João 11
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NTLH
1 அநந்தரம்ʼ மரியம் தஸ்யா ப⁴கி³நீ மர்தா² ச யஸ்மிந் வைத²நீயாக்³ராமே வஸதஸ்தஸ்மிந் க்³ராமே இலியாஸர் நாமா பீடி³த ஏக ஆஸீத்|
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 யா மரியம் ப்ரபு⁴ம்ʼ ஸுக³ந்தி⁴தேலைந மர்த்³த³யித்வா ஸ்வகேஸை²ஸ்தஸ்ய சரணௌ ஸமமார்ஜத் தஸ்யா ப்⁴ராதா ஸ இலியாஸர் ரோகீ³|
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 அபரஞ்ச ஹே ப்ரபோ⁴ ப⁴வாந் யஸ்மிந் ப்ரீயதே ஸ ஏவ பீடி³தோஸ்தீதி கதா²ம்ʼ கத²யித்வா தஸ்ய ப⁴கி³ந்யௌ ப்ரேஷிதவத்யௌ|
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 ததா³ யீஸு²ரிமாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ ஸ்²ருத்வாகத²யத பீடே³யம்ʼ மரணார்த²ம்ʼ ந கிந்த்வீஸ்²வரஸ்ய மஹிமார்த²ம் ஈஸ்²வரபுத்ரஸ்ய மஹிமப்ரகாஸா²ர்த²ஞ்ச ஜாதா|
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 யீஸு² ர்யத்³யபிமர்தா²யாம்ʼ தத்³ப⁴கி³ந்யாம் இலியாஸரி சாப்ரீயத,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 ததா²பி இலியாஸர: பீடா³யா: கத²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா யத்ர ஆஸீத் தத்ரைவ தி³நத்³வயமதிஷ்ட²த்|
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 தத: பரம் ஸ ஸி²ஷ்யாநகத²யத்³ வயம்ʼ புந ர்யிஹூதீ³யப்ரதே³ஸ²ம்ʼ யாம:|
7 Então disse aos seus discípulos:
8 ததஸ்தே ப்ரத்யவத³ந், ஹே கு³ரோ ஸ்வல்பதி³நாநி க³தாநி யிஹூதீ³யாஸ்த்வாம்ʼ பாஷாணை ர்ஹந்தும் உத்³யதாஸ்ததா²பி கிம்ʼ புநஸ்தத்ர யாஸ்யஸி?
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 யீஸு²: ப்ரத்யவத³த், ஏகஸ்மிந் தி³நே கிம்ʼ த்³வாத³ஸ²க⁴டிகா ந ப⁴வந்தி? கோபி தி³வா க³ச்ச²ந் ந ஸ்க²லதி யத: ஸ ஏதஜ்ஜக³தோ தீ³ப்திம்ʼ ப்ராப்நோதி|
9 Jesus respondeu:
10 கிந்து ராத்ரௌ க³ச்ச²ந் ஸ்க²லதி யதோ ஹேதோஸ்தத்ர தீ³ப்தி ர்நாஸ்தி|
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 இமாம்ʼ கதா²ம்ʼ கத²யித்வா ஸ தாநவத³த்³, அஸ்மாகம்ʼ ப³ந்து⁴: இலியாஸர் நித்³ரிதோபூ⁴த்³ இதா³நீம்ʼ தம்ʼ நித்³ராதோ ஜாக³ரயிதும்ʼ க³ச்சா²மி|
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 யீஸு² ர்ம்ருʼதௌ கதா²மிமாம்ʼ கதி²தவாந் கிந்து விஸ்²ராமார்த²ம்ʼ நித்³ராயாம்ʼ கதி²தவாந் இதி ஜ்ஞாத்வா ஸி²ஷ்யா அகத²யந்,
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 ஹே கு³ரோ ஸ யதி³ நித்³ராதி தர்ஹி ப⁴த்³ரமேவ|
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 ததா³ யீஸு²: ஸ்பஷ்டம்ʼ தாந் வ்யாஹரத், இலியாஸர் அம்ரியத;
14 Então Jesus disse claramente:
15 கிந்து யூயம்ʼ யதா² ப்ரதீத² தத³ர்த²மஹம்ʼ தத்ர ந ஸ்தி²தவாந் இத்யஸ்மாத்³ யுஷ்மந்நிமித்தம் ஆஹ்லாதி³தோஹம்ʼ, ததா²பி தஸ்ய ஸமீபே யாம|
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 ததா³ தோ²மா யம்ʼ தி³து³மம்ʼ வத³ந்தி ஸ ஸங்கி³ந: ஸி²ஷ்யாந் அவத³த்³ வயமபி க³த்வா தேந ஸார்த்³த⁴ம்ʼ ம்ரியாமஹை|
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 யீஸு²ஸ்தத்ரோபஸ்தா²ய இலியாஸர: ஸ்²மஸா²நே ஸ்தா²பநாத் சத்வாரி தி³நாநி க³தாநீதி வார்த்தாம்ʼ ஸ்²ருதவாந்|
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 வைத²நீயா யிரூஸா²லம: ஸமீபஸ்தா² க்ரோஸை²கமாத்ராந்தரிதா;
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 தஸ்மாத்³ ப³ஹவோ யிஹூதீ³யா மர்தா²ம்ʼ மரியமஞ்ச ப்⁴யாத்ருʼஸோ²காபந்நாம்ʼ ஸாந்த்வயிதும்ʼ தயோ: ஸமீபம் ஆக³ச்ச²ந்|
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 மர்தா² யீஸோ²ராக³மநவார்தாம்ʼ ஸ்²ருத்வைவ தம்ʼ ஸாக்ஷாத்³ அகரோத் கிந்து மரியம் கே³ஹ உபவிஸ்²ய ஸ்தி²தா|
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 ததா³ மர்தா² யீஸு²மவாத³த், ஹே ப்ரபோ⁴ யதி³ ப⁴வாந் அத்ராஸ்தா²ஸ்யத் தர்ஹி மம ப்⁴ராதா நாமரிஷ்யத்|
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 கிந்த்விதா³நீமபி யத்³ ஈஸ்²வரே ப்ரார்த²யிஷ்யதே ஈஸ்²வரஸ்தத்³ தா³ஸ்யதீதி ஜாநே(அ)ஹம்ʼ|
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 யீஸு²ரவாதீ³த் தவ ப்⁴ராதா ஸமுத்தா²ஸ்யதி|
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 மர்தா² வ்யாஹரத் ஸே²ஷதி³வஸே ஸ உத்தா²நஸமயே ப்ரோத்தா²ஸ்யதீதி ஜாநே(அ)ஹம்ʼ|
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 ததா³ யீஸு²: கதி²தவாந் அஹமேவ உத்தா²பயிதா ஜீவயிதா ச ய: கஸ்²சந மயி விஸ்²வஸிதி ஸ ம்ருʼத்வாபி ஜீவிஷ்யதி;
25 Então Jesus afirmou:
26 ய: கஸ்²சந ச ஜீவந் மயி விஸ்²வஸிதி ஸ கதா³பி ந மரிஷ்யதி, அஸ்யாம்ʼ கதா²யாம்ʼ கிம்ʼ விஸ்²வஸிஷி?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 ஸாவத³த் ப்ரபோ⁴ யஸ்யாவதரணாபேக்ஷாஸ்தி ப⁴வாந் ஸஏவாபி⁴ஷிக்த்த ஈஸ்²வரபுத்ர இதி விஸ்²வஸிமி|
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 இதி கதா²ம்ʼ கத²யித்வா ஸா க³த்வா ஸ்வாம்ʼ ப⁴கி³நீம்ʼ மரியமம்ʼ கு³ப்தமாஹூய வ்யாஹரத் கு³ருருபதிஷ்ட²தி த்வாமாஹூயதி ச|
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 கதா²மிமாம்ʼ ஸ்²ருத்வா ஸா தூர்ணம் உத்தா²ய தஸ்ய ஸமீபம் அக³ச்ச²த்|
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 யீஸு² ர்க்³ராமமத்⁴யம்ʼ ந ப்ரவிஸ்²ய யத்ர மர்தா² தம்ʼ ஸாக்ஷாத்³ அகரோத் தத்ர ஸ்தி²தவாந்|
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 யே யிஹூதீ³யா மரியமா ஸாகம்ʼ க்³ருʼஹே திஷ்ட²ந்தஸ்தாம் அஸாந்த்வயந தே தாம்ʼ க்ஷிப்ரம் உத்தா²ய க³ச்ச²ந்திம்ʼ விலோக்ய வ்யாஹரந், ஸ ஸ்²மஸா²நே ரோதி³தும்ʼ யாதி, இத்யுக்த்வா தே தஸ்யா: பஸ்²சாத்³ அக³ச்ச²ந்|
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 யத்ர யீஸு²ரதிஷ்ட²த் தத்ர மரியம் உபஸ்தா²ய தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா தஸ்ய சரணயோ: பதித்வா வ்யாஹரத் ஹே ப்ரபோ⁴ யதி³ ப⁴வாந் அத்ராஸ்தா²ஸ்யத் தர்ஹி மம ப்⁴ராதா நாமரிஷ்யத்|
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 யீஸு²ஸ்தாம்ʼ தஸ்யா: ஸங்கி³நோ யிஹூதீ³யாம்ʼஸ்²ச ருத³தோ விலோக்ய ஸோ²கார்த்த: ஸந் தீ³ர்க⁴ம்ʼ நிஸ்²வஸ்ய கதி²தவாந் தம்ʼ குத்ராஸ்தா²பயத?
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 தே வ்யாஹரந், ஹே ப்ரபோ⁴ ப⁴வாந் ஆக³த்ய பஸ்²யது|
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 யீஸு²நா க்ரந்தி³தம்ʼ|
35 Jesus chorou.
36 அதஏவ யிஹூதீ³யா அவத³ந், பஸ்²யதாயம்ʼ தஸ்மிந் கித்³ருʼக்³ அப்ரியத|
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 தேஷாம்ʼ கேசித்³ அவத³ந் யோந்தா⁴ய சக்ஷுஷீ த³த்தவாந் ஸ கிம் அஸ்ய ம்ருʼத்யும்ʼ நிவாரயிதும்ʼ நாஸ²க்நோத்?
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 ததோ யீஸு²: புநரந்தர்தீ³ர்க⁴ம்ʼ நிஸ்²வஸ்ய ஸ்²மஸா²நாந்திகம் அக³ச்ச²த்| தத் ஸ்²மஸா²நம் ஏகம்ʼ க³ஹ்வரம்ʼ தந்முகே² பாஷாண ஏக ஆஸீத்|
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 ததா³ யீஸு²ரவத³த்³ ஏநம்ʼ பாஷாணம் அபஸாரயத, தத: ப்ரமீதஸ்ய ப⁴கி³நீ மர்தா²வத³த் ப்ரபோ⁴, அது⁴நா தத்ர து³ர்க³ந்தோ⁴ ஜாத:, யதோத்³ய சத்வாரி தி³நாநி ஸ்²மஸா²நே ஸ திஷ்ட²தி|
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 ததா³ யீஸு²ரவாதீ³த், யதி³ விஸ்²வஸிஷி தர்ஹீஸ்²வரஸ்ய மஹிமப்ரகாஸ²ம்ʼ த்³ரக்ஷ்யஸி கதா²மிமாம்ʼ கிம்ʼ துப்⁴யம்ʼ நாகத²யம்ʼ?
40 Jesus respondeu:
41 ததா³ ம்ருʼதஸ்ய ஸ்²மஸா²நாத் பாஷாணோ(அ)பஸாரிதே யீஸு²ரூர்த்³வ்வம்ʼ பஸ்²யந் அகத²யத், ஹே பித ர்மம நேவேஸநம் அஸ்²ருʼணோ: காரணாத³ஸ்மாத் த்வாம்ʼ த⁴ந்யம்ʼ வதா³மி|
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 த்வம்ʼ ஸததம்ʼ ஸ்²ருʼணோஷி தத³ப்யஹம்ʼ ஜாநாமி, கிந்து த்வம்ʼ மாம்ʼ யத் ப்ரைரயஸ்தத்³ யதா²ஸ்மிந் ஸ்தா²நே ஸ்தி²தா லோகா விஸ்²வஸந்தி தத³ர்த²ம் இத³ம்ʼ வாக்யம்ʼ வதா³மி|
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 இமாம்ʼ கதா²ம்ʼ கத²யித்வா ஸ ப்ரோச்சைராஹ்வயத், ஹே இலியாஸர் ப³ஹிராக³ச்ச²|
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 தத: ஸ ப்ரமீத: ஸ்²மஸா²நவஸ்த்ரை ர்ப³த்³த⁴ஹஸ்தபாதோ³ கா³த்ரமார்ஜநவாஸஸா ப³த்³த⁴முக²ஸ்²ச ப³ஹிராக³ச்ச²த்| யீஸு²ருதி³தவாந் ப³ந்த⁴நாநி மோசயித்வா த்யஜதைநம்ʼ|
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 மரியம: ஸமீபம் ஆக³தா யே யிஹூதீ³யலோகாஸ்ததா³ யீஸோ²ரேதத் கர்ம்மாபஸ்²யந் தேஷாம்ʼ ப³ஹவோ வ்யஸ்²வஸந்,
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 கிந்து கேசித³ந்யே பி²ரூஸி²நாம்ʼ ஸமீபம்ʼ க³த்வா யீஸோ²ரேதஸ்ய கர்ம்மணோ வார்த்தாம் அவத³ந்|
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 தத: பரம்ʼ ப்ரதா⁴நயாஜகா: பி²ரூஸி²நாஸ்²ச ஸபா⁴ம்ʼ க்ருʼத்வா வ்யாஹரந் வயம்ʼ கிம்ʼ குர்ம்ம:? ஏஷ மாநவோ ப³ஹூந்யாஸ்²சர்ய்யகர்ம்மாணி கரோதி|
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 யதீ³த்³ருʼஸ²ம்ʼ கர்ம்ம கர்த்தும்ʼ ந வாரயாமஸ்தர்ஹி ஸர்வ்வே லோகாஸ்தஸ்மிந் விஸ்²வஸிஷ்யந்தி ரோமிலோகாஸ்²சாக³த்யாஸ்மாகம் அநயா ராஜதா⁴ந்யா ஸார்த்³த⁴ம்ʼ ராஜ்யம் ஆசே²த்ஸ்யந்தி|
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 ததா³ தேஷாம்ʼ கியபா²நாமா யஸ்தஸ்மிந் வத்ஸரே மஹாயாஜகபதே³ ந்யயுஜ்யத ஸ ப்ரத்யவத³த்³ யூயம்ʼ கிமபி ந ஜாநீத²;
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 ஸமக்³ரதே³ஸ²ஸ்ய விநாஸ²தோபி ஸர்வ்வலோகார்த²ம் ஏகஸ்ய ஜநஸ்ய மரணம் அஸ்மாகம்ʼ மங்க³லஹேதுகம் ஏதஸ்ய விவேசநாமபி ந குருத²|
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 ஏதாம்ʼ கதா²ம்ʼ ஸ நிஜபு³த்³த்⁴யா வ்யாஹரத்³ இதி ந,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 கிந்து யீஸூ²ஸ்தத்³தே³ஸீ²யாநாம்ʼ காரணாத் ப்ராணாந் த்யக்ஷ்யதி, தி³ஸி² தி³ஸி² விகீர்ணாந் ஈஸ்²வரஸ்ய ஸந்தாநாந் ஸம்ʼக்³ருʼஹ்யைகஜாதிம்ʼ கரிஷ்யதி ச, தஸ்மிந் வத்ஸரே கியபா² மஹாயாஜகத்வபதே³ நியுக்த: ஸந் இத³ம்ʼ ப⁴விஷ்யத்³வாக்யம்ʼ கதி²தவாந்|
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 தத்³தி³நமாரப்⁴ய தே கத²ம்ʼ தம்ʼ ஹந்தும்ʼ ஸ²க்நுவந்தீதி மந்த்ரணாம்ʼ கர்த்தும்ʼ ப்ராரேபி⁴ரே|
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 அதஏவ யிஹூதீ³யாநாம்ʼ மத்⁴யே யீஸு²: ஸப்ரகாஸ²ம்ʼ க³மநாக³மநே அக்ருʼத்வா தஸ்மாத்³ க³த்வா ப்ராந்தரஸ்ய ஸமீபஸ்தா²யிப்ரதே³ஸ²ஸ்யேப்²ராயிம் நாம்நி நக³ரே ஸி²ஷ்யை: ஸாகம்ʼ காலம்ʼ யாபயிதும்ʼ ப்ராரேபே⁴|
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 அநந்தரம்ʼ யிஹூதீ³யாநாம்ʼ நிஸ்தாரோத்ஸவே நிகடவர்த்திநி ஸதி தது³த்ஸவாத் பூர்வ்வம்ʼ ஸ்வாந் ஸு²சீந் கர்த்தும்ʼ ப³ஹவோ ஜநா க்³ராமேப்⁴யோ யிரூஸா²லம் நக³ரம் ஆக³ச்ச²ந்,
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 யீஸோ²ரந்வேஷணம்ʼ க்ருʼத்வா மந்தி³ரே த³ண்டா³யமாநா: ஸந்த: பரஸ்பரம்ʼ வ்யாஹரந், யுஷ்மாகம்ʼ கீத்³ருʼஸோ² போ³தோ⁴ ஜாயதே? ஸ கிம் உத்ஸவே(அ)ஸ்மிந் அத்ராக³மிஷ்யதி?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 ஸ ச குத்ராஸ்தி யத்³யேதத் கஸ்²சித்³ வேத்தி தர்ஹி த³ர்ஸ²யது ப்ரதா⁴நயாஜகா: பி²ரூஸி²நஸ்²ச தம்ʼ த⁴ர்த்தும்ʼ பூர்வ்வம் இமாம் ஆஜ்ஞாம்ʼ ப்ராசாரயந்|
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.