Atos 15
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NTLH
1 யிஹூதா³தே³ஸா²த் கியந்தோ ஜநா ஆக³த்ய ப்⁴ராத்ருʼக³ணமித்த²ம்ʼ ஸி²க்ஷிதவந்தோ மூஸாவ்யவஸ்த²யா யதி³ யுஷ்மாகம்ʼ த்வக்சே²தோ³ ந ப⁴வதி தர்ஹி யூயம்ʼ பரித்ராணம்ʼ ப்ராப்தும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யத²|
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 பௌலப³ர்ணப்³பௌ³ தை: ஸஹ ப³ஹூந் விசாராந் விவாதா³ம்ʼஸ்²ச க்ருʼதவந்தௌ, ததோ மண்ட³லீயநோகா ஏதஸ்யா: கதா²யாஸ்தத்த்வம்ʼ ஜ்ஞாதும்ʼ யிரூஸா²லம்நக³ரஸ்தா²ந் ப்ரேரிதாந் ப்ராசீநாம்ʼஸ்²ச ப்ரதி பௌலப³ர்ணப்³பா³ப்ரப்⁴ருʼதீந் கதிபயஜநாந் ப்ரேஷயிதும்ʼ நிஸ்²சயம்ʼ க்ருʼதவந்த:|
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 தே மண்ட³ல்யா ப்ரேரிதா: ஸந்த: பை²ணீகீஸோ²மிரோந்தே³ஸா²ப்⁴யாம்ʼ க³த்வா பி⁴ந்நதே³ஸீ²யாநாம்ʼ மந:பரிவர்த்தநஸ்ய வார்த்தயா ப்⁴ராத்ருʼணாம்ʼ பரமாஹ்லாத³ம் அஜநயந்|
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 யிரூஸா²லம்யுபஸ்தா²ய ப்ரேரிதக³ணேந லோகப்ராசீநக³ணேந ஸமாஜேந ச ஸமுபக்³ருʼஹீதா: ஸந்த: ஸ்வைரீஸ்²வரோ யாநி கர்ம்மாணி க்ருʼதவாந் தேஷாம்ʼ ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தாந் தேஷாம்ʼ ஸமக்ஷம் அகத²யந்|
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 கிந்து விஸ்²வாஸிந: கியந்த: பி²ரூஸி²மதக்³ராஹிணோ லோகா உத்தா²ய கதா²மேதாம்ʼ கதி²தவந்தோ பி⁴ந்நதே³ஸீ²யாநாம்ʼ த்வக்சே²த³ம்ʼ கர்த்தும்ʼ மூஸாவ்யவஸ்தா²ம்ʼ பாலயிதுஞ்ச ஸமாதே³ஷ்டவ்யம்|
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 தத: ப்ரேரிதா லோகப்ராசீநாஸ்²ச தஸ்ய விவேசநாம்ʼ கர்த்தும்ʼ ஸபா⁴யாம்ʼ ஸ்தி²தவந்த:|
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 ப³ஹுவிசாரேஷு ஜாதஷு பிதர உத்தா²ய கதி²தவாந், ஹே ப்⁴ராதரோ யதா² பி⁴ந்நதே³ஸீ²யலோகா மம முகா²த் ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ஸ்²ருத்வா விஸ்²வஸந்தி தத³ர்த²ம்ʼ ப³ஹுதி³நாத் பூர்வ்வம் ஈஸ்²வரோஸ்மாகம்ʼ மத்⁴யே மாம்ʼ வ்ருʼத்வா நியுக்தவாந்|
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 அந்தர்ய்யாமீஸ்²வரோ யதா²ஸ்மப்⁴யம்ʼ ததா² பி⁴ந்நதே³ஸீ²யேப்⁴ய: பவித்ரமாத்மாநம்ʼ ப்ரதா³ய விஸ்²வாஸேந தேஷாம் அந்த:கரணாநி பவித்ராணி க்ருʼத்வா
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 தேஷாம் அஸ்மாகஞ்ச மத்⁴யே கிமபி விஸே²ஷம்ʼ ந ஸ்தா²பயித்வா தாநதி⁴ ஸ்வயம்ʼ ப்ரமாணம்ʼ த³த்தவாந் இதி யூயம்ʼ ஜாநீத²|
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 அதஏவாஸ்மாகம்ʼ பூர்வ்வபுருஷா வயஞ்ச ஸ்வயம்ʼ யத்³யுக³ஸ்ய பா⁴ரம்ʼ ஸோடு⁴ம்ʼ ந ஸ²க்தா: ஸம்ப்ரதி தம்ʼ ஸி²ஷ்யக³ணஸ்ய ஸ்கந்தே⁴ஷு ந்யஸிதும்ʼ குத ஈஸ்²வரஸ்ய பரீக்ஷாம்ʼ கரிஷ்யத²?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 ப்ரபோ⁴ ர்யீஸு²க்²ரீஷ்டஸ்யாநுக்³ரஹேண தே யதா² வயமபி ததா² பரித்ராணம்ʼ ப்ராப்தும் ஆஸா²ம்ʼ குர்ம்ம:|
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 அநந்தரம்ʼ ப³ர்ணப்³பா³பௌலாப்⁴யாம் ஈஸ்²வரோ பி⁴ந்நதே³ஸீ²யாநாம்ʼ மத்⁴யே யத்³யத்³ ஆஸ்²சர்ய்யம் அத்³பு⁴தஞ்ச கர்ம்ம க்ருʼதவாந் தத்³வ்ருʼத்தாந்தம்ʼ தௌ ஸ்வமுகா²ப்⁴யாம் அவர்ணயதாம்ʼ ஸபா⁴ஸ்தா²: ஸர்வ்வே நீரவா: ஸந்த: ஸ்²ருதவந்த:|
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 தயோ: கதா²யாம்ʼ ஸமாப்தாயாம்ʼ ஸத்யாம்ʼ யாகூப்³ கத²யிதும் ஆரப்³த⁴வாந்
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 ஹே ப்⁴ராதரோ மம கதா²யாம் மநோ நித⁴த்த| ஈஸ்²வர: ஸ்வநாமார்த²ம்ʼ பி⁴ந்நதே³ஸீ²யலோகாநாம் மத்⁴யாத்³ ஏகம்ʼ லோகஸம்ʼக⁴ம்ʼ க்³ரஹீதும்ʼ மதிம்ʼ க்ருʼத்வா யேந ப்ரகாரேண ப்ரத²மம்ʼ தாந் ப்ரதி க்ருʼபாவலேகநம்ʼ க்ருʼதவாந் தம்ʼ ஸி²மோந் வர்ணிதவாந்|
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 ப⁴விஷ்யத்³வாதி³பி⁴ருக்தாநி யாநி வாக்யாநி தை: ஸார்த்³த⁴ம் ஏதஸ்யைக்யம்ʼ ப⁴வதி யதா² லிகி²தமாஸ்தே|
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ஸர்வ்வேஷாம்ʼ கர்ம்மணாம்ʼ யஸ்து ஸாத⁴க: பரமேஸ்²வர:| ஸ ஏவேத³ம்ʼ வதே³த்³வாக்யம்ʼ ஸே²ஷா: ஸகலமாநவா:| பி⁴ந்நதே³ஸீ²யலோகாஸ்²ச யாவந்தோ மம நாமத:| ப⁴வந்தி ஹி ஸுவிக்²யாதாஸ்தே யதா² பரமேஸி²து:|
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 தத்வம்ʼ ஸம்யக் ஸமீஹந்தே தந்நிமித்தமஹம்ʼ கில| பராவ்ருʼத்ய ஸமாக³த்ய தா³யூத³: பதிதம்ʼ புந:| தூ³ஷ்யமுத்தா²பயிஷ்யாமி ததீ³யம்ʼ ஸர்வ்வவஸ்து ச| பதிதம்ʼ புநருதா²ப்ய ஸஜ்ஜயிஷ்யாமி ஸர்வ்வதா²||
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 ஆ ப்ரத²மாத்³ ஈஸ்²வர: ஸ்வீயாநி ஸர்வ்வகர்ம்மாணி ஜாநாதி|
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 அதஏவ மம நிவேத³நமித³ம்ʼ பி⁴ந்நதே³ஸீ²யலோகாநாம்ʼ மத்⁴யே யே ஜநா ஈஸ்²வரம்ʼ ப்ரதி பராவர்த்தந்த தேஷாமுபரி அந்யம்ʼ கமபி பா⁴ரம்ʼ ந ந்யஸ்ய
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 தே³வதாப்ரஸாதா³ஸு²சிப⁴க்ஷ்யம்ʼ வ்யபி⁴சாரகர்ம்ம கண்ட²ஸம்பீட³நமாரிதப்ராணிப⁴க்ஷ்யம்ʼ ரக்தப⁴க்ஷ்யஞ்ச ஏதாநி பரித்யக்தும்ʼ லிகா²ம:|
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 யத: பூர்வ்வகாலதோ மூஸாவ்யவஸ்தா²ப்ரசாரிணோ லோகா நக³ரே நக³ரே ஸந்தி ப்ரதிவிஸ்²ராமவாரஞ்ச ப⁴ஜநப⁴வநே தஸ்யா: பாடோ² ப⁴வதி|
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 தத: பரம்ʼ ப்ரேரிதக³ணோ லோகப்ராசீநக³ண: ஸர்வ்வா மண்ட³லீ ச ஸ்வேஷாம்ʼ மத்⁴யே ப³ர்ஸ²ப்³பா³ நாம்நா விக்²யாதோ மநோநீதௌ க்ருʼத்வா பௌலப³ர்ணப்³பா³ப்⁴யாம்ʼ ஸார்த்³த⁴ம் ஆந்தியகி²யாநக³ரம்ʼ ப்ரதி ப்ரேஷணம் உசிதம்ʼ பு³த்³த்⁴வா தாப்⁴யாம்ʼ பத்ரம்ʼ ப்ரைஷயந்|
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 தஸ்மிந் பத்ரே லிகி²தமிம்ʼத³, ஆந்தியகி²யா-ஸுரியா-கிலிகியாதே³ஸ²ஸ்த²பி⁴ந்நதே³ஸீ²யப்⁴ராத்ருʼக³ணாய ப்ரேரிதக³ணஸ்ய லோகப்ராசீநக³ணஸ்ய ப்⁴ராத்ருʼக³ணஸ்ய ச நமஸ்கார:|
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 விஸே²ஷதோ(அ)ஸ்மாகம் ஆஜ்ஞாம் அப்ராப்யாபி கியந்தோ ஜநா அஸ்மாகம்ʼ மத்⁴யாத்³ க³த்வா த்வக்சே²தோ³ மூஸாவ்யவஸ்தா² ச பாலயிதவ்யாவிதி யுஷ்மாந் ஸி²க்ஷயித்வா யுஷ்மாகம்ʼ மநஸாமஸ்தை²ர்ய்யம்ʼ க்ருʼத்வா யுஷ்மாந் ஸஸந்தே³ஹாந் அகுர்வ்வந் ஏதாம்ʼ கதா²ம்ʼ வயம் அஸ்²ருʼந்ம|
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 தத்காரணாத்³ வயம் ஏகமந்த்ரணா: ஸந்த: ஸபா⁴யாம்ʼ ஸ்தி²த்வா ப்ரபோ⁴ ர்யீஸு²க்²ரீஷ்டஸ்ய நாமநிமித்தம்ʼ ம்ருʼத்யுமுக²க³தாப்⁴யாமஸ்மாகம்ʼ
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 ப்ரியப³ர்ணப்³பா³பௌலாப்⁴யாம்ʼ ஸார்த்³த⁴ம்ʼ மநோநீதலோகாநாம்ʼ கேஷாஞ்சித்³ யுஷ்மாகம்ʼ ஸந்நிதௌ⁴ ப்ரேஷணம் உசிதம்ʼ பு³த்³த⁴வந்த:|
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 அதோ யிஹூதா³ஸீலௌ யுஷ்மாந் ப்ரதி ப்ரேஷிதவந்த:, ஏதயோ ர்முகா²ப்⁴யாம்ʼ ஸர்வ்வாம்ʼ கதா²ம்ʼ ஜ்ஞாஸ்யத²|
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 தே³வதாப்ரஸாத³ப⁴க்ஷ்யம்ʼ ரக்தப⁴க்ஷ்யம்ʼ க³லபீட³நமாரிதப்ராணிப⁴க்ஷ்யம்ʼ வ்யபி⁴சாரகர்ம்ம சேமாநி ஸர்வ்வாணி யுஷ்மாபி⁴ஸ்த்யாஜ்யாநி; ஏதத்ப்ரயோஜநீயாஜ்ஞாவ்யதிரேகேந யுஷ்மாகம் உபரி பா⁴ரமந்யம்ʼ ந ந்யஸிதும்ʼ பவித்ரஸ்யாத்மநோ(அ)ஸ்மாகஞ்ச உசிதஜ்ஞாநம் அப⁴வத்|
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 அதஏவ தேப்⁴ய: ஸர்வ்வேப்⁴ய: ஸ்வேஷு ரக்ஷிதேஷு யூயம்ʼ ப⁴த்³ரம்ʼ கர்ம்ம கரிஷ்யத²| யுஷ்மாகம்ʼ மங்க³லம்ʼ பூ⁴யாத்|
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 தேे விஸ்ருʼஷ்டா: ஸந்த ஆந்தியகி²யாநக³ர உபஸ்தா²ய லோகநிவஹம்ʼ ஸம்ʼக்³ருʼஹ்ய பத்ரம் அத³த³ந்|
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 ததஸ்தே தத்பத்ரம்ʼ படி²த்வா ஸாந்த்வநாம்ʼ ப்ராப்ய ஸாநந்தா³ அப⁴வந்|
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 யிஹூதா³ஸீலௌ ச ஸ்வயம்ʼ ப்ரசாரகௌ பூ⁴த்வா ப்⁴ராத்ருʼக³ணம்ʼ நாநோபதி³ஸ்²ய தாந் ஸுஸ்தி²ராந் அகுருதாம்|
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 இத்த²ம்ʼ தௌ தத்ர தை: ஸாகம்ʼ கதிபயதி³நாநி யாபயித்வா பஸ்²சாத் ப்ரேரிதாநாம்ʼ ஸமீபே ப்ரத்யாக³மநார்த²ம்ʼ தேஷாம்ʼ ஸந்நிதே⁴: கல்யாணேந விஸ்ருʼஷ்டாவப⁴வதாம்ʼ|
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 கிந்து ஸீலஸ்தத்ர ஸ்தா²தும்ʼ வாஞ்சி²தவாந்|
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 அபரம்ʼ பௌலப³ர்ணப்³பௌ³ ப³ஹவ: ஸி²ஷ்யாஸ்²ச லோகாந் உபதி³ஸ்²ய ப்ரபோ⁴: ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயந்த ஆந்தியகி²யாயாம்ʼ காலம்ʼ யாபிதவந்த:|
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 கதிபயதி³நேஷு க³தேஷு பௌலோ ப³ர்ணப்³பா³ம் அவத³த் ஆக³ச்சா²வாம்ʼ யேஷு நக³ரேஷ்வீஸ்²வரஸ்ய ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரிதவந்தௌ தாநி ஸர்வ்வநக³ராணி புநர்க³த்வா ப்⁴ராதர: கீத்³ருʼஸா²: ஸந்தீதி த்³ரஷ்டும்ʼ தாந் ஸாக்ஷாத் குர்வ்வ:|
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 தேந மார்கநாம்நா விக்²யாதம்ʼ யோஹநம்ʼ ஸங்கி³நம்ʼ கர்த்தும்ʼ ப³ர்ணப்³பா³ மதிமகரோத்,
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 கிந்து ஸ பூர்வ்வம்ʼ தாப்⁴யாம்ʼ ஸஹ கார்ய்யார்த²ம்ʼ ந க³த்வா பாம்பூ²லியாதே³ஸே² தௌ த்யக்தவாந் தத்காரணாத் பௌலஸ்தம்ʼ ஸங்கி³நம்ʼ கர்த்தும் அநுசிதம்ʼ ஜ்ஞாதவாந்|
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 இத்த²ம்ʼ தயோரதிஸ²யவிரோத⁴ஸ்யோபஸ்தி²தத்வாத் தௌ பரஸ்பரம்ʼ ப்ருʼத²க³ப⁴வதாம்ʼ ததோ ப³ர்ணப்³பா³ மார்கம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா போதேந குப்ரோபத்³வீபம்ʼ க³தவாந்;
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 கிந்து பௌல: ஸீலம்ʼ மநோநீதம்ʼ க்ருʼத்வா ப்⁴ராத்ருʼபி⁴ரீஸ்²வராநுக்³ரஹே ஸமர்பித: ஸந் ப்ரஸ்தா²ய
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 ஸுரியாகிலிகியாதே³ஸா²ப்⁴யாம்ʼ மண்ட³லீ: ஸ்தி²ரீகுர்வ்வந் அக³ச்ச²த்|
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.