Lucas 14

Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 அநந்தரம்ʼ விஸ்²ராமவாரே யீஸௌ² ப்ரதா⁴நஸ்ய பி²ரூஸி²நோ க்³ருʼஹே போ⁴க்தும்ʼ க³தவதி தே தம்ʼ வீக்ஷிதும் ஆரேபி⁴ரே|
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 ததா³ ஜலோத³ரீ தஸ்ய ஸம்முகே² ஸ்தி²த​:|
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 தத​: ஸ வ்யவஸ்தா²பகாந் பி²ரூஸி²நஸ்²ச பப்ரச்ச², விஸ்²ராமவாரே ஸ்வாஸ்த்²யம்ʼ கர்த்தவ்யம்ʼ ந வா? ததஸ்தே கிமபி ந ப்ரத்யூசு​:|
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 ததா³ ஸ தம்ʼ ரோகி³ணம்ʼ ஸ்வஸ்த²ம்ʼ க்ருʼத்வா விஸஸர்ஜ;
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 தாநுவாச ச யுஷ்மாகம்ʼ கஸ்யசித்³ க³ர்த்³த³போ⁴ வ்ருʼஷபோ⁴ வா சேத்³ க³ர்த்தே பததி தர்ஹி விஸ்²ராமவாரே தத்க்ஷணம்ʼ ஸ கிம்ʼ தம்ʼ நோத்தா²பயிஷ்யதி?
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 ததஸ்தே கதா²யா ஏதஸ்யா​: கிமபி ப்ரதிவக்தும்ʼ ந ஸே²கு​:|
6 A isto nada puderam responder.
7 அபரஞ்ச ப்ரதா⁴நஸ்தா²நமநோநீதத்வகரணம்ʼ விலோக்ய ஸ நிமந்த்ரிதாந் ஏதது³பதே³ஸ²கதா²ம்ʼ ஜகா³த³,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 த்வம்ʼ விவாஹாதி³போ⁴ஜ்யேஷு நிமந்த்ரித​: ஸந் ப்ரதா⁴நஸ்தா²நே மோபாவேக்ஷீ​:| த்வத்தோ கௌ³ரவாந்விதநிமந்த்ரிதஜந ஆயாதே
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 நிமந்த்ரயிதாக³த்ய மநுஷ்யாயைதஸ்மை ஸ்தா²நம்ʼ தே³ஹீதி வாக்யம்ʼ சேத்³ வக்ஷ்யதி தர்ஹி த்வம்ʼ ஸங்குசிதோ பூ⁴த்வா ஸ்தா²ந இதரஸ்மிந் உபவேஷ்டும் உத்³யம்ʼஸ்யஸி|
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 அஸ்மாத் காரணாதே³வ த்வம்ʼ நிமந்த்ரிதோ க³த்வா(அ)ப்ரதா⁴நஸ்தா²ந உபவிஸ², ததோ நிமந்த்ரயிதாக³த்ய வதி³ஷ்யதி, ஹே ப³ந்தோ⁴ ப்ரோச்சஸ்தா²நம்ʼ க³த்வோபவிஸ², ததா² ஸதி போ⁴ஜநோபவிஷ்டாநாம்ʼ ஸகலாநாம்ʼ ஸாக்ஷாத் த்வம்ʼ மாந்யோ ப⁴விஷ்யஸி|
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 ய​: கஸ்²சித் ஸ்வமுந்நமயதி ஸ நமயிஷ்யதே, கிந்து ய​: கஸ்²சித் ஸ்வம்ʼ நமயதி ஸ உந்நமயிஷ்யதே|
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 ததா³ ஸ நிமந்த்ரயிதாரம்ʼ ஜநமபி ஜகா³த³, மத்⁴யாஹ்நே ராத்ரௌ வா போ⁴ஜ்யே க்ருʼதே நிஜப³ந்து⁴க³ணோ வா ப்⁴ராத்ருʼृக³ணோ வா ஜ்ஞாதிக³ணோ வா த⁴நிக³ணோ வா ஸமீபவாஸிக³ணோ வா ஏதாந் ந நிமந்த்ரய, ததா² க்ருʼதே சேத் தே த்வாம்ʼ நிமந்த்ரயிஷ்யந்தி, தர்ஹி பரிஸோ²தோ⁴ ப⁴விஷ்யதி|
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 கிந்து யதா³ பே⁴ஜ்யம்ʼ கரோஷி ததா³ த³ரித்³ரஸு²ஷ்ககரக²ஞ்ஜாந்தா⁴ந் நிமந்த்ரய,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 தத ஆஸி²ஷம்ʼ லப்ஸ்யஸே, தேஷு பரிஸோ²த⁴ம்ʼ கர்த்துமஸ²க்நுவத்ஸு ஸ்²மஸா²நாத்³தா⁴ர்ம்மிகாநாமுத்தா²நகாலே த்வம்ʼ ப²லாம்ʼ லப்ஸ்யஸே|
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 அநந்தரம்ʼ தாம்ʼ கதா²ம்ʼ நிஸ²ம்ய போ⁴ஜநோபவிஷ்ட​: கஸ்²சித் கத²யாமாஸ, யோ ஜந ஈஸ்²வரஸ்ய ராஜ்யே போ⁴க்தும்ʼ லப்ஸ்யதே ஸஏவ த⁴ந்ய​:|
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 தத​: ஸ உவாச, கஸ்²சித் ஜநோ ராத்ரௌ பே⁴ाஜ்யம்ʼ க்ருʼத்வா ப³ஹூந் நிமந்த்ரயாமாஸ|
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 ததோ போ⁴ஜநஸமயே நிமந்த்ரிதலோகாந் ஆஹ்வாதும்ʼ தா³ஸத்³வாரா கத²யாமாஸ, க²த்³யத்³ரவ்யாணி ஸர்வ்வாணி ஸமாஸாதி³தாநி ஸந்தி, யூயமாக³ச்ச²த|
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 கிந்து தே ஸர்வ்வ ஏகைகம்ʼ ச²லம்ʼ க்ருʼத்வா க்ஷமாம்ʼ ப்ரார்த²யாஞ்சக்ரிரே| ப்ரத²மோ ஜந​: கத²யாமாஸ, க்ஷேத்ரமேகம்ʼ க்ரீதவாநஹம்ʼ ததே³வ த்³ரஷ்டும்ʼ மயா க³ந்தவ்யம், அதஏவ மாம்ʼ க்ஷந்தும்ʼ தம்ʼ நிவேத³ய|
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 அந்யோ ஜந​: கத²யாமாஸ, த³ஸ²வ்ருʼஷாநஹம்ʼ க்ரீதவாந் தாந் பரீக்ஷிதும்ʼ யாமி தஸ்மாதே³வ மாம்ʼ க்ஷந்தும்ʼ தம்ʼ நிவேத³ய|
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 அபர​: கத²யாமாஸ, வ்யூட⁴வாநஹம்ʼ தஸ்மாத் காரணாத்³ யாதும்ʼ ந ஸ²க்நோமி|
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 பஸ்²சாத் ஸ தா³ஸோ க³த்வா நிஜப்ரபோ⁴​: ஸாக்ஷாத் ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ நிவேத³யாமாஸ, ததோஸௌ க்³ருʼஹபதி​: குபித்வா ஸ்வதா³ஸம்ʼ வ்யாஜஹார, த்வம்ʼ ஸத்வரம்ʼ நக³ரஸ்ய ஸந்நிவேஸா²ந் மார்கா³ம்ʼஸ்²ச க³த்வா த³ரித்³ரஸு²ஷ்ககரக²ஞ்ஜாந்தா⁴ந் அத்ராநய|
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 ததோ தா³ஸோ(அ)வத³த், ஹே ப்ரபோ⁴ ப⁴வத ஆஜ்ஞாநுஸாரேணாக்ரியத ததா²பி ஸ்தா²நமஸ்தி|
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 ததா³ ப்ரபு⁴​: புந ர்தா³ஸாயாகத²யத், ராஜபதா²ந் வ்ருʼக்ஷமூலாநி ச யாத்வா மதீ³யக்³ருʼஹபூரணார்த²ம்ʼ லோகாநாக³ந்தும்ʼ ப்ரவர்த்தய|
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 அஹம்ʼ யுஷ்மப்⁴யம்ʼ கத²யாமி, பூர்வ்வநிமந்த்ரிதாநமேகோபி மமாஸ்ய ராத்ரிபோ⁴ஜ்யஸ்யாஸ்வாத³ம்ʼ ந ப்ராப்ஸ்யதி|
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 அநந்தரம்ʼ ப³ஹுஷு லோகேஷு யீஸோ²​: பஸ்²சாத்³ வ்ரஜிதேஷு ஸத்ஸு ஸ வ்யாகு⁴ட்ய தேப்⁴ய​: கத²யாமாஸ,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ய​: கஸ்²சிந் மம ஸமீபம் ஆக³த்ய ஸ்வஸ்ய மாதா பிதா பத்நீ ஸந்தாநா ப்⁴ராதரோ ப⁴கி³ம்யோ நிஜப்ராணாஸ்²ச, ஏதேப்⁴ய​: ஸர்வ்வேப்⁴யோ மய்யதி⁴கம்ʼ ப்ரேம ந கரோதி, ஸ மம ஸி²ஷ்யோ ப⁴விதும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யதி|
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 ய​: கஸ்²சித் ஸ்வீயம்ʼ க்ருஸ²ம்ʼ வஹந் மம பஸ்²சாந்ந க³ச்ச²தி, ஸோபி மம ஸி²ஷ்யோ ப⁴விதும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யதி|
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 து³ர்க³நிர்ம்மாணே கதிவ்யயோ ப⁴விஷ்யதி, ததா² தஸ்ய ஸமாப்திகரணார்த²ம்ʼ ஸம்பத்திரஸ்தி ந வா, ப்ரத²மமுபவிஸ்²ய ஏதந்ந க³ணயதி, யுஷ்மாகம்ʼ மத்⁴ய ஏதாத்³ருʼஸ²​: கோஸ்தி?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 நோசேத்³ பி⁴த்திம்ʼ க்ருʼத்வா ஸே²ஷே யதி³ ஸமாபயிதும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யதி,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 தர்ஹி மாநுஷோயம்ʼ நிசேதும் ஆரப⁴த ஸமாபயிதும்ʼ நாஸ²க்நோத், இதி வ்யாஹ்ருʼத்ய ஸர்வ்வே தமுபஹஸிஷ்யந்தி|
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 அபரஞ்ச பி⁴ந்நபூ⁴பதிநா ஸஹ யுத்³த⁴ம்ʼ கர்த்தும் உத்³யம்ய த³ஸ²ஸஹஸ்ராணி ஸைந்யாநி க்³ருʼஹீத்வா விம்ʼஸ²திஸஹஸ்ரே​: ஸைந்யை​: ஸஹிதஸ்ய ஸமீபவாஸிந​: ஸம்முக²ம்ʼ யாதும்ʼ ஸ²க்ஷ்யாமி ந வேதி ப்ரத²மம்ʼ உபவிஸ்²ய ந விசாரயதி ஏதாத்³ருʼஸோ² பூ⁴மிபதி​: க​:?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 யதி³ ந ஸ²க்நோதி தர்ஹி ரிபாவதிதூ³ரே திஷ்ட²தி ஸதி நிஜதூ³தம்ʼ ப்ரேஷ்ய ஸந்தி⁴ம்ʼ கர்த்தும்ʼ ப்ரார்த²யேத|
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 தத்³வத்³ யுஷ்மாகம்ʼ மத்⁴யே ய​: கஸ்²சிந் மத³ர்த²ம்ʼ ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ ஹாதும்ʼ ந ஸ²க்நோதி ஸ மம ஸி²ஷ்யோ ப⁴விதும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யதி|
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 லவணம் உத்தமம் இதி ஸத்யம்ʼ, கிந்து யதி³ லவணஸ்ய லவணத்வம் அபக³ச்ச²தி தர்ஹி தத் கத²ம்ʼ ஸ்வாது³யுக்தம்ʼ ப⁴விஷ்யதி?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 தத³ பூ⁴ம்யர்த²ம் ஆலவாலராஸ்²யர்த²மபி ப⁴த்³ரம்ʼ ந ப⁴வதி; லோகாஸ்தத்³ ப³ஹி​: க்ஷிபந்தி| யஸ்ய ஸ்²ரோதும்ʼ ஸ்²ரோத்ரே ஸ்த​: ஸ ஸ்²ருʼணோது|
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.