Mateus 22
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs ACF
1 அநந்தரம்ʼ யீஸு²: புநரபி த்³ருʼஷ்டாந்தேந தாந் அவாதீ³த்,
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 ஸ்வர்கீ³யராஜ்யம் ஏதாத்³ருʼஸ²ஸ்ய ந்ருʼபதே: ஸமம்ʼ, யோ நிஜ புத்ரம்ʼ விவாஹயந் ஸர்வ்வாந் நிமந்த்ரிதாந் ஆநேதும்ʼ தா³ஸேயாந் ப்ரஹிதவாந்,
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 கிந்து தே ஸமாக³ந்தும்ʼ நேஷ்டவந்த:|
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 ததோ ராஜா புநரபி தா³ஸாநந்யாந் இத்யுக்த்வா ப்ரேஷயாமாஸ, நிமந்த்ரிதாந் வத³த, பஸ்²யத, மம பே⁴ஜ்யமாஸாதி³தமாஸ்தே, நிஜவ்டஷாதி³புஷ்டஜந்தூந் மாரயித்வா ஸர்வ்வம்ʼ கா²த்³யத்³ரவ்யமாஸாதி³தவாந், யூயம்ʼ விவாஹமாக³ச்ச²த|
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 தத²பி தே துச்சீ²க்ருʼத்ய கேசித் நிஜக்ஷேத்ரம்ʼ கேசித்³ வாணிஜ்யம்ʼ ப்ரதி ஸ்வஸ்வமார்கே³ண சலிதவந்த:|
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 அந்யே லோகாஸ்தஸ்ய தா³ஸேயாந் த்⁴ருʼத்வா தௌ³ராத்ம்யம்ʼ வ்யவஹ்ருʼத்ய தாநவதி⁴ஷு:|
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 அநந்தரம்ʼ ஸ ந்ருʼபதிஸ்தாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ ஸ்²ருத்வா க்ருத்⁴யந் ஸைந்யாநி ப்ரஹித்ய தாந் கா⁴தகாந் ஹத்வா தேஷாம்ʼ நக³ரம்ʼ தா³ஹயாமாஸ|
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 தத: ஸ நிஜதா³ஸேயாந் ப³பா⁴ஷே, விவாஹீயம்ʼ போ⁴ஜ்யமாஸாதி³தமாஸ்தே, கிந்து நிமந்த்ரிதா ஜநா அயோக்³யா:|
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 தஸ்மாத்³ யூயம்ʼ ராஜமார்க³ம்ʼ க³த்வா யாவதோ மநுஜாந் பஸ்²யத, தாவதஏவ விவாஹீயபோ⁴ஜ்யாய நிமந்த்ரயத|
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 ததா³ தே தா³ஸேயா ராஜமார்க³ம்ʼ க³த்வா ப⁴த்³ராந் அப⁴த்³ராந் வா யாவதோ ஜநாந் த³த்³ருʼஸு²:, தாவதஏவ ஸம்ʼக்³ருʼஹ்யாநயந்; ததோ(அ)ப்⁴யாக³தமநுஜை ர்விவாஹக்³ருʼஹம் அபூர்ய்யத|
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 ததா³நீம்ʼ ஸ ராஜா ஸர்வ்வாநப்⁴யாக³தாந் த்³ரஷ்டும் அப்⁴யந்தரமாக³தவாந்; ததா³ தத்ர விவாஹீயவஸநஹீநமேகம்ʼ ஜநம்ʼ வீக்ஷ்ய தம்ʼ ஜகா³த்³,
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 ஹே மித்ர,த்வம்ʼ விவாஹீயவஸநம்ʼ விநா கத²மத்ர ப்ரவிஷ்டவாந்? தேந ஸ நிருத்தரோ ப³பூ⁴வ|
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 ததா³ ராஜா நிஜாநுசராந் அவத³த், ஏதஸ்ய கரசரணாந் ப³த்³தா⁴ யத்ர ரோத³நம்ʼ த³ந்தைர்த³ந்தக⁴ர்ஷணஞ்ச ப⁴வதி, தத்ர வஹிர்பூ⁴ததமிஸ்ரே தம்ʼ நிக்ஷிபத|
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 இத்த²ம்ʼ ப³ஹவ ஆஹூதா அல்பே மநோபி⁴மதா:|
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 அநந்தரம்ʼ பி²ரூஸி²ந: ப்ரக³த்ய யதா² ஸம்ʼலாபேந தம் உந்மாதே² பாதயேயுஸ்ததா² மந்த்ரயித்வா
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 ஹேரோதீ³யமநுஜை: ஸாகம்ʼ நிஜஸி²ஷ்யக³ணேந தம்ʼ ப்ரதி கத²யாமாஸு:, ஹே கு³ரோ, ப⁴வாந் ஸத்ய: ஸத்யமீஸ்²வரீயமார்க³முபதி³ஸ²தி, கமபி மாநுஷம்ʼ நாநுருத்⁴யதே, கமபி நாபேக்ஷதே ச, தத்³ வயம்ʼ ஜாநீம:|
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 அத: கைஸரபூ⁴பாய கரோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ தா³தவ்யோ ந வா? அத்ர ப⁴வதா கிம்ʼ பு³த்⁴யதே? தத்³ அஸ்மாந் வத³து|
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 ததோ யீஸு²ஸ்தேஷாம்ʼ க²லதாம்ʼ விஜ்ஞாய கதி²தவாந், ரே கபடிந: யுயம்ʼ குதோ மாம்ʼ பரிக்ஷத்⁴வே?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 தத்கரதா³நஸ்ய முத்³ராம்ʼ மாம்ʼ த³ர்ஸ²யத| ததா³நீம்ʼ தைஸ்தஸ்ய ஸமீபம்ʼ முத்³ராசதுர்த²பா⁴க³ ஆநீதே
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 ஸ தாந் பப்ரச்ச², அத்ர கஸ்யேயம்ʼ மூர்த்தி ர்நாம சாஸ்தே? தே ஜக³து³:, கைஸரபூ⁴பஸ்ய|
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 தத: ஸ உக்தவாந, கைஸரஸ்ய யத் தத் கைஸராய த³த்த, ஈஸ்²வரஸ்ய யத் தத்³ ஈஸ்²வராய த³த்த|
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 இதி வாக்யம்ʼ நிஸ²ம்ய தே விஸ்மயம்ʼ விஜ்ஞாய தம்ʼ விஹாய சலிதவந்த:|
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 தஸ்மிந்நஹநி ஸிதூ³கிநோ(அ)ர்தா²த் ஸ்²மஸா²நாத் நோத்தா²ஸ்யந்தீதி வாக்யம்ʼ யே வத³ந்தி, தே யீஸே²ाரந்திகம் ஆக³த்ய பப்ரச்சு²:,
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 ஹே கு³ரோ, கஸ்²சிந்மநுஜஸ்²சேத் நி:ஸந்தாந: ஸந் ப்ராணாந் த்யஜதி, தர்ஹி தஸ்ய ப்⁴ராதா தஸ்ய ஜாயாம்ʼ வ்யுஹ்ய ப்⁴ராது: ஸந்தாநம் உத்பாத³யிஷ்யதீதி மூஸா ஆதி³ஷ்டவாந்|
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 கிந்த்வஸ்மாகமத்ர கே(அ)பி ஜநா: ஸப்தஸஹோத³ரா ஆஸந், தேஷாம்ʼ ஜ்யேஷ்ட² ஏகாம்ʼ கந்யாம்ʼ வ்யவஹாத், அபரம்ʼ ப்ராணத்யாக³காலே ஸ்வயம்ʼ நி:ஸந்தாந: ஸந் தாம்ʼ ஸ்த்ரியம்ʼ ஸ்வப்⁴ராதரி ஸமர்பிதவாந்,
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 ததோ த்³விதீயாதி³ஸப்தமாந்தாஸ்²ச ததை²வ சக்ரு:|
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 ஸே²ஷே ஸாபீ நாரீ மமார|
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 ம்ருʼதாநாம் உத்தா²நஸமயே தேஷாம்ʼ ஸப்தாநாம்ʼ மத்⁴யே ஸா நாரீ கஸ்ய பா⁴ர்ய்யா ப⁴விஷ்யதி? யஸ்மாத் ஸர்வ்வஏவ தாம்ʼ வ்யவஹந்|
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 ததோ யீஸு²: ப்ரத்யவாதீ³த், யூயம்ʼ த⁴ர்ம்மபுஸ்தகம் ஈஸ்²வரீயாம்ʼ ஸ²க்திஞ்ச ந விஜ்ஞாய ப்⁴ராந்திமந்த:|
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 உத்தா²நப்ராப்தா லோகா ந விவஹந்தி, ந ச வாசா தீ³யந்தே, கிந்த்வீஸ்²வரஸ்ய ஸ்வர்க³ஸ்த²தூ³தாநாம்ʼ ஸத்³ருʼஸா² ப⁴வந்தி|
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 அபரம்ʼ ம்ருʼதாநாமுத்தா²நமதி⁴ யுஷ்மாந் ப்ரதீயமீஸ்²வரோக்தி:,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 "அஹமிப்³ராஹீம ஈஸ்²வர இஸ்ஹாக ஈஸ்²வரோ யாகூப³ ஈஸ்²வர" இதி கிம்ʼ யுஷ்மாபி⁴ ர்நாபாடி²? கிந்த்வீஸ்²வரோ ஜீவதாம் ஈஸ்²வர:, ஸ ம்ருʼதாநாமீஸ்²வரோ நஹி|
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 இதி ஸ்²ருத்வா ஸர்வ்வே லோகாஸ்தஸ்யோபதே³ஸா²த்³ விஸ்மயம்ʼ க³தா:|
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 அநந்தரம்ʼ ஸிதூ³கிநாம் நிருத்தரத்வவார்தாம்ʼ நிஸ²ம்ய பி²ரூஸி²ந ஏகத்ர மிலிதவந்த:,
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 தேஷாமேகோ வ்யவஸ்தா²பகோ யீஸு²ம்ʼ பரீக்ஷிதும்ʼ பபச்ச²,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 ஹே கு³ரோ வ்யவஸ்தா²ஸா²ஸ்த்ரமத்⁴யே காஜ்ஞா ஸ்²ரேஷ்டா²?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 ததோ யீஸு²ருவாச, த்வம்ʼ ஸர்வ்வாந்த:கரணை: ஸர்வ்வப்ராணை: ஸர்வ்வசித்தைஸ்²ச ஸாகம்ʼ ப்ரபௌ⁴ பரமேஸ்²வரே ப்ரீயஸ்வ,
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 ஏஷா ப்ரத²மமஹாஜ்ஞா| தஸ்யா: ஸத்³ருʼஸீ² த்³விதீயாஜ்ஞைஷா,
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 தவ ஸமீபவாஸிநி ஸ்வாத்மநீவ ப்ரேம குரு|
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 அநயோ ர்த்³வயோராஜ்ஞயோ: க்ருʼத்ஸ்நவ்யவஸ்தா²யா ப⁴விஷ்யத்³வக்த்ருʼக்³ரந்த²ஸ்ய ச பா⁴ரஸ்திஷ்ட²தி|
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 அநந்தரம்ʼ பி²ரூஸி²நாம் ஏகத்ர ஸ்தி²திகாலே யீஸு²ஸ்தாந் பப்ரச்ச²,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 க்²ரீஷ்டமதி⁴ யுஷ்மாகம்ʼ கீத்³ருʼக்³போ³தோ⁴ ஜாயதே? ஸ கஸ்ய ஸந்தாந:? ததஸ்தே ப்ரத்யவத³ந், தா³யூத³: ஸந்தாந:|
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 ததா³ ஸ உக்தவாந், தர்ஹி தா³யூத்³ கத²ம் ஆத்மாதி⁴ஷ்டா²நேந தம்ʼ ப்ரபு⁴ம்ʼ வத³தி ?
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 யதா² மம ப்ரபு⁴மித³ம்ʼ வாக்யமவத³த் பரமேஸ்²வர:| தவாரீந் பாத³பீட²ம்ʼ தே யாவந்நஹி கரோம்யஹம்ʼ| தாவத் காலம்ʼ மதீ³யே த்வம்ʼ த³க்ஷபார்ஸ்²வ உபாவிஸ²| அதோ யதி³ தா³யூத்³ தம்ʼ ப்ரபு⁴ம்ʼ வத³தி, ர்திஹ ஸ கத²ம்ʼ தஸ்ய ஸந்தாநோ ப⁴வதி?
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 ததா³நீம்ʼ தேஷாம்ʼ கோபி தத்³வாக்யஸ்ய கிமப்யுத்தரம்ʼ தா³தும்ʼ நாஸ²க்நோத்;
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 தத்³தி³நமாரப்⁴ய தம்ʼ கிமபி வாக்யம்ʼ ப்ரஷ்டும்ʼ கஸ்யாபி ஸாஹஸோ நாப⁴வத்|
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.