Josué 9

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kokoyey kul kaŋ goo Žurdeŋ isaa se banda tondi hondoo here maa Ayi koyraa halaciyanoo alhabaroo. Woo ga, wey kaŋ goo hondey gandaa here nda teeko Beeroo guraa kul ga, Libaŋ kaboo here, Heti borey, nda Amor borey, nda Kanaŋ borey, nda Ferezi borey, nda Hewi borey, nda Žebus borey
1 Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 waafakay ra na cere marga ka tee affoo ka Žozuwe nda Izirayel wongu.
2 E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.
3 Gabawoŋ borey maa hayaa kaŋ Žozuwe na tee Žeriko nda Ayi koyrawey se.
3 Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 Ngi mo, i na alhiila tee. I koy, i na ngi boŋ himandi naarukawyaŋ ka saaku žeenayaŋ nda alaneb hari moora hunbar žeenayaŋ kaŋ kottu kaŋ i nʼi baka daŋ ngi farkawey ga,
4 resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.
5 nda taami žeenayaŋ kaŋ yay i taandi goo cewey ra, bankaaray žeena yaynayaŋ goo jindey ra. Ngi šilfandaa takulaa kul ka kogu ka murgu-murgu.
5 Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.
6 I koy Žozuwe do jamaa kaloo ra kaŋ goo Gilgal ka nee nga nda Izirayel arey se: «Ganda mooro ra ir hun, sohõ war ma amaana daŋ ir game.»
6 Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um
7 Amma Izirayel arey nee Hewi borey se: «A ga hin ka tee war mo manʼti kala gandaa woo boroyaŋ. Woo ra taka foo nda ir ga hin ka amaana daŋ ir nda war game?»
7 Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?
8 I nee Žozuwe se: «Ni baɲɲey ti ir.» Žozuwe nʼi hãa ka nee: «May ti war, man ra war hun?»
8 — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.
9 I nʼa zaabi ka nee: «Ni baɲɲey mana hun kala ganda ra kaŋ ga hanse ka mooro, Abadantaa, ni Koyoo maaɲoo se, zama ir maa maaɲoo, ir maa haya kul kaŋ a nʼa tee Misira,
9 Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do
10 nda haya kul kaŋ a nʼa tee Amor kokoy hinkaa se Žurdeŋ isaa se banda, Sihoŋ, Hešboŋ kokoyoo se, nda Og, Bašaŋ kokoyoo se kaŋ cindi Aštarot.
10 E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 Ir boro beerey nda ir gandaa kul borey nee ir se: ‹Wa šilfandayaŋ zaa fondaa se, war ma koy i kubay. War ma nee i se: “Ir manʼti kala war baɲɲey.” Sohõ, war ma amaana daŋ ir nda war game.›
11 Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”
12 Ir takulaa ne, a mma koron waatoo kaŋ ir nʼa zaa ir do fondaa se, hanoo kaŋ ir fatta ka koy war do. Sohõ nga kul ka kogu ka murgu-murgu.
12 E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.
13 Alaneb hari moora hunbarey kaŋ ga taji waatoo kaŋ ir nʼi too, nga ne, i kottu. Ir bankaarawey nda ir taamey žen takaa kaŋ nda fondaa ga kuu.»
13 Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.
14 Izirayel arey zaa Gabawoŋ borey šilfandawey ra bila nda i ma Abadantaa ibaayoo ceeci.
14 Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .
15 Žozuwe na alaafiya tee i bande ka amaana tee i bande ka nee ngi gʼi naŋ i ma huna. Jamaa boŋkoyney žee i se.
15 Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.
16 Amaanaa kaŋ i nʼa daŋ ngi nda ey game, jirbi hinza banda ga, Izirayel borey maa kaŋ ngi taalammey no, kaŋ ngi sii kala ganda follokaa ra.
16 Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.
17 Izirayel borey koy, de jirbi hinzantoo, i too ngi koyrawey do kaŋ ti Gabawoŋ, nda Kefira, nda Berot, nda Kiryat-Yarim.
17 Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Amma Izirayel borey manʼi kar kʼi wii žeeyanoo kaŋ jamaa boŋkoyney nʼa tee Abadantaa, Izirayel Koyoo maaɲoo ga. Jamaa kul ŋuunuŋuunu boŋkoyney ga.
18 Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,
19 Amma boŋkoyney nee jamaa kul se: «Ir si hin ka tuku i ga, zama ir nka žee i se Abadantaa, Izirayel Koyoo maaɲoo ga kaŋ ir si haya kul tee i se.
19 mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do
20 Takaa ne kaŋ ir gʼa tee i se, ir ga ngi hundey naŋ i ra, Irkoy futuroo masi koy kaa ir ga, žeeyanoo kaŋ ir nʼa tee i se maaganda.»
20 Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.
21 Woo ga, boŋkoyney nee i se: «Hundey ma cindi i ra.» I tee tuuri kuunakaw nda hari gurkaw jamaa kul se nda takaa kaŋ boŋkoyney nʼa har i ga.
21 Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.
22 Žozuwe nʼi cee ka nee i se: «Macin se war nʼir hiila ka nee kaŋ nongu mooro ra war hun, ka gar war manʼti kala gandaa woo boroyaŋ.
22 Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?
23 Sohõ war ga laali, war si hun baɲɲataray, war ga tee tuuri kuunakaw nda hari gurkaw ay Koyoo hugoo se.»
23 E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.
24 I na Žozuwe zaabi ka nee: «Hayaa kaŋ i nʼa har ir se kaaray, ni tamey kaŋ Abadantaa, ni Koyoo nʼa ka Musa nga tamoo yaamar ka war noo gandaa woo kul, ka gandaa borey kul halaci war jine. Ir hanse ka hunbur ir hundey se, woo se ir na takaa woo tee.
24 Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o
25 Sohõ nga ne, ir goo ni kaboo ra. Ma haya tee ir se kaŋ ga kan ma ne, woo kaŋ ga henan ma ne.»
25 Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.
26 Takaa woo no a nʼa tee i se, a nʼi kaa Izirayel borey kabey ra, i manʼi wii.
26 Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.
27 Hanoo din, Žozuwe nʼi tee tuuri kuunakaw nda hari gurkaw jamaa nda Abadantaa sargari tonadogoo se hala hõ, nongoo kaŋ a gʼa suuba ra.
27 Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.