Lucas 8
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 அபரஞ்ச யீஸு² ர்த்³வாத³ஸ²பி⁴: ஸி²ஷ்யை: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ நாநாநக³ரேஷு நாநாக்³ராமேஷு ச க³ச்ச²ந் இஸ்²வரீயராஜத்வஸ்ய ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயிதும்ʼ ப்ராரேபே⁴|
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 ததா³ யஸ்யா: ஸப்த பூ⁴தா நிரக³ச்ச²ந் ஸா மக்³த³லீநீதி விக்²யாதா மரியம் ஹேரோத்³ராஜஸ்ய க்³ருʼஹாதி⁴பதே: ஹோஷே ர்பா⁴ர்ய்யா யோஹநா ஸூ²ஸா²நா
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 ப்ரப்⁴ருʼதயோ யா ப³ஹ்வ்ய: ஸ்த்ரிய: து³ஷ்டபூ⁴தேப்⁴யோ ரோகே³ப்⁴யஸ்²ச முக்தா: ஸத்யோ நிஜவிபூ⁴தீ ர்வ்யயித்வா தமஸேவந்த, தா: ஸர்வ்வாஸ்தேந ஸார்த்³த⁴ம் ஆஸந்|
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 அநந்தரம்ʼ நாநாநக³ரேப்⁴யோ ப³ஹவோ லோகா ஆக³த்ய தஸ்ய ஸமீபே(அ)மிலந், ததா³ ஸ தேப்⁴ய ஏகாம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²ம்ʼ கத²யாமாஸ| ஏக: க்ருʼஷீப³லோ பீ³ஜாநி வப்தும்ʼ ப³ஹிர்ஜகா³ம,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 ததோ வபநகாலே கதிபயாநி பீ³ஜாநி மார்க³பார்ஸ்²வே பேது:, ததஸ்தாநி பத³தலை ர்த³லிதாநி பக்ஷிபி⁴ ர்ப⁴க்ஷிதாநி ச|
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 கதிபயாநி பீ³ஜாநி பாஷாணஸ்த²லே பதிதாநி யத்³யபி தாந்யங்குரிதாநி ததா²பி ரஸாபா⁴வாத் ஸு²ஸு²ஷு:|
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 கதிபயாநி பீ³ஜாநி கண்டகிவநமத்⁴யே பதிதாநி தத: கண்டகிவநாநி ஸம்ʼவ்ருʼத்³த்⁴ய தாநி ஜக்³ரஸு:|
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 தத³ந்யாநி கதிபயபீ³ஜாநி ச பூ⁴ம்யாமுத்தமாயாம்ʼ பேதுஸ்ததஸ்தாந்யங்குரயித்வா ஸ²தகு³ணாநி ப²லாநி பே²லு:| ஸ இமா கதா²ம்ʼ கத²யித்வா ப்ரோச்சை: ப்ரோவாச, யஸ்ய ஸ்²ரோதும்ʼ ஸ்²ரோத்ரே ஸ்த: ஸ ஸ்²ருʼணோது|
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 தத: பரம்ʼ ஸி²ஷ்யாஸ்தம்ʼ பப்ரச்சு²ரஸ்ய த்³ருʼஷ்டாந்தஸ்ய கிம்ʼ தாத்பர்ய்யம்ʼ?
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 தத: ஸ வ்யாஜஹார, ஈஸ்²வரீயராஜ்யஸ்ய கு³ஹ்யாநி ஜ்ஞாதும்ʼ யுஷ்மப்⁴யமதி⁴காரோ தீ³யதே கிந்த்வந்யே யதா² த்³ருʼஷ்ட்வாபி ந பஸ்²யந்தி ஸ்²ருத்வாபி ம பு³த்⁴யந்தே ச தத³ர்த²ம்ʼ தேஷாம்ʼ புரஸ்தாத் தா: ஸர்வ்வா: கதா² த்³ருʼஷ்டாந்தேந கத்²யந்தே|
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 த்³ருʼஷ்டாந்தஸ்யாஸ்யாபி⁴ப்ராய:, ஈஸ்²வரீயகதா² பீ³ஜஸ்வரூபா|
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 யே கதா²மாத்ரம்ʼ ஸ்²ருʼண்வந்தி கிந்து பஸ்²சாத்³ விஸ்²வஸ்ய யதா² பரித்ராணம்ʼ ந ப்ராப்நுவந்தி ததா³ஸ²யேந ஸை²தாநேத்ய ஹ்ருʼத³யாத்ருʼ தாம்ʼ கதா²ம் அபஹரதி த ஏவ மார்க³பார்ஸ்²வஸ்த²பூ⁴மிஸ்வரூபா:|
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 யே கத²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா ஸாநந்த³ம்ʼ க்³ருʼஹ்லந்தி கிந்த்வப³த்³த⁴மூலத்வாத் ஸ்வல்பகாலமாத்ரம்ʼ ப்ரதீத்ய பரீக்ஷாகாலே ப்⁴ரஸ்²யந்தி தஏவ பாஷாணபூ⁴மிஸ்வரூபா:|
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 யே கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா யாந்தி விஷயசிந்தாயாம்ʼ த⁴நலோபே⁴ந ஏेஹிகஸுகே² ச மஜ்ஜந்த உபயுக்தப²லாநி ந ப²லந்தி த ஏவோப்தபீ³ஜகண்டகிபூ⁴ஸ்வரூபா:|
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 கிந்து யே ஸ்²ருத்வா ஸரலை: ஸு²த்³தை⁴ஸ்²சாந்த:கரணை: கதா²ம்ʼ க்³ருʼஹ்லந்தி தை⁴ர்ய்யம் அவலம்ப்³ய ப²லாந்யுத்பாத³யந்தி ச த ஏவோத்தமம்ருʼத்ஸ்வரூபா:|
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 அபரஞ்ச ப்ரதீ³பம்ʼ ப்ரஜ்வால்ய கோபி பாத்ரேண நாச்சா²த³யதி ததா² க²ட்வாதோ⁴பி ந ஸ்தா²பயதி, கிந்து தீ³பாதா⁴ரோபர்ய்யேவ ஸ்தா²பயதி, தஸ்மாத் ப்ரவேஸ²கா தீ³ப்திம்ʼ பஸ்²யந்தி|
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 யந்ந ப்ரகாஸ²யிஷ்யதே தாத்³ருʼக்³ அப்ரகாஸி²தம்ʼ வஸ்து கிமபி நாஸ்தி யச்ச ந ஸுவ்யக்தம்ʼ ப்ரசாரயிஷ்யதே தாத்³ருʼக்³ க்³ருʼப்தம்ʼ வஸ்து கிமபி நாஸ்தி|
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 அதோ யூயம்ʼ கேந ப்ரகாரேண ஸ்²ருʼணுத² தத்ர ஸாவதா⁴நா ப⁴வத, யஸ்ய ஸமீபே ப³ர்த்³த⁴தே தஸ்மை புநர்தா³ஸ்யதே கிந்து யஸ்யாஸ்²ரயே ந ப³ர்த்³த⁴தே தஸ்ய யத்³யத³ஸ்தி தத³பி தஸ்மாத் நேஷ்யதே|
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 அபரஞ்ச யீஸோ² ர்மாதா ப்⁴ராதரஸ்²ச தஸ்ய ஸமீபம்ʼ ஜிக³மிஷவ:
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 கிந்து ஜநதாஸம்பா³தா⁴த் தத்ஸந்நிதி⁴ம்ʼ ப்ராப்தும்ʼ ந ஸே²கு:| தத்பஸ்²சாத் தவ மாதா ப்⁴ராதரஸ்²ச த்வாம்ʼ ஸாக்ஷாத் சிகீர்ஷந்தோ ப³ஹிஸ்திஷ்ட²நதீதி வார்த்தாயாம்ʼ தஸ்மை கதி²தாயாம்ʼ
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 ஸ ப்ரத்யுவாச; யே ஜநா ஈஸ்²வரஸ்ய கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா தத³நுரூபமாசரந்தி தஏவ மம மாதா ப்⁴ராதரஸ்²ச|
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 அநந்தரம்ʼ ஏகதா³ யீஸு²: ஸி²ஷ்யை: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ நாவமாருஹ்ய ஜகா³த³, ஆயாத வயம்ʼ ஹ்ரத³ஸ்ய பாரம்ʼ யாம:, ததஸ்தே ஜக்³மு:|
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 தேஷு நௌகாம்ʼ வாஹயத்ஸு ஸ நித³த்³ரௌ;
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 அதா²கஸ்மாத் ப்ரப³லஜ²ஞ்ப்⁴ஸ²க³மாத்³ ஹ்ரதே³ நௌகாயாம்ʼ தரங்கை³ராச்ச²ந்நாயாம்ʼ விபத் தாந் ஜக்³ராஸ| தஸ்மாத்³ யீஸோ²ரந்திகம்ʼ க³த்வா ஹே கு³ரோ ஹே கு³ரோ ப்ராணா நோ யாந்தீதி க³தி³த்வா தம்ʼ ஜாக³ரயாம்ப³பூ⁴வு:| ததா³ ஸ உத்தா²ய வாயும்ʼ தரங்கா³ம்ʼஸ்²ச தர்ஜயாமாஸ தஸ்மாது³பௌ⁴ நிவ்ருʼத்ய ஸ்தி²ரௌ ப³பூ⁴வது:|
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 ஸ தாந் ப³பா⁴ஷே யுஷ்மாகம்ʼ விஸ்²வாஸ: க? தஸ்மாத்தே பீ⁴தா விஸ்மிதாஸ்²ச பரஸ்பரம்ʼ ஜக³து³:, அஹோ கீத்³ருʼக³யம்ʼ மநுஜ: பவநம்ʼ பாநீயஞ்சாதி³ஸ²தி தது³ப⁴யம்ʼ ததா³தே³ஸ²ம்ʼ வஹதி|
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 தத: பரம்ʼ கா³லீல்ப்ரதே³ஸ²ஸ்ய ஸம்முக²ஸ்த²கி³தே³ரீயப்ரதே³ஸே² நௌகாயாம்ʼ லக³ந்த்யாம்ʼ தடே(அ)வரோஹமாவாத்³
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 ப³ஹுதித²காலம்ʼ பூ⁴தக்³ரஸ்த ஏகோ மாநுஷ: புராதா³க³த்ய தம்ʼ ஸாக்ஷாச்சகார| ஸ மநுஷோ வாஸோ ந பரித³த⁴த் க்³ருʼஹே ச ந வஸந் கேவலம்ʼ ஸ்²மஸா²நம் அத்⁴யுவாஸ|
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 ஸ யீஸு²ம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வைவ சீச்ச²ப்³த³ம்ʼ சகார தஸ்ய ஸம்முகே² பதித்வா ப்ரோச்சைர்ஜகா³த³ ச, ஹே ஸர்வ்வப்ரதா⁴நேஸ்²வரஸ்ய புத்ர, மயா ஸஹ தவ க: ஸம்ப³ந்த⁴:? த்வயி விநயம்ʼ கரோமி மாம்ʼ மா யாதய|
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 யத: ஸ தம்ʼ மாநுஷம்ʼ த்யக்த்வா யாதும் அமேத்⁴யபூ⁴தம் ஆதி³தே³ஸ²; ஸ பூ⁴தஸ்தம்ʼ மாநுஷம் அஸக்ருʼத்³ த³தா⁴ர தஸ்மால்லோகா: ஸ்²ருʼங்க²லேந நிக³டே³ந ச ப³ப³ந்து⁴:; ஸ தத்³ ப⁴ம்ʼக்த்வா பூ⁴தவஸ²த்வாத் மத்⁴யேப்ராந்தரம்ʼ யயௌ|
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 அநந்தரம்ʼ யீஸு²ஸ்தம்ʼ பப்ரச்ச² தவ கிந்நாம? ஸ உவாச, மம நாம பா³ஹிநோ யதோ ப³ஹவோ பூ⁴தாஸ்தமாஸி²ஸ்²ரியு:|
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 அத² பூ⁴தா விநயேந ஜக³து³:, க³பீ⁴ரம்ʼ க³ர்த்தம்ʼ க³ந்தும்ʼ மாஜ்ஞாபயாஸ்மாந்|
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 ததா³ பர்வ்வதோபரி வராஹவ்ரஜஸ்²சரதி தஸ்மாத்³ பூ⁴தா விநயேந ப்ரோசு:, அமும்ʼ வராஹவ்ரஜம் ஆஸ்²ரயிதும் அஸ்மாந் அநுஜாநீஹி; தத: ஸோநுஜஜ்ஞௌ|
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 தத: பரம்ʼ பூ⁴தாஸ்தம்ʼ மாநுஷம்ʼ விஹாய வராஹவ்ரஜம் ஆஸி²ஸ்²ரியு: வராஹவ்ரஜாஸ்²ச தத்க்ஷணாத் கடகேந தா⁴வந்தோ ஹ்ரதே³ ப்ராணாந் விஜ்ருʼஹு:|
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 தத்³ த்³ருʼஷ்ட்வா ஸூ²கரரக்ஷகா: பலாயமாநா நக³ரம்ʼ க்³ராமஞ்ச க³த்வா தத்ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ கத²யாமாஸு:|
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 தத: கிம்ʼ வ்ருʼத்தம் ஏதத்³த³ர்ஸ²நார்த²ம்ʼ லோகா நிர்க³த்ய யீஸோ²: ஸமீபம்ʼ யயு:, தம்ʼ மாநுஷம்ʼ த்யக்தபூ⁴தம்ʼ பரிஹிதவஸ்த்ரம்ʼ ஸ்வஸ்த²மாநுஷவத்³ யீஸோ²ஸ்²சரணஸந்நிதௌ⁴ ஸூபவிஸ²ந்தம்ʼ விலோக்ய பி³ப்⁴யு:|
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 யே லோகாஸ்தஸ்ய பூ⁴தக்³ரஸ்தஸ்ய ஸ்வாஸ்த்²யகரணம்ʼ த³த்³ருʼஸு²ஸ்தே தேப்⁴ய: ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ கத²யாமாஸு:|
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 தத³நந்தரம்ʼ தஸ்ய கி³தே³ரீயப்ரதே³ஸ²ஸ்ய சதுர்தி³க்ஸ்தா² ப³ஹவோ ஜநா அதித்ரஸ்தா விநயேந தம்ʼ ஜக³து³:, ப⁴வாந் அஸ்மாகம்ʼ நிகடாத்³ வ்ரஜது தஸ்மாத் ஸ நாவமாருஹ்ய ததோ வ்யாகு⁴ட்ய ஜகா³ம|
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 ததா³நீம்ʼ த்யக்தபூ⁴தமநுஜஸ்தேந ஸஹ ஸ்தா²தும்ʼ ப்ரார்த²யாஞ்சக்ரே
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 கிந்து தத³ர்த²ம் ஈஸ்²வர: கீத்³ருʼங்மஹாகர்ம்ம க்ருʼதவாந் இதி நிவேஸ²நம்ʼ க³த்வா விஜ்ஞாபய, யீஸு²: கதா²மேதாம்ʼ கத²யித்வா தம்ʼ விஸஸர்ஜ| தத: ஸ வ்ரஜித்வா யீஸு²ஸ்தத³ர்த²ம்ʼ யந்மஹாகர்ம்ம சகார தத் புரஸ்ய ஸர்வ்வத்ர ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ ப்ராரேபே⁴|
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 அத² யீஸௌ² பராவ்ருʼத்யாக³தே லோகாஸ்தம்ʼ ஆத³ரேண ஜக்³ருʼஹு ர்யஸ்மாத்தே ஸர்வ்வே தமபேக்ஷாஞ்சக்ரிரே|
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 தத³நந்தரம்ʼ யாயீர்நாம்நோ ப⁴ஜநகே³ஹஸ்யைகோதி⁴ப ஆக³த்ய யீஸோ²ஸ்²சரணயோ: பதித்வா ஸ்வநிவேஸ²நாக³மநார்த²ம்ʼ தஸ்மிந் விநயம்ʼ சகார,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 யதஸ்தஸ்ய த்³வாத³ஸ²வர்ஷவயஸ்கா கந்யைகாஸீத் ஸா ம்ருʼதகல்பாப⁴வத்| ததஸ்தஸ்ய க³மநகாலே மார்கே³ லோகாநாம்ʼ மஹாந் ஸமாக³மோ ப³பூ⁴வ|
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 த்³வாத³ஸ²வர்ஷாணி ப்ரத³ரரோக³க்³ரஸ்தா நாநா வைத்³யைஸ்²சிகித்ஸிதா ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ வ்யயித்வாபி ஸ்வாஸ்த்²யம்ʼ ந ப்ராப்தா யா யோஷித் ஸா யீஸோ²: பஸ்²சாதா³க³த்ய தஸ்ய வஸ்த்ரக்³ரந்தி²ம்ʼ பஸ்பர்ஸ²|
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 தஸ்மாத் தத்க்ஷணாத் தஸ்யா ரக்தஸ்ராவோ ருத்³த⁴:|
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 ததா³நீம்ʼ யீஸு²ரவத³த் கேநாஹம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்ட:? ததோ(அ)நேகைரநங்கீ³க்ருʼதே பிதரஸ்தஸ்ய ஸங்கி³நஸ்²சாவத³ந், ஹே கு³ரோ லோகா நிகடஸ்தா²: ஸந்தஸ்தவ தே³ஹே க⁴ர்ஷயந்தி, ததா²பி கேநாஹம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டஇதி ப⁴வாந் குத: ப்ருʼச்ச²தி?
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 யீஸு²: கத²யாமாஸ, கேநாப்யஹம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டோ, யதோ மத்த: ஸ²க்தி ர்நிர்க³தேதி மயா நிஸ்²சிதமஜ்ஞாயி|
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 ததா³ ஸா நாரீ ஸ்வயம்ʼ ந கு³ப்தேதி விதி³த்வா கம்பமாநா ஸதீ தஸ்ய ஸம்முகே² பபாத; யேந நிமித்தேந தம்ʼ பஸ்பர்ஸ² ஸ்பர்ஸ²மாத்ராச்ச யேந ப்ரகாரேண ஸ்வஸ்தா²ப⁴வத் தத் ஸர்வ்வம்ʼ தஸ்ய ஸாக்ஷாதா³சக்²யௌ|
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 தத: ஸ தாம்ʼ ஜகா³த³ ஹே கந்யே ஸுஸ்தி²ரா ப⁴வ, தவ விஸ்²வாஸஸ்த்வாம்ʼ ஸ்வஸ்தா²ம் அகார்ஷீத் த்வம்ʼ க்ஷேமேண யாஹி|
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 யீஸோ²ரேதத்³வாக்யவத³நகாலே தஸ்யாதி⁴பதே ர்நிவேஸ²நாத் கஸ்²சில்லோக ஆக³த்ய தம்ʼ ப³பா⁴ஷே, தவ கந்யா ம்ருʼதா கு³ரும்ʼ மா க்லிஸா²ந|
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 கிந்து யீஸு²ஸ்ததா³கர்ண்யாதி⁴பதிம்ʼ வ்யாஜஹார, மா பை⁴ஷீ: கேவலம்ʼ விஸ்²வஸிஹி தஸ்மாத் ஸா ஜீவிஷ்யதி|
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 அத² தஸ்ய நிவேஸ²நே ப்ராப்தே ஸ பிதரம்ʼ யோஹநம்ʼ யாகூப³ஞ்ச கந்யாயா மாதரம்ʼ பிதரஞ்ச விநா, அந்யம்ʼ கஞ்சந ப்ரவேஷ்டும்ʼ வாரயாமாஸ|
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 அபரஞ்ச யே ருத³ந்தி விலபந்தி ச தாந் ஸர்வ்வாந் ஜநாந் உவாச, யூயம்ʼ மா ரோதி³ஷ்ட கந்யா ந ம்ருʼதா நித்³ராதி|
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 கிந்து ஸா நிஸ்²சிதம்ʼ ம்ருʼதேதி ஜ்ஞாத்வா தே தமுபஜஹஸு:|
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 பஸ்²சாத் ஸ ஸர்வ்வாந் ப³ஹி: க்ருʼத்வா கந்யாயா: கரௌ த்⁴ருʼத்வாஜுஹுவே, ஹே கந்யே த்வமுத்திஷ்ட²,
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 தஸ்மாத் தஸ்யா: ப்ராணேஷு புநராக³தேஷு ஸா தத்க்ஷணாத்³ உத்தஸ்யௌ| ததா³நீம்ʼ தஸ்யை கிஞ்சித்³ ப⁴க்ஷ்யம்ʼ தா³தும் ஆதி³தே³ஸ²|
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 ததஸ்தஸ்யா: பிதரௌ விஸ்மயம்ʼ க³தௌ கிந்து ஸ தாவாதி³தே³ஸ² க⁴டநாயா ஏதஸ்யா: கதா²ம்ʼ கஸ்மைசித³பி மா கத²யதம்ʼ|
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.