Esdras 9
Songhai de Gao (SES) vs NTLH
1 Hayey kaŋ tee banda ga, jamaa boŋkoyney kaa ay do ka nee ya ne: «Izirayel jamaa, nda sargari juwalkey, nda Lewi borey mana fay nda ganda tanawey jamawey nda ngi hayey kaŋ ti almuhal, i ga Kanaŋ borey, nda Heti borey, nda Ferezi borey, nda Žebus borey, nda Amoŋ borey, nda Mowab borey, nda Misira borey, nda Amor borey guna ka tee.
1 Depois que tudo isso foi feito, alguns líderes do povo de Israel vieram falar comigo. Eles me contaram que o povo, os sacerdotes e os levitas não tinham ficado separados das pessoas e dos costumes pagãos e nojentos dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 I zaa ngi ize woyey ra kʼi hiiji, i na ngi izʼarey mo hiijandi i ra, i na jamaa henanantaa birji ganda tanawey jamawey ra. Boŋkoyney nda alkaaley ti boro jina-jinawey kaŋ na laadir jaŋaa woo tee.»
2 Homens israelitas haviam casado com mulheres estrangeiras, e assim o povo escolhido por Deus tinha se misturado com gente de outros povos. E os chefes e líderes do povo haviam sido os primeiros a cometer esse pecado.
3 Waatoo kaŋ ay maa woo, ay nʼay bankaaraa nda ay burmusoo kottu, ay nʼay boŋ hinbirey nda ay kaaboo hinbirey dogu kʼi kaa, ay goro, ay alaabiina.
3 Quando ouvi isso, rasguei as minhas roupas em sinal de tristeza, arranquei os meus cabelos e a barba e me sentei, muito desgostoso.
4 Ay jeroo ga, borey kul marga kaŋ ga hunbur Izirayel Koyoo šennoo, borey kaŋ diyandi ka koy kaŋ ga willi laadir jaŋaa maaganda. Ay cindi ay ga goro ganda nda alaabiina hala dimmaa kaŋ ga almaaroo sargaroo ga hun.
4 Fiquei ali sentado, cheio de desgosto, até a hora do sacrifício da tarde . E o povo começou a se juntar em volta de mim. Eram os que estavam com medo por causa do que o Deus de Israel tinha dito a respeito dos pecados dos que tinham voltado da Babilônia.
5 Almaaroo sargaroo hunyanoo ga, ay tun nda ay binemaraa, agay nda ay darbaa nda ay burmusu kottey, ay nʼay kanjey sonbu, ay nʼay kabey šerre Abadantaa, ay Koyoo here.
5 Quando chegou a hora do sacrifício da tarde, eu saí daquele abatimento e me ajoelhei para orar, usando ainda as roupas rasgadas. Então levantei as mãos para o Senhor , meu Deus,
6 Ay nee: «Ay haw, ay Koyoo, ay si hin kʼay boŋoo jer ni, ay Koyoo here, ir laybey boobo hala i bisa ir boŋey ga, ir tooɲerey boobo ka too hala beenaa ra.
6 e disse: — Ó Deus, estou muito envergonhado e não tenho coragem de levantar a cabeça na tua presença. Estamos afundados nos nossos pecados, que sobem até o céu.
7 Za ir baabey waati hala hõ ir na laybu beeriyaŋ tee, de mo ir zunubey maaganda se, ir, nda ir kokoyey, nda ir sargari juwalkey, daŋandi gandawey kokoyey kabey ra, ir nondi buuyan, nda tamtaray, nda kayriyan, nda haawi se, sanda takaa kaŋ nda a goo mʼa tee hõ.
7 Desde o tempo dos nossos antepassados até hoje, nós, o teu povo, temos pecado muito. Por causa dos nossos pecados, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes temos caído nas mãos de reis estrangeiros. Temos sido mortos, roubados, levados embora como prisioneiros e até hoje temos sido desprezados.
8 Ka gar a mana gay kaŋ ir Koyoo, Abadantaa na alhormo tee ir se kʼir boroyaŋ kaa kabe ra, ka doo tee ir se nga nongu henanantaa ra, ir Koyoo nʼir moɲey annuurandi, a nʼir noo ir ma hunsar waati kayna ir tamtaraa ra.
8 Mas agora, ó Senhor , nosso Deus, tu foste bondoso por algum tempo e deixaste que alguns de nós escapássemos e vivêssemos seguros neste lugar santo. Tu nos deixaste escapar da escravidão e nos deste uma vida nova.
9 Zama ir manʼti kala tamyaŋ, amma ir Koyoo manʼir naŋ ir tamtaraa ra. A nʼir noo alhormo Pers kokoyey do, kʼir noo ir ma huna, hala ir mʼir Koyoo hugoo kayandi, ir ma kayrey hanse, kʼir noo ceteyaŋ Žuda nda Žerizalem.
9 Éramos escravos, porém não nos deixaste na escravidão. Tu fizeste os reis da Pérsia terem boa vontade para conosco, e eles deixaram que reconstruíssemos o teu Templo, que estava arrasado, e que achássemos segurança aqui em Judá e em Jerusalém.
10 Sohõ ir Koyoo, macin no ir gʼa har woo banda ga? Ir na ni yaamarey naŋ,
10 — Mas agora, ó Deus, o que podemos dizer depois que tudo isso aconteceu? Nós desobedecemos a todos os mandamentos
11 wey kaŋ nʼnʼi daŋ ir se nda ni tamey kaŋ ti annabey ka nee: ‹Gandaa kaŋ ra war ga huru kʼa mayray manʼti kala ganda žiibi kaŋ gandawey jamawey nʼa žiibandi nda ngi almuhaley kʼa too za boŋ faa ga hala boŋ faa ga.
11 que deste por meio dos teus servos , os profetas . Eles nos avisaram que a terra em que íamos entrar e que ia ser nossa era impura porque a gente que morava nela a havia enchido de ponta a ponta com as suas ações más e impuras.
12 Adiši, war masi war ize woyey noo ngi izʼarey se, war masi ngi ize woyey zaa war izʼarey se. War masi huzun nda ngi alaafiyaa nda ngi gomnoo hala abada. Woo ra war ga duu gaabi, war ga gandaa haya henney ŋaa, war gʼa naŋ sanda tubu war izey se hala abada.›
12 Eles disseram que nunca deveríamos casar com essa gente. Disseram também que nunca deveríamos ajudá-los a ter paz e prosperidade, se quiséssemos comer os bons alimentos produzidos pela terra e passá-la aos nossos descendentes para sempre.
13 Haya kul kaŋ duu ir goy futawey nda ir tooɲe beerey maaganda, ba kaŋ se ni, ir Koyoo manʼir zukandi ka sawa nda ir laybey, sohõ nʼna boroyaŋ naŋ kaŋ mana buu.
13 Mas, depois de tudo o que aconteceu como castigo pelas nossas maldades e pelas nossas grandes culpas, nós sabemos que tu, ó Deus, nos castigaste menos do que merecíamos e nos deixaste com vida.
14 Ir mma yee ka šintin ka ni yaamarey hoo, ka hiiji ka marga nda jamawey wey nda ngi hayey kaŋ ti almuhal wala? Nʼsi futu ir ga hala nongu kaŋ ra nʼgʼir wii, hala nongu kaŋ ra ba boro foo si cindi wala?
14 Como então poderíamos desobedecer novamente aos teus mandamentos e casar com essas pessoas que fazem coisas tão nojentas? Se fizéssemos isso, tu ficarias tão irado conosco, que nos destruirias completamente e não deixarias que ninguém escapasse.
15 Abadantaa, Izirayel Koyoo, nʼga šerre, zama ir manʼti kala boroyaŋ kaŋ cindi kaŋ mana buu, woo se takaa woo ga tee hõ. Ir ne, ne ra ni jine, ir nda ir laybey, ka gar ir si hima ka kay ni jine.»
15 Ó Senhor , Deus de Israel, tu és justo, mas nos deixaste escapar com vida, como se pode ver hoje. Nós te confessamos que somos culpados. Não temos o direito de ficar na tua presença.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.