Josué 14
Songhai de Gao (SES) vs ARC
1 Tuboo ne kaŋ Izirayel borey duu a Kanaŋ gandaa ra, tuboo kaŋ sargari juwalkaa Eleyazar nda Žozuwe, Nun izʼaroo, nda alkabiilawey hugu boŋey nʼi zamna Izirayel borey game.
1 Isto, pois, é o que os filhos de Israel tiveram em herança na terra de Canaã, o que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel lhes fizeram repartir,
2 I na alkurra kar ka ngi tuboo tee sanda takaa kaŋ nda Abadantaa nʼa yaamar nda Musa, alkabiila yaggaa nda alkabiila jeraa se.
2 por sorte da sua herança, como o Senhor ordenara pelo ministério de Moisés, acerca das nove tribos e da meia tribo.
3 Zama Musa nka tubu noo alkabiila hinkaa nda alkabiila jeraa se Žurdeŋ isaa se banda. Haya kaŋ ti Lewi borey, a manʼi noo tubu i game.
3 Porquanto às duas tribos e à meia tribo já dera Moisés herança além do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre eles.
4 Isufi borey ti alkabiila hinka, Manase nda Efrayim. I mana Lewi borey noo baa gandaa ra nda manʼti koyrayaŋ kaŋ ra i ga goro, nda ngi hawsawey ngi jawdey nda ngi kabehayey se.
4 Porque os filhos de José foram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não deram herança na terra, senão cidades em que habitassem e os seus arrabaldes para seu gado e para sua possessão.
5 Izirayel borey na hayaa tee kaŋ Abadantaa nʼa ka Musa yaamar. I na gandaa zamna.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Han foo Žuda boroyaŋ man Žozuwe Gilgal koyraa ra. Ngi affoo kaŋ ti Kaleb, Yefune izʼaroo, Kenaz boraa nee Žozuwe se: «Ni, nʼga šennoo bay kaŋ Abadantaa nʼa har Musa, Irkoy boraa se haya kaŋ ti ir here, agay nda ni, Kadeš-Barneya ra.
6 Então, os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: Tu sabes a palavra que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barneia, por causa de mim e de ti.
7 Jiiri woytaaci (40) bara ya ne waatoo kaŋ Musa, Abadantaa tamoo nʼay sanba ka hun Kadeš-Barneya ka gandaa monno, ay nʼa noo alhabar henanante.
7 Da idade de quarenta anos era eu, quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia a espiar a terra; e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Agay armey, wey kaŋ žigi ka koy ay bande na jamaa binoo hasara, amma agay, ay na Abadantaa, ay Koyoo gana nda fondaa.
8 Mas meus irmãos, que subiram comigo, fizeram derreter o coração do povo; eu, porém, perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Hanoo din, Musa žee ka nee: ‹Šikka sii kaŋ laboo kaŋ ni cewoo nʼa dira ga tee ni nda ni izʼarey tuboo hala abada, zama nʼna Abadantaa, ni Koyoo gana nda fondaa.›
9 Então, Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: Certamente a terra que pisou o teu pé será tua e de teus filhos, em herança perpetuamente; pois perseveraste em seguir o Senhor , meu Deus.
10 Nga ne, Abadantaa nʼay hallasi sanda takaa kaŋ nda a nʼa har. Sohõ ti jiiri woytaaci cindi guu (45) kaŋ Abadantaa na šennoo woo har Musa se waatoo kaŋ Izirayel ga dira saajoo ra. Nga ne, hõ ay goo nda jiiri woyyaaha cindi guu (85).
10 E, agora, eis que o Senhor me conservou em vida, como disse; quarenta e cinco anos há agora, desde que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e, agora, eis que já hoje sou da idade de oitenta e cinco anos.
11 Ay ga sahã sanda hanoo kaŋ Musa nʼay sanba, sohõ da ay goo nda gaabi sanda waatoo din, a ma tee wongu se wala goy kul kaŋ no se.
11 E, ainda hoje, estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual a minha força então era, tal é agora a minha força, para a guerra, e para sair, e para entrar.
12 Sohõ ay noo tondi hondoo woo kaŋ Abadantaa nʼa har hanoo din, zama hanoo din, ni maa kaŋ Anak boroyaŋ nda koyra beeri kaŋ kuubandi nda cete bara no. Yala Abadantaa ma bara ay bande de, ay gʼi gaaray sanda takaa kaŋ nda Abadantaa nʼa har.»
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou aquele dia; pois, naquele dia, tu ouviste que os anaquins estão ali, grandes e fortes cidades há ali; porventura, o Senhor será comigo, para os expelir, como o Senhor disse.
13 Žozuwe gaara Kaleb, Yefune izʼaroo se, a nʼa noo Hebroŋ a ma tee nga tuboo.
13 E Josué o abençoou e deu a Calebe, filho de Jefoné, Hebrom em herança.
14 Takaa woo nda Kaleb, Yefune izʼaroo, Kenaz boraa duu Hebroŋ nga tuboo hala hõ, zama a na Abadantaa, Izirayel Koyoo gana nda fondaa.
14 Portanto, Hebrom foi de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até ao dia de hoje, porquanto perseverara em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Hebroŋ maa žeenaa ti Kiryat-Arba. Arba manʼti kala Anak borey kul ibeeroo.
15 E era, dantes, o nome de Hebrom Quiriate-Arba, porque Arba foi um grande homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.