Rute 1

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes governavam Israel, houve grande fome na terra. Por isso, um homem deixou seu lar, em Belém de Judá, e foi morar na terra de Moabe, levando consigo esposa e dois filhos.
2 — ausente —
2 O homem se chamava Elimeleque, e a esposa, Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Quando chegaram a Moabe, estabeleceram-se ali.
3 B̯ubaali nibacaali mu nsi gya Mowaabbu, Eri̱mereki̱ yaakwa, Nahu̱me yaasigala na batabani̱ baamwe babiri.
3 Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos.
4 Hei̱nyu̱ma bab̯wo batabani̱ ba Nahu̱me baatu̱ngi̱ri̱ bakali̱ bakuswera kuruga mu bantu ba Mowaabbu. Omwei̱ hali bab̯wo bakali̱ baamwetengi̱ Oru̱pa na wondi Ru̱u̱si̱. Bei̱tu̱ hei̱nyu̱ma gya myaka nkei̱ku̱mi̱,
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, que se chamavam Rute e Orfa. Cerca de dez anos depois,
5 na batabani̱ ba Nahu̱me nabo baakwa. Ku̱kwa kwab̯u kwamu̱ti̱gi̱ri̱ yankei, atali nei̱ba na batabani̱.
5 Malom e Quiliom também morreram. Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Bei̱tu̱ Nahu̱me b̯uyaali nacaali mu Mowaabbu, yeegwi̱ri̱ho makuru gakukoba Mukama nka ku̱yaaju̱ni̱ri̱ bab̯wo bantu bʼI̱saleeri̱ yaabaha kwerya bidyo binene. Nahab̯waki̱kyo yeetegeka na bamukaabaana baamwe kwemuka kwamwab̯u.
6 Noemi soube em Moabe que o S enhor havia abençoado seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então Noemi e suas noras se prepararam para deixar Moabe.
7 Mu kuruga hahwo cali yei̱calengi̱ yaasetu̱ki̱ri̱ na bamukaabaana baamwe babiri, baatandika kulibata kwi̱rayo mu nsi gya Yu̱da.
7 Ela partiu com suas noras do lugar onde havia morado e seguiram para a terra de Judá.
8 Bei̱tu̱ hei̱nyu̱ma Nahu̱me yaaweera bamukaabaana baamwe yati, “Mwemu̱ke, b̯uli muntu agyende kwamwab̯u hali mmaawe. Nka kumwali na mbabazi̱ hali bei̱ba beenyu̱ na hali gya, nanywe nkubasabira, Mukama abagiire mbabazi̱.
8 A certa altura, porém, Noemi disse às noras: “Voltem para a casa de suas mães! Que o S enhor as recompense pelo amor que demonstraram por seus maridos e por mim.
9 Mukama abahe b̯uli omwei̱ kuswerwa. Abahe b̯u̱si̱nge mu maka geenyu̱ gahyaka.”
9 Que o S enhor as abençoe com a segurança de um novo casamento”. Então deu-lhes um beijo de despedida, e as três começaram a chorar em alta voz.
10 Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibamuweera, “Twe tukugyenda kwicala nawe mu bantu baamu.”
10 “Não!”, disseram elas. “Queremos ir com você para o seu povo!”
11 Bei̱tu̱ yaabei̱ri̱ri̱mwo naabaweera, “Baana bange, mwemu̱ke kwamwenyu̱. Kikyani kikubaha kugyenda nagya? B̯u̱b̯wo nagya de mu̱ku̱nni̱hi̱ra kubba nimbyalayo baana bandi ba b̯udulu balibba bei̱ba beenyu̱?
11 Noemi, porém, respondeu: “Voltem, minhas filhas. Por que vocês viriam comigo? Acaso eu ainda poderia dar à luz outros filhos que cresceriam e se tornariam seus maridos?
12 Baana bange, mwemu̱ke hali babyeru̱ beenyu̱, hab̯wakubba ngu̱lu̱u̱si̱ri̱ tincakasobora kutunga mudulu akunswera. Kadi nab̯wo, mbenge nincali na kyeni̱hi̱zo kya kubyala mu biteekerezu byange, rundi, mbenge nindi na mudulu deeru lili, nkabyala baana ba b̯udulu,
12 Não, minhas filhas, voltem, pois sou velha demais para me casar outra vez. E, mesmo que fosse possível eu me casar esta noite e ter filhos, o que aconteceria então?
13 mwakeicala mu̱bali̱ndi̱ri̱ri̱ ku̱doosya babbeeri̱ basigazi bahandu̱? Mwakali nimwicala mutasweberwe hab̯wab̯u? Tikikusoboka, bamukaabaana bange. Gya b̯ujune b̯undinab̯wo b̯ukukira b̯wenyu̱ b̯umuli nab̯wo, hab̯wakubba Mukama yooyo ankoori̱ yati.”
13 Vocês esperariam que eles crescessem, deixando assim de se casarem com outro homem? Claro que não, minhas filhas! Esta situação é muito mais amarga para mim do que para vocês, pois o próprio S enhor está contra mim”.
14 B̯u̱beegwi̱ri̱ yatyo baatamwo kizabiro kindi. Kasi mwomwo Oru̱pa yaagwa mubyala gyamwe mu salaka yaamuraga, bei̱tu̱ Ru̱u̱si̱ yaamwehomereeri̱.
14 Então choraram juntas mais uma vez. Orfa se despediu de sua sogra com um beijo, mas Rute se apegou firmemente a Noemi.
15 Nahu̱me yaamuweera, “Wona, mukaamuramwo alimukwemuka hali bantu baamwe na hali baruhanga baamwe. Gyenda nayo.”
15 “Olhe, sua cunhada voltou para o povo e para os deuses dela”, disse Noemi a Rute. “Você deveria fazer o mesmo!”
16 Ru̱u̱si̱ yei̱ri̱ri̱mwo mubyala gyamwe naamuweera yati, “Leka kumpambiriza kwemuka. Cali okugyenda hooho nkwi̱za kugyenda, cali okwicala hooho nkwi̱za kwicala. Bantu baamu baabbanga bantu bange, na Ruhanga waamu yaabbanga Ruhanga wange.
16 Rute respondeu: “Não insista comigo para deixá-la e voltar. Aonde você for, irei; onde você viver, lá viverei. Seu povo será o meu povo, e seu Deus, o meu Deus.
17 Cali oligwa hooho ndigwa, kandi hooho ndiziikwa. Nku̱rahi̱ri̱i̱ri̱, gya nawe lu̱ku̱u̱ lwolwo luli twahu̱kani̱a, bei̱tu̱ kakubba nkurugaho mu mu̱li̱ngo gwensei̱, Mukama yanfubiranga na kifubiro kinyamaani.”
17 Onde você morrer, ali morrerei e serei sepultada. Que o S enhor me castigue severamente se eu permitir que qualquer coisa, a não ser a morte, nos separe!”.
18 Nahu̱me b̯u̱yaakakyetegeri̱i̱ze nka Ru̱u̱si̱ kuyaalingi amali̱ri̱i̱ri̱ ki̱mwei̱ kugyenda nayo, atakab̯u̱u̱ni̱e kumuweera kintu kya kwemuka kwamwab̯u.
18 Quando Noemi viu que Rute estava decidida a ir com ela, não insistiu mais.
19 Nahab̯waki̱kyo kwokwo yatyo bab̯wo bakali̱ babiri baagyendi̱ri̱ hamwei̱ ku̱doosya b̯u̱baadoori̱ Bbeterehemu̱. B̯u̱baadoori̱ Bbeterehemu̱ rub̯uga lwensei̱ lwajagaara hab̯wa bab̯wo bantu babiri. Mwomwo bakali̱ ba mu̱mwo mu rub̯uga beeb̯u̱u̱lya, “Yogwo mu̱kali̱ yaakubba Nahu̱me kwo?”
19 Então as duas seguiram viagem. Quando chegaram a Belém, toda a cidade se agitou por causa delas. “Será que é mesmo Noemi?”, perguntavam as mulheres.
20 Nahu̱me yaabei̱ri̱ri̱mwo naakoba, “Mu̱leke kunzeta Nahu̱me, mu̱nzete Maara, hab̯wakubba Ruhanga Wab̯u̱sobozi̱ B̯wensei̱ andeeteeri̱ b̯ujune mu b̯womi b̯wange.
20 “Não me chamem de Noemi”, respondeu ela. “Chamem-me de Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga.
21 B̯u̱nyaaru̱gi̱ri̱ haha nyaagyendi̱ri̱ nindi na mu̱gi̱ na bintu bikumala, bei̱tu̱ Mukama anzi̱ri̱i̱rye ntali na kintu. Haloho nsonga gyensei̱ gikubaha kunzeta Nahu̱me? Mukama Wab̯u̱sobozi̱ B̯wensei̱ yooyo andeeteeri̱ kuwonawona, kandi yooyo andeeteeri̱ b̯ub̯u b̯ujune.”
21 Cheia eu parti, mas o S enhor me trouxe de volta vazia. Por que me chamar de Noemi se o S enhor me fez sofrer e se o Todo-poderoso trouxe calamidade sobre mim?”
22 Kwokwo yatyo Nahu̱me yei̱ri̱ri̱ kuruga mu nsi gya Mowaabbu na mukaamwana waamwe, Ru̱u̱si̱, Nyakamowaabbu. Hali baadwereeri̱ Bbeterehemu̱, b̯u̱su̱mi̱ b̯u̱b̯wo b̯wali b̯wa bantu kutandika kukesa nganu.
22 Assim, Noemi voltou de Moabe acompanhada de sua nora Rute, a jovem moabita. Elas chegaram a Belém quando começava a colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.