Lucas 15
Laghano Lya Sambi Kwe Iwanu Wose (RUF) vs ARA
1 Litsuwa limwe iwasola kodi na wane nzambi wamghendela Yesu kumhulikitsa.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Lekeni Mafarisayo na iwolangulitsa Ghamalaghitso wandusa kwilongela, “Imunu yuno kawabokelagha iwanu wane nzambi na kuja nawo!”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Kuya Yesu kawalongela imbuli ino.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Imunu wachi mna mwemwe yane iwang'olo miya imwe na ng'olo wake yumwe ang'agha, apfi ng'atsowaleka bae wala tisini na tisa akula koyodimila na kughenda kumbama yula yaghile mbaka amwone?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Na hayomwona katsodeng'elela na kumwika mmahegha mwake,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 na kumghala ukaye. Kuya katsowakema sale tsake ne iwanu iwali habehi naye na kulonga, ‘Mdeng'e na nene, kwaapfila nimwona ing'olo wangu yaghile.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Pfipfila nowalongela kutsakuwa na ndeng'elo ng'ulu kulanga kwe imunu yumwe yane nzambi kutsileka nzambi tsake kubita iwanu wala tisini na tisa iwebona wanogha aku ng'awobama bae kutsileka nzambi tsawo.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Au ka ipinga kana sendi kumi, na sendi imwe yagha. Apfi ng'atsotuwa bae ichitasa, na kusegha ing'anda yake na kuibama chila hanu mbaka ayone?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Na hayatsoyona sendi ila, katsowakema sale tsake ne iwanu iwali habehi naye na kuwalongela, ‘Mdeng'e na nene kwaapfila niyona sendi yangu yaghile!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Pfipfila nowalongela, malaika we Imulungu watsodeng'elela kwe imunu yumwe yane nzambi kutsileka nzambi tsake.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu kaghendelela kuwalongela, “Tsakukala ne imunu yumwe yawile ne iwana weli.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Imwana mdodo kamlongela aba wake, ‘Aba, ungolele pfinu pfutsongaya.’ Apfo aba kawagholela ipfinu pfake.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ghamatsuwa chidogho hambele, imwana mdodo kautsa ipfinu pfake. Kuya koka ukaye yawo, kaghenda isi ya kutali, ako katsipwilisa sendi tsake kwa pfinu pfihile.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Sendi tsake hatsimalile, inzala ng'ulu ilawila mna isi ila yose, naye kakala kahela ichinu.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Apfo kaghenda kulomba isang'ano kwe imunu we isi ila, imunu yula kamlaghitsa aghende mne mghunda ghwake akadime wangubi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Tsakasulukila kuja imibangu yawajile iwangubi, lekeni kuduhu imunu yamwing'ile ichijo.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Tsimbutsi tsake hatsimuyile, keghutsa imwenyegho, ‘Aba wangu kana iwanu wengi we isang'ano iwakuja na kuleka ichijo, na nene nahano noghanzika kwe inzala!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nitsakwinuka na kuya kwa aba wangu na kumlongela, Aba, nimtendela Imulungu nzambi, na pfipfila nikutendela ghweghwe nzambi.’
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Sibamighwa bae kukemighwa imwanagho, unende niwe ka yumwe we iwanu wako we isang'ano.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Apfo kenuka koya kwa aba wake.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 “Imwana kamlongela aba wake, ‘Aba wangu, nimtendela nzambi Imulungu na ghweghwe pfipfila. Sibamighwa bae kukemighwa mwanagho.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Lekeni aba wake kawakema iwatumwa wake kawalongela, ‘Himahima! Mghalileni gholole linoghile mumpfatse. Na ipete mna ichidole chake ne imikwabatsa mmaghulu mwake.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Mumghale imwana we ing'ombe yanenehe. Leka tutende ichihungo na tudeng'elele.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Kwaapfila imwanangu tsakafa, lekeni sambi kamghima, tsakagha, lekeni sambi koneka.’ Apfo wandusa kudeng'elela.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Ichihungo haching'ali chighendelela, imwanaghe mbala tsaka kumghunda. Hapfikile habehi ne ing'anda, kahulika tsingoma ne iwanu wobigha.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Apfo kamkema imtumwa yumwe, kamghutsa, ‘Angu hano hana choni?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Imtumwa ayo kamwidika, ‘Mdodo wako koya ukaye aba wako kamkomela imwana we ing'ombe yanenehe kwaapfila koya mghima!’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Imwana imbala kaghudubuka, kalema kwingila mng'anda. Apfo Aba wake kalawa kunze kamlomba engile mng'anda.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Lekeni kamwidika aba wake, ‘Lola, nikusang'anila miyaka yose ino na silemile bae aghala ghaundaghitse nitenda. Lekeni ng'ungaile bae hata imwana we imene nideng'elele sale tsangu!
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Lekeni imwanagho ayu kahondola mali tsako na mapinga pfiweghe, na hoile ghweghwe kumkomela imwana we ing'ombe yanenehe!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Aba wake kamwidika, ‘Mwanangu, matsuwa ghose ghweghwe kwa hamwe na nene, ne ipfinu pfose pfaninapfo pfako.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Lekeni twobamighwa tudeng'elele na kusekelela, kwaapfila mdodo wako tsakafa, lekeni sambi kamghima; tsakagha, lekeni sambi koneka’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.