Lucas 1

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Moroitak Theophilus, ei lâia roi juong tung, mi tamtak ngeiin theidôr miziek rangin an pûta.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Aphut renga ha neinunngei amu ngeiin kin lei ril le chong lei phuong anghan an miziek ani.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Masikin nangma Mirittak, abul renga jâttin ânthârlaka sûiin adônin inthârlakin nata rangin miziek ronga ki ti ani.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Tienna thurchi nang an lei ril hah adiktak ani iti na riet theina rangin.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Judea rama Herod rêngin an lallâiin, ochai a riming Zakariah a oma, ama hah ochai Abijah rûia mi ania, a lômnu riming chu Elizabeth ania, Aaron ochairûia mi ani.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 An ruonin Pathien mitmun mi diktakin an omma, demnaboiin Pumapa balam le a chong jômin an om ani.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Hannisenla Elizabeth aching sikin nâi nei maka, an ruonin an tar ok zoia.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Hanchu sûnkhat chu Zakariah hah nîngtina asin ngâi angin Biekina ochai sin a thoa.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Ochaingei balam angin mirimhoi hâl rangin taruo sânin ama hah thangin a oma, masikin Pumapa Biekina a sea.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Mirimhoi a hâl lâiin mipui ngeiin apêntieng chubai an lei thoa.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Mirimhoi hâlna mâichâm changtienga han, Pumapa vântîrton indingin a kôm a juong inlâra.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Zakariah'n amu lehan rolo innîkin a chia.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Hannisenla, vântîrton han a kôma, “Zakariah chi no roh, ne ngênna Pathien'n a rieta, no lômnu Elizabeth'n nâi nang nei pe a ta a riming John ni phuo rang ani.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 A suokin chu nangma le mi tamtak mulungrîl râisân atih.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Pumapa mitmûn milien nîng a ta, uain le jûngei reng nêk no nia. A suokni renga Ratha Inthiengin sip a ta,
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Isreal mi tamtak Pumapa an Pathien tieng hong tuong nôk a tih.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Dêipu Elijah anghan rât le hâitakin Pumapa motona sêng a tih. Pangei le nâingei minmun nôk a ta, chongjômloi mingei mindonna satna tieng min hei a ta, Pumapa mingei ata rangin min thokdiem a tih” a tia.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zakariah'n vântîrton kôma han, “mahah inmo ki riet rang? keima laka ka tar zoia, ko lômnu khom a tar zoia,” a tia.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Vântîrton han, “Pathien makunga inding ngâi Gabriel ki nia, hi thurchi nang ril rang piela juongtîr ki ni.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Hi chong azora taka juong tung rang ni iemloi sikin, ajuong tung mâka chu chong theiloiin dâirekin om ni tih,” a tia.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Mipui ngeiin kholâia an lei ngâka, Biekin sûnga Zechariah a om sôt rai sikin an lei kamâma.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 A hong jôk tena chu a chong thei khâiloi sikin Biekina inlârna ai mu iti an rieta, a kut leh vai a chong zoia.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Biekina a sin rang a zoi suole chu a in tieng a kîr zoia.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Môrkhat suoleh chu a lômnu Elizabeth nâi a vong zoia, thâ rangnga tuol suok loiin a oma.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 “Anûktaka Pumapa'n mi san nôk zoi, ki riming siet, sût minthelna rangin” a tia.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Elizabeth nâivong, atha ruk nân chu Pathien'n a vântîrton Gabriel Galilee ram Nazareth khopuia a tîra.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Rêng David rûia mi Joseph lômnu biek dôngmate Mary kôma chong juong ichôiin.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Mary kôma a lûta, “Nu chunga ratha inngamna om rese! Pumapa nu chunga a om, sat nang a vur ok” a tia.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Ha chong hah a rieta anîn chu imo ani zoi, tiin a mulung a minjîng oka.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Hanchu, vântîrton han, “Mary chi no roh, Pathien'n ai minlut tak mi nini.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Nâivong na ta, nâipasal nei na ta, a riming Jisua ni phuo rang ani.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Mi lien nîng a ta, Ânchungtaka Pathien nâi tîng an tih. Pumapa Pathien'n David anghan Rêng minchang a tih.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Jakob richingei chunga rêngin om a ta, ânlalna ramin mong tik nei khâi no nih” a tia.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Hanchu Mary'n vântîrton kôma, “Mahah kho angin mo anithei ranga? dôngmate kêng ka lani hite” a tia.
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Vântîrton han a thuona, “Ratha Inthieng nu chunga juong a ta, Pathien Ratha nu chunga om a tih. Masikin kêng nâite inthieng khom Pathien Nâipasala be ani rang.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Nu juorpuinu Elizabeth khom aching an iti hah, a tar ok khoma a nâivongna thâ ruk ani zoi.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Asikchu Pathien chu ite a tho theiloi omak,” a ti pea.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Hanchu, Mary'n, “Pumapa tîrlâmnu ki ni, ni ti lam angtakin ku chunga tung rese,” a tia. Masuole chu vântîrton han ama amâk zoi.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Masuole inrangin Mary ânthoka, Judea rama khopui inkhata a se zoia.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Zakariah ina a lûta, Elizabeth chibai amûka.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Elizabeth'n Mary chibaimûk a riet lehan a sûnga nâite hah singânsa, Elizabeth Ratha Inthiengin a sipa.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Hanchu rôl inring takin ânieka, “Nang chu nupang lâia mi satvur tak ni nia, na nâivong rang khom hih satvur ani.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Ka Pumapa nûn ni na hongpan hih i ang tak mo ai ni zoi hi?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Nu chibaimûk ki riet lehan ku sûnga nâite râisânin ânchôm ani.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Pumapa chongbê na chunga tung rang ni iem sikin mi satvur ni ni” a tia.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Hanchu Mary'n
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ki ringnân khom Minringpu Pathien chunga a râisân ok zoi.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 A tîrlâmnu intem tie a riettit sikin!
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Sinthothei Pathien han ku chunga sin lientak a thoa,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ruol athar renga ruol thoithar nôk idênin,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 A bân ranak an chunga a jâra,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 An sukmun renga rêng alien ngei a kaisuma,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Vonchâmngei chu neinun sân a vâi minkhopa,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ei richibulngei kôma a chonginkhâm anghan,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Abraham le a richingei kumkhuon a moroi tie riettitna rangin” a tia.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Mary hah Elizabeth kôm thâ thum a oma, hanchu a in tieng a se nôk zoi.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Elizabeth nâinei zora ahong chukin chu nâipasal a neia,
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 A bungmingei le a suongsuokngeiin, Pumapa'n lungkham a mu ok iti an rieta, an râisân puia.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Hanchu, sûnriet anîn chu nâite sertan rangin an honga, a pa riming pêlin Zakariah nanâk phuo rang an tia,
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Hannisenla, a nûn “nithei nonih, a riming chu John kêng” a tia.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Annin, “Hi anga riming hih nin suongsuokngei lâia khom la om ngâi mak” an tipea.
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Maleh a pa kôm han kut leh an chongpuia, nâite riming hah imo ai phuo nuom, tiin an rekela.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Zakariah'n a miziekna rang neinun a zonga, a riming chu John ani tiin a mizieka; an kamâm sabaka.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Harenghan, Zakariah hah a hong chong thei zoia, Pathien a minpâk kelen zoi.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 An kôl revêla om ngei murdi'n an chia, ha thurchi hah Judea tângram muntina ânthang zoia.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ariet nâmin hi nâite hih i ang takin mo a hong ni rang na? Pumapa sinthotheina ranak laka a chunga a oma, an tia.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 John a pa Zakariah hah Ratha Inthiengin a sipa, Pathien chong a phuonga.
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Pumapa, Isreal Pathien chu minpâk ei tih u,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 A tîrlâm David richi renga jôkna riki mi pêk zoi.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Zora sôt tak renga dêipungei kôma a lei khâm anga han,
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ei râlngei le mi demngei renga mi mojôka,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 A chongkhâm inthieng ei richibulngei kôma minlang rang ai ti riet titin.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Ei damsûnga a mitmua inthieng le adika ei om theina rangin.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Nangma ka nâi, Ânchungtaka Dêipu nang tîng an ta,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 A mingei an sietna ngâidama omin, Sanminringna chong ril ni tih.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Ei Pathien chu mi lungkham thei le moroithei ania,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Thina dâilîm ijîngna nuioa omngei, Invân renga êlminvâr a ta,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Hanchu, nâite hah taksa le ratha tieng a hong insôn tira, Isreal mingei lâia ânlâr mâka chu ramchâra a om ani.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.