10) kul i ga alaneb hari mooro boobo hanse kaŋ ga wasa. Amma woo kul, borey kaŋ ga hima ka goforneroo noo haya, ya nʼa wiri i ga, zama goyoo ga hanse ka tiŋ jamaa se.
18 Todos os dias eu mandava preparar um boi, seis ovelhas das melhores e muitas galinhas. E cada dez dias eu mandava vir uma nova remessa de vinho. Mas eu sabia que o povo tinha de trabalhar no pesado; por isso, não pedi o dinheiro da comida a que eu, como governador, tinha direito.
19 Ay na Irkoy ŋaaray ka nee: «Ay Koyoo, hongu agay henna hayey kul kaŋ ay nʼi tee jamaa woo se maaganda!»
19 “Ó Deus, eu te peço que leves em conta tudo o que fiz por este povo.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.