Neemias 5
Songhai de Gao (SES) vs BKJ
1 Waati foo, jamaa arey nda ngi wandey hanse ka hayayaŋ har ngi arma Alyahuudu cindey takaa ga.
1 E houve um grande clamor do povo e das suas esposas contra os judeus, os seus irmãos.
2 Affooyaŋ ga nee: «Ir, nda ir izʼarey, nda ir ize woyey, ir ga boobo, ir ga hima ka duu taasu ka ŋaa ka huna.»
2 Porque havia quem dissesse: Nós, os nossos filhos, e as nossas filhas somos muitos; por isso nós apanhamos grãos para eles, para que possamos comer e viver.
3 Affooyaŋ mo ga nee: «Ir nʼir faarey, nda ir alaneb faarey, nda ir hugey daŋ tolme hala ir ma duu ka duu taasu heraa waatoo ra.»
3 Havia também alguns que diziam: Nós empenhamos as nossas terras, vinhedos, e casas, para que possamos comprar grão, por causa da fome.
4 Affooyaŋ ga nee: «Hala ir ma duu ka alkaasoo bana kokoyoo se kala ir nʼir faarey nda ir alaneb faarey noo jina ir ma duu ka duu garaw.
4 Havia também quem dizia: Tomamos dinheiro emprestado até para o tributo do rei, e sobre as nossas terras e vinhedos.
5 Ka gar ir nda ir armey kul ti ham follokaa, ir izey nda ngi izey kul ti affoo. Woo kul, ir ga hima kʼir izʼarey nda ir ize woyey noo i se baɲɲa. Ir ize woy boobo tee koŋŋa ka ben. Haya kul sii ir kone, ir faarey nda ir alaneb faarey tee boro fooyaŋ wane.»
5 Contudo, agora a nossa carne é como a carne dos nossos irmãos, os nossos filhos como os seus filhos; e eis que sujeitamos os nossos filhos e as nossas filhas para serem servos, e algumas das nossas filhas já são sujeitas à servidão; tampouco está ao nosso alcance redimi-los; porque outros homens detêm as nossas terras e vinhedos.
6 Waatoo kaŋ ay maa ngi hẽenoo nda šenney wey, ay hanse ka futu.
6 E eu fiquei muito irado quando ouvi o seu clamor e estas palavras.
7 Ay kayandi ay binoo ra ya borciney nda alkaaley teje. Ay nee i se: «Macin se war ga garaw war armey se ka arriba ceeci a ga? Ay na margari beeri tee ngi misoo ga.»
7 Então, consultei comigo mesmo, e repreendi os nobres, e os governantes, e disse-lhes: Vós exigis usura de cada um do seu irmão. E eu convoquei uma grande assembleia contra eles.
8 Ay nee i se: «Ir, ir nʼir arma Alyahuudey kaŋ neerandi ka tee tamyaŋ gandawey ra, kullihinne ir ga hin, ir nʼi kaa kabe ra. Sohõ war, war ga war armey neere, de mo war sʼi neere kala ir jamaa borey se!» I dangay, i mana hin ka haya kul har.
8 E eu lhes disse: Nós, segundo a nossa capacidade, temos redimido os nossos irmãos judeus, os quais foram vendidos aos pagãos; e vós vendereis os vossos irmãos? Ou serão eles vendidos para nós? Eles, então, retiveram a sua paz, e não acharam nada para responder.
9 Woo banda ga, ay nee: «Woo kaŋ war gʼa tee si boori. War mma hima ka huna ir Koyoo hunburay ra, gandawey kaŋ ti ir iberey masi koy ir kaynandi.
9 Disse eu também: Não é bom isto o que fazeis; não deveríamos nós andar no temor do nosso Deus por causa do opróbrio dos pagãos, os nossos inimigos?
10 Agay mo, nda ay armey, nda ay tamey, ir na nooru nda taasu garaw i se. Ay gʼa wiri war ga, ir ma garaa naŋ i se.
10 De modo semelhante, eu e os meus irmãos, e os meus servos, podemos exigir deles dinheiro e grão. Rogo-vos, deixemos de fora esta usura.
11 Ay gʼa wiri war ga, war ma ngi faarey, nda ngi alaneb faarey, nda ngi zaytuɲaŋey, nda ngi hugey yeeti i ga hõ hunday, nda arribaa kaŋ war nʼa daŋ nooroo, nda taasoo, nda alaneb haroo nda jiyoo ga kʼa taa i kone.»
11 Restituí-lhes hoje, vos peço, as suas terras, os seus vinhedos, os seus olivais, e as suas casas, também a centésima parte do dinheiro, e do grão, do vinho, e do azeite, que vós exigistes deles.
12 I zaabi ka nee: «Ir gʼi yeeti, ir si haya kul wiri i ga, ir ga hayaa tee kaŋ nʼnʼa har.» Woo ga, ay na sargari juwalkey cee, ay nʼi žeendi i ma hayaa tee kaŋ i nʼa har.
12 Então eles disseram: Nós lhes restituiremos, e não exigiremos nada deles; assim faremos como tu dizes. Então eu chamei os sacerdotes, e tomei deles um juramento, de que eles fariam de acordo com esta promessa.
13 Koyne mo, ay nʼay bankaaraa kokobu ka nee: «Boro kul kaŋ mana hayaa tee kaŋ a nʼa har, Irkoy mʼa kokobu kʼa kaa nga hugoo nda nga goyoo nafaa ra sanda takaa woo, takaa din da nda aroo woo ma kokobandi ka kaŋandi koonay ra.» Margaroo kul nee: «Amin!» I na Abadantaa saabu. Jamaa na hayaa tee kaŋ i nʼa har.
13 Também sacudi o meu colo, e disse: Assim Deus sacuda todo homem da sua casa, e do seu trabalho, o qual não cumprir esta promessa, assim seja ele sacudido e esvaziado. E toda a congregação disse: Amém. E louvaram o SENHOR. E o povo fez de acordo com esta promessa.
14 Za hanoo kaŋ kokoyoo yaamar ya tee goforner Žuda gandaa ra, za kokoyoo Artaserses jiiri warankantoo (20to) hala nga jiiri waranza cindi hinkantoo (32to) ga, jiiri woy cindi hinka (12), a ma tee agay wala ay hugey borey mana huna nda ŋaahayaa kaŋ ga nondi gofornerey se.
14 Além disso, a partir do momento em que eu fui indicado para ser o seu governador na terra de Judá, do vigésimo ano até o trigésimo segundo ano do rei Artaxerxes, doze anos, eu e os meus irmãos não temos comido o pão do governador.
15 Goforner jinawey kaŋ kaa ay jine ga hanse ka jamaa farandi ka ŋaayan, nda alaneb hari mooro, nda nzorfu kaaray tamma boŋ woytaaci (40) dii i ga, ba ngi tamey ga ngi boŋ tee boŋkoyni jamaa se. Amma agay, Irkoy hunburay se ya na woo tee.
15 Porém os governadores anteriores que haviam estado antes de mim foram imputáveis diante do povo, e tomaram-lhe pão e vinho, além de quarenta shekels de prata; sim, até os seus servos tinham domínio sobre o povo; mas eu não fiz assim, por causa do temor a Deus.
16 Ka tonton ay goy cetaa woo cinaroo ra. Ir mana faari day, de mo ay goykey kul cere ra goo goyoo ra.
16 Sim, além disso eu continuei na obra dessa muralha, tampouco compramos terra; e todos os meus servos foram reunidos para lá trabalhar.
17 Alyahuudey ra, alkaaley kaŋ ga ŋaa ay do manʼti kala boro zangu nda woyguu (150) kaŋ ra borey sii kaŋ ga hun gandawey kaŋ ga taalamma ir ga.
17 Havia à minha mesa, além dos judeus e soberanos, cento e cinquenta, que vinham ter conosco dentre os pagãos que estão ao redor de nós.
18 Zaari kul, haw foo, nda feeji suubante iddu, nda cirawyaŋ no ma koosandi ay hugoo ra. Jirbi woy (10) kul i ga alaneb hari mooro boobo hanse kaŋ ga wasa. Amma woo kul, borey kaŋ ga hima ka goforneroo noo haya, ya nʼa wiri i ga, zama goyoo ga hanse ka tiŋ jamaa se.
18 Ora, aquilo que era preparado para mim diariamente era um boi e seis ovelhas escolhidas; também aves eram preparadas para mim, e uma vez a cada dez dias, provisão de todo tipo de vinho; contudo, não exigi o pão do governador, porque a servidão era pesada sobre este povo.
19 Ay na Irkoy ŋaaray ka nee: «Ay Koyoo, hongu agay henna hayey kul kaŋ ay nʼi tee jamaa woo se maaganda!»
19 Pensa em mim, meu Deus, para o bem, de acordo com tudo o que tenho feito por este povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.