Esdras 9
Songhai de Gao (SES) vs NAA
1 Hayey kaŋ tee banda ga, jamaa boŋkoyney kaa ay do ka nee ya ne: «Izirayel jamaa, nda sargari juwalkey, nda Lewi borey mana fay nda ganda tanawey jamawey nda ngi hayey kaŋ ti almuhal, i ga Kanaŋ borey, nda Heti borey, nda Ferezi borey, nda Žebus borey, nda Amoŋ borey, nda Mowab borey, nda Misira borey, nda Amor borey guna ka tee.
1 Acabadas estas coisas, alguns dos chefes vieram falar comigo, dizendo: — O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se separaram dos povos de outras terras e das suas abominações, isto é, dos cananeus, dos heteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 I zaa ngi ize woyey ra kʼi hiiji, i na ngi izʼarey mo hiijandi i ra, i na jamaa henanantaa birji ganda tanawey jamawey ra. Boŋkoyney nda alkaaley ti boro jina-jinawey kaŋ na laadir jaŋaa woo tee.»
2 Tanto eles como os seus filhos casaram com mulheres desses povos, e assim a linhagem santa se misturou com os povos dessas terras. Os chefes e os magistrados foram os primeiros a cometer esse pecado.
3 Waatoo kaŋ ay maa woo, ay nʼay bankaaraa nda ay burmusoo kottu, ay nʼay boŋ hinbirey nda ay kaaboo hinbirey dogu kʼi kaa, ay goro, ay alaabiina.
3 Quando ouvi isso, rasguei as minhas roupas e o meu manto, e arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e me sentei perplexo.
4 Ay jeroo ga, borey kul marga kaŋ ga hunbur Izirayel Koyoo šennoo, borey kaŋ diyandi ka koy kaŋ ga willi laadir jaŋaa maaganda. Ay cindi ay ga goro ganda nda alaabiina hala dimmaa kaŋ ga almaaroo sargaroo ga hun.
4 Então se reuniram em volta de mim todos os que tremiam diante das palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos que tinham voltado do cativeiro. Porém eu permaneci sentado, perplexo, até a hora do sacrifício da tarde.
5 Almaaroo sargaroo hunyanoo ga, ay tun nda ay binemaraa, agay nda ay darbaa nda ay burmusu kottey, ay nʼay kanjey sonbu, ay nʼay kabey šerre Abadantaa, ay Koyoo here.
5 Na hora do sacrifício da tarde, levantei-me da minha humilhação, com as roupas e o manto já rasgados, me pus de joelhos, estendi as mãos para o Senhor , meu Deus,
6 Ay nee: «Ay haw, ay Koyoo, ay si hin kʼay boŋoo jer ni, ay Koyoo here, ir laybey boobo hala i bisa ir boŋey ga, ir tooɲerey boobo ka too hala beenaa ra.
6 e disse: — Meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar a ti a face, meu Deus, porque as nossas iniquidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa chega até os céus.
7 Za ir baabey waati hala hõ ir na laybu beeriyaŋ tee, de mo ir zunubey maaganda se, ir, nda ir kokoyey, nda ir sargari juwalkey, daŋandi gandawey kokoyey kabey ra, ir nondi buuyan, nda tamtaray, nda kayriyan, nda haawi se, sanda takaa kaŋ nda a goo mʼa tee hõ.
7 Desde os dias dos nossos pais até hoje, estamos em grande culpa e, por causa das nossas iniquidades, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes fomos entregues aos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, ao roubo e à vergonha, como hoje se vê.
8 Ka gar a mana gay kaŋ ir Koyoo, Abadantaa na alhormo tee ir se kʼir boroyaŋ kaa kabe ra, ka doo tee ir se nga nongu henanantaa ra, ir Koyoo nʼir moɲey annuurandi, a nʼir noo ir ma hunsar waati kayna ir tamtaraa ra.
8 Agora, por um breve momento, se manifestou a graça do Senhor , nosso Deus, deixando que alguns escapassem, dando-nos estabilidade no seu santo lugar. Assim, iluminaste os nossos olhos, ó nosso Deus, e nos deste um pouco de vida em meio à nossa servidão.
9 Zama ir manʼti kala tamyaŋ, amma ir Koyoo manʼir naŋ ir tamtaraa ra. A nʼir noo alhormo Pers kokoyey do, kʼir noo ir ma huna, hala ir mʼir Koyoo hugoo kayandi, ir ma kayrey hanse, kʼir noo ceteyaŋ Žuda nda Žerizalem.
9 Porque éramos escravos, mas o nosso Deus não nos abandonou em nossa servidão. Pelo contrário, estendeu sobre nós a sua misericórdia, e achamos favor diante dos reis da Pérsia, para revivermos, para levantarmos o templo do nosso Deus, para restaurarmos as suas ruínas e para nos dar um muro de segurança em Judá e em Jerusalém.
10 Sohõ ir Koyoo, macin no ir gʼa har woo banda ga? Ir na ni yaamarey naŋ,
10 — Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois deixamos os teus mandamentos,
11 wey kaŋ nʼnʼi daŋ ir se nda ni tamey kaŋ ti annabey ka nee: ‹Gandaa kaŋ ra war ga huru kʼa mayray manʼti kala ganda žiibi kaŋ gandawey jamawey nʼa žiibandi nda ngi almuhaley kʼa too za boŋ faa ga hala boŋ faa ga.
11 que ordenaste por meio dos teus servos, os profetas, dizendo: “A terra em que vocês estão entrando, para dela tomar posse, é terra impura por causa da impureza dos seus povos, por causa das coisas abomináveis com que, na sua corrupção, eles encheram a terra de uma extremidade à outra.
12 Adiši, war masi war ize woyey noo ngi izʼarey se, war masi ngi ize woyey zaa war izʼarey se. War masi huzun nda ngi alaafiyaa nda ngi gomnoo hala abada. Woo ra war ga duu gaabi, war ga gandaa haya henney ŋaa, war gʼa naŋ sanda tubu war izey se hala abada.›
12 Por isso, não deem as suas filhas em casamento aos filhos deles, nem escolham para os seus filhos mulheres do meio das filhas deles. Jamais procurem a paz e o bem desses povos, para que vocês sejam fortes e comam o melhor da terra, e a deixem como herança aos filhos de vocês, para sempre.”
13 Haya kul kaŋ duu ir goy futawey nda ir tooɲe beerey maaganda, ba kaŋ se ni, ir Koyoo manʼir zukandi ka sawa nda ir laybey, sohõ nʼna boroyaŋ naŋ kaŋ mana buu.
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa das nossas más obras e da nossa grande culpa, e vendo ainda que tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniquidades, e ainda nos deste este restante que escapou,
14 Ir mma yee ka šintin ka ni yaamarey hoo, ka hiiji ka marga nda jamawey wey nda ngi hayey kaŋ ti almuhal wala? Nʼsi futu ir ga hala nongu kaŋ ra nʼgʼir wii, hala nongu kaŋ ra ba boro foo si cindi wala?
14 será que poderíamos voltar a transgredir os teus mandamentos e nos unir em casamento com os povos que praticam essas abominações? Não te indignarias contra nós, ao ponto de nos destruíres completamente, sem que houvesse nenhum remanescente nem alguém que escapasse?
15 Abadantaa, Izirayel Koyoo, nʼga šerre, zama ir manʼti kala boroyaŋ kaŋ cindi kaŋ mana buu, woo se takaa woo ga tee hõ. Ir ne, ne ra ni jine, ir nda ir laybey, ka gar ir si hima ka kay ni jine.»
15 Ó Senhor , Deus de Israel, tu és justo, pois somos o restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti com a nossa culpa, porque não há ninguém que possa estar na tua presença por causa disto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.