Esdras 9

Songhai de Gao (SES) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hayey kaŋ tee banda ga, jamaa boŋkoyney kaa ay do ka nee ya ne: «Izirayel jamaa, nda sargari juwalkey, nda Lewi borey mana fay nda ganda tanawey jamawey nda ngi hayey kaŋ ti almuhal, i ga Kanaŋ borey, nda Heti borey, nda Ferezi borey, nda Žebus borey, nda Amoŋ borey, nda Mowab borey, nda Misira borey, nda Amor borey guna ka tee.
1 Ora, logo que essas coisas foram terminadas, vieram ter comigo os príncipes, dizendo: O povo de Israel, e os sacerdotes, e os levitas, não se têm separado dos povos destas terras, das abominações dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus;
2 I zaa ngi ize woyey ra kʼi hiiji, i na ngi izʼarey mo hiijandi i ra, i na jamaa henanantaa birji ganda tanawey jamawey ra. Boŋkoyney nda alkaaley ti boro jina-jinawey kaŋ na laadir jaŋaa woo tee.»
2 pois tomaram das suas filhas para si e para seus filhos; de maneira que a raça santa se tem misturado com os povos de outras terras; e até os oficiais e magistrados foram os primeiros nesta transgressão.
3 Waatoo kaŋ ay maa woo, ay nʼay bankaaraa nda ay burmusoo kottu, ay nʼay boŋ hinbirey nda ay kaaboo hinbirey dogu kʼi kaa, ay goro, ay alaabiina.
3 Ouvindo eu isto, rasguei a minha túnica e o meu manto, e arranquei os cabelos da minha cabeça e da minha barba, e me sentei atônito.
4 Ay jeroo ga, borey kul marga kaŋ ga hunbur Izirayel Koyoo šennoo, borey kaŋ diyandi ka koy kaŋ ga willi laadir jaŋaa maaganda. Ay cindi ay ga goro ganda nda alaabiina hala dimmaa kaŋ ga almaaroo sargaroo ga hun.
4 Então se ajuntaram a mim todos os que tremiam das palavras do Deus de Israel por causa da transgressão dos do cativeiro; porém eu permaneci sentado atônito até a oblação da tarde.
5 Almaaroo sargaroo hunyanoo ga, ay tun nda ay binemaraa, agay nda ay darbaa nda ay burmusu kottey, ay nʼay kanjey sonbu, ay nʼay kabey šerre Abadantaa, ay Koyoo here.
5 A hora da oblação da tarde levantei-me da minha humilhação, e com a túnica e o manto rasgados, pus-me de joelhos, estendi as mãos ao Senhor meu Deus,
6 Ay nee: «Ay haw, ay Koyoo, ay si hin kʼay boŋoo jer ni, ay Koyoo here, ir laybey boobo hala i bisa ir boŋey ga, ir tooɲerey boobo ka too hala beenaa ra.
6 e disse: Ó meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar o meu rosto a ti, meu Deus; porque as nossas iniqüidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa tem crescido até o céu.
7 Za ir baabey waati hala hõ ir na laybu beeriyaŋ tee, de mo ir zunubey maaganda se, ir, nda ir kokoyey, nda ir sargari juwalkey, daŋandi gandawey kokoyey kabey ra, ir nondi buuyan, nda tamtaray, nda kayriyan, nda haawi se, sanda takaa kaŋ nda a goo mʼa tee hõ.
7 Desde os dias de nossos pais até o dia de hoje temos estado em grande culpa, e por causa das nossas iniqüidades fomos entregues, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes, na mão dos reis das terras, à espada, ao cativeiro, à rapina e à confusão do rosto, como hoje se vê.
8 Ka gar a mana gay kaŋ ir Koyoo, Abadantaa na alhormo tee ir se kʼir boroyaŋ kaa kabe ra, ka doo tee ir se nga nongu henanantaa ra, ir Koyoo nʼir moɲey annuurandi, a nʼir noo ir ma hunsar waati kayna ir tamtaraa ra.
8 Agora, por um pequeno momento se manifestou a graça da parte do Senhor, nosso Deus, para nos deixar um restante que escape, e para nos dar estabilidade no seu santo lugar, a fim de que o nosso Deus nos alumie os olhos, e nos dê um pouco de refrigério em nossa escravidão;
9 Zama ir manʼti kala tamyaŋ, amma ir Koyoo manʼir naŋ ir tamtaraa ra. A nʼir noo alhormo Pers kokoyey do, kʼir noo ir ma huna, hala ir mʼir Koyoo hugoo kayandi, ir ma kayrey hanse, kʼir noo ceteyaŋ Žuda nda Žerizalem.
9 pois somos escravos; contudo o nosso Deus não nos abandonou em nossa escravidão, mas estendeu sobre nós a sua benevolência perante os reis da Pérsia, para nos dar a vida, a fim de levantarmos a casa do nosso Deus e repararmos as suas assolações, e para nos dar um abrigo em Judá e em Jerusalém.
10 Sohõ ir Koyoo, macin no ir gʼa har woo banda ga? Ir na ni yaamarey naŋ,
10 Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois temos deixado os teus mandamentos,
11 wey kaŋ nʼnʼi daŋ ir se nda ni tamey kaŋ ti annabey ka nee: ‹Gandaa kaŋ ra war ga huru kʼa mayray manʼti kala ganda žiibi kaŋ gandawey jamawey nʼa žiibandi nda ngi almuhaley kʼa too za boŋ faa ga hala boŋ faa ga.
11 os quais ordenaste por intermédio de teus servos, os profetas, dizendo: A terra em que estais entrando para a possuir, é uma terra imunda pelas imundícias dos povos das terras, pelas abominações com que, na sua corrupção, a encheram duma extremidade à outra.
12 Adiši, war masi war ize woyey noo ngi izʼarey se, war masi ngi ize woyey zaa war izʼarey se. War masi huzun nda ngi alaafiyaa nda ngi gomnoo hala abada. Woo ra war ga duu gaabi, war ga gandaa haya henney ŋaa, war gʼa naŋ sanda tubu war izey se hala abada.›
12 Por isso não deis vossas filhas a seus filhos, e não tomeis suas filhas para vossos filhos, nem procureis jamais a sua paz ou a sua prosperidade; para que sejais fortes e comais o bem da terra, e a deixeis por herança a vossos filhos para sempre.
13 Haya kul kaŋ duu ir goy futawey nda ir tooɲe beerey maaganda, ba kaŋ se ni, ir Koyoo manʼir zukandi ka sawa nda ir laybey, sohõ nʼna boroyaŋ naŋ kaŋ mana buu.
13 E depois de tudo o que nos tem sucedido por causa das nossas más obras, e da nossa grande culpa, ainda assim tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniqüidades, e ainda nos deixaste este remanescente;
14 Ir mma yee ka šintin ka ni yaamarey hoo, ka hiiji ka marga nda jamawey wey nda ngi hayey kaŋ ti almuhal wala? Nʼsi futu ir ga hala nongu kaŋ ra nʼgʼir wii, hala nongu kaŋ ra ba boro foo si cindi wala?
14 tornaremos, pois, agora a violar os teus mandamentos, e a aparentar-nos com os povos que cometem estas abominações? Não estarias tu indignado contra nós até de todo nos consumires, de modo que não ficasse restante, nem quem escapasse?
15 Abadantaa, Izirayel Koyoo, nʼga šerre, zama ir manʼti kala boroyaŋ kaŋ cindi kaŋ mana buu, woo se takaa woo ga tee hõ. Ir ne, ne ra ni jine, ir nda ir laybey, ka gar ir si hima ka kay ni jine.»
15 Ó Senhor Deus de Israel, justo és, pois ficamos qual um restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti em nossa culpa; e, por causa disto, ninguém há que possa subsistir na tua presença.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.