Marcos 12
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs VC
1 அநந்தரம்ʼ யீஸு² ர்த்³ருʼஷ்டாந்தேந தேப்⁴ய: கத²யிதுமாரேபே⁴, கஸ்²சிதே³கோ த்³ராக்ஷாக்ஷேத்ரம்ʼ விதா⁴ய தச்சதுர்தி³க்ஷு வாரணீம்ʼ க்ருʼத்வா தந்மத்⁴யே த்³ராக்ஷாபேஷணகுண்ட³ம் அக²நத், ததா² தஸ்ய க³ட³மபி நிர்ம்மிதவாந் ததஸ்தத்க்ஷேத்ரம்ʼ க்ருʼஷீவலேஷு ஸமர்ப்ய தூ³ரதே³ஸ²ம்ʼ ஜகா³ம|
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 தத³நந்தரம்ʼ ப²லகாலே க்ருʼஷீவலேப்⁴யோ த்³ராக்ஷாக்ஷேத்ரப²லாநி ப்ராப்தும்ʼ தேஷாம்ʼ ஸவிதே⁴ ப்⁴ருʼத்யம் ஏகம்ʼ ப்ராஹிணோத்|
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 கிந்து க்ருʼஷீவலாஸ்தம்ʼ த்⁴ருʼத்வா ப்ரஹ்ருʼத்ய ரிக்தஹஸ்தம்ʼ விஸஸ்ருʼஜு:|
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 தத: ஸ புநரந்யமேகம்ʼ ப்⁴ருʼத்யம்ʼ ப்ரஷயாமாஸ, கிந்து தே க்ருʼஷீவலா: பாஷாணாகா⁴தைஸ்தஸ்ய ஸி²ரோ ப⁴ங்க்த்வா ஸாபமாநம்ʼ தம்ʼ வ்யஸர்ஜந்|
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 தத: பரம்ʼ ஸோபரம்ʼ தா³ஸம்ʼ ப்ராஹிணோத் ததா³ தே தம்ʼ ஜக்⁴நு:, ஏவம் அநேகேஷாம்ʼ கஸ்யசித் ப்ரஹார: கஸ்யசித்³ வத⁴ஸ்²ச தை: க்ருʼத:|
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 தத: பரம்ʼ மயா ஸ்வபுத்ரே ப்ரஹிதே தே தமவஸ்²யம்ʼ ஸம்மம்ʼஸ்யந்தே, இத்யுக்த்வாவஸே²ஷே தேஷாம்ʼ ஸந்நிதௌ⁴ நிஜப்ரியம் அத்³விதீயம்ʼ புத்ரம்ʼ ப்ரேஷயாமாஸ|
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 கிந்து க்ருʼஷீவலா: பரஸ்பரம்ʼ ஜக³து³:, ஏஷ உத்தராதி⁴காரீ, ஆக³ச்ச²த வயமேநம்ʼ ஹந்மஸ்ததா² க்ருʼதே (அ)தி⁴காரோயம் அஸ்மாகம்ʼ ப⁴விஷ்யதி|
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 ததஸ்தம்ʼ த்⁴ருʼத்வா ஹத்வா த்³ராக்ஷாக்ஷேத்ராத்³ ப³ஹி: ப்ராக்ஷிபந்|
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 அநேநாஸௌ த்³ராக்ஷாக்ஷேத்ரபதி: கிம்ʼ கரிஷ்யதி? ஸ ஏத்ய தாந் க்ருʼஷீவலாந் ஸம்ʼஹத்ய தத்க்ஷேத்ரம் அந்யேஷு க்ருʼஷீவலேஷு ஸமர்பயிஷ்யதி|
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 அபரஞ்ச, "ஸ்த²பதய: கரிஷ்யந்தி க்³ராவாணம்ʼ யந்து துச்ச²கம்ʼ| ப்ராதா⁴நப்ரஸ்தர: கோணே ஸ ஏவ ஸம்ʼப⁴விஷ்யதி|
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 ஏதத் கர்ம்ம பரேஸ²ஸ்யாம்ʼத்³பு⁴தம்ʼ நோ த்³ருʼஷ்டிதோ ப⁴வேத்|| " இமாம்ʼ ஸா²ஸ்த்ரீயாம்ʼ லிபிம்ʼ யூயம்ʼ கிம்ʼ நாபாடி²ஷ்ட?
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 ததா³நீம்ʼ ஸ தாநுத்³தி³ஸ்²ய தாம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²ம்ʼ கதி²தவாந், த இத்த²ம்ʼ பு³த்³வ்வா தம்ʼ த⁴ர்த்தாமுத்³யதா:, கிந்து லோகேப்⁴யோ பி³ப்⁴யு:, தத³நந்தரம்ʼ தே தம்ʼ விஹாய வவ்ரஜு:|
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 அபரஞ்ச தே தஸ்ய வாக்யதோ³ஷம்ʼ த⁴ர்த்தாம்ʼ கதிபயாந் பி²ரூஸி²நோ ஹேரோதீ³யாம்ʼஸ்²ச லோகாந் தத³ந்திகம்ʼ ப்ரேஷயாமாஸு:|
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 த ஆக³த்ய தமவத³ந், ஹே கு³ரோ ப⁴வாந் தத்²யபா⁴ஷீ கஸ்யாப்யநுரோத⁴ம்ʼ ந மந்யதே, பக்ஷபாதஞ்ச ந கரோதி, யதா²ர்த²த ஈஸ்²வரீயம்ʼ மார்க³ம்ʼ த³ர்ஸ²யதி வயமேதத் ப்ரஜாநீம:, கைஸராய கரோ தே³யோ ந வாம்ʼ? வயம்ʼ தா³ஸ்யாமோ ந வா?
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 கிந்து ஸ தேஷாம்ʼ கபடம்ʼ ஜ்ஞாத்வா ஜகா³த³, குதோ மாம்ʼ பரீக்ஷத்⁴வே? ஏகம்ʼ முத்³ராபாத³ம்ʼ ஸமாநீய மாம்ʼ த³ர்ஸ²யத|
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 ததா³ தைரேகஸ்மிந் முத்³ராபாதே³ ஸமாநீதே ஸ தாந் பப்ரச்ச², அத்ர லிகி²தம்ʼ நாம மூர்த்தி ர்வா கஸ்ய? தே ப்ரத்யூசு:, கைஸரஸ்ய|
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 ததா³ யீஸு²ரவத³த் தர்ஹி கைஸரஸ்ய த்³ரவ்யாணி கைஸராய த³த்த, ஈஸ்²வரஸ்ய த்³ரவ்யாணி து ஈஸ்²வராய த³த்த; ததஸ்தே விஸ்மயம்ʼ மேநிரே|
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 அத² ம்ருʼதாநாமுத்தா²நம்ʼ யே ந மந்யந்தே தே ஸிதூ³கிநோ யீஸோ²: ஸமீபமாக³த்ய தம்ʼ பப்ரச்சு²:;
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 ஹே கு³ரோ கஸ்²சிஜ்ஜநோ யதி³ நி:ஸந்ததி: ஸந் பா⁴ர்ய்யாயாம்ʼ ஸத்யாம்ʼ ம்ரியதே தர்ஹி தஸ்ய ப்⁴ராதா தஸ்ய பா⁴ர்ய்யாம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா ப்⁴ராது ர்வம்ʼஸோ²த்பத்திம்ʼ கரிஷ்யதி, வ்யவஸ்தா²மிமாம்ʼ மூஸா அஸ்மாந் ப்ரதி வ்யலிக²த்|
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 கிந்து கேசித் ஸப்த ப்⁴ராதர ஆஸந், ததஸ்தேஷாம்ʼ ஜ்யேஷ்ட²ப்⁴ராதா விவஹ்ய நி:ஸந்ததி: ஸந் அம்ரியத|
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 ததோ த்³விதீயோ ப்⁴ராதா தாம்ʼ ஸ்த்ரியமக்³ருʼஹணத் கிந்து ஸோபி நி:ஸந்ததி: ஸந் அம்ரியத; அத² த்ருʼதீயோபி ப்⁴ராதா தாத்³ருʼஸோ²ப⁴வத்|
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 இத்த²ம்ʼ ஸப்தைவ ப்⁴ராதரஸ்தாம்ʼ ஸ்த்ரியம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா நி:ஸந்தாநா: ஸந்தோ(அ)ம்ரியந்த, ஸர்வ்வஸே²ஷே ஸாபி ஸ்த்ரீ ம்ரியதே ஸ்ம|
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 அத² ம்ருʼதாநாமுத்தா²நகாலே யதா³ த உத்தா²ஸ்யந்தி ததா³ தேஷாம்ʼ கஸ்ய பா⁴ர்ய்யா ஸா ப⁴விஷ்யதி? யதஸ்தே ஸப்தைவ தாம்ʼ வ்யவஹந்|
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 ததோ யீஸு²: ப்ரத்யுவாச ஸா²ஸ்த்ரம் ஈஸ்²வரஸ²க்திஞ்ச யூயமஜ்ஞாத்வா கிமப்⁴ராம்யத ந?
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 ம்ருʼதலோகாநாமுத்தா²நம்ʼ ஸதி தே ந விவஹந்தி வாக்³த³த்தா அபி ந ப⁴வந்தி, கிந்து ஸ்வர்கீ³யதூ³தாநாம்ʼ ஸத்³ருʼஸா² ப⁴வந்தி|
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 புநஸ்²ச "அஹம் இப்³ராஹீம ஈஸ்²வர இஸ்ஹாக ஈஸ்²வரோ யாகூப³ஸ்²சேஸ்²வர:" யாமிமாம்ʼ கதா²ம்ʼ ஸ்தம்ப³மத்⁴யே திஷ்ட²ந் ஈஸ்²வரோ மூஸாமவாதீ³த் ம்ருʼதாநாமுத்தா²நார்தே² ஸா கதா² மூஸாலிகி²தே புஸ்தகே கிம்ʼ யுஷ்மாபி⁴ ர்நாபாடி²?
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 ஈஸ்²வரோ ஜீவதாம்ʼ ப்ரபு⁴: கிந்து ம்ருʼதாநாம்ʼ ப்ரபு⁴ ர்ந ப⁴வதி, தஸ்மாத்³தே⁴தோ ர்யூயம்ʼ மஹாப்⁴ரமேண திஷ்ட²த²|
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 ஏதர்ஹி ஏகோத்⁴யாபக ஏத்ய தேஷாமித்த²ம்ʼ விசாரம்ʼ ஸு²ஸ்²ராவ; யீஸு²ஸ்தேஷாம்ʼ வாக்யஸ்ய ஸது³த்தரம்ʼ த³த்தவாந் இதி பு³த்³வ்வா தம்ʼ ப்ருʼஷ்டவாந் ஸர்வ்வாஸாம் ஆஜ்ஞாநாம்ʼ கா ஸ்²ரேஷ்டா²? ததோ யீஸு²: ப்ரத்யுவாச,
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 "ஹே இஸ்ராயேல்லோகா அவத⁴த்த, அஸ்மாகம்ʼ ப்ரபு⁴: பரமேஸ்²வர ஏக ஏவ,
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 யூயம்ʼ ஸர்வ்வந்த:கரணை: ஸர்வ்வப்ராணை: ஸர்வ்வசித்தை: ஸர்வ்வஸ²க்திபி⁴ஸ்²ச தஸ்மிந் ப்ரபௌ⁴ பரமேஸ்²வரே ப்ரீயத்⁴வம்ʼ," இத்யாஜ்ஞா ஸ்²ரேஷ்டா²|
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 ததா² "ஸ்வப்ரதிவாஸிநி ஸ்வவத் ப்ரேம குருத்⁴வம்ʼ," ஏஷா யா த்³விதீயாஜ்ஞா ஸா தாத்³ருʼஸீ²; ஏதாப்⁴யாம்ʼ த்³வாப்⁴யாம் ஆஜ்ஞாப்⁴யாம் அந்யா காப்யாஜ்ஞா ஸ்²ரேஷ்டா² நாஸ்தி|
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 ததா³ ஸோத்⁴யாபகஸ்தமவத³த், ஹே கு³ரோ ஸத்யம்ʼ ப⁴வாந் யதா²ர்த²ம்ʼ ப்ரோக்தவாந் யத ஏகஸ்மாத்³ ஈஸ்²வராத்³ அந்யோ த்³விதீய ஈஸ்²வரோ நாஸ்தி;
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 அபரம்ʼ ஸர்வ்வாந்த:கரணை: ஸர்வ்வப்ராணை: ஸர்வ்வசித்தை: ஸர்வ்வஸ²க்திபி⁴ஸ்²ச ஈஸ்²வரே ப்ரேமகரணம்ʼ ததா² ஸ்வமீபவாஸிநி ஸ்வவத் ப்ரேமகரணஞ்ச ஸர்வ்வேப்⁴யோ ஹோமப³லிதா³நாதி³ப்⁴ய: ஸ்²ரஷ்ட²ம்ʼ ப⁴வதி|
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 ததோ யீஸு²: ஸுபு³த்³தே⁴ரிவ தஸ்யேத³ம் உத்தரம்ʼ ஸ்²ருத்வா தம்ʼ பா⁴ஷிதவாந் த்வமீஸ்²வரஸ்ய ராஜ்யாந்ந தூ³ரோஸி| இத: பரம்ʼ தேந ஸஹ கஸ்யாபி வாக்யஸ்ய விசாரம்ʼ கர்த்தாம்ʼ கஸ்யாபி ப்ரக³ல்ப⁴தா ந ஜாதா|
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 அநந்தரம்ʼ மத்⁴யேமந்தி³ரம் உபதி³ஸ²ந் யீஸு²ரிமம்ʼ ப்ரஸ்²நம்ʼ சகார, அத்⁴யாபகா அபி⁴ஷிக்தம்ʼ (தாரகம்ʼ) குதோ தா³யூத³: ஸந்தாநம்ʼ வத³ந்தி?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 ஸ்வயம்ʼ தா³யூத்³ பவித்ரஸ்யாத்மந ஆவேஸே²நேத³ம்ʼ கத²யாமாஸ| யதா²| "மம ப்ரபு⁴மித³ம்ʼ வாக்யவத³த் பரமேஸ்²வர:| தவ ஸ²த்ரூநஹம்ʼ யாவத் பாத³பீட²ம்ʼ கரோமி ந| தாவத் காலம்ʼ மதீ³யே த்வம்ʼ த³க்ஷபார்ஸ்²வ் உபாவிஸ²| "
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 யதி³ தா³யூத்³ தம்ʼ ப்ரபூ⁴ம்ʼ வத³தி தர்ஹி கத²ம்ʼ ஸ தஸ்ய ஸந்தாநோ ப⁴விதுமர்ஹதி? இதரே லோகாஸ்தத்கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வாநநந்து³:|
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 ததா³நீம்ʼ ஸ தாநுபதி³ஸ்²ய கதி²தவாந் யே நரா தீ³ர்க⁴பரிதே⁴யாநி ஹட்டே விபநௌ ச
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 லோகக்ருʼதநமஸ்காராந் ப⁴ஜநக்³ருʼஹே ப்ரதா⁴நாஸநாநி போ⁴ஜநகாலே ப்ரதா⁴நஸ்தா²நாநி ச காங்க்ஷந்தே;
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 வித⁴வாநாம்ʼ ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ க்³ரஸித்வா ச²லாத்³ தீ³ர்க⁴காலம்ʼ ப்ரார்த²யந்தே தேப்⁴ய உபாத்⁴யாயேப்⁴ய: ஸாவதா⁴நா ப⁴வத; தே(அ)தி⁴கதராந் த³ண்டா³ந் ப்ராப்ஸ்யந்தி|
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 தத³நந்தரம்ʼ லோகா பா⁴ண்டா³கா³ரே முத்³ரா யதா² நிக்ஷிபந்தி பா⁴ண்டா³கா³ரஸ்ய ஸம்முகே² ஸமுபவிஸ்²ய யீஸு²ஸ்தத³வலுலோக; ததா³நீம்ʼ ப³ஹவோ த⁴நிநஸ்தஸ்ய மத்⁴யே ப³ஹூநி த⁴நாநி நிரக்ஷிபந்|
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 பஸ்²சாத்³ ஏகா த³ரித்³ரா வித⁴வா ஸமாக³த்ய த்³விபணமூல்யாம்ʼ முத்³ரைகாம்ʼ தத்ர நிரக்ஷிபத்|
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 ததா³ யீஸு²: ஸி²ஷ்யாந் ஆஹூய கதி²தவாந் யுஷ்மாநஹம்ʼ யதா²ர்த²ம்ʼ வதா³மி யே யே பா⁴ண்டா³கா³ரே(அ)ஸ்மிந த⁴நாநி நி:க்ஷிபந்தி ஸ்ம தேப்⁴ய: ஸர்வ்வேப்⁴ய இயம்ʼ வித⁴வா த³ரித்³ராதி⁴கம் நி:க்ஷிபதி ஸ்ம|
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 யதஸ்தே ப்ரபூ⁴தத⁴நஸ்ய கிஞ்சித் நிரக்ஷிபந் கிந்து தீ³நேயம்ʼ ஸ்வதி³நயாபநயோக்³யம்ʼ கிஞ்சித³பி ந ஸ்தா²பயித்வா ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ நிரக்ஷிபத்|
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.