Lucas 1

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Moroitak Theophilus, ei lâia roi juong tung, mi tamtak ngeiin theidôr miziek rangin an pûta.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Aphut renga ha neinunngei amu ngeiin kin lei ril le chong lei phuong anghan an miziek ani.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Masikin nangma Mirittak, abul renga jâttin ânthârlaka sûiin adônin inthârlakin nata rangin miziek ronga ki ti ani.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Tienna thurchi nang an lei ril hah adiktak ani iti na riet theina rangin.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Judea rama Herod rêngin an lallâiin, ochai a riming Zakariah a oma, ama hah ochai Abijah rûia mi ania, a lômnu riming chu Elizabeth ania, Aaron ochairûia mi ani.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 An ruonin Pathien mitmun mi diktakin an omma, demnaboiin Pumapa balam le a chong jômin an om ani.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Hannisenla Elizabeth aching sikin nâi nei maka, an ruonin an tar ok zoia.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Hanchu sûnkhat chu Zakariah hah nîngtina asin ngâi angin Biekina ochai sin a thoa.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Ochaingei balam angin mirimhoi hâl rangin taruo sânin ama hah thangin a oma, masikin Pumapa Biekina a sea.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Mirimhoi a hâl lâiin mipui ngeiin apêntieng chubai an lei thoa.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Mirimhoi hâlna mâichâm changtienga han, Pumapa vântîrton indingin a kôm a juong inlâra.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Zakariah'n amu lehan rolo innîkin a chia.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Hannisenla, vântîrton han a kôma, “Zakariah chi no roh, ne ngênna Pathien'n a rieta, no lômnu Elizabeth'n nâi nang nei pe a ta a riming John ni phuo rang ani.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 A suokin chu nangma le mi tamtak mulungrîl râisân atih.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Pumapa mitmûn milien nîng a ta, uain le jûngei reng nêk no nia. A suokni renga Ratha Inthiengin sip a ta,
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Isreal mi tamtak Pumapa an Pathien tieng hong tuong nôk a tih.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Dêipu Elijah anghan rât le hâitakin Pumapa motona sêng a tih. Pangei le nâingei minmun nôk a ta, chongjômloi mingei mindonna satna tieng min hei a ta, Pumapa mingei ata rangin min thokdiem a tih” a tia.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Zakariah'n vântîrton kôma han, “mahah inmo ki riet rang? keima laka ka tar zoia, ko lômnu khom a tar zoia,” a tia.
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Vântîrton han, “Pathien makunga inding ngâi Gabriel ki nia, hi thurchi nang ril rang piela juongtîr ki ni.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Hi chong azora taka juong tung rang ni iemloi sikin, ajuong tung mâka chu chong theiloiin dâirekin om ni tih,” a tia.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Mipui ngeiin kholâia an lei ngâka, Biekin sûnga Zechariah a om sôt rai sikin an lei kamâma.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 A hong jôk tena chu a chong thei khâiloi sikin Biekina inlârna ai mu iti an rieta, a kut leh vai a chong zoia.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Biekina a sin rang a zoi suole chu a in tieng a kîr zoia.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Môrkhat suoleh chu a lômnu Elizabeth nâi a vong zoia, thâ rangnga tuol suok loiin a oma.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 “Anûktaka Pumapa'n mi san nôk zoi, ki riming siet, sût minthelna rangin” a tia.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Elizabeth nâivong, atha ruk nân chu Pathien'n a vântîrton Gabriel Galilee ram Nazareth khopuia a tîra.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Rêng David rûia mi Joseph lômnu biek dôngmate Mary kôma chong juong ichôiin.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Mary kôma a lûta, “Nu chunga ratha inngamna om rese! Pumapa nu chunga a om, sat nang a vur ok” a tia.
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Ha chong hah a rieta anîn chu imo ani zoi, tiin a mulung a minjîng oka.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Hanchu, vântîrton han, “Mary chi no roh, Pathien'n ai minlut tak mi nini.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Nâivong na ta, nâipasal nei na ta, a riming Jisua ni phuo rang ani.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Mi lien nîng a ta, Ânchungtaka Pathien nâi tîng an tih. Pumapa Pathien'n David anghan Rêng minchang a tih.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Jakob richingei chunga rêngin om a ta, ânlalna ramin mong tik nei khâi no nih” a tia.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Hanchu Mary'n vântîrton kôma, “Mahah kho angin mo anithei ranga? dôngmate kêng ka lani hite” a tia.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Vântîrton han a thuona, “Ratha Inthieng nu chunga juong a ta, Pathien Ratha nu chunga om a tih. Masikin kêng nâite inthieng khom Pathien Nâipasala be ani rang.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Nu juorpuinu Elizabeth khom aching an iti hah, a tar ok khoma a nâivongna thâ ruk ani zoi.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Asikchu Pathien chu ite a tho theiloi omak,” a ti pea.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Hanchu, Mary'n, “Pumapa tîrlâmnu ki ni, ni ti lam angtakin ku chunga tung rese,” a tia. Masuole chu vântîrton han ama amâk zoi.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Masuole inrangin Mary ânthoka, Judea rama khopui inkhata a se zoia.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Zakariah ina a lûta, Elizabeth chibai amûka.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Elizabeth'n Mary chibaimûk a riet lehan a sûnga nâite hah singânsa, Elizabeth Ratha Inthiengin a sipa.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Hanchu rôl inring takin ânieka, “Nang chu nupang lâia mi satvur tak ni nia, na nâivong rang khom hih satvur ani.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Ka Pumapa nûn ni na hongpan hih i ang tak mo ai ni zoi hi?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Nu chibaimûk ki riet lehan ku sûnga nâite râisânin ânchôm ani.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Pumapa chongbê na chunga tung rang ni iem sikin mi satvur ni ni” a tia.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Hanchu Mary'n
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ki ringnân khom Minringpu Pathien chunga a râisân ok zoi.
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 A tîrlâmnu intem tie a riettit sikin!
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Sinthothei Pathien han ku chunga sin lientak a thoa,
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ruol athar renga ruol thoithar nôk idênin,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 A bân ranak an chunga a jâra,
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 An sukmun renga rêng alien ngei a kaisuma,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Vonchâmngei chu neinun sân a vâi minkhopa,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Ei richibulngei kôma a chonginkhâm anghan,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Abraham le a richingei kumkhuon a moroi tie riettitna rangin” a tia.
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Mary hah Elizabeth kôm thâ thum a oma, hanchu a in tieng a se nôk zoi.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Elizabeth nâinei zora ahong chukin chu nâipasal a neia,
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 A bungmingei le a suongsuokngeiin, Pumapa'n lungkham a mu ok iti an rieta, an râisân puia.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Hanchu, sûnriet anîn chu nâite sertan rangin an honga, a pa riming pêlin Zakariah nanâk phuo rang an tia,
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Hannisenla, a nûn “nithei nonih, a riming chu John kêng” a tia.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Annin, “Hi anga riming hih nin suongsuokngei lâia khom la om ngâi mak” an tipea.
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Maleh a pa kôm han kut leh an chongpuia, nâite riming hah imo ai phuo nuom, tiin an rekela.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Zakariah'n a miziekna rang neinun a zonga, a riming chu John ani tiin a mizieka; an kamâm sabaka.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Harenghan, Zakariah hah a hong chong thei zoia, Pathien a minpâk kelen zoi.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 An kôl revêla om ngei murdi'n an chia, ha thurchi hah Judea tângram muntina ânthang zoia.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Ariet nâmin hi nâite hih i ang takin mo a hong ni rang na? Pumapa sinthotheina ranak laka a chunga a oma, an tia.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 John a pa Zakariah hah Ratha Inthiengin a sipa, Pathien chong a phuonga.
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Pumapa, Isreal Pathien chu minpâk ei tih u,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 A tîrlâm David richi renga jôkna riki mi pêk zoi.
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Zora sôt tak renga dêipungei kôma a lei khâm anga han,
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Ei râlngei le mi demngei renga mi mojôka,
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 A chongkhâm inthieng ei richibulngei kôma minlang rang ai ti riet titin.
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 Ei damsûnga a mitmua inthieng le adika ei om theina rangin.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Nangma ka nâi, Ânchungtaka Dêipu nang tîng an ta,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 A mingei an sietna ngâidama omin, Sanminringna chong ril ni tih.
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Ei Pathien chu mi lungkham thei le moroithei ania,
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Thina dâilîm ijîngna nuioa omngei, Invân renga êlminvâr a ta,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Hanchu, nâite hah taksa le ratha tieng a hong insôn tira, Isreal mingei lâia ânlâr mâka chu ramchâra a om ani.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.