Esdras 9
Songhai de Gao (SES) vs NVT
1 Hayey kaŋ tee banda ga, jamaa boŋkoyney kaa ay do ka nee ya ne: «Izirayel jamaa, nda sargari juwalkey, nda Lewi borey mana fay nda ganda tanawey jamawey nda ngi hayey kaŋ ti almuhal, i ga Kanaŋ borey, nda Heti borey, nda Ferezi borey, nda Žebus borey, nda Amoŋ borey, nda Mowab borey, nda Misira borey, nda Amor borey guna ka tee.
1 Depois que essas coisas foram feitas, os líderes judeus vieram e me disseram: “Muitos israelitas, e até mesmo alguns sacerdotes e levitas, não se mantiveram separados dos outros povos que habitam nesta terra. Adotaram as práticas detestáveis dos cananeus, dos hititas, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 I zaa ngi ize woyey ra kʼi hiiji, i na ngi izʼarey mo hiijandi i ra, i na jamaa henanantaa birji ganda tanawey jamawey ra. Boŋkoyney nda alkaaley ti boro jina-jinawey kaŋ na laadir jaŋaa woo tee.»
2 Os homens de Israel se casaram com mulheres desses povos e as tomaram como esposas para seus filhos. A descendência santa se contaminou por meio desses casamentos mistos. E, pior ainda, os líderes e os oficiais foram os primeiros a cometer essa infidelidade”.
3 Waatoo kaŋ ay maa woo, ay nʼay bankaaraa nda ay burmusoo kottu, ay nʼay boŋ hinbirey nda ay kaaboo hinbirey dogu kʼi kaa, ay goro, ay alaabiina.
3 Quando ouvi isso, rasguei minha túnica e meu manto, arranquei cabelos da cabeça e da barba e me sentei, absolutamente pasmo.
4 Ay jeroo ga, borey kul marga kaŋ ga hunbur Izirayel Koyoo šennoo, borey kaŋ diyandi ka koy kaŋ ga willi laadir jaŋaa maaganda. Ay cindi ay ga goro ganda nda alaabiina hala dimmaa kaŋ ga almaaroo sargaroo ga hun.
4 Então todos que tremiam diante das palavras do Deus de Israel vieram e sentaram-se comigo por causa dessa infidelidade cometida pelos exilados que haviam regressado. E fiquei sentado ali, atônito, até o sacrifício da tarde.
5 Almaaroo sargaroo hunyanoo ga, ay tun nda ay binemaraa, agay nda ay darbaa nda ay burmusu kottey, ay nʼay kanjey sonbu, ay nʼay kabey šerre Abadantaa, ay Koyoo here.
5 Na hora do sacrifício, levantei-me de onde havia sentado em lamentação, com as roupas rasgadas. Caí de joelhos, ergui as mãos ao S enhor , meu Deus,
6 Ay nee: «Ay haw, ay Koyoo, ay si hin kʼay boŋoo jer ni, ay Koyoo here, ir laybey boobo hala i bisa ir boŋey ga, ir tooɲerey boobo ka too hala beenaa ra.
6 e orei: “Ó meu Deus, estou profundamente humilhado e tenho vergonha de levantar meu rosto para ti. Pois nossos pecados se elevam acima de nossa cabeça, e nossa culpa chegou até os céus.
7 Za ir baabey waati hala hõ ir na laybu beeriyaŋ tee, de mo ir zunubey maaganda se, ir, nda ir kokoyey, nda ir sargari juwalkey, daŋandi gandawey kokoyey kabey ra, ir nondi buuyan, nda tamtaray, nda kayriyan, nda haawi se, sanda takaa kaŋ nda a goo mʼa tee hõ.
7 Desde os dias de nossos antepassados até agora, temos vivido cheios de pecado. Por isso, nós, nossos reis e nossos sacerdotes fomos entregues nas mãos dos reis da terra. Fomos mortos, capturados, roubados e desprezados, como acontece hoje.
8 Ka gar a mana gay kaŋ ir Koyoo, Abadantaa na alhormo tee ir se kʼir boroyaŋ kaa kabe ra, ka doo tee ir se nga nongu henanantaa ra, ir Koyoo nʼir moɲey annuurandi, a nʼir noo ir ma hunsar waati kayna ir tamtaraa ra.
8 “Agora, porém, a graça do S enhor , nosso Deus, nos foi concedida por um breve momento. Ele permitiu que alguns de nós sobrevivêssemos como um remanescente e nos deu segurança neste lugar santo. Nosso Deus iluminou nossos olhos e nos concedeu um pouco de alívio de nossa escravidão.
9 Zama ir manʼti kala tamyaŋ, amma ir Koyoo manʼir naŋ ir tamtaraa ra. A nʼir noo alhormo Pers kokoyey do, kʼir noo ir ma huna, hala ir mʼir Koyoo hugoo kayandi, ir ma kayrey hanse, kʼir noo ceteyaŋ Žuda nda Žerizalem.
9 Éramos escravos, mas, em seu amor leal, nosso Deus não nos abandonou na escravidão. Em vez disso, fez os reis da Pérsia nos tratarem com bondade. Ele renovou nossas forças, para que reconstruíssemos o templo de nosso Deus e restaurássemos suas ruínas. Deu-nos um muro de proteção em Judá e em Jerusalém.
10 Sohõ ir Koyoo, macin no ir gʼa har woo banda ga? Ir na ni yaamarey naŋ,
10 “Agora, ó nosso Deus, o que podemos dizer depois de tudo isso? Pois, mais uma vez, abandonamos teus mandamentos!
11 wey kaŋ nʼnʼi daŋ ir se nda ni tamey kaŋ ti annabey ka nee: ‹Gandaa kaŋ ra war ga huru kʼa mayray manʼti kala ganda žiibi kaŋ gandawey jamawey nʼa žiibandi nda ngi almuhaley kʼa too za boŋ faa ga hala boŋ faa ga.
11 Tu nos advertiste por meio de teus servos, os profetas, quando eles disseram: ‘A terra em que estão entrando está inteiramente contaminada pelas práticas detestáveis dos povos que nela habitam. Está cheia de corrupção, de uma extremidade à outra.
12 Adiši, war masi war ize woyey noo ngi izʼarey se, war masi ngi ize woyey zaa war izʼarey se. War masi huzun nda ngi alaafiyaa nda ngi gomnoo hala abada. Woo ra war ga duu gaabi, war ga gandaa haya henney ŋaa, war gʼa naŋ sanda tubu war izey se hala abada.›
12 Não permitam que suas filhas se casem com os filhos deles, nem tomem as filhas deles como esposas para seus filhos. Jamais promovam a paz e a prosperidade dessas nações. Se seguirem essas instruções, serão fortes, desfrutarão das coisas boas que a terra produz e deixarão essa prosperidade como herança para seus filhos para sempre’.
13 Haya kul kaŋ duu ir goy futawey nda ir tooɲe beerey maaganda, ba kaŋ se ni, ir Koyoo manʼir zukandi ka sawa nda ir laybey, sohõ nʼna boroyaŋ naŋ kaŋ mana buu.
13 “Tudo que nos aconteceu é castigo de nossa maldade e de nossa grande culpa. Ainda assim, recebemos um castigo muito menor do que merecíamos, pois tu, nosso Deus, permitiste que alguns de nós sobrevivêssemos como um remanescente.
14 Ir mma yee ka šintin ka ni yaamarey hoo, ka hiiji ka marga nda jamawey wey nda ngi hayey kaŋ ti almuhal wala? Nʼsi futu ir ga hala nongu kaŋ ra nʼgʼir wii, hala nongu kaŋ ra ba boro foo si cindi wala?
14 E, no entanto, quebramos teus mandamentos outra vez e nos casamos com pessoas que praticam essas coisas detestáveis. Acaso tua ira não será suficiente para nos destruir, a ponto de não sobreviver nem mesmo este pequeno remanescente?
15 Abadantaa, Izirayel Koyoo, nʼga šerre, zama ir manʼti kala boroyaŋ kaŋ cindi kaŋ mana buu, woo se takaa woo ga tee hõ. Ir ne, ne ra ni jine, ir nda ir laybey, ka gar ir si hima ka kay ni jine.»
15 Ó S enhor , Deus de Israel, tu és justo. Aqui estamos diante de ti com nossa culpa, um mero remanescente que escapou, embora, por sermos culpados, nenhum de nós tenha o direito de estar em tua presença”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.