Lucas 8

Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs BKJ

¹ அபரஞ்ச யீஸு² ர்த்³வாத³ஸ²பி⁴: ஸி²ஷ்யை: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ நாநாநக³ரேஷு நாநாக்³ராமேஷு ச க³ச்ச²ந் இஸ்²வரீயராஜத்வஸ்ய ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயிதும்ʼ ப்ராரேபே⁴|

¹ E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,

² ததா³ யஸ்யா: ஸப்த பூ⁴தா நிரக³ச்ச²ந் ஸா மக்³த³லீநீதி விக்²யாதா மரியம் ஹேரோத்³ராஜஸ்ய க்³ருʼஹாதி⁴பதே: ஹோஷே ர்பா⁴ர்ய்யா யோஹநா ஸூ²ஸா²நா

² e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,

³ ப்ரப்⁴ருʼதயோ யா ப³ஹ்வ்ய: ஸ்த்ரிய: து³ஷ்டபூ⁴தேப்⁴யோ ரோகே³ப்⁴யஸ்²ச முக்தா: ஸத்யோ நிஜவிபூ⁴தீ ர்வ்யயித்வா தமஸேவந்த, தா: ஸர்வ்வாஸ்தேந ஸார்த்³த⁴ம் ஆஸந்|

³ e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.

⁴ அநந்தரம்ʼ நாநாநக³ரேப்⁴யோ ப³ஹவோ லோகா ஆக³த்ய தஸ்ய ஸமீபே(அ)மிலந், ததா³ ஸ தேப்⁴ய ஏகாம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²ம்ʼ கத²யாமாஸ| ஏக: க்ருʼஷீப³லோ பீ³ஜாநி வப்தும்ʼ ப³ஹிர்ஜகா³ம,

⁴ E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:

⁵ ததோ வபநகாலே கதிபயாநி பீ³ஜாநி மார்க³பார்ஸ்²வே பேது:, ததஸ்தாநி பத³தலை ர்த³லிதாநி பக்ஷிபி⁴ ர்ப⁴க்ஷிதாநி ச|

⁵ Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.

⁶ கதிபயாநி பீ³ஜாநி பாஷாணஸ்த²லே பதிதாநி யத்³யபி தாந்யங்குரிதாநி ததா²பி ரஸாபா⁴வாத் ஸு²ஸு²ஷு:|

⁶ E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.

⁷ கதிபயாநி பீ³ஜாநி கண்டகிவநமத்⁴யே பதிதாநி தத: கண்டகிவநாநி ஸம்ʼவ்ருʼத்³த்⁴ய தாநி ஜக்³ரஸு:|

⁷ E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.

⁸ தத³ந்யாநி கதிபயபீ³ஜாநி ச பூ⁴ம்யாமுத்தமாயாம்ʼ பேதுஸ்ததஸ்தாந்யங்குரயித்வா ஸ²தகு³ணாநி ப²லாநி பே²லு:| ஸ இமா கதா²ம்ʼ கத²யித்வா ப்ரோச்சை: ப்ரோவாச, யஸ்ய ஸ்²ரோதும்ʼ ஸ்²ரோத்ரே ஸ்த: ஸ ஸ்²ருʼணோது|

⁸ E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

⁹ தத: பரம்ʼ ஸி²ஷ்யாஸ்தம்ʼ பப்ரச்சு²ரஸ்ய த்³ருʼஷ்டாந்தஸ்ய கிம்ʼ தாத்பர்ய்யம்ʼ?

⁹ E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?

¹⁰ தத: ஸ வ்யாஜஹார, ஈஸ்²வரீயராஜ்யஸ்ய கு³ஹ்யாநி ஜ்ஞாதும்ʼ யுஷ்மப்⁴யமதி⁴காரோ தீ³யதே கிந்த்வந்யே யதா² த்³ருʼஷ்ட்வாபி ந பஸ்²யந்தி ஸ்²ருத்வாபி ம பு³த்⁴யந்தே ச தத³ர்த²ம்ʼ தேஷாம்ʼ புரஸ்தாத் தா: ஸர்வ்வா: கதா² த்³ருʼஷ்டாந்தேந கத்²யந்தே|

¹⁰ E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.

¹¹ த்³ருʼஷ்டாந்தஸ்யாஸ்யாபி⁴ப்ராய:, ஈஸ்²வரீயகதா² பீ³ஜஸ்வரூபா|

¹¹ Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.

¹² யே கதா²மாத்ரம்ʼ ஸ்²ருʼண்வந்தி கிந்து பஸ்²சாத்³ விஸ்²வஸ்ய யதா² பரித்ராணம்ʼ ந ப்ராப்நுவந்தி ததா³ஸ²யேந ஸை²தாநேத்ய ஹ்ருʼத³யாத்ருʼ தாம்ʼ கதா²ம் அபஹரதி த ஏவ மார்க³பார்ஸ்²வஸ்த²பூ⁴மிஸ்வரூபா:|

¹² E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.

¹³ யே கத²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா ஸாநந்த³ம்ʼ க்³ருʼஹ்லந்தி கிந்த்வப³த்³த⁴மூலத்வாத் ஸ்வல்பகாலமாத்ரம்ʼ ப்ரதீத்ய பரீக்ஷாகாலே ப்⁴ரஸ்²யந்தி தஏவ பாஷாணபூ⁴மிஸ்வரூபா:|

¹³ E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.

¹⁴ யே கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா யாந்தி விஷயசிந்தாயாம்ʼ த⁴நலோபே⁴ந ஏेஹிகஸுகே² ச மஜ்ஜந்த உபயுக்தப²லாநி ந ப²லந்தி த ஏவோப்தபீ³ஜகண்டகிபூ⁴ஸ்வரூபா:|

¹⁴ E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.

¹⁵ கிந்து யே ஸ்²ருத்வா ஸரலை: ஸு²த்³தை⁴ஸ்²சாந்த:கரணை: கதா²ம்ʼ க்³ருʼஹ்லந்தி தை⁴ர்ய்யம் அவலம்ப்³ய ப²லாந்யுத்பாத³யந்தி ச த ஏவோத்தமம்ருʼத்ஸ்வரூபா:|

¹⁵ Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.

¹⁶ அபரஞ்ச ப்ரதீ³பம்ʼ ப்ரஜ்வால்ய கோபி பாத்ரேண நாச்சா²த³யதி ததா² க²ட்வாதோ⁴பி ந ஸ்தா²பயதி, கிந்து தீ³பாதா⁴ரோபர்ய்யேவ ஸ்தா²பயதி, தஸ்மாத் ப்ரவேஸ²கா தீ³ப்திம்ʼ பஸ்²யந்தி|

¹⁶ Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.

¹⁷ யந்ந ப்ரகாஸ²யிஷ்யதே தாத்³ருʼக்³ அப்ரகாஸி²தம்ʼ வஸ்து கிமபி நாஸ்தி யச்ச ந ஸுவ்யக்தம்ʼ ப்ரசாரயிஷ்யதே தாத்³ருʼக்³ க்³ருʼப்தம்ʼ வஸ்து கிமபி நாஸ்தி|

¹⁷ Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.

¹⁸ அதோ யூயம்ʼ கேந ப்ரகாரேண ஸ்²ருʼணுத² தத்ர ஸாவதா⁴நா ப⁴வத, யஸ்ய ஸமீபே ப³ர்த்³த⁴தே தஸ்மை புநர்தா³ஸ்யதே கிந்து யஸ்யாஸ்²ரயே ந ப³ர்த்³த⁴தே தஸ்ய யத்³யத³ஸ்தி தத³பி தஸ்மாத் நேஷ்யதே|

¹⁸ Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.

¹⁹ அபரஞ்ச யீஸோ² ர்மாதா ப்⁴ராதரஸ்²ச தஸ்ய ஸமீபம்ʼ ஜிக³மிஷவ:

¹⁹ Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.

²⁰ கிந்து ஜநதாஸம்பா³தா⁴த் தத்ஸந்நிதி⁴ம்ʼ ப்ராப்தும்ʼ ந ஸே²கு:| தத்பஸ்²சாத் தவ மாதா ப்⁴ராதரஸ்²ச த்வாம்ʼ ஸாக்ஷாத் சிகீர்ஷந்தோ ப³ஹிஸ்திஷ்ட²நதீதி வார்த்தாயாம்ʼ தஸ்மை கதி²தாயாம்ʼ

²⁰ E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.

²¹ ஸ ப்ரத்யுவாச; யே ஜநா ஈஸ்²வரஸ்ய கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா தத³நுரூபமாசரந்தி தஏவ மம மாதா ப்⁴ராதரஸ்²ச|

²¹ E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.

²² அநந்தரம்ʼ ஏகதா³ யீஸு²: ஸி²ஷ்யை: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ நாவமாருஹ்ய ஜகா³த³, ஆயாத வயம்ʼ ஹ்ரத³ஸ்ய பாரம்ʼ யாம:, ததஸ்தே ஜக்³மு:|

²² Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.

²³ தேஷு நௌகாம்ʼ வாஹயத்ஸு ஸ நித³த்³ரௌ;

²³ Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.

²⁴ அதா²கஸ்மாத் ப்ரப³லஜ²ஞ்ப்⁴ஸ²க³மாத்³ ஹ்ரதே³ நௌகாயாம்ʼ தரங்கை³ராச்ச²ந்நாயாம்ʼ விபத் தாந் ஜக்³ராஸ| தஸ்மாத்³ யீஸோ²ரந்திகம்ʼ க³த்வா ஹே கு³ரோ ஹே கு³ரோ ப்ராணா நோ யாந்தீதி க³தி³த்வா தம்ʼ ஜாக³ரயாம்ப³பூ⁴வு:| ததா³ ஸ உத்தா²ய வாயும்ʼ தரங்கா³ம்ʼஸ்²ச தர்ஜயாமாஸ தஸ்மாது³பௌ⁴ நிவ்ருʼத்ய ஸ்தி²ரௌ ப³பூ⁴வது:|

²⁴ E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.

²⁵ ஸ தாந் ப³பா⁴ஷே யுஷ்மாகம்ʼ விஸ்²வாஸ: க? தஸ்மாத்தே பீ⁴தா விஸ்மிதாஸ்²ச பரஸ்பரம்ʼ ஜக³து³:, அஹோ கீத்³ருʼக³யம்ʼ மநுஜ: பவநம்ʼ பாநீயஞ்சாதி³ஸ²தி தது³ப⁴யம்ʼ ததா³தே³ஸ²ம்ʼ வஹதி|

²⁵ E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?

²⁶ தத: பரம்ʼ கா³லீல்ப்ரதே³ஸ²ஸ்ய ஸம்முக²ஸ்த²கி³தே³ரீயப்ரதே³ஸே² நௌகாயாம்ʼ லக³ந்த்யாம்ʼ தடே(அ)வரோஹமாவாத்³

²⁶ E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.

²⁷ ப³ஹுதித²காலம்ʼ பூ⁴தக்³ரஸ்த ஏகோ மாநுஷ: புராதா³க³த்ய தம்ʼ ஸாக்ஷாச்சகார| ஸ மநுஷோ வாஸோ ந பரித³த⁴த் க்³ருʼஹே ச ந வஸந் கேவலம்ʼ ஸ்²மஸா²நம் அத்⁴யுவாஸ|

²⁷ E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.

²⁸ ஸ யீஸு²ம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வைவ சீச்ச²ப்³த³ம்ʼ சகார தஸ்ய ஸம்முகே² பதித்வா ப்ரோச்சைர்ஜகா³த³ ச, ஹே ஸர்வ்வப்ரதா⁴நேஸ்²வரஸ்ய புத்ர, மயா ஸஹ தவ க: ஸம்ப³ந்த⁴:? த்வயி விநயம்ʼ கரோமி மாம்ʼ மா யாதய|

²⁸ Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.

²⁹ யத: ஸ தம்ʼ மாநுஷம்ʼ த்யக்த்வா யாதும் அமேத்⁴யபூ⁴தம் ஆதி³தே³ஸ²; ஸ பூ⁴தஸ்தம்ʼ மாநுஷம் அஸக்ருʼத்³ த³தா⁴ர தஸ்மால்லோகா: ஸ்²ருʼங்க²லேந நிக³டே³ந ச ப³ப³ந்து⁴:; ஸ தத்³ ப⁴ம்ʼக்த்வா பூ⁴தவஸ²த்வாத் மத்⁴யேப்ராந்தரம்ʼ யயௌ|

²⁹ (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).

³⁰ அநந்தரம்ʼ யீஸு²ஸ்தம்ʼ பப்ரச்ச² தவ கிந்நாம? ஸ உவாச, மம நாம பா³ஹிநோ யதோ ப³ஹவோ பூ⁴தாஸ்தமாஸி²ஸ்²ரியு:|

³⁰ E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.

³¹ அத² பூ⁴தா விநயேந ஜக³து³:, க³பீ⁴ரம்ʼ க³ர்த்தம்ʼ க³ந்தும்ʼ மாஜ்ஞாபயாஸ்மாந்|

³¹ E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.

³² ததா³ பர்வ்வதோபரி வராஹவ்ரஜஸ்²சரதி தஸ்மாத்³ பூ⁴தா விநயேந ப்ரோசு:, அமும்ʼ வராஹவ்ரஜம் ஆஸ்²ரயிதும் அஸ்மாந் அநுஜாநீஹி; தத: ஸோநுஜஜ்ஞௌ|

³² E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.

³³ தத: பரம்ʼ பூ⁴தாஸ்தம்ʼ மாநுஷம்ʼ விஹாய வராஹவ்ரஜம் ஆஸி²ஸ்²ரியு: வராஹவ்ரஜாஸ்²ச தத்க்ஷணாத் கடகேந தா⁴வந்தோ ஹ்ரதே³ ப்ராணாந் விஜ்ருʼஹு:|

³³ Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.

³⁴ தத்³ த்³ருʼஷ்ட்வா ஸூ²கரரக்ஷகா: பலாயமாநா நக³ரம்ʼ க்³ராமஞ்ச க³த்வா தத்ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ கத²யாமாஸு:|

³⁴ E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.

³⁵ தத: கிம்ʼ வ்ருʼத்தம் ஏதத்³த³ர்ஸ²நார்த²ம்ʼ லோகா நிர்க³த்ய யீஸோ²: ஸமீபம்ʼ யயு:, தம்ʼ மாநுஷம்ʼ த்யக்தபூ⁴தம்ʼ பரிஹிதவஸ்த்ரம்ʼ ஸ்வஸ்த²மாநுஷவத்³ யீஸோ²ஸ்²சரணஸந்நிதௌ⁴ ஸூபவிஸ²ந்தம்ʼ விலோக்ய பி³ப்⁴யு:|

³⁵ Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.

³⁶ யே லோகாஸ்தஸ்ய பூ⁴தக்³ரஸ்தஸ்ய ஸ்வாஸ்த்²யகரணம்ʼ த³த்³ருʼஸு²ஸ்தே தேப்⁴ய: ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ கத²யாமாஸு:|

³⁶ E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.

³⁷ தத³நந்தரம்ʼ தஸ்ய கி³தே³ரீயப்ரதே³ஸ²ஸ்ய சதுர்தி³க்ஸ்தா² ப³ஹவோ ஜநா அதித்ரஸ்தா விநயேந தம்ʼ ஜக³து³:, ப⁴வாந் அஸ்மாகம்ʼ நிகடாத்³ வ்ரஜது தஸ்மாத் ஸ நாவமாருஹ்ய ததோ வ்யாகு⁴ட்ய ஜகா³ம|

³⁷ Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.

³⁸ ததா³நீம்ʼ த்யக்தபூ⁴தமநுஜஸ்தேந ஸஹ ஸ்தா²தும்ʼ ப்ரார்த²யாஞ்சக்ரே

³⁸ E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:

³⁹ கிந்து தத³ர்த²ம் ஈஸ்²வர: கீத்³ருʼங்மஹாகர்ம்ம க்ருʼதவாந் இதி நிவேஸ²நம்ʼ க³த்வா விஜ்ஞாபய, யீஸு²: கதா²மேதாம்ʼ கத²யித்வா தம்ʼ விஸஸர்ஜ| தத: ஸ வ்ரஜித்வா யீஸு²ஸ்தத³ர்த²ம்ʼ யந்மஹாகர்ம்ம சகார தத் புரஸ்ய ஸர்வ்வத்ர ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ ப்ராரேபே⁴|

³⁹ Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.

⁴⁰ அத² யீஸௌ² பராவ்ருʼத்யாக³தே லோகாஸ்தம்ʼ ஆத³ரேண ஜக்³ருʼஹு ர்யஸ்மாத்தே ஸர்வ்வே தமபேக்ஷாஞ்சக்ரிரே|

⁴⁰ E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.

⁴¹ தத³நந்தரம்ʼ யாயீர்நாம்நோ ப⁴ஜநகே³ஹஸ்யைகோதி⁴ப ஆக³த்ய யீஸோ²ஸ்²சரணயோ: பதித்வா ஸ்வநிவேஸ²நாக³மநார்த²ம்ʼ தஸ்மிந் விநயம்ʼ சகார,

⁴¹ E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;

⁴² யதஸ்தஸ்ய த்³வாத³ஸ²வர்ஷவயஸ்கா கந்யைகாஸீத் ஸா ம்ருʼதகல்பாப⁴வத்| ததஸ்தஸ்ய க³மநகாலே மார்கே³ லோகாநாம்ʼ மஹாந் ஸமாக³மோ ப³பூ⁴வ|

⁴² porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.

⁴³ த்³வாத³ஸ²வர்ஷாணி ப்ரத³ரரோக³க்³ரஸ்தா நாநா வைத்³யைஸ்²சிகித்ஸிதா ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ வ்யயித்வாபி ஸ்வாஸ்த்²யம்ʼ ந ப்ராப்தா யா யோஷித் ஸா யீஸோ²: பஸ்²சாதா³க³த்ய தஸ்ய வஸ்த்ரக்³ரந்தி²ம்ʼ பஸ்பர்ஸ²|

⁴³ E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,

⁴⁴ தஸ்மாத் தத்க்ஷணாத் தஸ்யா ரக்தஸ்ராவோ ருத்³த⁴:|

⁴⁴ chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.

⁴⁵ ததா³நீம்ʼ யீஸு²ரவத³த் கேநாஹம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்ட:? ததோ(அ)நேகைரநங்கீ³க்ருʼதே பிதரஸ்தஸ்ய ஸங்கி³நஸ்²சாவத³ந், ஹே கு³ரோ லோகா நிகடஸ்தா²: ஸந்தஸ்தவ தே³ஹே க⁴ர்ஷயந்தி, ததா²பி கேநாஹம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டஇதி ப⁴வாந் குத: ப்ருʼச்ச²தி?

⁴⁵ E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?

⁴⁶ யீஸு²: கத²யாமாஸ, கேநாப்யஹம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டோ, யதோ மத்த: ஸ²க்தி ர்நிர்க³தேதி மயா நிஸ்²சிதமஜ்ஞாயி|

⁴⁶ E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.

⁴⁷ ததா³ ஸா நாரீ ஸ்வயம்ʼ ந கு³ப்தேதி விதி³த்வா கம்பமாநா ஸதீ தஸ்ய ஸம்முகே² பபாத; யேந நிமித்தேந தம்ʼ பஸ்பர்ஸ² ஸ்பர்ஸ²மாத்ராச்ச யேந ப்ரகாரேண ஸ்வஸ்தா²ப⁴வத் தத் ஸர்வ்வம்ʼ தஸ்ய ஸாக்ஷாதா³சக்²யௌ|

⁴⁷ Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.

⁴⁸ தத: ஸ தாம்ʼ ஜகா³த³ ஹே கந்யே ஸுஸ்தி²ரா ப⁴வ, தவ விஸ்²வாஸஸ்த்வாம்ʼ ஸ்வஸ்தா²ம் அகார்ஷீத் த்வம்ʼ க்ஷேமேண யாஹி|

⁴⁸ E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.

⁴⁹ யீஸோ²ரேதத்³வாக்யவத³நகாலே தஸ்யாதி⁴பதே ர்நிவேஸ²நாத் கஸ்²சில்லோக ஆக³த்ய தம்ʼ ப³பா⁴ஷே, தவ கந்யா ம்ருʼதா கு³ரும்ʼ மா க்லிஸா²ந|

⁴⁹ Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.

⁵⁰ கிந்து யீஸு²ஸ்ததா³கர்ண்யாதி⁴பதிம்ʼ வ்யாஜஹார, மா பை⁴ஷீ: கேவலம்ʼ விஸ்²வஸிஹி தஸ்மாத் ஸா ஜீவிஷ்யதி|

⁵⁰ Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.

⁵¹ அத² தஸ்ய நிவேஸ²நே ப்ராப்தே ஸ பிதரம்ʼ யோஹநம்ʼ யாகூப³ஞ்ச கந்யாயா மாதரம்ʼ பிதரஞ்ச விநா, அந்யம்ʼ கஞ்சந ப்ரவேஷ்டும்ʼ வாரயாமாஸ|

⁵¹ E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.

⁵² அபரஞ்ச யே ருத³ந்தி விலபந்தி ச தாந் ஸர்வ்வாந் ஜநாந் உவாச, யூயம்ʼ மா ரோதி³ஷ்ட கந்யா ந ம்ருʼதா நித்³ராதி|

⁵² E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.

⁵³ கிந்து ஸா நிஸ்²சிதம்ʼ ம்ருʼதேதி ஜ்ஞாத்வா தே தமுபஜஹஸு:|

⁵³ E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.

⁵⁴ பஸ்²சாத் ஸ ஸர்வ்வாந் ப³ஹி: க்ருʼத்வா கந்யாயா: கரௌ த்⁴ருʼத்வாஜுஹுவே, ஹே கந்யே த்வமுத்திஷ்ட²,

⁵⁴ E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.

⁵⁵ தஸ்மாத் தஸ்யா: ப்ராணேஷு புநராக³தேஷு ஸா தத்க்ஷணாத்³ உத்தஸ்யௌ| ததா³நீம்ʼ தஸ்யை கிஞ்சித்³ ப⁴க்ஷ்யம்ʼ தா³தும் ஆதி³தே³ஸ²|

⁵⁵ E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.

⁵⁶ ததஸ்தஸ்யா: பிதரௌ விஸ்மயம்ʼ க³தௌ கிந்து ஸ தாவாதி³தே³ஸ² க⁴டநாயா ஏதஸ்யா: கதா²ம்ʼ கஸ்மைசித³பி மா கத²யதம்ʼ|

⁵⁶ E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →