João 4
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs ARA
1 யீஸு²: ஸ்வயம்ʼ நாமஜ்ஜயத் கேவலம்ʼ தஸ்ய ஸி²ஷ்யா அமஜ்ஜயத் கிந்து யோஹநோ(அ)தி⁴கஸி²ஷ்யாந் ஸ கரோதி மஜ்ஜயதி ச,
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 பி²ரூஸி²ந இமாம்ʼ வார்த்தாமஸ்²ருʼண்வந் இதி ப்ரபு⁴ரவக³த்ய
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 யிஹூதீ³யதே³ஸ²ம்ʼ விஹாய புந ர்கா³லீலம் ஆக³த்|
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 தத: ஸோ²மிரோணப்ரதே³ஸ²ஸ்ய மத்³யேந தேந க³ந்தவ்யே ஸதி
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 யாகூப்³ நிஜபுத்ராய யூஷபே² யாம்ʼ பூ⁴மிம் அத³தா³த் தத்ஸமீபஸ்தா²யி ஸோ²மிரோணப்ரதே³ஸ²ஸ்ய ஸுகா²ர் நாம்நா விக்²யாதஸ்ய நக³ரஸ்ய ஸந்நிதா⁴வுபாஸ்தா²த்|
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 தத்ர யாகூப³: ப்ரஹிராஸீத்; ததா³ த்³விதீயயாமவேலாயாம்ʼ ஜாதாயாம்ʼ ஸ மார்கே³ ஸ்²ரமாபந்நஸ்தஸ்ய ப்ரஹே: பார்ஸ்²வே உபாவிஸ²த்|
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 ஏதர்ஹி காசித் ஸோ²மிரோணீயா யோஷித் தோயோத்தோலநார்த²ம் தத்ராக³மத்
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 ததா³ ஸி²ஷ்யா: கா²த்³யத்³ரவ்யாணி க்ரேதும்ʼ நக³ரம் அக³ச்ச²ந்|
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 யீஸு²: ஸோ²மிரோணீயாம்ʼ தாம்ʼ யோஷிதம் வ்யாஹார்ஷீத் மஹ்யம்ʼ கிஞ்சித் பாநீயம்ʼ பாதும்ʼ தே³ஹி| கிந்து ஸோ²மிரோணீயை: ஸாகம்ʼ யிஹூதீ³யலோகா ந வ்யவாஹரந் தஸ்மாத்³தே⁴தோ: ஸாகத²யத் ஸோ²மிரோணீயா யோஷிதத³ஹம்ʼ த்வம்ʼ யிஹூதீ³யோஸி கத²ம்ʼ மத்த: பாநீயம்ʼ பாதும் இச்ச²ஸி?
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 ததோ யீஸு²ரவத³த்³ ஈஸ்²வரஸ்ய யத்³தா³நம்ʼ தத்கீத்³ருʼக் பாநீயம்ʼ பாதும்ʼ மஹ்யம்ʼ தே³ஹி ய இத்த²ம்ʼ த்வாம்ʼ யாசதே ஸ வா க இதி சேத³ஜ்ஞாஸ்யதா²ஸ்தர்ஹி தமயாசிஷ்யதா²: ஸ ச துப்⁴யமம்ருʼதம்ʼ தோயமதா³ஸ்யத்|
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 ததா³ ஸா ஸீமந்திநீ பா⁴ஷிதவதி, ஹே மஹேச்ச² ப்ரஹிர்க³ம்பீ⁴ரோ ப⁴வதோ நீரோத்தோலநபாத்ரம்ʼ நாஸ்தீ ச தஸ்மாத் தத³ம்ருʼதம்ʼ கீலாலம்ʼ குத: ப்ராப்ஸ்யஸி?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 யோஸ்மப்⁴யம் இமமந்தூ⁴ம்ʼ த³தௌ³, யஸ்ய ச பரிஜநா கோ³மேஷாத³யஸ்²ச ஸர்வ்வே(அ)ஸ்ய ப்ரஹே: பாநீயம்ʼ பபுரேதாத்³ருʼஸோ² யோஸ்மாகம்ʼ பூர்வ்வபுருஷோ யாகூப்³ தஸ்மாத³பி ப⁴வாந் மஹாந் கிம்ʼ?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 ததோ யீஸு²ரகத²யத்³ இத³ம்ʼ பாநீயம்ʼ ஸ: பிவதி ஸ புநஸ்த்ருʼஷார்த்தோ ப⁴விஷ்யதி,
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 கிந்து மயா த³த்தம்ʼ பாநீயம்ʼ ய: பிவதி ஸ புந: கதா³பி த்ருʼஷார்த்தோ ந ப⁴விஷ்யதி| மயா த³த்தம் இத³ம்ʼ தோயம்ʼ தஸ்யாந்த: ப்ரஸ்ரவணரூபம்ʼ பூ⁴த்வா அநந்தாயுர்யாவத் ஸ்ரோஷ்யதி|
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 ததா³ ஸா வநிதாகத²யத் ஹே மஹேச்ச² தர்ஹி மம புந: பீபாஸா யதா² ந ஜாயதே தோயோத்தோலநாய யதா²த்ராக³மநம்ʼ ந ப⁴வதி ச தத³ர்த²ம்ʼ மஹ்யம்ʼ தத்தோயம்ʼ தே³ஹீ|
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 ததோ யீஸூ²ரவத³த்³யாஹி தவ பதிமாஹூய ஸ்தா²நே(அ)த்ராக³ச்ச²|
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 ஸா வாமாவத³த் மம பதிர்நாஸ்தி| யீஸு²ரவத³த் மம பதிர்நாஸ்தீதி வாக்யம்ʼ ப⁴த்³ரமவோச:|
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 யதஸ்தவ பஞ்ச பதயோப⁴வந் அது⁴நா து த்வயா ஸார்த்³த⁴ம்ʼ யஸ்திஷ்ட²தி ஸ தவ ப⁴ர்த்தா ந வாக்யமித³ம்ʼ ஸத்யமவாதி³:|
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 ததா³ ஸா மஹிலா க³தி³தவதி ஹே மஹேச்ச² ப⁴வாந் ஏகோ ப⁴விஷ்யத்³வாதீ³தி பு³த்³த⁴ம்ʼ மயா|
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 அஸ்மாகம்ʼ பித்ருʼலோகா ஏதஸ்மிந் ஸி²லோச்சயே(அ)ப⁴ஜந்த, கிந்து ப⁴வத்³பி⁴ருச்யதே யிரூஸா²லம் நக³ரே ப⁴ஜநயோக்³யம்ʼ ஸ்தா²நமாஸ்தே|
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 யீஸு²ரவோசத் ஹே யோஷித் மம வாக்யே விஸ்²வஸிஹி யதா³ யூயம்ʼ கேவலஸை²லே(அ)ஸ்மிந் வா யிரூஸா²லம் நக³ரே பிதுர்ப⁴ஜநம்ʼ ந கரிஷ்யத்⁴வே கால ஏதாத்³ருʼஸ² ஆயாதி|
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 யூயம்ʼ யம்ʼ ப⁴ஜத்⁴வே தம்ʼ ந ஜாநீத², கிந்து வயம்ʼ யம்ʼ ப⁴ஜாமஹே தம்ʼ ஜாநீமஹே, யதோ யிஹூதீ³யலோகாநாம்ʼ மத்⁴யாத் பரித்ராணம்ʼ ஜாயதே|
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 கிந்து யதா³ ஸத்யப⁴க்தா ஆத்மநா ஸத்யரூபேண ச பிதுர்ப⁴ஜநம்ʼ கரிஷ்யந்தே ஸமய ஏதாத்³ருʼஸ² ஆயாதி, வரம் இதா³நீமபி வித்³யதே ; யத ஏதாத்³ருʼஸோ² ப⁴த்காந் பிதா சேஷ்டதே|
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 ஈஸ்²வர ஆத்மா; ததஸ்தஸ்ய யே ப⁴க்தாஸ்தை: ஸ ஆத்மநா ஸத்யரூபேண ச ப⁴ஜநீய:|
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 ததா³ ஸா மஹிலாவாதீ³த் க்²ரீஷ்டநாம்நா விக்²யாதோ(அ)பி⁴ஷிக்த: புருஷ ஆக³மிஷ்யதீதி ஜாநாமி ஸ ச ஸர்வ்வா: கதா² அஸ்மாந் ஜ்ஞாபயிஷ்யதி|
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 ததோ யீஸு²ரவத³த் த்வயா ஸார்த்³த⁴ம்ʼ கத²நம்ʼ கரோமி யோ(அ)ஹம் அஹமேவ ஸ புருஷ:|
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 ஏதஸ்மிந் ஸமயே ஸி²ஷ்யா ஆக³த்ய ததா² ஸ்த்ரியா ஸார்த்³த⁴ம்ʼ தஸ்ய கதோ²பகத²நே மஹாஸ்²சர்ய்யம் அமந்யந்த ததா²பி ப⁴வாந் கிமிச்ச²தி? யத்³வா கிமர்த²ம் ஏதயா ஸார்த்³த⁴ம்ʼ கதா²ம்ʼ கத²யதி? இதி கோபி நாப்ருʼச்ச²த்|
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 தத: பரம்ʼ ஸா நாரீ கலஸ²ம்ʼ ஸ்தா²பயித்வா நக³ரமத்⁴யம்ʼ க³த்வா லோகேப்⁴யோகதா²யத்³
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 அஹம்ʼ யத்³யத் கர்ம்மாகரவம்ʼ தத்ஸர்வ்வம்ʼ மஹ்யமகத²யத்³ ஏதாத்³ருʼஸ²ம்ʼ மாநவமேகம் ஆக³த்ய பஸ்²யத ரு கிம் அபி⁴ஷிக்தோ ந ப⁴வதி ?
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 ததஸ்தே நக³ராத்³ ப³ஹிராக³த்ய தாதஸ்ய ஸமீபம் ஆயந்|
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 ஏதர்ஹி ஸி²ஷ்யா: ஸாத⁴யித்வா தம்ʼ வ்யாஹார்ஷு: ஹே கு³ரோ ப⁴வாந் கிஞ்சித்³ பூ⁴க்தாம்ʼ|
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 தத: ஸோவத³த்³ யுஷ்மாபி⁴ர்யந்ந ஜ்ஞாயதே தாத்³ருʼஸ²ம்ʼ ப⁴க்ஷ்யம்ʼ மமாஸ்தே|
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 ததா³ ஸி²ஷ்யா: பரஸ்பரம்ʼ ப்ரஷ்டும் ஆரம்ப⁴ந்த, கிமஸ்மை கோபி கிமபி ப⁴க்ஷ்யமாநீய த³த்தவாந்?
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 யீஸு²ரவோசத் மத்ப்ரேரகஸ்யாபி⁴மதாநுரூபகரணம்ʼ தஸ்யைவ கர்ம்மஸித்³தி⁴காரணஞ்ச மம ப⁴க்ஷ்யம்ʼ|
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 மாஸசதுஷ்டயே ஜாதே ஸ²ஸ்யகர்த்தநஸமயோ ப⁴விஷ்யதீதி வாக்யம்ʼ யுஷ்மாபி⁴: கிம்ʼ நோத்³யதே? கிந்த்வஹம்ʼ வதா³மி, ஸி²ர உத்தோல்ய க்ஷேத்ராணி ப்ரதி நிரீக்ஷ்ய பஸ்²யத, இதா³நீம்ʼ கர்த்தநயோக்³யாநி ஸு²க்லவர்ணாந்யப⁴வந்|
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 யஸ்²சி²நத்தி ஸ வேதநம்ʼ லப⁴தே அநந்தாயு:ஸ்வரூபம்ʼ ஸ²ஸ்யம்ʼ ஸ க்³ருʼஹ்லாதி ச, தேநைவ வப்தா சே²த்தா ச யுக³பத்³ ஆநந்த³த:|
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 இத்த²ம்ʼ ஸதி வபத்யேகஸ்²சி²நத்யந்ய இதி வசநம்ʼ ஸித்³த்⁴யதி|
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 யத்ர யூயம்ʼ ந பர்ய்யஸ்²ராம்யத தாத்³ருʼஸ²ம்ʼ ஸ²ஸ்யம்ʼ சே²த்தும்ʼ யுஷ்மாந் ப்ரைரயம் அந்யே ஜநா:பர்ய்யஸ்²ராம்யந் யூயம்ʼ தேஷாம்ʼ ஸ்²ரக³ஸ்ய ப²லம் அலப⁴த்⁴வம்|
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 யஸ்மிந் காலே யத்³யத் கர்ம்மாகார்ஷம்ʼ தத்ஸர்வ்வம்ʼ ஸ மஹ்யம் அகத²யத் தஸ்யா வநிதாயா இத³ம்ʼ ஸாக்ஷ்யவாக்யம்ʼ ஸ்²ருத்வா தந்நக³ரநிவாஸிநோ ப³ஹவ: ஸோ²மிரோணீயலோகா வ்யஸ்²வஸந்|
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 ததா² ச தஸ்யாந்திகே ஸமுபஸ்தா²ய ஸ்வேஷாம்ʼ ஸந்நிதௌ⁴ கதிசித்³ தி³நாநி ஸ்தா²தும்ʼ தஸ்மிந் விநயம் அகுர்வ்வாந தஸ்மாத் ஸ தி³நத்³வயம்ʼ தத்ஸ்தா²நே ந்யவஷ்டத்
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 ததஸ்தஸ்யோபதே³ஸே²ந ப³ஹவோ(அ)பரே விஸ்²வஸ்ய
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 தாம்ʼ யோஷாமவத³ந் கேவலம்ʼ தவ வாக்யேந ப்ரதீம இதி ந, கிந்து ஸ ஜக³தோ(அ)பி⁴ஷிக்தஸ்த்ராதேதி தஸ்ய கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா வயம்ʼ ஸ்வயமேவாஜ்ஞாஸமஹி|
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 ஸ்வதே³ஸே² ப⁴விஷ்யத்³வக்து: ஸத்காரோ நாஸ்தீதி யத்³யபி யீஸு²: ப்ரமாணம்ʼ த³த்வாகத²யத்
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 ததா²பி தி³வஸத்³வயாத் பரம்ʼ ஸ தஸ்மாத் ஸ்தா²நாத்³ கா³லீலம்ʼ க³தவாந்|
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 அநந்தரம்ʼ யே கா³லீலீ லியலோகா உத்ஸவே க³தா உத்ஸவஸமயே யிரூஸ²லம் நக³ரே தஸ்ய ஸர்வ்வா: க்ரியா அபஸ்²யந் தே கா³லீலம் ஆக³தம்ʼ தம் ஆக்³ருʼஹ்லந்|
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 தத: பரம் யீஸு² ர்யஸ்மிந் காந்நாநக³ரே ஜலம்ʼ த்³ராக்ஷாரஸம் ஆகரோத் தத் ஸ்தா²நம்ʼ புநரகா³த்| தஸ்மிந்நேவ ஸமயே கஸ்யசித்³ ராஜஸபா⁴ஸ்தாரஸ்ய புத்ர: கப²ர்நாஹூமபுரீ ரோக³க்³ரஸ்த ஆஸீத்|
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 ஸ யேஹூதீ³யதே³ஸா²த்³ யீஸோ² ர்கா³லீலாக³மநவார்த்தாம்ʼ நிஸ²ம்ய தஸ்ய ஸமீபம்ʼ க³த்வா ப்ரார்த்²ய வ்யாஹ்ருʼதவாந் மம புத்ரஸ்ய ப்ராயேண கால ஆஸந்ந: ப⁴வாந் ஆக³த்ய தம்ʼ ஸ்வஸ்த²ம்ʼ கரோது|
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 ததா³ யீஸு²ரகத²யத்³ ஆஸ்²சர்ய்யம்ʼ கர்ம்ம சித்ரம்ʼ சிஹ்நம்ʼ ச ந த்³ருʼஷ்டா யூயம்ʼ ந ப்ரத்யேஷ்யத²|
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 தத: ஸ ஸபா⁴ஸத³வத³த் ஹே மஹேச்ச² மம புத்ரே ந ம்ருʼதே ப⁴வாநாக³ச்ச²து|
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 யீஸு²ஸ்தமவத³த்³ க³ச்ச² தவ புத்ரோ(அ)ஜீவீத் ததா³ யீஸு²நோக்தவாக்யே ஸ விஸ்²வஸ்ய க³தவாந்|
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 க³மநகாலே மார்க³மத்⁴யே தா³ஸாஸ்தம்ʼ ஸாக்ஷாத்ப்ராப்யாவத³ந் ப⁴வத: புத்ரோ(அ)ஜீவீத்|
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 தத: கம்ʼ காலமாரப்⁴ய ரோக³ப்ரதீகாராரம்போ⁴ ஜாதா இதி ப்ருʼஷ்டே தைருக்தம்ʼ ஹ்ய: ஸார்த்³த⁴த³ண்ட³த்³வயாதி⁴கத்³விதீயயாமே தஸ்ய ஜ்வரத்யாகோ³(அ)ப⁴வத்|
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 ததா³ யீஸு²ஸ்தஸ்மிந் க்ஷணே ப்ரோக்தவாந் தவ புத்ரோ(அ)ஜீவீத் பிதா தத்³பு³த்³த்⁴வா ஸபரிவாரோ வ்யஸ்²வஸீத்|
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 யிஹூதீ³யதே³ஸா²த்³ ஆக³த்ய கா³லீலி யீஸு²ரேதத்³ த்³விதீயம் ஆஸ்²சர்ய்யகர்ம்மாகரோத்|
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.