Lucas 15
Laghano Lya Sambi Kwe Iwanu Wose (RUF) vs ARIB
1 Litsuwa limwe iwasola kodi na wane nzambi wamghendela Yesu kumhulikitsa.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Lekeni Mafarisayo na iwolangulitsa Ghamalaghitso wandusa kwilongela, “Imunu yuno kawabokelagha iwanu wane nzambi na kuja nawo!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Kuya Yesu kawalongela imbuli ino.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Imunu wachi mna mwemwe yane iwang'olo miya imwe na ng'olo wake yumwe ang'agha, apfi ng'atsowaleka bae wala tisini na tisa akula koyodimila na kughenda kumbama yula yaghile mbaka amwone?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Na hayomwona katsodeng'elela na kumwika mmahegha mwake,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 na kumghala ukaye. Kuya katsowakema sale tsake ne iwanu iwali habehi naye na kulonga, ‘Mdeng'e na nene, kwaapfila nimwona ing'olo wangu yaghile.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Pfipfila nowalongela kutsakuwa na ndeng'elo ng'ulu kulanga kwe imunu yumwe yane nzambi kutsileka nzambi tsake kubita iwanu wala tisini na tisa iwebona wanogha aku ng'awobama bae kutsileka nzambi tsawo.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Au ka ipinga kana sendi kumi, na sendi imwe yagha. Apfi ng'atsotuwa bae ichitasa, na kusegha ing'anda yake na kuibama chila hanu mbaka ayone?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Na hayatsoyona sendi ila, katsowakema sale tsake ne iwanu iwali habehi naye na kuwalongela, ‘Mdeng'e na nene kwaapfila niyona sendi yangu yaghile!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Pfipfila nowalongela, malaika we Imulungu watsodeng'elela kwe imunu yumwe yane nzambi kutsileka nzambi tsake.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu kaghendelela kuwalongela, “Tsakukala ne imunu yumwe yawile ne iwana weli.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Imwana mdodo kamlongela aba wake, ‘Aba, ungolele pfinu pfutsongaya.’ Apfo aba kawagholela ipfinu pfake.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ghamatsuwa chidogho hambele, imwana mdodo kautsa ipfinu pfake. Kuya koka ukaye yawo, kaghenda isi ya kutali, ako katsipwilisa sendi tsake kwa pfinu pfihile.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Sendi tsake hatsimalile, inzala ng'ulu ilawila mna isi ila yose, naye kakala kahela ichinu.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Apfo kaghenda kulomba isang'ano kwe imunu we isi ila, imunu yula kamlaghitsa aghende mne mghunda ghwake akadime wangubi.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Tsakasulukila kuja imibangu yawajile iwangubi, lekeni kuduhu imunu yamwing'ile ichijo.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Tsimbutsi tsake hatsimuyile, keghutsa imwenyegho, ‘Aba wangu kana iwanu wengi we isang'ano iwakuja na kuleka ichijo, na nene nahano noghanzika kwe inzala!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nitsakwinuka na kuya kwa aba wangu na kumlongela, Aba, nimtendela Imulungu nzambi, na pfipfila nikutendela ghweghwe nzambi.’
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Sibamighwa bae kukemighwa imwanagho, unende niwe ka yumwe we iwanu wako we isang'ano.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Apfo kenuka koya kwa aba wake.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Imwana kamlongela aba wake, ‘Aba wangu, nimtendela nzambi Imulungu na ghweghwe pfipfila. Sibamighwa bae kukemighwa mwanagho.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Lekeni aba wake kawakema iwatumwa wake kawalongela, ‘Himahima! Mghalileni gholole linoghile mumpfatse. Na ipete mna ichidole chake ne imikwabatsa mmaghulu mwake.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Mumghale imwana we ing'ombe yanenehe. Leka tutende ichihungo na tudeng'elele.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Kwaapfila imwanangu tsakafa, lekeni sambi kamghima, tsakagha, lekeni sambi koneka.’ Apfo wandusa kudeng'elela.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Ichihungo haching'ali chighendelela, imwanaghe mbala tsaka kumghunda. Hapfikile habehi ne ing'anda, kahulika tsingoma ne iwanu wobigha.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Apfo kamkema imtumwa yumwe, kamghutsa, ‘Angu hano hana choni?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Imtumwa ayo kamwidika, ‘Mdodo wako koya ukaye aba wako kamkomela imwana we ing'ombe yanenehe kwaapfila koya mghima!’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Imwana imbala kaghudubuka, kalema kwingila mng'anda. Apfo Aba wake kalawa kunze kamlomba engile mng'anda.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Lekeni kamwidika aba wake, ‘Lola, nikusang'anila miyaka yose ino na silemile bae aghala ghaundaghitse nitenda. Lekeni ng'ungaile bae hata imwana we imene nideng'elele sale tsangu!
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Lekeni imwanagho ayu kahondola mali tsako na mapinga pfiweghe, na hoile ghweghwe kumkomela imwana we ing'ombe yanenehe!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Aba wake kamwidika, ‘Mwanangu, matsuwa ghose ghweghwe kwa hamwe na nene, ne ipfinu pfose pfaninapfo pfako.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Lekeni twobamighwa tudeng'elele na kusekelela, kwaapfila mdodo wako tsakafa, lekeni sambi kamghima; tsakagha, lekeni sambi koneka’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.