Lucas 15
Laghano Lya Sambi Kwe Iwanu Wose (RUF) vs NAA
1 Litsuwa limwe iwasola kodi na wane nzambi wamghendela Yesu kumhulikitsa.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Lekeni Mafarisayo na iwolangulitsa Ghamalaghitso wandusa kwilongela, “Imunu yuno kawabokelagha iwanu wane nzambi na kuja nawo!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Kuya Yesu kawalongela imbuli ino.
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Imunu wachi mna mwemwe yane iwang'olo miya imwe na ng'olo wake yumwe ang'agha, apfi ng'atsowaleka bae wala tisini na tisa akula koyodimila na kughenda kumbama yula yaghile mbaka amwone?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Na hayomwona katsodeng'elela na kumwika mmahegha mwake,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 na kumghala ukaye. Kuya katsowakema sale tsake ne iwanu iwali habehi naye na kulonga, ‘Mdeng'e na nene, kwaapfila nimwona ing'olo wangu yaghile.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Pfipfila nowalongela kutsakuwa na ndeng'elo ng'ulu kulanga kwe imunu yumwe yane nzambi kutsileka nzambi tsake kubita iwanu wala tisini na tisa iwebona wanogha aku ng'awobama bae kutsileka nzambi tsawo.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Au ka ipinga kana sendi kumi, na sendi imwe yagha. Apfi ng'atsotuwa bae ichitasa, na kusegha ing'anda yake na kuibama chila hanu mbaka ayone?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Na hayatsoyona sendi ila, katsowakema sale tsake ne iwanu iwali habehi naye na kuwalongela, ‘Mdeng'e na nene kwaapfila niyona sendi yangu yaghile!’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Pfipfila nowalongela, malaika we Imulungu watsodeng'elela kwe imunu yumwe yane nzambi kutsileka nzambi tsake.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu kaghendelela kuwalongela, “Tsakukala ne imunu yumwe yawile ne iwana weli.
11 Jesus continuou:
12 Imwana mdodo kamlongela aba wake, ‘Aba, ungolele pfinu pfutsongaya.’ Apfo aba kawagholela ipfinu pfake.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Ghamatsuwa chidogho hambele, imwana mdodo kautsa ipfinu pfake. Kuya koka ukaye yawo, kaghenda isi ya kutali, ako katsipwilisa sendi tsake kwa pfinu pfihile.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Sendi tsake hatsimalile, inzala ng'ulu ilawila mna isi ila yose, naye kakala kahela ichinu.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Apfo kaghenda kulomba isang'ano kwe imunu we isi ila, imunu yula kamlaghitsa aghende mne mghunda ghwake akadime wangubi.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Tsakasulukila kuja imibangu yawajile iwangubi, lekeni kuduhu imunu yamwing'ile ichijo.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Tsimbutsi tsake hatsimuyile, keghutsa imwenyegho, ‘Aba wangu kana iwanu wengi we isang'ano iwakuja na kuleka ichijo, na nene nahano noghanzika kwe inzala!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Nitsakwinuka na kuya kwa aba wangu na kumlongela, Aba, nimtendela Imulungu nzambi, na pfipfila nikutendela ghweghwe nzambi.’
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Sibamighwa bae kukemighwa imwanagho, unende niwe ka yumwe we iwanu wako we isang'ano.”
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Apfo kenuka koya kwa aba wake.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 “Imwana kamlongela aba wake, ‘Aba wangu, nimtendela nzambi Imulungu na ghweghwe pfipfila. Sibamighwa bae kukemighwa mwanagho.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Lekeni aba wake kawakema iwatumwa wake kawalongela, ‘Himahima! Mghalileni gholole linoghile mumpfatse. Na ipete mna ichidole chake ne imikwabatsa mmaghulu mwake.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Mumghale imwana we ing'ombe yanenehe. Leka tutende ichihungo na tudeng'elele.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Kwaapfila imwanangu tsakafa, lekeni sambi kamghima, tsakagha, lekeni sambi koneka.’ Apfo wandusa kudeng'elela.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Ichihungo haching'ali chighendelela, imwanaghe mbala tsaka kumghunda. Hapfikile habehi ne ing'anda, kahulika tsingoma ne iwanu wobigha.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Apfo kamkema imtumwa yumwe, kamghutsa, ‘Angu hano hana choni?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Imtumwa ayo kamwidika, ‘Mdodo wako koya ukaye aba wako kamkomela imwana we ing'ombe yanenehe kwaapfila koya mghima!’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Imwana imbala kaghudubuka, kalema kwingila mng'anda. Apfo Aba wake kalawa kunze kamlomba engile mng'anda.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Lekeni kamwidika aba wake, ‘Lola, nikusang'anila miyaka yose ino na silemile bae aghala ghaundaghitse nitenda. Lekeni ng'ungaile bae hata imwana we imene nideng'elele sale tsangu!
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Lekeni imwanagho ayu kahondola mali tsako na mapinga pfiweghe, na hoile ghweghwe kumkomela imwana we ing'ombe yanenehe!’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Aba wake kamwidika, ‘Mwanangu, matsuwa ghose ghweghwe kwa hamwe na nene, ne ipfinu pfose pfaninapfo pfako.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Lekeni twobamighwa tudeng'elele na kusekelela, kwaapfila mdodo wako tsakafa, lekeni sambi kamghima; tsakagha, lekeni sambi koneka’ ”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.