Lucas 2
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NTLH
1 அபரஞ்ச தஸ்மிந் காலே ராஜ்யஸ்ய ஸர்வ்வேஷாம்ʼ லோகாநாம்ʼ நாமாநி லேக²யிதும் அக³ஸ்தகைஸர ஆஜ்ஞாபயாமாஸ|
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 தத³நுஸாரேண குரீணியநாமநி ஸுரியாதே³ஸ²ஸ்ய ஸா²ஸகே ஸதி நாமலேக²நம்ʼ ப்ராரேபே⁴|
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 அதோ ஹேதோ ர்நாம லேகி²தும்ʼ ஸர்வ்வே ஜநா: ஸ்வீயம்ʼ ஸ்வீயம்ʼ நக³ரம்ʼ ஜக்³மு:|
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 ததா³நீம்ʼ யூஷப்² நாம லேகி²தும்ʼ வாக்³த³த்தயா ஸ்வபா⁴ர்ய்யயா க³ர்ப்³ப⁴வத்யா மரியமா ஸஹ ஸ்வயம்ʼ தா³யூத³: ஸஜாதிவம்ʼஸ² இதி காரணாத்³ கா³லீல்ப்ரதே³ஸ²ஸ்ய நாஸரத்நக³ராத்³
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 யிஹூதா³ப்ரதே³ஸ²ஸ்ய பை³த்லேஹமாக்²யம்ʼ தா³யூத்³நக³ரம்ʼ ஜகா³ம|
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 அந்யச்ச தத்ர ஸ்தா²நே தயோஸ்திஷ்ட²தோ: ஸதோ ர்மரியம: ப்ரஸூதிகால உபஸ்தி²தே
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 ஸா தம்ʼ ப்ரத²மஸுதம்ʼ ப்ராஸோஷ்ட கிந்து தஸ்மிந் வாஸக்³ருʼஹே ஸ்தா²நாபா⁴வாத்³ பா³லகம்ʼ வஸ்த்ரேண வேஷ்டயித்வா கோ³ஸா²லாயாம்ʼ ஸ்தா²பயாமாஸ|
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 அநந்தரம்ʼ யே கியந்தோ மேஷபாலகா: ஸ்வமேஷவ்ரஜரக்ஷாயை தத்ப்ரதே³ஸே² ஸ்தி²த்வா ரஜந்யாம்ʼ ப்ராந்தரே ப்ரஹரிண: கர்ம்ம குர்வ்வந்தி,
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 தேஷாம்ʼ ஸமீபம்ʼ பரமேஸ்²வரஸ்ய தூ³த ஆக³த்யோபதஸ்தௌ²; ததா³ சதுஷ்பார்ஸ்²வே பரமேஸ்²வரஸ்ய தேஜஸ: ப்ரகாஸி²தத்வாத் தே(அ)திஸ²ஸ²ங்கிரே|
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 ததா³ ஸ தூ³த உவாச மா பை⁴ஷ்ட பஸ்²யதாத்³ய தா³யூத³: புரே யுஷ்மந்நிமித்தம்ʼ த்ராதா ப்ரபு⁴: க்²ரீஷ்டோ(அ)ஜநிஷ்ட,
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 ஸர்வ்வேஷாம்ʼ லோகாநாம்ʼ மஹாநந்த³ஜநகம் இமம்ʼ மங்க³லவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ யுஷ்மாந் ஜ்ஞாபயாமி|
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 யூயம்ʼ (தத்ஸ்தா²நம்ʼ க³த்வா) வஸ்த்ரவேஷ்டிதம்ʼ தம்ʼ பா³லகம்ʼ கோ³ஸா²லாயாம்ʼ ஸ²யநம்ʼ த்³ரக்ஷ்யத² யுஷ்மாந் ப்ரதீத³ம்ʼ சிஹ்நம்ʼ ப⁴விஷ்யதி|
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 தூ³த இமாம்ʼ கதா²ம்ʼ கதி²தவதி தத்ராகஸ்மாத் ஸ்வர்கீ³யா: ப்ருʼதநா ஆக³த்ய கதா²ம் இமாம்ʼ கத²யித்வேஸ்²வரஸ்ய கு³ணாநந்வவாதி³ஷு:, யதா²,
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 ஸர்வ்வோர்த்³வ்வஸ்தை²ரீஸ்²வரஸ்ய மஹிமா ஸம்ப்ரகாஸ்²யதாம்ʼ| ஸா²ந்திர்பூ⁴யாத் ப்ருʼதி²வ்யாஸ்து ஸந்தோஷஸ்²ச நராந் ப்ரதி||
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 தத: பரம்ʼ தேஷாம்ʼ ஸந்நிதே⁴ ர்தூ³தக³ணே ஸ்வர்க³ம்ʼ க³தே மேஷபாலகா: பரஸ்பரம் அவேசந் ஆக³ச்ச²த ப்ரபு⁴: பரமேஸ்²வரோ யாம்ʼ க⁴டநாம்ʼ ஜ்ஞாபிதவாந் தஸ்யா யாத²ர்யம்ʼ ஜ்ஞாதும்ʼ வயமது⁴நா பை³த்லேஹம்புரம்ʼ யாம:|
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 பஸ்²சாத் தே தூர்ணம்ʼ வ்ரஜித்வா மரியமம்ʼ யூஷப²ம்ʼ கோ³ஸா²லாயாம்ʼ ஸ²யநம்ʼ பா³லகஞ்ச த³த்³ருʼஸு²:|
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 இத்த²ம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா பா³லகஸ்யார்தே² ப்ரோக்தாம்ʼ ஸர்வ்வகதா²ம்ʼ தே ப்ராசாரயாஞ்சக்ரு:|
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 ததோ யே லோகா மேஷரக்ஷகாணாம்ʼ வத³நேப்⁴யஸ்தாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ ஸு²ஸ்²ருவுஸ்தே மஹாஸ்²சர்ய்யம்ʼ மேநிரே|
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 கிந்து மரியம் ஏதத்ஸர்வ்வக⁴டநாநாம்ʼ தாத்பர்ய்யம்ʼ விவிச்ய மநஸி ஸ்தா²பயாமாஸ|
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 தத்பஸ்²சாத்³ தூ³தவிஜ்ஞப்தாநுரூபம்ʼ ஸ்²ருத்வா த்³ருʼஷ்ட்வா ச மேஷபாலகா ஈஸ்²வரஸ்ய கு³ணாநுவாத³ம்ʼ த⁴ந்யவாத³ஞ்ச குர்வ்வாணா: பராவ்ருʼத்ய யயு:|
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 அத² பா³லகஸ்ய த்வக்சே²த³நகாலே(அ)ஷ்டமதி³வஸே ஸமுபஸ்தி²தே தஸ்ய க³ர்ப்³ப⁴ஸ்தி²தே: புர்வ்வம்ʼ ஸ்வர்கீ³யதூ³தோ யதா²ஜ்ஞாபயத் தத³நுரூபம்ʼ தே தந்நாமதே⁴யம்ʼ யீஸு²ரிதி சக்ரிரே|
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 தத: பரம்ʼ மூஸாலிகி²தவ்யவஸ்தா²யா அநுஸாரேண மரியம: ஸு²சித்வகால உபஸ்தி²தே,
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 "ப்ரத²மஜ: ஸர்வ்வ: புருஷஸந்தாந: பரமேஸ்²வரே ஸமர்ப்யதாம்ʼ," இதி பரமேஸ்²வரஸ்ய வ்யவஸ்த²யா
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 யீஸு²ம்ʼ பரமேஸ்²வரே ஸமர்பயிதும் ஸா²ஸ்த்ரீயவித்⁴யுக்தம்ʼ கபோதத்³வயம்ʼ பாராவதஸா²வகத்³வயம்ʼ வா ப³லிம்ʼ தா³தும்ʼ தே தம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா யிரூஸா²லமம் ஆயயு:|
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 யிரூஸா²லம்புரநிவாஸீ ஸி²மியோந்நாமா தா⁴ர்ம்மிக ஏக ஆஸீத் ஸ இஸ்ராயேல: ஸாந்த்வநாமபேக்ஷ்ய தஸ்தௌ² கிஞ்ச பவித்ர ஆத்மா தஸ்மிந்நாவிர்பூ⁴த:|
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 அபரம்ʼ ப்ரபு⁴ணா பரமேஸ்²வரேணாபி⁴ஷிக்தே த்ராதரி த்வயா ந த்³ருʼஷ்டே த்வம்ʼ ந மரிஷ்யஸீதி வாக்யம்ʼ பவித்ரேண ஆத்மநா தஸ்ம ப்ராகத்²யத|
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 அபரஞ்ச யதா³ யீஸோ²: பிதா மாதா ச தத³ர்த²ம்ʼ வ்யவஸ்தா²நுரூபம்ʼ கர்ம்ம கர்த்தும்ʼ தம்ʼ மந்தி³ரம் ஆநிந்யதுஸ்ததா³
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 ஸி²மியோந் ஆத்மந ஆகர்ஷணேந மந்தி³ரமாக³த்ய தம்ʼ க்ரோடே³ நிதா⁴ய ஈஸ்²வரஸ்ய த⁴ந்யவாத³ம்ʼ க்ருʼத்வா கத²யாமாஸ, யதா²,
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 ஹே ப்ரபோ⁴ தவ தா³ஸோயம்ʼ நிஜவாக்யாநுஸாரத:| இதா³நீந்து ஸகல்யாணோ ப⁴வதா ஸம்ʼவிஸ்ருʼஜ்யதாம்|
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 யத: ஸகலதே³ஸ²ஸ்ய தீ³ப்தயே தீ³ப்திரூபகம்ʼ|
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 இஸ்ராயேலீயலோகஸ்ய மஹாகௌ³ரவரூபகம்ʼ|
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 யம்ʼ த்ராயகம்ʼ ஜநாநாந்து ஸம்முகே² த்வமஜீஜந:| ஸஏவ வித்³யதே(அ)ஸ்மாகம்ʼ த்⁴ரவம்ʼ நயநநகோ³சரே||
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 ததா³நீம்ʼ தேநோக்தா ஏதா: ஸகலா: கதா²: ஸ்²ருத்வா தஸ்ய மாதா யூஷப்² ச விஸ்மயம்ʼ மேநாதே|
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 தத: பரம்ʼ ஸி²மியோந் தேப்⁴ய ஆஸி²ஷம்ʼ த³த்த்வா தந்மாதரம்ʼ மரியமம் உவாச, பஸ்²ய இஸ்ராயேலோ வம்ʼஸ²மத்⁴யே ப³ஹூநாம்ʼ பாதநாயோத்தா²பநாய ச ததா² விரோத⁴பாத்ரம்ʼ ப⁴விதும்ʼ, ப³ஹூநாம்ʼ கு³ப்தமநோக³தாநாம்ʼ ப்ரகடீகரணாய பா³லகோயம்ʼ நியுக்தோஸ்தி|
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 தஸ்மாத் தவாபி ப்ராணா: ஸூ²லேந வ்யத்ஸ்யந்தே|
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 அபரஞ்ச ஆஸே²ரஸ்ய வம்ʼஸீ²யபி²நூயேலோ து³ஹிதா ஹந்நாக்²யா அதிஜரதீ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³ந்யேகா யா விவாஹாத் பரம்ʼ ஸப்த வத்ஸராந் பத்யா ஸஹ ந்யவஸத் ததோ வித⁴வா பூ⁴த்வா சதுரஸீ²திவர்ஷவய:பர்ய்யநதம்ʼ
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 மந்தி³ரே ஸ்தி²த்வா ப்ரார்த²நோபவாஸைர்தி³வாநிஸ²ம் ஈஸ்²வரம் அஸேவத ஸாபி ஸ்த்ரீ தஸ்மிந் ஸமயே மந்தி³ரமாக³த்ய
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 பரமேஸ்²வரஸ்ய த⁴ந்யவாத³ம்ʼ சகார, யிரூஸா²லம்புரவாஸிநோ யாவந்தோ லோகா முக்திமபேக்ஷ்ய ஸ்தி²தாஸ்தாந் யீஸோ²ர்வ்ருʼத்தாந்தம்ʼ ஜ்ஞாபயாமாஸ|
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 இத்த²ம்ʼ பரமேஸ்²வரஸ்ய வ்யவஸ்தா²நுஸாரேண ஸர்வ்வேஷு கர்ம்மஸு க்ருʼதேஷு தௌ புநஸ்²ச கா³லீலோ நாஸரத்நாமகம்ʼ நிஜநக³ரம்ʼ ப்ரதஸ்தா²தே|
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 தத்பஸ்²சாத்³ பா³லக: ஸ²ரீரேண வ்ருʼத்³தி⁴மேத்ய ஜ்ஞாநேந பரிபூர்ண ஆத்மநா ஸ²க்திமாம்ʼஸ்²ச ப⁴விதுமாரேபே⁴ ததா² தஸ்மிந் ஈஸ்²வராநுக்³ரஹோ ப³பூ⁴வ|
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 தஸ்ய பிதா மாதா ச ப்ரதிவர்ஷம்ʼ நிஸ்தாரோத்ஸவஸமயே யிரூஸா²லமம் அக³ச்ச²தாம்|
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 அபரஞ்ச யீஸௌ² த்³வாத³ஸ²வர்ஷவயஸ்கே ஸதி தௌ பர்வ்வஸமயஸ்ய ரீத்யநுஸாரேண யிரூஸா²லமம்ʼ க³த்வா
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 பார்வ்வணம்ʼ ஸம்பாத்³ய புநரபி வ்யாகு⁴ய்ய யாத: கிந்து யீஸு²ர்பா³லகோ யிரூஸா²லமி திஷ்ட²தி| யூஷப்² தந்மாதா ச தத்³ அவிதி³த்வா
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 ஸ ஸங்கி³பி⁴: ஸஹ வித்³யத ஏதச்ச பு³த்³வ்வா தி³நைகக³ம்யமார்க³ம்ʼ ஜக்³மது:| கிந்து ஸே²ஷே ஜ்ஞாதிப³ந்தூ⁴நாம்ʼ ஸமீபே ம்ருʼக³யித்வா தது³த்³தே³ेஸ²மப்ராப்ய
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 தௌ புநரபி யிரூஸா²லமம் பராவ்ருʼத்யாக³த்ய தம்ʼ ம்ருʼக³யாஞ்சக்ரது:|
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 அத² தி³நத்ரயாத் பரம்ʼ பண்டி³தாநாம்ʼ மத்⁴யே தேஷாம்ʼ கதா²: ஸ்²ருʼண்வந் தத்த்வம்ʼ ப்ருʼச்ச²ம்ʼஸ்²ச மந்தி³ரே ஸமுபவிஷ்ட: ஸ தாப்⁴யாம்ʼ த்³ருʼஷ்ட:|
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 ததா³ தஸ்ய பு³த்³த்⁴யா ப்ரத்யுத்தரைஸ்²ச ஸர்வ்வே ஸ்²ரோதாரோ விஸ்மயமாபத்³யந்தே|
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 தாத்³ருʼஸ²ம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா தஸ்ய ஜநகோ ஜநநீ ச சமச்சக்ரது: கிஞ்ச தஸ்ய மாதா தமவத³த், ஹே புத்ர, கத²மாவாம்ʼ ப்ரதீத்த²ம்ʼ ஸமாசரஸ்த்வம்? பஸ்²ய தவ பிதாஹஞ்ச ஸோ²காகுலௌ ஸந்தௌ த்வாமந்விச்சா²வ: ஸ்ம|
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 தத: ஸோவத³த் குதோ மாம் அந்வைச்ச²தம்ʼ? பிதுர்க்³ருʼஹே மயா ஸ்தா²தவ்யம் ஏதத் கிம்ʼ யுவாப்⁴யாம்ʼ ந ஜ்ஞாயதே?
49 Jesus respondeu:
50 கிந்து தௌ தஸ்யைதத்³வாக்யஸ்ய தாத்பர்ய்யம்ʼ போ³த்³து⁴ம்ʼ நாஸ²க்நுதாம்ʼ|
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 தத: பரம்ʼ ஸ தாப்⁴யாம்ʼ ஸஹ நாஸரதம்ʼ க³த்வா தயோர்வஸீ²பூ⁴தஸ்தஸ்தௌ² கிந்து ஸர்வ்வா ஏதா: கதா²ஸ்தஸ்ய மாதா மநஸி ஸ்தா²பயாமாஸ|
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 அத² யீஸோ² ர்பு³த்³தி⁴: ஸ²ரீரஞ்ச ததா² தஸ்மிந் ஈஸ்²வரஸ்ய மாநவாநாஞ்சாநுக்³ரஹோ வர்த்³தி⁴தும் ஆரேபே⁴|
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.