Lucas 22
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs ARA
1 அபரஞ்ச கிண்வஸூ²ந்யபூபோத்ஸவஸ்ய கால உபஸ்தி²தே
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 ப்ரதா⁴நயாஜகா அத்⁴யாயகாஸ்²ச யதா² தம்ʼ ஹந்தும்ʼ ஸ²க்நுவந்தி ததோ²பாயாம் அசேஷ்டந்த கிந்து லோகேப்⁴யோ பி³ப்⁴யு:|
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 ஏதஸ்திந் ஸமயே த்³வாத³ஸ²ஸி²ஷ்யேஷு க³ணித ஈஷ்கரியோதீயரூடி⁴மாந் யோ யிஹூதா³ஸ்தஸ்யாந்த:கரணம்ʼ ஸை²தாநாஸ்²ரிதத்வாத்
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 ஸ க³த்வா யதா² யீஸு²ம்ʼ தேஷாம்ʼ கரேஷு ஸமர்பயிதும்ʼ ஸ²க்நோதி ததா² மந்த்ரணாம்ʼ ப்ரதா⁴நயாஜகை: ஸேநாபதிபி⁴ஸ்²ச ஸஹ சகார|
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 தேந தே துஷ்டாஸ்தஸ்மை முத்³ராம்ʼ தா³தும்ʼ பணம்ʼ சக்ரு:|
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 தத: ஸோங்கீ³க்ருʼத்ய யதா² லோகாநாமகோ³சரே தம்ʼ பரகரேஷு ஸமர்பயிதும்ʼ ஸ²க்நோதி ததா²வகாஸ²ம்ʼ சேஷ்டிதுமாரேபே⁴|
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 அத² கிண்வஸூ²ந்யபூபோத்மவதி³நே, அர்தா²த் யஸ்மிந் தி³நே நிஸ்தாரோத்ஸவஸ்ய மேஷோ ஹந்தவ்யஸ்தஸ்மிந் தி³நே
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 யீஸு²: பிதரம்ʼ யோஹநஞ்சாஹூய ஜகா³த³, யுவாம்ʼ க³த்வாஸ்மாகம்ʼ போ⁴ஜநார்த²ம்ʼ நிஸ்தாரோத்ஸவஸ்ய த்³ரவ்யாண்யாஸாத³யதம்ʼ|
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 ததா³ தௌ பப்ரச்ச²து: குசாஸாத³யாவோ ப⁴வத: கேச்சா²?
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 ததா³ ஸோவாதீ³த், நக³ரே ப்ரவிஷ்டே கஸ்²சிஜ்ஜலகும்ப⁴மாதா³ய யுவாம்ʼ ஸாக்ஷாத் கரிஷ்யதி ஸ யந்நிவேஸ²நம்ʼ ப்ரவிஸ²தி யுவாமபி தந்நிவேஸ²நம்ʼ தத்பஸ்²சாதி³த்வா நிவேஸ²நபதிம் இதி வாக்யம்ʼ வத³தம்ʼ,
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 யத்ராஹம்ʼ நிஸ்தாரோத்ஸவஸ்ய போ⁴ஜ்யம்ʼ ஸி²ஷ்யை: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ போ⁴க்தும்ʼ ஸ²க்நோமி ஸாதிதி²ஸா²லாा குத்ர? கதா²மிமாம்ʼ ப்ரபு⁴ஸ்த்வாம்ʼ ப்ருʼச்ச²தி|
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 தத: ஸ ஜநோ த்³விதீயப்ரகோஷ்டீ²யம் ஏகம்ʼ ஸ²ஸ்தம்ʼ கோஷ்ட²ம்ʼ த³ர்ஸ²யிஷ்யதி தத்ர போ⁴ஜ்யமாஸாத³யதம்ʼ|
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 ததஸ்தௌ க³த்வா தத்³வாக்யாநுஸாரேண ஸர்வ்வம்ʼ த்³ருʼஷ்த்³வா தத்ர நிஸ்தாரோத்ஸவீயம்ʼ போ⁴ஜ்யமாஸாத³யாமாஸது:|
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 அத² கால உபஸ்தி²தே யீஸு² ர்த்³வாத³ஸ²பி⁴: ப்ரேரிதை: ஸஹ போ⁴க்துமுபவிஸ்²ய கதி²தவாந்
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 மம து³:க²போ⁴கா³த் பூர்வ்வம்ʼ யுபா⁴பி⁴: ஸஹ நிஸ்தாரோத்ஸவஸ்யைதஸ்ய போ⁴ஜ்யம்ʼ போ⁴க்தும்ʼ மயாதிவாஞ்சா² க்ருʼதா|
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 யுஷ்மாந் வதா³மி, யாவத்காலம் ஈஸ்²வரராஜ்யே போ⁴ஜநம்ʼ ந கரிஷ்யே தாவத்காலம் இத³ம்ʼ ந போ⁴க்ஷ்யே|
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 ததா³ ஸ பாநபாத்ரமாதா³ய ஈஸ்²வரஸ்ய கு³ணாந் கீர்த்தயித்வா தேப்⁴யோ த³த்வாவத³த், இத³ம்ʼ க்³ருʼஹ்லீத யூயம்ʼ விப⁴ஜ்ய பிவத|
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 யுஷ்மாந் வதா³மி யாவத்காலம் ஈஸ்²வரராஜத்வஸ்ய ஸம்ʼஸ்தா²பநம்ʼ ந ப⁴வதி தாவத்³ த்³ராக்ஷாப²லரஸம்ʼ ந பாஸ்யாமி|
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 தத: பூபம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா ஈஸ்²வரகு³ணாந் கீர்த்தயித்வா ப⁴ங்க்தா தேப்⁴யோ த³த்வாவத³த், யுஷ்மத³ர்த²ம்ʼ ஸமர்பிதம்ʼ யந்மம வபுஸ்ததி³த³ம்ʼ, ஏதத் கர்ம்ம மம ஸ்மரணார்த²ம்ʼ குருத்⁴வம்ʼ|
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 அத² போ⁴ஜநாந்தே தாத்³ருʼஸ²ம்ʼ பாத்ரம்ʼ க்³ருʼஹீத்வாவத³த், யுஷ்மத்க்ருʼதே பாதிதம்ʼ யந்மம ரக்தம்ʼ தேந நிர்ணீதநவநியமரூபம்ʼ பாநபாத்ரமித³ம்ʼ|
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 பஸ்²யத யோ மாம்ʼ பரகரேஷு ஸமர்பயிஷ்யதி ஸ மயா ஸஹ போ⁴ஜநாஸந உபவிஸ²தி|
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 யதா² நிரூபிதமாஸ்தே தத³நுஸாரேணா மநுஷ்யபுुத்ரஸ்ய க³தி ர்ப⁴விஷ்யதி கிந்து யஸ்தம்ʼ பரகரேஷு ஸமர்பயிஷ்யதி தஸ்ய ஸந்தாபோ ப⁴விஷ்யதி|
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 ததா³ தேஷாம்ʼ கோ ஜந ஏதத் கர்ம்ம கரிஷ்யதி தத் தே பரஸ்பரம்ʼ ப்ரஷ்டுமாரேபி⁴ரே|
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 அபரம்ʼ தேஷாம்ʼ கோ ஜந: ஸ்²ரேஷ்ட²த்வேந க³ணயிஷ்யதே, அத்ரார்தே² தேஷாம்ʼ விவாதோ³ப⁴வத்|
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 அஸ்மாத் காரணாத் ஸோவத³த், அந்யதே³ஸீ²யாநாம்ʼ ராஜாந: ப்ரஜாநாமுபரி ப்ரபு⁴த்வம்ʼ குர்வ்வந்தி தா³ருணஸா²ஸநம்ʼ க்ருʼத்வாபி தே பூ⁴பதித்வேந விக்²யாதா ப⁴வந்தி ச|
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 கிந்து யுஷ்மாகம்ʼ ததா² ந ப⁴விஷ்யதி, யோ யுஷ்மாகம்ʼ ஸ்²ரேஷ்டோ² ப⁴விஷ்யதி ஸ கநிஷ்ட²வத்³ ப⁴வது, யஸ்²ச முக்²யோ ப⁴விஷ்யதி ஸ ஸேவகவத்³ப⁴வது|
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 போ⁴ஜநோபவிஷ்டபரிசாரகயோ: க: ஸ்²ரேஷ்ட²:? யோ போ⁴ஜநாயோபவிஸ²தி ஸ கிம்ʼ ஸ்²ரேஷ்டோ² ந ப⁴வதி? கிந்து யுஷ்மாகம்ʼ மத்⁴யே(அ)ஹம்ʼ பரிசாரகஇவாஸ்மி|
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 அபரஞ்ச யுயம்ʼ மம பரீக்ஷாகாலே ப்ரத²மமாரப்⁴ய மயா ஸஹ ஸ்தி²தா
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 ஏதத்காரணாத் பித்ரா யதா² மத³ர்த²ம்ʼ ராஜ்யமேகம்ʼ நிரூபிதம்ʼ ததா²ஹமபி யுஷ்மத³ர்த²ம்ʼ ராஜ்யம்ʼ நிரூபயாமி|
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 தஸ்மாந் மம ராஜ்யே போ⁴ஜநாஸநே ச போ⁴ஜநபாநே கரிஷ்யத்⁴வே ஸிம்ʼஹாஸநேஷூபவிஸ்²ய சேஸ்ராயேலீயாநாம்ʼ த்³வாத³ஸ²வம்ʼஸா²நாம்ʼ விசாரம்ʼ கரிஷ்யத்⁴வே|
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 அபரம்ʼ ப்ரபு⁴ருவாச, ஹே ஸி²மோந் பஸ்²ய திதஉநா தா⁴ந்யாநீவ யுஷ்மாந் ஸை²தாந் சாலயிதும் ஐச்ச²த்,
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 கிந்து தவ விஸ்²வாஸஸ்ய லோபோ யதா² ந ப⁴வதி ஏதத் த்வத³ர்த²ம்ʼ ப்ரார்தி²தம்ʼ மயா, த்வந்மநஸி பரிவர்த்திதே ச ப்⁴ராத்ருʼணாம்ʼ மநாம்ʼஸி ஸ்தி²ரீகுரு|
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 ததா³ ஸோவத³த், ஹே ப்ரபோ⁴ஹம்ʼ த்வயா ஸார்த்³த⁴ம்ʼ காராம்ʼ ம்ருʼதிஞ்ச யாதும்ʼ மஜ்ஜிதோஸ்மி|
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 தத: ஸ உவாச, ஹே பிதர த்வாம்ʼ வதா³மி, அத்³ய குக்குடரவாத் பூர்வ்வம்ʼ த்வம்ʼ மத்பரிசயம்ʼ வாரத்ரயம் அபஹ்வோஷ்யஸே|
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 அபரம்ʼ ஸ பப்ரச்ச², யதா³ முத்³ராஸம்புடம்ʼ கா²த்³யபாத்ரம்ʼ பாது³காஞ்ச விநா யுஷ்மாந் ப்ராஹிணவம்ʼ ததா³ யுஷ்மாகம்ʼ கஸ்யாபி ந்யூநதாஸீத்? தே ப்ரோசு: கஸ்யாபி ந|
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 ததா³ ஸோவத³த் கிந்த்விதா³நீம்ʼ முத்³ராஸம்புடம்ʼ கா²த்³யபாத்ரம்ʼ வா யஸ்யாஸ்தி தேந தத்³க்³ரஹீதவ்யம்ʼ, யஸ்ய ச க்ருʼபாணோे நாஸ்தி தேந ஸ்வவஸ்த்ரம்ʼ விக்ரீய ஸ க்ரேதவ்ய:|
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 யதோ யுஷ்மாநஹம்ʼ வதா³மி, அபராதி⁴ஜநை: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ க³ணித: ஸ ப⁴விஷ்யதி| இத³ம்ʼ யச்சா²ஸ்த்ரீயம்ʼ வசநம்ʼ லிகி²தமஸ்தி தந்மயி ப²லிஷ்யதி யதோ மம ஸம்ப³ந்தீ⁴யம்ʼ ஸர்வ்வம்ʼ ஸேத்ஸ்யதி|
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 ததா³ தே ப்ரோசு: ப்ரபோ⁴ பஸ்²ய இமௌ க்ருʼபாணௌ| தத: ஸோவத³த்³ ஏதௌ யதே²ஷ்டௌ|
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 அத² ஸ தஸ்மாத்³வஹி ர்க³த்வா ஸ்வாசாராநுஸாரேண ஜைதுநநாமாத்³ரிம்ʼ ஜகா³ம ஸி²ஷ்யாஸ்²ச தத்பஸ்²சாத்³ யயு:|
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 தத்ரோபஸ்தா²ய ஸ தாநுவாச, யதா² பரீக்ஷாயாம்ʼ ந பதத² தத³ர்த²ம்ʼ ப்ரார்த²யத்⁴வம்ʼ|
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 பஸ்²சாத் ஸ தஸ்மாத்³ ஏகஸ²ரக்ஷேபாத்³ ப³ஹி ர்க³த்வா ஜாநுநீ பாதயித்வா ஏதத் ப்ரார்த²யாஞ்சக்ரே,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 ஹே பித ர்யதி³ ப⁴வாந் ஸம்மந்யதே தர்ஹி கம்ʼஸமேநம்ʼ மமாந்திகாத்³ தூ³ரய கிந்து மதி³ச்சா²நுரூபம்ʼ ந த்வதி³ச்சா²நுரூபம்ʼ ப⁴வது|
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 ததா³ தஸ்மை ஸ²க்திம்ʼ தா³தும்ʼ ஸ்வர்கீ³யதூ³தோ த³ர்ஸ²நம்ʼ த³தௌ³|
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 பஸ்²சாத் ஸோத்யந்தம்ʼ யாதநயா வ்யாகுலோ பூ⁴த்வா புநர்த்³ருʼட⁴ம்ʼ ப்ரார்த²யாஞ்சக்ரே, தஸ்மாத்³ ப்³ருʼஹச்சோ²ணிதபி³ந்த³வ இவ தஸ்ய ஸ்வேத³பி³ந்த³வ: ப்ருʼதி²வ்யாம்ʼ பதிதுமாரேபி⁴ரே|
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 அத² ப்ரார்த²நாத உத்தா²ய ஸி²ஷ்யாணாம்ʼ ஸமீபமேத்ய தாந் மநோது³:கி²நோ நித்³ரிதாந் த்³ருʼஷ்ட்வாவத³த்
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 குதோ நித்³ராத²? பரீக்ஷாயாம் அபதநார்த²ம்ʼ ப்ரர்த²யத்⁴வம்ʼ|
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 ஏதத்கதா²யா: கத²நகாலே த்³வாத³ஸ²ஸி²ஷ்யாணாம்ʼ மத்⁴யே க³ணிதோ யிஹூதா³நாமா ஜநதாஸஹிதஸ்தேஷாம் அக்³ரே சலித்வா யீஸோ²ஸ்²சும்ப³நார்த²ம்ʼ தத³ந்திகம் ஆயயௌ|
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 ததா³ யீஸு²ருவாச, ஹே யிஹூதா³ கிம்ʼ சும்ப³நேந மநுஷ்யபுத்ரம்ʼ பரகரேஷு ஸமர்பயஸி?
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 ததா³ யத்³யத்³ க⁴டிஷ்யதே தத³நுமாய ஸங்கி³பி⁴ருக்தம்ʼ, ஹே ப்ரபோ⁴ வயம்ʼ கி க²ங்கே³ந கா⁴தயிஷ்யாம:?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 தத ஏக: கரவாலேநாஹத்ய ப்ரதா⁴நயாஜகஸ்ய தா³ஸஸ்ய த³க்ஷிணம்ʼ கர்ணம்ʼ சிச்சே²த³|
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 அதூ⁴நா நிவர்த்தஸ்வ இத்யுக்த்வா யீஸு²ஸ்தஸ்ய ஸ்²ருதிம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்ட்வா ஸ்வஸ்யம்ʼ சகார|
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 பஸ்²சாத்³ யீஸு²: ஸமீபஸ்தா²ந் ப்ரதா⁴நயாஜகாந் மந்தி³ரஸ்ய ஸேநாபதீந் ப்ராசீநாம்ʼஸ்²ச ஜகா³த³, யூயம்ʼ க்ருʼபாணாந் யஷ்டீம்ʼஸ்²ச க்³ருʼஹீத்வா மாம்ʼ கிம்ʼ சோரம்ʼ த⁴ர்த்துமாயாதா:?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 யதா³ஹம்ʼ யுஷ்மாபி⁴: ஸஹ ப்ரதிதி³நம்ʼ மந்தி³ரே(அ)திஷ்ட²ம்ʼ ததா³ மாம்ʼ த⁴ர்த்தம்ʼ ந ப்ரவ்ருʼத்தா:, கிந்த்விதா³நீம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ ஸமயோந்த⁴காரஸ்ய சாதி⁴பத்யமஸ்தி|
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 அத² தே தம்ʼ த்⁴ருʼத்வா மஹாயாஜகஸ்ய நிவேஸ²நம்ʼ நிந்யு:| தத: பிதரோ தூ³ரே தூ³ரே பஸ்²சாதி³த்வா
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 ப்³ருʼஹத்கோஷ்ட²ஸ்ய மத்⁴யே யத்ராக்³நிம்ʼ ஜ்வாலயித்வா லோகா: ஸமேத்யோபவிஷ்டாஸ்தத்ர தை: ஸார்த்³த⁴ம் உபவிவேஸ²|
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 அத² வஹ்நிஸந்நிதௌ⁴ ஸமுபவேஸ²காலே காசித்³தா³ஸீ மநோ நிவிஸ்²ய தம்ʼ நிரீக்ஷ்யாவத³த் புமாநயம்ʼ தஸ்ய ஸங்கே³(அ)ஸ்தா²த்|
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 கிந்து ஸ தத்³ அபஹ்நுத்யாவாதீ³த் ஹே நாரி தமஹம்ʼ ந பரிசிநோமி|
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 க்ஷணாந்தரே(அ)ந்யஜநஸ்தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வாப்³ரவீத் த்வமபி தேஷாம்ʼ நிகரஸ்யைகஜநோஸி| பிதர: ப்ரத்யுவாச ஹே நர நாஹமஸ்மி|
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 தத: ஸார்த்³த⁴த³ண்ட³த்³வயாத் பரம்ʼ புநரந்யோ ஜநோ நிஸ்²சித்ய ப³பா⁴ஷே, ஏஷ தஸ்ய ஸங்கீ³தி ஸத்யம்ʼ யதோயம்ʼ கா³லீலீயோ லோக:|
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 ததா³ பிதர உவாச ஹே நர த்வம்ʼ யத்³ வத³மி தத³ஹம்ʼ போ³த்³து⁴ம்ʼ ந ஸ²க்நோமி, இதி வாக்யே கதி²தமாத்ரே குக்குடோ ருராவ|
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 ததா³ ப்ரபு⁴ணா வ்யாது⁴ட்ய பிதரே நிரீக்ஷிதே க்ருʼகவாகுரவாத் பூர்வ்வம்ʼ மாம்ʼ த்ரிரபஹ்நோஷ்யஸே இதி பூர்வ்வோக்தம்ʼ தஸ்ய வாக்யம்ʼ பிதர: ஸ்ம்ருʼத்வா
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 ப³ஹிர்க³த்வா மஹாகே²தே³ந சக்ரந்த³|
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 ததா³ யை ர்யீஸு²ர்த்⁴ருʼதஸ்தே தமுபஹஸ்ய ப்ரஹர்த்துமாரேபி⁴ரே|
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 வஸ்த்ரேண தஸ்ய த்³ருʼஸௌ² ப³த்³த்⁴வா கபோலே சபேடாகா⁴தம்ʼ க்ருʼத்வா பப்ரச்சு²:, கஸ்தே கபோலே சபேடாகா⁴தம்ʼ க்ருʼதவாந? க³ணயித்வா தத்³ வத³|
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 தத³ந்யத் தத்³விருத்³த⁴ம்ʼ ப³ஹுநிந்தா³வாக்யம்ʼ வக்துமாரேபி⁴ரே|
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 அத² ப்ரபா⁴தே ஸதி லோகப்ராஞ்ச: ப்ரதா⁴நயாஜகா அத்⁴யாபகாஸ்²ச ஸபா⁴ம்ʼ க்ருʼத்வா மத்⁴யேஸப⁴ம்ʼ யீஸு²மாநீய பப்ரச்சு²:, த்வம் அபி⁴ஷிகதோஸி ந வாஸ்மாந் வத³|
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 ஸ ப்ரத்யுவாச, மயா தஸ்மிந்நுக்தே(அ)பி யூயம்ʼ ந விஸ்²வஸிஷ்யத²|
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 கஸ்மிம்ʼஸ்²சித்³வாக்யே யுஷ்மாந் ப்ருʼஷ்டே(அ)பி மாம்ʼ ந தது³த்தரம்ʼ வக்ஷ்யத² ந மாம்ʼ த்யக்ஷ்யத² ச|
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 கிந்த்வித: பரம்ʼ மநுஜஸுத: ஸர்வ்வஸ²க்திமத ஈஸ்²வரஸ்ய த³க்ஷிணே பார்ஸ்²வே ஸமுபவேக்ஷ்யதி|
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 ததஸ்தே பப்ரச்சு²:, ர்திஹ த்வமீஸ்²வரஸ்ய புத்ர:? ஸ கத²யாமாஸ, யூயம்ʼ யதா²ர்த²ம்ʼ வத³த² ஸ ஏவாஹம்ʼ|
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 ததா³ தே ஸர்வ்வே கத²யாமாஸு:, ர்திஹ ஸாக்ஷ்யே(அ)ந்ஸஸ்மிந் அஸ்மாகம்ʼ கிம்ʼ ப்ரயோஜநம்ʼ? அஸ்ய ஸ்வமுகா²தே³வ ஸாக்ஷ்யம்ʼ ப்ராப்தம்|
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.