Lucas 2
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 அபரஞ்ச தஸ்மிந் காலே ராஜ்யஸ்ய ஸர்வ்வேஷாம்ʼ லோகாநாம்ʼ நாமாநி லேக²யிதும் அக³ஸ்தகைஸர ஆஜ்ஞாபயாமாஸ|
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 தத³நுஸாரேண குரீணியநாமநி ஸுரியாதே³ஸ²ஸ்ய ஸா²ஸகே ஸதி நாமலேக²நம்ʼ ப்ராரேபே⁴|
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 அதோ ஹேதோ ர்நாம லேகி²தும்ʼ ஸர்வ்வே ஜநா: ஸ்வீயம்ʼ ஸ்வீயம்ʼ நக³ரம்ʼ ஜக்³மு:|
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 ததா³நீம்ʼ யூஷப்² நாம லேகி²தும்ʼ வாக்³த³த்தயா ஸ்வபா⁴ர்ய்யயா க³ர்ப்³ப⁴வத்யா மரியமா ஸஹ ஸ்வயம்ʼ தா³யூத³: ஸஜாதிவம்ʼஸ² இதி காரணாத்³ கா³லீல்ப்ரதே³ஸ²ஸ்ய நாஸரத்நக³ராத்³
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 யிஹூதா³ப்ரதே³ஸ²ஸ்ய பை³த்லேஹமாக்²யம்ʼ தா³யூத்³நக³ரம்ʼ ஜகா³ம|
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 அந்யச்ச தத்ர ஸ்தா²நே தயோஸ்திஷ்ட²தோ: ஸதோ ர்மரியம: ப்ரஸூதிகால உபஸ்தி²தே
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 ஸா தம்ʼ ப்ரத²மஸுதம்ʼ ப்ராஸோஷ்ட கிந்து தஸ்மிந் வாஸக்³ருʼஹே ஸ்தா²நாபா⁴வாத்³ பா³லகம்ʼ வஸ்த்ரேண வேஷ்டயித்வா கோ³ஸா²லாயாம்ʼ ஸ்தா²பயாமாஸ|
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 அநந்தரம்ʼ யே கியந்தோ மேஷபாலகா: ஸ்வமேஷவ்ரஜரக்ஷாயை தத்ப்ரதே³ஸே² ஸ்தி²த்வா ரஜந்யாம்ʼ ப்ராந்தரே ப்ரஹரிண: கர்ம்ம குர்வ்வந்தி,
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 தேஷாம்ʼ ஸமீபம்ʼ பரமேஸ்²வரஸ்ய தூ³த ஆக³த்யோபதஸ்தௌ²; ததா³ சதுஷ்பார்ஸ்²வே பரமேஸ்²வரஸ்ய தேஜஸ: ப்ரகாஸி²தத்வாத் தே(அ)திஸ²ஸ²ங்கிரே|
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 ததா³ ஸ தூ³த உவாச மா பை⁴ஷ்ட பஸ்²யதாத்³ய தா³யூத³: புரே யுஷ்மந்நிமித்தம்ʼ த்ராதா ப்ரபு⁴: க்²ரீஷ்டோ(அ)ஜநிஷ்ட,
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 ஸர்வ்வேஷாம்ʼ லோகாநாம்ʼ மஹாநந்த³ஜநகம் இமம்ʼ மங்க³லவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ யுஷ்மாந் ஜ்ஞாபயாமி|
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 யூயம்ʼ (தத்ஸ்தா²நம்ʼ க³த்வா) வஸ்த்ரவேஷ்டிதம்ʼ தம்ʼ பா³லகம்ʼ கோ³ஸா²லாயாம்ʼ ஸ²யநம்ʼ த்³ரக்ஷ்யத² யுஷ்மாந் ப்ரதீத³ம்ʼ சிஹ்நம்ʼ ப⁴விஷ்யதி|
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 தூ³த இமாம்ʼ கதா²ம்ʼ கதி²தவதி தத்ராகஸ்மாத் ஸ்வர்கீ³யா: ப்ருʼதநா ஆக³த்ய கதா²ம் இமாம்ʼ கத²யித்வேஸ்²வரஸ்ய கு³ணாநந்வவாதி³ஷு:, யதா²,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ஸர்வ்வோர்த்³வ்வஸ்தை²ரீஸ்²வரஸ்ய மஹிமா ஸம்ப்ரகாஸ்²யதாம்ʼ| ஸா²ந்திர்பூ⁴யாத் ப்ருʼதி²வ்யாஸ்து ஸந்தோஷஸ்²ச நராந் ப்ரதி||
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 தத: பரம்ʼ தேஷாம்ʼ ஸந்நிதே⁴ ர்தூ³தக³ணே ஸ்வர்க³ம்ʼ க³தே மேஷபாலகா: பரஸ்பரம் அவேசந் ஆக³ச்ச²த ப்ரபு⁴: பரமேஸ்²வரோ யாம்ʼ க⁴டநாம்ʼ ஜ்ஞாபிதவாந் தஸ்யா யாத²ர்யம்ʼ ஜ்ஞாதும்ʼ வயமது⁴நா பை³த்லேஹம்புரம்ʼ யாம:|
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 பஸ்²சாத் தே தூர்ணம்ʼ வ்ரஜித்வா மரியமம்ʼ யூஷப²ம்ʼ கோ³ஸா²லாயாம்ʼ ஸ²யநம்ʼ பா³லகஞ்ச த³த்³ருʼஸு²:|
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 இத்த²ம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா பா³லகஸ்யார்தே² ப்ரோக்தாம்ʼ ஸர்வ்வகதா²ம்ʼ தே ப்ராசாரயாஞ்சக்ரு:|
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 ததோ யே லோகா மேஷரக்ஷகாணாம்ʼ வத³நேப்⁴யஸ்தாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ ஸு²ஸ்²ருவுஸ்தே மஹாஸ்²சர்ய்யம்ʼ மேநிரே|
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 கிந்து மரியம் ஏதத்ஸர்வ்வக⁴டநாநாம்ʼ தாத்பர்ய்யம்ʼ விவிச்ய மநஸி ஸ்தா²பயாமாஸ|
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 தத்பஸ்²சாத்³ தூ³தவிஜ்ஞப்தாநுரூபம்ʼ ஸ்²ருத்வா த்³ருʼஷ்ட்வா ச மேஷபாலகா ஈஸ்²வரஸ்ய கு³ணாநுவாத³ம்ʼ த⁴ந்யவாத³ஞ்ச குர்வ்வாணா: பராவ்ருʼத்ய யயு:|
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 அத² பா³லகஸ்ய த்வக்சே²த³நகாலே(அ)ஷ்டமதி³வஸே ஸமுபஸ்தி²தே தஸ்ய க³ர்ப்³ப⁴ஸ்தி²தே: புர்வ்வம்ʼ ஸ்வர்கீ³யதூ³தோ யதா²ஜ்ஞாபயத் தத³நுரூபம்ʼ தே தந்நாமதே⁴யம்ʼ யீஸு²ரிதி சக்ரிரே|
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 தத: பரம்ʼ மூஸாலிகி²தவ்யவஸ்தா²யா அநுஸாரேண மரியம: ஸு²சித்வகால உபஸ்தி²தே,
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 "ப்ரத²மஜ: ஸர்வ்வ: புருஷஸந்தாந: பரமேஸ்²வரே ஸமர்ப்யதாம்ʼ," இதி பரமேஸ்²வரஸ்ய வ்யவஸ்த²யா
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 யீஸு²ம்ʼ பரமேஸ்²வரே ஸமர்பயிதும் ஸா²ஸ்த்ரீயவித்⁴யுக்தம்ʼ கபோதத்³வயம்ʼ பாராவதஸா²வகத்³வயம்ʼ வா ப³லிம்ʼ தா³தும்ʼ தே தம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா யிரூஸா²லமம் ஆயயு:|
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 யிரூஸா²லம்புரநிவாஸீ ஸி²மியோந்நாமா தா⁴ர்ம்மிக ஏக ஆஸீத் ஸ இஸ்ராயேல: ஸாந்த்வநாமபேக்ஷ்ய தஸ்தௌ² கிஞ்ச பவித்ர ஆத்மா தஸ்மிந்நாவிர்பூ⁴த:|
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 அபரம்ʼ ப்ரபு⁴ணா பரமேஸ்²வரேணாபி⁴ஷிக்தே த்ராதரி த்வயா ந த்³ருʼஷ்டே த்வம்ʼ ந மரிஷ்யஸீதி வாக்யம்ʼ பவித்ரேண ஆத்மநா தஸ்ம ப்ராகத்²யத|
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 அபரஞ்ச யதா³ யீஸோ²: பிதா மாதா ச தத³ர்த²ம்ʼ வ்யவஸ்தா²நுரூபம்ʼ கர்ம்ம கர்த்தும்ʼ தம்ʼ மந்தி³ரம் ஆநிந்யதுஸ்ததா³
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 ஸி²மியோந் ஆத்மந ஆகர்ஷணேந மந்தி³ரமாக³த்ய தம்ʼ க்ரோடே³ நிதா⁴ய ஈஸ்²வரஸ்ய த⁴ந்யவாத³ம்ʼ க்ருʼத்வா கத²யாமாஸ, யதா²,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 ஹே ப்ரபோ⁴ தவ தா³ஸோயம்ʼ நிஜவாக்யாநுஸாரத:| இதா³நீந்து ஸகல்யாணோ ப⁴வதா ஸம்ʼவிஸ்ருʼஜ்யதாம்|
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 யத: ஸகலதே³ஸ²ஸ்ய தீ³ப்தயே தீ³ப்திரூபகம்ʼ|
30 Vi a tua salvação,
31 இஸ்ராயேலீயலோகஸ்ய மஹாகௌ³ரவரூபகம்ʼ|
31 que preparaste para todos os povos.
32 யம்ʼ த்ராயகம்ʼ ஜநாநாந்து ஸம்முகே² த்வமஜீஜந:| ஸஏவ வித்³யதே(அ)ஸ்மாகம்ʼ த்⁴ரவம்ʼ நயநநகோ³சரே||
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 ததா³நீம்ʼ தேநோக்தா ஏதா: ஸகலா: கதா²: ஸ்²ருத்வா தஸ்ய மாதா யூஷப்² ச விஸ்மயம்ʼ மேநாதே|
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 தத: பரம்ʼ ஸி²மியோந் தேப்⁴ய ஆஸி²ஷம்ʼ த³த்த்வா தந்மாதரம்ʼ மரியமம் உவாச, பஸ்²ய இஸ்ராயேலோ வம்ʼஸ²மத்⁴யே ப³ஹூநாம்ʼ பாதநாயோத்தா²பநாய ச ததா² விரோத⁴பாத்ரம்ʼ ப⁴விதும்ʼ, ப³ஹூநாம்ʼ கு³ப்தமநோக³தாநாம்ʼ ப்ரகடீகரணாய பா³லகோயம்ʼ நியுக்தோஸ்தி|
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 தஸ்மாத் தவாபி ப்ராணா: ஸூ²லேந வ்யத்ஸ்யந்தே|
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 அபரஞ்ச ஆஸே²ரஸ்ய வம்ʼஸீ²யபி²நூயேலோ து³ஹிதா ஹந்நாக்²யா அதிஜரதீ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³ந்யேகா யா விவாஹாத் பரம்ʼ ஸப்த வத்ஸராந் பத்யா ஸஹ ந்யவஸத் ததோ வித⁴வா பூ⁴த்வா சதுரஸீ²திவர்ஷவய:பர்ய்யநதம்ʼ
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 மந்தி³ரே ஸ்தி²த்வா ப்ரார்த²நோபவாஸைர்தி³வாநிஸ²ம் ஈஸ்²வரம் அஸேவத ஸாபி ஸ்த்ரீ தஸ்மிந் ஸமயே மந்தி³ரமாக³த்ய
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 பரமேஸ்²வரஸ்ய த⁴ந்யவாத³ம்ʼ சகார, யிரூஸா²லம்புரவாஸிநோ யாவந்தோ லோகா முக்திமபேக்ஷ்ய ஸ்தி²தாஸ்தாந் யீஸோ²ர்வ்ருʼத்தாந்தம்ʼ ஜ்ஞாபயாமாஸ|
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 இத்த²ம்ʼ பரமேஸ்²வரஸ்ய வ்யவஸ்தா²நுஸாரேண ஸர்வ்வேஷு கர்ம்மஸு க்ருʼதேஷு தௌ புநஸ்²ச கா³லீலோ நாஸரத்நாமகம்ʼ நிஜநக³ரம்ʼ ப்ரதஸ்தா²தே|
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 தத்பஸ்²சாத்³ பா³லக: ஸ²ரீரேண வ்ருʼத்³தி⁴மேத்ய ஜ்ஞாநேந பரிபூர்ண ஆத்மநா ஸ²க்திமாம்ʼஸ்²ச ப⁴விதுமாரேபே⁴ ததா² தஸ்மிந் ஈஸ்²வராநுக்³ரஹோ ப³பூ⁴வ|
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 தஸ்ய பிதா மாதா ச ப்ரதிவர்ஷம்ʼ நிஸ்தாரோத்ஸவஸமயே யிரூஸா²லமம் அக³ச்ச²தாம்|
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 அபரஞ்ச யீஸௌ² த்³வாத³ஸ²வர்ஷவயஸ்கே ஸதி தௌ பர்வ்வஸமயஸ்ய ரீத்யநுஸாரேண யிரூஸா²லமம்ʼ க³த்வா
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 பார்வ்வணம்ʼ ஸம்பாத்³ய புநரபி வ்யாகு⁴ய்ய யாத: கிந்து யீஸு²ர்பா³லகோ யிரூஸா²லமி திஷ்ட²தி| யூஷப்² தந்மாதா ச தத்³ அவிதி³த்வா
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 ஸ ஸங்கி³பி⁴: ஸஹ வித்³யத ஏதச்ச பு³த்³வ்வா தி³நைகக³ம்யமார்க³ம்ʼ ஜக்³மது:| கிந்து ஸே²ஷே ஜ்ஞாதிப³ந்தூ⁴நாம்ʼ ஸமீபே ம்ருʼக³யித்வா தது³த்³தே³ेஸ²மப்ராப்ய
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 தௌ புநரபி யிரூஸா²லமம் பராவ்ருʼத்யாக³த்ய தம்ʼ ம்ருʼக³யாஞ்சக்ரது:|
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 அத² தி³நத்ரயாத் பரம்ʼ பண்டி³தாநாம்ʼ மத்⁴யே தேஷாம்ʼ கதா²: ஸ்²ருʼண்வந் தத்த்வம்ʼ ப்ருʼச்ச²ம்ʼஸ்²ச மந்தி³ரே ஸமுபவிஷ்ட: ஸ தாப்⁴யாம்ʼ த்³ருʼஷ்ட:|
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 ததா³ தஸ்ய பு³த்³த்⁴யா ப்ரத்யுத்தரைஸ்²ச ஸர்வ்வே ஸ்²ரோதாரோ விஸ்மயமாபத்³யந்தே|
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 தாத்³ருʼஸ²ம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா தஸ்ய ஜநகோ ஜநநீ ச சமச்சக்ரது: கிஞ்ச தஸ்ய மாதா தமவத³த், ஹே புத்ர, கத²மாவாம்ʼ ப்ரதீத்த²ம்ʼ ஸமாசரஸ்த்வம்? பஸ்²ய தவ பிதாஹஞ்ச ஸோ²காகுலௌ ஸந்தௌ த்வாமந்விச்சா²வ: ஸ்ம|
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 தத: ஸோவத³த் குதோ மாம் அந்வைச்ச²தம்ʼ? பிதுர்க்³ருʼஹே மயா ஸ்தா²தவ்யம் ஏதத் கிம்ʼ யுவாப்⁴யாம்ʼ ந ஜ்ஞாயதே?
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 கிந்து தௌ தஸ்யைதத்³வாக்யஸ்ய தாத்பர்ய்யம்ʼ போ³த்³து⁴ம்ʼ நாஸ²க்நுதாம்ʼ|
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 தத: பரம்ʼ ஸ தாப்⁴யாம்ʼ ஸஹ நாஸரதம்ʼ க³த்வா தயோர்வஸீ²பூ⁴தஸ்தஸ்தௌ² கிந்து ஸர்வ்வா ஏதா: கதா²ஸ்தஸ்ய மாதா மநஸி ஸ்தா²பயாமாஸ|
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 அத² யீஸோ² ர்பு³த்³தி⁴: ஸ²ரீரஞ்ச ததா² தஸ்மிந் ஈஸ்²வரஸ்ய மாநவாநாஞ்சாநுக்³ரஹோ வர்த்³தி⁴தும் ஆரேபே⁴|
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.