Lucas 15
Laghano Lya Sambi Kwe Iwanu Wose (RUF) vs VC
1 Litsuwa limwe iwasola kodi na wane nzambi wamghendela Yesu kumhulikitsa.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Lekeni Mafarisayo na iwolangulitsa Ghamalaghitso wandusa kwilongela, “Imunu yuno kawabokelagha iwanu wane nzambi na kuja nawo!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Kuya Yesu kawalongela imbuli ino.
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Imunu wachi mna mwemwe yane iwang'olo miya imwe na ng'olo wake yumwe ang'agha, apfi ng'atsowaleka bae wala tisini na tisa akula koyodimila na kughenda kumbama yula yaghile mbaka amwone?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Na hayomwona katsodeng'elela na kumwika mmahegha mwake,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 na kumghala ukaye. Kuya katsowakema sale tsake ne iwanu iwali habehi naye na kulonga, ‘Mdeng'e na nene, kwaapfila nimwona ing'olo wangu yaghile.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Pfipfila nowalongela kutsakuwa na ndeng'elo ng'ulu kulanga kwe imunu yumwe yane nzambi kutsileka nzambi tsake kubita iwanu wala tisini na tisa iwebona wanogha aku ng'awobama bae kutsileka nzambi tsawo.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Au ka ipinga kana sendi kumi, na sendi imwe yagha. Apfi ng'atsotuwa bae ichitasa, na kusegha ing'anda yake na kuibama chila hanu mbaka ayone?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Na hayatsoyona sendi ila, katsowakema sale tsake ne iwanu iwali habehi naye na kuwalongela, ‘Mdeng'e na nene kwaapfila niyona sendi yangu yaghile!’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Pfipfila nowalongela, malaika we Imulungu watsodeng'elela kwe imunu yumwe yane nzambi kutsileka nzambi tsake.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yesu kaghendelela kuwalongela, “Tsakukala ne imunu yumwe yawile ne iwana weli.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Imwana mdodo kamlongela aba wake, ‘Aba, ungolele pfinu pfutsongaya.’ Apfo aba kawagholela ipfinu pfake.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Ghamatsuwa chidogho hambele, imwana mdodo kautsa ipfinu pfake. Kuya koka ukaye yawo, kaghenda isi ya kutali, ako katsipwilisa sendi tsake kwa pfinu pfihile.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Sendi tsake hatsimalile, inzala ng'ulu ilawila mna isi ila yose, naye kakala kahela ichinu.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Apfo kaghenda kulomba isang'ano kwe imunu we isi ila, imunu yula kamlaghitsa aghende mne mghunda ghwake akadime wangubi.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Tsakasulukila kuja imibangu yawajile iwangubi, lekeni kuduhu imunu yamwing'ile ichijo.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Tsimbutsi tsake hatsimuyile, keghutsa imwenyegho, ‘Aba wangu kana iwanu wengi we isang'ano iwakuja na kuleka ichijo, na nene nahano noghanzika kwe inzala!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Nitsakwinuka na kuya kwa aba wangu na kumlongela, Aba, nimtendela Imulungu nzambi, na pfipfila nikutendela ghweghwe nzambi.’
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Sibamighwa bae kukemighwa imwanagho, unende niwe ka yumwe we iwanu wako we isang'ano.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Apfo kenuka koya kwa aba wake.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Imwana kamlongela aba wake, ‘Aba wangu, nimtendela nzambi Imulungu na ghweghwe pfipfila. Sibamighwa bae kukemighwa mwanagho.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Lekeni aba wake kawakema iwatumwa wake kawalongela, ‘Himahima! Mghalileni gholole linoghile mumpfatse. Na ipete mna ichidole chake ne imikwabatsa mmaghulu mwake.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Mumghale imwana we ing'ombe yanenehe. Leka tutende ichihungo na tudeng'elele.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Kwaapfila imwanangu tsakafa, lekeni sambi kamghima, tsakagha, lekeni sambi koneka.’ Apfo wandusa kudeng'elela.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Ichihungo haching'ali chighendelela, imwanaghe mbala tsaka kumghunda. Hapfikile habehi ne ing'anda, kahulika tsingoma ne iwanu wobigha.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Apfo kamkema imtumwa yumwe, kamghutsa, ‘Angu hano hana choni?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Imtumwa ayo kamwidika, ‘Mdodo wako koya ukaye aba wako kamkomela imwana we ing'ombe yanenehe kwaapfila koya mghima!’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Imwana imbala kaghudubuka, kalema kwingila mng'anda. Apfo Aba wake kalawa kunze kamlomba engile mng'anda.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Lekeni kamwidika aba wake, ‘Lola, nikusang'anila miyaka yose ino na silemile bae aghala ghaundaghitse nitenda. Lekeni ng'ungaile bae hata imwana we imene nideng'elele sale tsangu!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Lekeni imwanagho ayu kahondola mali tsako na mapinga pfiweghe, na hoile ghweghwe kumkomela imwana we ing'ombe yanenehe!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Aba wake kamwidika, ‘Mwanangu, matsuwa ghose ghweghwe kwa hamwe na nene, ne ipfinu pfose pfaninapfo pfako.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Lekeni twobamighwa tudeng'elele na kusekelela, kwaapfila mdodo wako tsakafa, lekeni sambi kamghima; tsakagha, lekeni sambi koneka’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.