Mateus 22
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NAA
1 அநந்தரம்ʼ யீஸு²: புநரபி த்³ருʼஷ்டாந்தேந தாந் அவாதீ³த்,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 ஸ்வர்கீ³யராஜ்யம் ஏதாத்³ருʼஸ²ஸ்ய ந்ருʼபதே: ஸமம்ʼ, யோ நிஜ புத்ரம்ʼ விவாஹயந் ஸர்வ்வாந் நிமந்த்ரிதாந் ஆநேதும்ʼ தா³ஸேயாந் ப்ரஹிதவாந்,
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 கிந்து தே ஸமாக³ந்தும்ʼ நேஷ்டவந்த:|
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 ததோ ராஜா புநரபி தா³ஸாநந்யாந் இத்யுக்த்வா ப்ரேஷயாமாஸ, நிமந்த்ரிதாந் வத³த, பஸ்²யத, மம பே⁴ஜ்யமாஸாதி³தமாஸ்தே, நிஜவ்டஷாதி³புஷ்டஜந்தூந் மாரயித்வா ஸர்வ்வம்ʼ கா²த்³யத்³ரவ்யமாஸாதி³தவாந், யூயம்ʼ விவாஹமாக³ச்ச²த|
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 தத²பி தே துச்சீ²க்ருʼத்ய கேசித் நிஜக்ஷேத்ரம்ʼ கேசித்³ வாணிஜ்யம்ʼ ப்ரதி ஸ்வஸ்வமார்கே³ண சலிதவந்த:|
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 அந்யே லோகாஸ்தஸ்ய தா³ஸேயாந் த்⁴ருʼத்வா தௌ³ராத்ம்யம்ʼ வ்யவஹ்ருʼத்ய தாநவதி⁴ஷு:|
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 அநந்தரம்ʼ ஸ ந்ருʼபதிஸ்தாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ ஸ்²ருத்வா க்ருத்⁴யந் ஸைந்யாநி ப்ரஹித்ய தாந் கா⁴தகாந் ஹத்வா தேஷாம்ʼ நக³ரம்ʼ தா³ஹயாமாஸ|
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 தத: ஸ நிஜதா³ஸேயாந் ப³பா⁴ஷே, விவாஹீயம்ʼ போ⁴ஜ்யமாஸாதி³தமாஸ்தே, கிந்து நிமந்த்ரிதா ஜநா அயோக்³யா:|
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 தஸ்மாத்³ யூயம்ʼ ராஜமார்க³ம்ʼ க³த்வா யாவதோ மநுஜாந் பஸ்²யத, தாவதஏவ விவாஹீயபோ⁴ஜ்யாய நிமந்த்ரயத|
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 ததா³ தே தா³ஸேயா ராஜமார்க³ம்ʼ க³த்வா ப⁴த்³ராந் அப⁴த்³ராந் வா யாவதோ ஜநாந் த³த்³ருʼஸு²:, தாவதஏவ ஸம்ʼக்³ருʼஹ்யாநயந்; ததோ(அ)ப்⁴யாக³தமநுஜை ர்விவாஹக்³ருʼஹம் அபூர்ய்யத|
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ததா³நீம்ʼ ஸ ராஜா ஸர்வ்வாநப்⁴யாக³தாந் த்³ரஷ்டும் அப்⁴யந்தரமாக³தவாந்; ததா³ தத்ர விவாஹீயவஸநஹீநமேகம்ʼ ஜநம்ʼ வீக்ஷ்ய தம்ʼ ஜகா³த்³,
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 ஹே மித்ர,த்வம்ʼ விவாஹீயவஸநம்ʼ விநா கத²மத்ர ப்ரவிஷ்டவாந்? தேந ஸ நிருத்தரோ ப³பூ⁴வ|
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 ததா³ ராஜா நிஜாநுசராந் அவத³த், ஏதஸ்ய கரசரணாந் ப³த்³தா⁴ யத்ர ரோத³நம்ʼ த³ந்தைர்த³ந்தக⁴ர்ஷணஞ்ச ப⁴வதி, தத்ர வஹிர்பூ⁴ததமிஸ்ரே தம்ʼ நிக்ஷிபத|
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 இத்த²ம்ʼ ப³ஹவ ஆஹூதா அல்பே மநோபி⁴மதா:|
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 அநந்தரம்ʼ பி²ரூஸி²ந: ப்ரக³த்ய யதா² ஸம்ʼலாபேந தம் உந்மாதே² பாதயேயுஸ்ததா² மந்த்ரயித்வா
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 ஹேரோதீ³யமநுஜை: ஸாகம்ʼ நிஜஸி²ஷ்யக³ணேந தம்ʼ ப்ரதி கத²யாமாஸு:, ஹே கு³ரோ, ப⁴வாந் ஸத்ய: ஸத்யமீஸ்²வரீயமார்க³முபதி³ஸ²தி, கமபி மாநுஷம்ʼ நாநுருத்⁴யதே, கமபி நாபேக்ஷதே ச, தத்³ வயம்ʼ ஜாநீம:|
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 அத: கைஸரபூ⁴பாய கரோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ தா³தவ்யோ ந வா? அத்ர ப⁴வதா கிம்ʼ பு³த்⁴யதே? தத்³ அஸ்மாந் வத³து|
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 ததோ யீஸு²ஸ்தேஷாம்ʼ க²லதாம்ʼ விஜ்ஞாய கதி²தவாந், ரே கபடிந: யுயம்ʼ குதோ மாம்ʼ பரிக்ஷத்⁴வே?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 தத்கரதா³நஸ்ய முத்³ராம்ʼ மாம்ʼ த³ர்ஸ²யத| ததா³நீம்ʼ தைஸ்தஸ்ய ஸமீபம்ʼ முத்³ராசதுர்த²பா⁴க³ ஆநீதே
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 ஸ தாந் பப்ரச்ச², அத்ர கஸ்யேயம்ʼ மூர்த்தி ர்நாம சாஸ்தே? தே ஜக³து³:, கைஸரபூ⁴பஸ்ய|
20 E Jesus lhes perguntou:
21 தத: ஸ உக்தவாந, கைஸரஸ்ய யத் தத் கைஸராய த³த்த, ஈஸ்²வரஸ்ய யத் தத்³ ஈஸ்²வராய த³த்த|
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 இதி வாக்யம்ʼ நிஸ²ம்ய தே விஸ்மயம்ʼ விஜ்ஞாய தம்ʼ விஹாய சலிதவந்த:|
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 தஸ்மிந்நஹநி ஸிதூ³கிநோ(அ)ர்தா²த் ஸ்²மஸா²நாத் நோத்தா²ஸ்யந்தீதி வாக்யம்ʼ யே வத³ந்தி, தே யீஸே²ाரந்திகம் ஆக³த்ய பப்ரச்சு²:,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 ஹே கு³ரோ, கஸ்²சிந்மநுஜஸ்²சேத் நி:ஸந்தாந: ஸந் ப்ராணாந் த்யஜதி, தர்ஹி தஸ்ய ப்⁴ராதா தஸ்ய ஜாயாம்ʼ வ்யுஹ்ய ப்⁴ராது: ஸந்தாநம் உத்பாத³யிஷ்யதீதி மூஸா ஆதி³ஷ்டவாந்|
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 கிந்த்வஸ்மாகமத்ர கே(அ)பி ஜநா: ஸப்தஸஹோத³ரா ஆஸந், தேஷாம்ʼ ஜ்யேஷ்ட² ஏகாம்ʼ கந்யாம்ʼ வ்யவஹாத், அபரம்ʼ ப்ராணத்யாக³காலே ஸ்வயம்ʼ நி:ஸந்தாந: ஸந் தாம்ʼ ஸ்த்ரியம்ʼ ஸ்வப்⁴ராதரி ஸமர்பிதவாந்,
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 ததோ த்³விதீயாதி³ஸப்தமாந்தாஸ்²ச ததை²வ சக்ரு:|
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 ஸே²ஷே ஸாபீ நாரீ மமார|
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 ம்ருʼதாநாம் உத்தா²நஸமயே தேஷாம்ʼ ஸப்தாநாம்ʼ மத்⁴யே ஸா நாரீ கஸ்ய பா⁴ர்ய்யா ப⁴விஷ்யதி? யஸ்மாத் ஸர்வ்வஏவ தாம்ʼ வ்யவஹந்|
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 ததோ யீஸு²: ப்ரத்யவாதீ³த், யூயம்ʼ த⁴ர்ம்மபுஸ்தகம் ஈஸ்²வரீயாம்ʼ ஸ²க்திஞ்ச ந விஜ்ஞாய ப்⁴ராந்திமந்த:|
29 Jesus respondeu:
30 உத்தா²நப்ராப்தா லோகா ந விவஹந்தி, ந ச வாசா தீ³யந்தே, கிந்த்வீஸ்²வரஸ்ய ஸ்வர்க³ஸ்த²தூ³தாநாம்ʼ ஸத்³ருʼஸா² ப⁴வந்தி|
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 அபரம்ʼ ம்ருʼதாநாமுத்தா²நமதி⁴ யுஷ்மாந் ப்ரதீயமீஸ்²வரோக்தி:,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 "அஹமிப்³ராஹீம ஈஸ்²வர இஸ்ஹாக ஈஸ்²வரோ யாகூப³ ஈஸ்²வர" இதி கிம்ʼ யுஷ்மாபி⁴ ர்நாபாடி²? கிந்த்வீஸ்²வரோ ஜீவதாம் ஈஸ்²வர:, ஸ ம்ருʼதாநாமீஸ்²வரோ நஹி|
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 இதி ஸ்²ருத்வா ஸர்வ்வே லோகாஸ்தஸ்யோபதே³ஸா²த்³ விஸ்மயம்ʼ க³தா:|
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 அநந்தரம்ʼ ஸிதூ³கிநாம் நிருத்தரத்வவார்தாம்ʼ நிஸ²ம்ய பி²ரூஸி²ந ஏகத்ர மிலிதவந்த:,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 தேஷாமேகோ வ்யவஸ்தா²பகோ யீஸு²ம்ʼ பரீக்ஷிதும்ʼ பபச்ச²,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 ஹே கு³ரோ வ்யவஸ்தா²ஸா²ஸ்த்ரமத்⁴யே காஜ்ஞா ஸ்²ரேஷ்டா²?
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 ததோ யீஸு²ருவாச, த்வம்ʼ ஸர்வ்வாந்த:கரணை: ஸர்வ்வப்ராணை: ஸர்வ்வசித்தைஸ்²ச ஸாகம்ʼ ப்ரபௌ⁴ பரமேஸ்²வரே ப்ரீயஸ்வ,
37 Jesus respondeu:
38 ஏஷா ப்ரத²மமஹாஜ்ஞா| தஸ்யா: ஸத்³ருʼஸீ² த்³விதீயாஜ்ஞைஷா,
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 தவ ஸமீபவாஸிநி ஸ்வாத்மநீவ ப்ரேம குரு|
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 அநயோ ர்த்³வயோராஜ்ஞயோ: க்ருʼத்ஸ்நவ்யவஸ்தா²யா ப⁴விஷ்யத்³வக்த்ருʼக்³ரந்த²ஸ்ய ச பா⁴ரஸ்திஷ்ட²தி|
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 அநந்தரம்ʼ பி²ரூஸி²நாம் ஏகத்ர ஸ்தி²திகாலே யீஸு²ஸ்தாந் பப்ரச்ச²,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 க்²ரீஷ்டமதி⁴ யுஷ்மாகம்ʼ கீத்³ருʼக்³போ³தோ⁴ ஜாயதே? ஸ கஸ்ய ஸந்தாந:? ததஸ்தே ப்ரத்யவத³ந், தா³யூத³: ஸந்தாந:|
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 ததா³ ஸ உக்தவாந், தர்ஹி தா³யூத்³ கத²ம் ஆத்மாதி⁴ஷ்டா²நேந தம்ʼ ப்ரபு⁴ம்ʼ வத³தி ?
43 E Jesus perguntou:
44 யதா² மம ப்ரபு⁴மித³ம்ʼ வாக்யமவத³த் பரமேஸ்²வர:| தவாரீந் பாத³பீட²ம்ʼ தே யாவந்நஹி கரோம்யஹம்ʼ| தாவத் காலம்ʼ மதீ³யே த்வம்ʼ த³க்ஷபார்ஸ்²வ உபாவிஸ²| அதோ யதி³ தா³யூத்³ தம்ʼ ப்ரபு⁴ம்ʼ வத³தி, ர்திஹ ஸ கத²ம்ʼ தஸ்ய ஸந்தாநோ ப⁴வதி?
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 ததா³நீம்ʼ தேஷாம்ʼ கோபி தத்³வாக்யஸ்ய கிமப்யுத்தரம்ʼ தா³தும்ʼ நாஸ²க்நோத்;
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 தத்³தி³நமாரப்⁴ய தம்ʼ கிமபி வாக்யம்ʼ ப்ரஷ்டும்ʼ கஸ்யாபி ஸாஹஸோ நாப⁴வத்|
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.