Lucas 14
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs BKJ
1 அநந்தரம்ʼ விஸ்²ராமவாரே யீஸௌ² ப்ரதா⁴நஸ்ய பி²ரூஸி²நோ க்³ருʼஹே போ⁴க்தும்ʼ க³தவதி தே தம்ʼ வீக்ஷிதும் ஆரேபி⁴ரே|
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 ததா³ ஜலோத³ரீ தஸ்ய ஸம்முகே² ஸ்தி²த:|
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 தத: ஸ வ்யவஸ்தா²பகாந் பி²ரூஸி²நஸ்²ச பப்ரச்ச², விஸ்²ராமவாரே ஸ்வாஸ்த்²யம்ʼ கர்த்தவ்யம்ʼ ந வா? ததஸ்தே கிமபி ந ப்ரத்யூசு:|
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 ததா³ ஸ தம்ʼ ரோகி³ணம்ʼ ஸ்வஸ்த²ம்ʼ க்ருʼத்வா விஸஸர்ஜ;
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 தாநுவாச ச யுஷ்மாகம்ʼ கஸ்யசித்³ க³ர்த்³த³போ⁴ வ்ருʼஷபோ⁴ வா சேத்³ க³ர்த்தே பததி தர்ஹி விஸ்²ராமவாரே தத்க்ஷணம்ʼ ஸ கிம்ʼ தம்ʼ நோத்தா²பயிஷ்யதி?
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 ததஸ்தே கதா²யா ஏதஸ்யா: கிமபி ப்ரதிவக்தும்ʼ ந ஸே²கு:|
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 அபரஞ்ச ப்ரதா⁴நஸ்தா²நமநோநீதத்வகரணம்ʼ விலோக்ய ஸ நிமந்த்ரிதாந் ஏதது³பதே³ஸ²கதா²ம்ʼ ஜகா³த³,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 த்வம்ʼ விவாஹாதி³போ⁴ஜ்யேஷு நிமந்த்ரித: ஸந் ப்ரதா⁴நஸ்தா²நே மோபாவேக்ஷீ:| த்வத்தோ கௌ³ரவாந்விதநிமந்த்ரிதஜந ஆயாதே
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 நிமந்த்ரயிதாக³த்ய மநுஷ்யாயைதஸ்மை ஸ்தா²நம்ʼ தே³ஹீதி வாக்யம்ʼ சேத்³ வக்ஷ்யதி தர்ஹி த்வம்ʼ ஸங்குசிதோ பூ⁴த்வா ஸ்தா²ந இதரஸ்மிந் உபவேஷ்டும் உத்³யம்ʼஸ்யஸி|
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 அஸ்மாத் காரணாதே³வ த்வம்ʼ நிமந்த்ரிதோ க³த்வா(அ)ப்ரதா⁴நஸ்தா²ந உபவிஸ², ததோ நிமந்த்ரயிதாக³த்ய வதி³ஷ்யதி, ஹே ப³ந்தோ⁴ ப்ரோச்சஸ்தா²நம்ʼ க³த்வோபவிஸ², ததா² ஸதி போ⁴ஜநோபவிஷ்டாநாம்ʼ ஸகலாநாம்ʼ ஸாக்ஷாத் த்வம்ʼ மாந்யோ ப⁴விஷ்யஸி|
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 ய: கஸ்²சித் ஸ்வமுந்நமயதி ஸ நமயிஷ்யதே, கிந்து ய: கஸ்²சித் ஸ்வம்ʼ நமயதி ஸ உந்நமயிஷ்யதே|
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 ததா³ ஸ நிமந்த்ரயிதாரம்ʼ ஜநமபி ஜகா³த³, மத்⁴யாஹ்நே ராத்ரௌ வா போ⁴ஜ்யே க்ருʼதே நிஜப³ந்து⁴க³ணோ வா ப்⁴ராத்ருʼृக³ணோ வா ஜ்ஞாதிக³ணோ வா த⁴நிக³ணோ வா ஸமீபவாஸிக³ணோ வா ஏதாந் ந நிமந்த்ரய, ததா² க்ருʼதே சேத் தே த்வாம்ʼ நிமந்த்ரயிஷ்யந்தி, தர்ஹி பரிஸோ²தோ⁴ ப⁴விஷ்யதி|
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 கிந்து யதா³ பே⁴ஜ்யம்ʼ கரோஷி ததா³ த³ரித்³ரஸு²ஷ்ககரக²ஞ்ஜாந்தா⁴ந் நிமந்த்ரய,
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 தத ஆஸி²ஷம்ʼ லப்ஸ்யஸே, தேஷு பரிஸோ²த⁴ம்ʼ கர்த்துமஸ²க்நுவத்ஸு ஸ்²மஸா²நாத்³தா⁴ர்ம்மிகாநாமுத்தா²நகாலே த்வம்ʼ ப²லாம்ʼ லப்ஸ்யஸே|
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 அநந்தரம்ʼ தாம்ʼ கதா²ம்ʼ நிஸ²ம்ய போ⁴ஜநோபவிஷ்ட: கஸ்²சித் கத²யாமாஸ, யோ ஜந ஈஸ்²வரஸ்ய ராஜ்யே போ⁴க்தும்ʼ லப்ஸ்யதே ஸஏவ த⁴ந்ய:|
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 தத: ஸ உவாச, கஸ்²சித் ஜநோ ராத்ரௌ பே⁴ाஜ்யம்ʼ க்ருʼத்வா ப³ஹூந் நிமந்த்ரயாமாஸ|
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 ததோ போ⁴ஜநஸமயே நிமந்த்ரிதலோகாந் ஆஹ்வாதும்ʼ தா³ஸத்³வாரா கத²யாமாஸ, க²த்³யத்³ரவ்யாணி ஸர்வ்வாணி ஸமாஸாதி³தாநி ஸந்தி, யூயமாக³ச்ச²த|
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 கிந்து தே ஸர்வ்வ ஏகைகம்ʼ ச²லம்ʼ க்ருʼத்வா க்ஷமாம்ʼ ப்ரார்த²யாஞ்சக்ரிரே| ப்ரத²மோ ஜந: கத²யாமாஸ, க்ஷேத்ரமேகம்ʼ க்ரீதவாநஹம்ʼ ததே³வ த்³ரஷ்டும்ʼ மயா க³ந்தவ்யம், அதஏவ மாம்ʼ க்ஷந்தும்ʼ தம்ʼ நிவேத³ய|
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 அந்யோ ஜந: கத²யாமாஸ, த³ஸ²வ்ருʼஷாநஹம்ʼ க்ரீதவாந் தாந் பரீக்ஷிதும்ʼ யாமி தஸ்மாதே³வ மாம்ʼ க்ஷந்தும்ʼ தம்ʼ நிவேத³ய|
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 அபர: கத²யாமாஸ, வ்யூட⁴வாநஹம்ʼ தஸ்மாத் காரணாத்³ யாதும்ʼ ந ஸ²க்நோமி|
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 பஸ்²சாத் ஸ தா³ஸோ க³த்வா நிஜப்ரபோ⁴: ஸாக்ஷாத் ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ நிவேத³யாமாஸ, ததோஸௌ க்³ருʼஹபதி: குபித்வா ஸ்வதா³ஸம்ʼ வ்யாஜஹார, த்வம்ʼ ஸத்வரம்ʼ நக³ரஸ்ய ஸந்நிவேஸா²ந் மார்கா³ம்ʼஸ்²ச க³த்வா த³ரித்³ரஸு²ஷ்ககரக²ஞ்ஜாந்தா⁴ந் அத்ராநய|
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 ததோ தா³ஸோ(அ)வத³த், ஹே ப்ரபோ⁴ ப⁴வத ஆஜ்ஞாநுஸாரேணாக்ரியத ததா²பி ஸ்தா²நமஸ்தி|
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 ததா³ ப்ரபு⁴: புந ர்தா³ஸாயாகத²யத், ராஜபதா²ந் வ்ருʼக்ஷமூலாநி ச யாத்வா மதீ³யக்³ருʼஹபூரணார்த²ம்ʼ லோகாநாக³ந்தும்ʼ ப்ரவர்த்தய|
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 அஹம்ʼ யுஷ்மப்⁴யம்ʼ கத²யாமி, பூர்வ்வநிமந்த்ரிதாநமேகோபி மமாஸ்ய ராத்ரிபோ⁴ஜ்யஸ்யாஸ்வாத³ம்ʼ ந ப்ராப்ஸ்யதி|
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 அநந்தரம்ʼ ப³ஹுஷு லோகேஷு யீஸோ²: பஸ்²சாத்³ வ்ரஜிதேஷு ஸத்ஸு ஸ வ்யாகு⁴ட்ய தேப்⁴ய: கத²யாமாஸ,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ய: கஸ்²சிந் மம ஸமீபம் ஆக³த்ய ஸ்வஸ்ய மாதா பிதா பத்நீ ஸந்தாநா ப்⁴ராதரோ ப⁴கி³ம்யோ நிஜப்ராணாஸ்²ச, ஏதேப்⁴ய: ஸர்வ்வேப்⁴யோ மய்யதி⁴கம்ʼ ப்ரேம ந கரோதி, ஸ மம ஸி²ஷ்யோ ப⁴விதும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யதி|
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 ய: கஸ்²சித் ஸ்வீயம்ʼ க்ருஸ²ம்ʼ வஹந் மம பஸ்²சாந்ந க³ச்ச²தி, ஸோபி மம ஸி²ஷ்யோ ப⁴விதும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யதி|
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 து³ர்க³நிர்ம்மாணே கதிவ்யயோ ப⁴விஷ்யதி, ததா² தஸ்ய ஸமாப்திகரணார்த²ம்ʼ ஸம்பத்திரஸ்தி ந வா, ப்ரத²மமுபவிஸ்²ய ஏதந்ந க³ணயதி, யுஷ்மாகம்ʼ மத்⁴ய ஏதாத்³ருʼஸ²: கோஸ்தி?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 நோசேத்³ பி⁴த்திம்ʼ க்ருʼத்வா ஸே²ஷே யதி³ ஸமாபயிதும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யதி,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 தர்ஹி மாநுஷோயம்ʼ நிசேதும் ஆரப⁴த ஸமாபயிதும்ʼ நாஸ²க்நோத், இதி வ்யாஹ்ருʼத்ய ஸர்வ்வே தமுபஹஸிஷ்யந்தி|
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 அபரஞ்ச பி⁴ந்நபூ⁴பதிநா ஸஹ யுத்³த⁴ம்ʼ கர்த்தும் உத்³யம்ய த³ஸ²ஸஹஸ்ராணி ஸைந்யாநி க்³ருʼஹீத்வா விம்ʼஸ²திஸஹஸ்ரே: ஸைந்யை: ஸஹிதஸ்ய ஸமீபவாஸிந: ஸம்முக²ம்ʼ யாதும்ʼ ஸ²க்ஷ்யாமி ந வேதி ப்ரத²மம்ʼ உபவிஸ்²ய ந விசாரயதி ஏதாத்³ருʼஸோ² பூ⁴மிபதி: க:?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 யதி³ ந ஸ²க்நோதி தர்ஹி ரிபாவதிதூ³ரே திஷ்ட²தி ஸதி நிஜதூ³தம்ʼ ப்ரேஷ்ய ஸந்தி⁴ம்ʼ கர்த்தும்ʼ ப்ரார்த²யேத|
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 தத்³வத்³ யுஷ்மாகம்ʼ மத்⁴யே ய: கஸ்²சிந் மத³ர்த²ம்ʼ ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ ஹாதும்ʼ ந ஸ²க்நோதி ஸ மம ஸி²ஷ்யோ ப⁴விதும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யதி|
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 லவணம் உத்தமம் இதி ஸத்யம்ʼ, கிந்து யதி³ லவணஸ்ய லவணத்வம் அபக³ச்ச²தி தர்ஹி தத் கத²ம்ʼ ஸ்வாது³யுக்தம்ʼ ப⁴விஷ்யதி?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 தத³ பூ⁴ம்யர்த²ம் ஆலவாலராஸ்²யர்த²மபி ப⁴த்³ரம்ʼ ந ப⁴வதி; லோகாஸ்தத்³ ப³ஹி: க்ஷிபந்தி| யஸ்ய ஸ்²ரோதும்ʼ ஸ்²ரோத்ரே ஸ்த: ஸ ஸ்²ருʼணோது|
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.