Lucas 8
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVI
1 அபரஞ்ச யீஸு² ர்த்³வாத³ஸ²பி⁴: ஸி²ஷ்யை: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ நாநாநக³ரேஷு நாநாக்³ராமேஷு ச க³ச்ச²ந் இஸ்²வரீயராஜத்வஸ்ய ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயிதும்ʼ ப்ராரேபே⁴|
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 ததா³ யஸ்யா: ஸப்த பூ⁴தா நிரக³ச்ச²ந் ஸா மக்³த³லீநீதி விக்²யாதா மரியம் ஹேரோத்³ராஜஸ்ய க்³ருʼஹாதி⁴பதே: ஹோஷே ர்பா⁴ர்ய்யா யோஹநா ஸூ²ஸா²நா
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 ப்ரப்⁴ருʼதயோ யா ப³ஹ்வ்ய: ஸ்த்ரிய: து³ஷ்டபூ⁴தேப்⁴யோ ரோகே³ப்⁴யஸ்²ச முக்தா: ஸத்யோ நிஜவிபூ⁴தீ ர்வ்யயித்வா தமஸேவந்த, தா: ஸர்வ்வாஸ்தேந ஸார்த்³த⁴ம் ஆஸந்|
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 அநந்தரம்ʼ நாநாநக³ரேப்⁴யோ ப³ஹவோ லோகா ஆக³த்ய தஸ்ய ஸமீபே(அ)மிலந், ததா³ ஸ தேப்⁴ய ஏகாம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²ம்ʼ கத²யாமாஸ| ஏக: க்ருʼஷீப³லோ பீ³ஜாநி வப்தும்ʼ ப³ஹிர்ஜகா³ம,
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 ததோ வபநகாலே கதிபயாநி பீ³ஜாநி மார்க³பார்ஸ்²வே பேது:, ததஸ்தாநி பத³தலை ர்த³லிதாநி பக்ஷிபி⁴ ர்ப⁴க்ஷிதாநி ச|
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 கதிபயாநி பீ³ஜாநி பாஷாணஸ்த²லே பதிதாநி யத்³யபி தாந்யங்குரிதாநி ததா²பி ரஸாபா⁴வாத் ஸு²ஸு²ஷு:|
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 கதிபயாநி பீ³ஜாநி கண்டகிவநமத்⁴யே பதிதாநி தத: கண்டகிவநாநி ஸம்ʼவ்ருʼத்³த்⁴ய தாநி ஜக்³ரஸு:|
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 தத³ந்யாநி கதிபயபீ³ஜாநி ச பூ⁴ம்யாமுத்தமாயாம்ʼ பேதுஸ்ததஸ்தாந்யங்குரயித்வா ஸ²தகு³ணாநி ப²லாநி பே²லு:| ஸ இமா கதா²ம்ʼ கத²யித்வா ப்ரோச்சை: ப்ரோவாச, யஸ்ய ஸ்²ரோதும்ʼ ஸ்²ரோத்ரே ஸ்த: ஸ ஸ்²ருʼணோது|
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 தத: பரம்ʼ ஸி²ஷ்யாஸ்தம்ʼ பப்ரச்சு²ரஸ்ய த்³ருʼஷ்டாந்தஸ்ய கிம்ʼ தாத்பர்ய்யம்ʼ?
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 தத: ஸ வ்யாஜஹார, ஈஸ்²வரீயராஜ்யஸ்ய கு³ஹ்யாநி ஜ்ஞாதும்ʼ யுஷ்மப்⁴யமதி⁴காரோ தீ³யதே கிந்த்வந்யே யதா² த்³ருʼஷ்ட்வாபி ந பஸ்²யந்தி ஸ்²ருத்வாபி ம பு³த்⁴யந்தே ச தத³ர்த²ம்ʼ தேஷாம்ʼ புரஸ்தாத் தா: ஸர்வ்வா: கதா² த்³ருʼஷ்டாந்தேந கத்²யந்தே|
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 த்³ருʼஷ்டாந்தஸ்யாஸ்யாபி⁴ப்ராய:, ஈஸ்²வரீயகதா² பீ³ஜஸ்வரூபா|
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 யே கதா²மாத்ரம்ʼ ஸ்²ருʼண்வந்தி கிந்து பஸ்²சாத்³ விஸ்²வஸ்ய யதா² பரித்ராணம்ʼ ந ப்ராப்நுவந்தி ததா³ஸ²யேந ஸை²தாநேத்ய ஹ்ருʼத³யாத்ருʼ தாம்ʼ கதா²ம் அபஹரதி த ஏவ மார்க³பார்ஸ்²வஸ்த²பூ⁴மிஸ்வரூபா:|
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 யே கத²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா ஸாநந்த³ம்ʼ க்³ருʼஹ்லந்தி கிந்த்வப³த்³த⁴மூலத்வாத் ஸ்வல்பகாலமாத்ரம்ʼ ப்ரதீத்ய பரீக்ஷாகாலே ப்⁴ரஸ்²யந்தி தஏவ பாஷாணபூ⁴மிஸ்வரூபா:|
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 யே கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா யாந்தி விஷயசிந்தாயாம்ʼ த⁴நலோபே⁴ந ஏेஹிகஸுகே² ச மஜ்ஜந்த உபயுக்தப²லாநி ந ப²லந்தி த ஏவோப்தபீ³ஜகண்டகிபூ⁴ஸ்வரூபா:|
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 கிந்து யே ஸ்²ருத்வா ஸரலை: ஸு²த்³தை⁴ஸ்²சாந்த:கரணை: கதா²ம்ʼ க்³ருʼஹ்லந்தி தை⁴ர்ய்யம் அவலம்ப்³ய ப²லாந்யுத்பாத³யந்தி ச த ஏவோத்தமம்ருʼத்ஸ்வரூபா:|
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 அபரஞ்ச ப்ரதீ³பம்ʼ ப்ரஜ்வால்ய கோபி பாத்ரேண நாச்சா²த³யதி ததா² க²ட்வாதோ⁴பி ந ஸ்தா²பயதி, கிந்து தீ³பாதா⁴ரோபர்ய்யேவ ஸ்தா²பயதி, தஸ்மாத் ப்ரவேஸ²கா தீ³ப்திம்ʼ பஸ்²யந்தி|
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 யந்ந ப்ரகாஸ²யிஷ்யதே தாத்³ருʼக்³ அப்ரகாஸி²தம்ʼ வஸ்து கிமபி நாஸ்தி யச்ச ந ஸுவ்யக்தம்ʼ ப்ரசாரயிஷ்யதே தாத்³ருʼக்³ க்³ருʼப்தம்ʼ வஸ்து கிமபி நாஸ்தி|
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 அதோ யூயம்ʼ கேந ப்ரகாரேண ஸ்²ருʼணுத² தத்ர ஸாவதா⁴நா ப⁴வத, யஸ்ய ஸமீபே ப³ர்த்³த⁴தே தஸ்மை புநர்தா³ஸ்யதே கிந்து யஸ்யாஸ்²ரயே ந ப³ர்த்³த⁴தே தஸ்ய யத்³யத³ஸ்தி தத³பி தஸ்மாத் நேஷ்யதே|
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 அபரஞ்ச யீஸோ² ர்மாதா ப்⁴ராதரஸ்²ச தஸ்ய ஸமீபம்ʼ ஜிக³மிஷவ:
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 கிந்து ஜநதாஸம்பா³தா⁴த் தத்ஸந்நிதி⁴ம்ʼ ப்ராப்தும்ʼ ந ஸே²கு:| தத்பஸ்²சாத் தவ மாதா ப்⁴ராதரஸ்²ச த்வாம்ʼ ஸாக்ஷாத் சிகீர்ஷந்தோ ப³ஹிஸ்திஷ்ட²நதீதி வார்த்தாயாம்ʼ தஸ்மை கதி²தாயாம்ʼ
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 ஸ ப்ரத்யுவாச; யே ஜநா ஈஸ்²வரஸ்ய கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா தத³நுரூபமாசரந்தி தஏவ மம மாதா ப்⁴ராதரஸ்²ச|
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 அநந்தரம்ʼ ஏகதா³ யீஸு²: ஸி²ஷ்யை: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ நாவமாருஹ்ய ஜகா³த³, ஆயாத வயம்ʼ ஹ்ரத³ஸ்ய பாரம்ʼ யாம:, ததஸ்தே ஜக்³மு:|
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 தேஷு நௌகாம்ʼ வாஹயத்ஸு ஸ நித³த்³ரௌ;
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 அதா²கஸ்மாத் ப்ரப³லஜ²ஞ்ப்⁴ஸ²க³மாத்³ ஹ்ரதே³ நௌகாயாம்ʼ தரங்கை³ராச்ச²ந்நாயாம்ʼ விபத் தாந் ஜக்³ராஸ| தஸ்மாத்³ யீஸோ²ரந்திகம்ʼ க³த்வா ஹே கு³ரோ ஹே கு³ரோ ப்ராணா நோ யாந்தீதி க³தி³த்வா தம்ʼ ஜாக³ரயாம்ப³பூ⁴வு:| ததா³ ஸ உத்தா²ய வாயும்ʼ தரங்கா³ம்ʼஸ்²ச தர்ஜயாமாஸ தஸ்மாது³பௌ⁴ நிவ்ருʼத்ய ஸ்தி²ரௌ ப³பூ⁴வது:|
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 ஸ தாந் ப³பா⁴ஷே யுஷ்மாகம்ʼ விஸ்²வாஸ: க? தஸ்மாத்தே பீ⁴தா விஸ்மிதாஸ்²ச பரஸ்பரம்ʼ ஜக³து³:, அஹோ கீத்³ருʼக³யம்ʼ மநுஜ: பவநம்ʼ பாநீயஞ்சாதி³ஸ²தி தது³ப⁴யம்ʼ ததா³தே³ஸ²ம்ʼ வஹதி|
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 தத: பரம்ʼ கா³லீல்ப்ரதே³ஸ²ஸ்ய ஸம்முக²ஸ்த²கி³தே³ரீயப்ரதே³ஸே² நௌகாயாம்ʼ லக³ந்த்யாம்ʼ தடே(அ)வரோஹமாவாத்³
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 ப³ஹுதித²காலம்ʼ பூ⁴தக்³ரஸ்த ஏகோ மாநுஷ: புராதா³க³த்ய தம்ʼ ஸாக்ஷாச்சகார| ஸ மநுஷோ வாஸோ ந பரித³த⁴த் க்³ருʼஹே ச ந வஸந் கேவலம்ʼ ஸ்²மஸா²நம் அத்⁴யுவாஸ|
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 ஸ யீஸு²ம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வைவ சீச்ச²ப்³த³ம்ʼ சகார தஸ்ய ஸம்முகே² பதித்வா ப்ரோச்சைர்ஜகா³த³ ச, ஹே ஸர்வ்வப்ரதா⁴நேஸ்²வரஸ்ய புத்ர, மயா ஸஹ தவ க: ஸம்ப³ந்த⁴:? த்வயி விநயம்ʼ கரோமி மாம்ʼ மா யாதய|
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 யத: ஸ தம்ʼ மாநுஷம்ʼ த்யக்த்வா யாதும் அமேத்⁴யபூ⁴தம் ஆதி³தே³ஸ²; ஸ பூ⁴தஸ்தம்ʼ மாநுஷம் அஸக்ருʼத்³ த³தா⁴ர தஸ்மால்லோகா: ஸ்²ருʼங்க²லேந நிக³டே³ந ச ப³ப³ந்து⁴:; ஸ தத்³ ப⁴ம்ʼக்த்வா பூ⁴தவஸ²த்வாத் மத்⁴யேப்ராந்தரம்ʼ யயௌ|
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 அநந்தரம்ʼ யீஸு²ஸ்தம்ʼ பப்ரச்ச² தவ கிந்நாம? ஸ உவாச, மம நாம பா³ஹிநோ யதோ ப³ஹவோ பூ⁴தாஸ்தமாஸி²ஸ்²ரியு:|
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 அத² பூ⁴தா விநயேந ஜக³து³:, க³பீ⁴ரம்ʼ க³ர்த்தம்ʼ க³ந்தும்ʼ மாஜ்ஞாபயாஸ்மாந்|
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 ததா³ பர்வ்வதோபரி வராஹவ்ரஜஸ்²சரதி தஸ்மாத்³ பூ⁴தா விநயேந ப்ரோசு:, அமும்ʼ வராஹவ்ரஜம் ஆஸ்²ரயிதும் அஸ்மாந் அநுஜாநீஹி; தத: ஸோநுஜஜ்ஞௌ|
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 தத: பரம்ʼ பூ⁴தாஸ்தம்ʼ மாநுஷம்ʼ விஹாய வராஹவ்ரஜம் ஆஸி²ஸ்²ரியு: வராஹவ்ரஜாஸ்²ச தத்க்ஷணாத் கடகேந தா⁴வந்தோ ஹ்ரதே³ ப்ராணாந் விஜ்ருʼஹு:|
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 தத்³ த்³ருʼஷ்ட்வா ஸூ²கரரக்ஷகா: பலாயமாநா நக³ரம்ʼ க்³ராமஞ்ச க³த்வா தத்ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ கத²யாமாஸு:|
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 தத: கிம்ʼ வ்ருʼத்தம் ஏதத்³த³ர்ஸ²நார்த²ம்ʼ லோகா நிர்க³த்ய யீஸோ²: ஸமீபம்ʼ யயு:, தம்ʼ மாநுஷம்ʼ த்யக்தபூ⁴தம்ʼ பரிஹிதவஸ்த்ரம்ʼ ஸ்வஸ்த²மாநுஷவத்³ யீஸோ²ஸ்²சரணஸந்நிதௌ⁴ ஸூபவிஸ²ந்தம்ʼ விலோக்ய பி³ப்⁴யு:|
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 யே லோகாஸ்தஸ்ய பூ⁴தக்³ரஸ்தஸ்ய ஸ்வாஸ்த்²யகரணம்ʼ த³த்³ருʼஸு²ஸ்தே தேப்⁴ய: ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ கத²யாமாஸு:|
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 தத³நந்தரம்ʼ தஸ்ய கி³தே³ரீயப்ரதே³ஸ²ஸ்ய சதுர்தி³க்ஸ்தா² ப³ஹவோ ஜநா அதித்ரஸ்தா விநயேந தம்ʼ ஜக³து³:, ப⁴வாந் அஸ்மாகம்ʼ நிகடாத்³ வ்ரஜது தஸ்மாத் ஸ நாவமாருஹ்ய ததோ வ்யாகு⁴ட்ய ஜகா³ம|
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 ததா³நீம்ʼ த்யக்தபூ⁴தமநுஜஸ்தேந ஸஹ ஸ்தா²தும்ʼ ப்ரார்த²யாஞ்சக்ரே
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 கிந்து தத³ர்த²ம் ஈஸ்²வர: கீத்³ருʼங்மஹாகர்ம்ம க்ருʼதவாந் இதி நிவேஸ²நம்ʼ க³த்வா விஜ்ஞாபய, யீஸு²: கதா²மேதாம்ʼ கத²யித்வா தம்ʼ விஸஸர்ஜ| தத: ஸ வ்ரஜித்வா யீஸு²ஸ்தத³ர்த²ம்ʼ யந்மஹாகர்ம்ம சகார தத் புரஸ்ய ஸர்வ்வத்ர ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ ப்ராரேபே⁴|
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 அத² யீஸௌ² பராவ்ருʼத்யாக³தே லோகாஸ்தம்ʼ ஆத³ரேண ஜக்³ருʼஹு ர்யஸ்மாத்தே ஸர்வ்வே தமபேக்ஷாஞ்சக்ரிரே|
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 தத³நந்தரம்ʼ யாயீர்நாம்நோ ப⁴ஜநகே³ஹஸ்யைகோதி⁴ப ஆக³த்ய யீஸோ²ஸ்²சரணயோ: பதித்வா ஸ்வநிவேஸ²நாக³மநார்த²ம்ʼ தஸ்மிந் விநயம்ʼ சகார,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 யதஸ்தஸ்ய த்³வாத³ஸ²வர்ஷவயஸ்கா கந்யைகாஸீத் ஸா ம்ருʼதகல்பாப⁴வத்| ததஸ்தஸ்ய க³மநகாலே மார்கே³ லோகாநாம்ʼ மஹாந் ஸமாக³மோ ப³பூ⁴வ|
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 த்³வாத³ஸ²வர்ஷாணி ப்ரத³ரரோக³க்³ரஸ்தா நாநா வைத்³யைஸ்²சிகித்ஸிதா ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ வ்யயித்வாபி ஸ்வாஸ்த்²யம்ʼ ந ப்ராப்தா யா யோஷித் ஸா யீஸோ²: பஸ்²சாதா³க³த்ய தஸ்ய வஸ்த்ரக்³ரந்தி²ம்ʼ பஸ்பர்ஸ²|
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 தஸ்மாத் தத்க்ஷணாத் தஸ்யா ரக்தஸ்ராவோ ருத்³த⁴:|
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 ததா³நீம்ʼ யீஸு²ரவத³த் கேநாஹம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்ட:? ததோ(அ)நேகைரநங்கீ³க்ருʼதே பிதரஸ்தஸ்ய ஸங்கி³நஸ்²சாவத³ந், ஹே கு³ரோ லோகா நிகடஸ்தா²: ஸந்தஸ்தவ தே³ஹே க⁴ர்ஷயந்தி, ததா²பி கேநாஹம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டஇதி ப⁴வாந் குத: ப்ருʼச்ச²தி?
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 யீஸு²: கத²யாமாஸ, கேநாப்யஹம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டோ, யதோ மத்த: ஸ²க்தி ர்நிர்க³தேதி மயா நிஸ்²சிதமஜ்ஞாயி|
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 ததா³ ஸா நாரீ ஸ்வயம்ʼ ந கு³ப்தேதி விதி³த்வா கம்பமாநா ஸதீ தஸ்ய ஸம்முகே² பபாத; யேந நிமித்தேந தம்ʼ பஸ்பர்ஸ² ஸ்பர்ஸ²மாத்ராச்ச யேந ப்ரகாரேண ஸ்வஸ்தா²ப⁴வத் தத் ஸர்வ்வம்ʼ தஸ்ய ஸாக்ஷாதா³சக்²யௌ|
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 தத: ஸ தாம்ʼ ஜகா³த³ ஹே கந்யே ஸுஸ்தி²ரா ப⁴வ, தவ விஸ்²வாஸஸ்த்வாம்ʼ ஸ்வஸ்தா²ம் அகார்ஷீத் த்வம்ʼ க்ஷேமேண யாஹி|
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 யீஸோ²ரேதத்³வாக்யவத³நகாலே தஸ்யாதி⁴பதே ர்நிவேஸ²நாத் கஸ்²சில்லோக ஆக³த்ய தம்ʼ ப³பா⁴ஷே, தவ கந்யா ம்ருʼதா கு³ரும்ʼ மா க்லிஸா²ந|
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 கிந்து யீஸு²ஸ்ததா³கர்ண்யாதி⁴பதிம்ʼ வ்யாஜஹார, மா பை⁴ஷீ: கேவலம்ʼ விஸ்²வஸிஹி தஸ்மாத் ஸா ஜீவிஷ்யதி|
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 அத² தஸ்ய நிவேஸ²நே ப்ராப்தே ஸ பிதரம்ʼ யோஹநம்ʼ யாகூப³ஞ்ச கந்யாயா மாதரம்ʼ பிதரஞ்ச விநா, அந்யம்ʼ கஞ்சந ப்ரவேஷ்டும்ʼ வாரயாமாஸ|
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 அபரஞ்ச யே ருத³ந்தி விலபந்தி ச தாந் ஸர்வ்வாந் ஜநாந் உவாச, யூயம்ʼ மா ரோதி³ஷ்ட கந்யா ந ம்ருʼதா நித்³ராதி|
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 கிந்து ஸா நிஸ்²சிதம்ʼ ம்ருʼதேதி ஜ்ஞாத்வா தே தமுபஜஹஸு:|
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 பஸ்²சாத் ஸ ஸர்வ்வாந் ப³ஹி: க்ருʼத்வா கந்யாயா: கரௌ த்⁴ருʼத்வாஜுஹுவே, ஹே கந்யே த்வமுத்திஷ்ட²,
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 தஸ்மாத் தஸ்யா: ப்ராணேஷு புநராக³தேஷு ஸா தத்க்ஷணாத்³ உத்தஸ்யௌ| ததா³நீம்ʼ தஸ்யை கிஞ்சித்³ ப⁴க்ஷ்யம்ʼ தா³தும் ஆதி³தே³ஸ²|
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 ததஸ்தஸ்யா: பிதரௌ விஸ்மயம்ʼ க³தௌ கிந்து ஸ தாவாதி³தே³ஸ² க⁴டநாயா ஏதஸ்யா: கதா²ம்ʼ கஸ்மைசித³பி மா கத²யதம்ʼ|
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.