Josué 14
Songhai de Gao (SES) vs ARIB
1 Tuboo ne kaŋ Izirayel borey duu a Kanaŋ gandaa ra, tuboo kaŋ sargari juwalkaa Eleyazar nda Žozuwe, Nun izʼaroo, nda alkabiilawey hugu boŋey nʼi zamna Izirayel borey game.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 I na alkurra kar ka ngi tuboo tee sanda takaa kaŋ nda Abadantaa nʼa yaamar nda Musa, alkabiila yaggaa nda alkabiila jeraa se.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 Zama Musa nka tubu noo alkabiila hinkaa nda alkabiila jeraa se Žurdeŋ isaa se banda. Haya kaŋ ti Lewi borey, a manʼi noo tubu i game.
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 Isufi borey ti alkabiila hinka, Manase nda Efrayim. I mana Lewi borey noo baa gandaa ra nda manʼti koyrayaŋ kaŋ ra i ga goro, nda ngi hawsawey ngi jawdey nda ngi kabehayey se.
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Izirayel borey na hayaa tee kaŋ Abadantaa nʼa ka Musa yaamar. I na gandaa zamna.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Han foo Žuda boroyaŋ man Žozuwe Gilgal koyraa ra. Ngi affoo kaŋ ti Kaleb, Yefune izʼaroo, Kenaz boraa nee Žozuwe se: «Ni, nʼga šennoo bay kaŋ Abadantaa nʼa har Musa, Irkoy boraa se haya kaŋ ti ir here, agay nda ni, Kadeš-Barneya ra.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 Jiiri woytaaci (40) bara ya ne waatoo kaŋ Musa, Abadantaa tamoo nʼay sanba ka hun Kadeš-Barneya ka gandaa monno, ay nʼa noo alhabar henanante.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Agay armey, wey kaŋ žigi ka koy ay bande na jamaa binoo hasara, amma agay, ay na Abadantaa, ay Koyoo gana nda fondaa.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Hanoo din, Musa žee ka nee: ‹Šikka sii kaŋ laboo kaŋ ni cewoo nʼa dira ga tee ni nda ni izʼarey tuboo hala abada, zama nʼna Abadantaa, ni Koyoo gana nda fondaa.›
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 Nga ne, Abadantaa nʼay hallasi sanda takaa kaŋ nda a nʼa har. Sohõ ti jiiri woytaaci cindi guu (45) kaŋ Abadantaa na šennoo woo har Musa se waatoo kaŋ Izirayel ga dira saajoo ra. Nga ne, hõ ay goo nda jiiri woyyaaha cindi guu (85).
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 Ay ga sahã sanda hanoo kaŋ Musa nʼay sanba, sohõ da ay goo nda gaabi sanda waatoo din, a ma tee wongu se wala goy kul kaŋ no se.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Sohõ ay noo tondi hondoo woo kaŋ Abadantaa nʼa har hanoo din, zama hanoo din, ni maa kaŋ Anak boroyaŋ nda koyra beeri kaŋ kuubandi nda cete bara no. Yala Abadantaa ma bara ay bande de, ay gʼi gaaray sanda takaa kaŋ nda Abadantaa nʼa har.»
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Žozuwe gaara Kaleb, Yefune izʼaroo se, a nʼa noo Hebroŋ a ma tee nga tuboo.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Takaa woo nda Kaleb, Yefune izʼaroo, Kenaz boraa duu Hebroŋ nga tuboo hala hõ, zama a na Abadantaa, Izirayel Koyoo gana nda fondaa.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Hebroŋ maa žeenaa ti Kiryat-Arba. Arba manʼti kala Anak borey kul ibeeroo.
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.