Rute 1
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NAA
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 B̯ubaali nibacaali mu nsi gya Mowaabbu, Eri̱mereki̱ yaakwa, Nahu̱me yaasigala na batabani̱ baamwe babiri.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Hei̱nyu̱ma bab̯wo batabani̱ ba Nahu̱me baatu̱ngi̱ri̱ bakali̱ bakuswera kuruga mu bantu ba Mowaabbu. Omwei̱ hali bab̯wo bakali̱ baamwetengi̱ Oru̱pa na wondi Ru̱u̱si̱. Bei̱tu̱ hei̱nyu̱ma gya myaka nkei̱ku̱mi̱,
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 na batabani̱ ba Nahu̱me nabo baakwa. Ku̱kwa kwab̯u kwamu̱ti̱gi̱ri̱ yankei, atali nei̱ba na batabani̱.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Bei̱tu̱ Nahu̱me b̯uyaali nacaali mu Mowaabbu, yeegwi̱ri̱ho makuru gakukoba Mukama nka ku̱yaaju̱ni̱ri̱ bab̯wo bantu bʼI̱saleeri̱ yaabaha kwerya bidyo binene. Nahab̯waki̱kyo yeetegeka na bamukaabaana baamwe kwemuka kwamwab̯u.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Mu kuruga hahwo cali yei̱calengi̱ yaasetu̱ki̱ri̱ na bamukaabaana baamwe babiri, baatandika kulibata kwi̱rayo mu nsi gya Yu̱da.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Bei̱tu̱ hei̱nyu̱ma Nahu̱me yaaweera bamukaabaana baamwe yati, “Mwemu̱ke, b̯uli muntu agyende kwamwab̯u hali mmaawe. Nka kumwali na mbabazi̱ hali bei̱ba beenyu̱ na hali gya, nanywe nkubasabira, Mukama abagiire mbabazi̱.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Mukama abahe b̯uli omwei̱ kuswerwa. Abahe b̯u̱si̱nge mu maka geenyu̱ gahyaka.”
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibamuweera, “Twe tukugyenda kwicala nawe mu bantu baamu.”
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Bei̱tu̱ yaabei̱ri̱ri̱mwo naabaweera, “Baana bange, mwemu̱ke kwamwenyu̱. Kikyani kikubaha kugyenda nagya? B̯u̱b̯wo nagya de mu̱ku̱nni̱hi̱ra kubba nimbyalayo baana bandi ba b̯udulu balibba bei̱ba beenyu̱?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Baana bange, mwemu̱ke hali babyeru̱ beenyu̱, hab̯wakubba ngu̱lu̱u̱si̱ri̱ tincakasobora kutunga mudulu akunswera. Kadi nab̯wo, mbenge nincali na kyeni̱hi̱zo kya kubyala mu biteekerezu byange, rundi, mbenge nindi na mudulu deeru lili, nkabyala baana ba b̯udulu,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 mwakeicala mu̱bali̱ndi̱ri̱ri̱ ku̱doosya babbeeri̱ basigazi bahandu̱? Mwakali nimwicala mutasweberwe hab̯wab̯u? Tikikusoboka, bamukaabaana bange. Gya b̯ujune b̯undinab̯wo b̯ukukira b̯wenyu̱ b̯umuli nab̯wo, hab̯wakubba Mukama yooyo ankoori̱ yati.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 B̯u̱beegwi̱ri̱ yatyo baatamwo kizabiro kindi. Kasi mwomwo Oru̱pa yaagwa mubyala gyamwe mu salaka yaamuraga, bei̱tu̱ Ru̱u̱si̱ yaamwehomereeri̱.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nahu̱me yaamuweera, “Wona, mukaamuramwo alimukwemuka hali bantu baamwe na hali baruhanga baamwe. Gyenda nayo.”
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Ru̱u̱si̱ yei̱ri̱ri̱mwo mubyala gyamwe naamuweera yati, “Leka kumpambiriza kwemuka. Cali okugyenda hooho nkwi̱za kugyenda, cali okwicala hooho nkwi̱za kwicala. Bantu baamu baabbanga bantu bange, na Ruhanga waamu yaabbanga Ruhanga wange.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Cali oligwa hooho ndigwa, kandi hooho ndiziikwa. Nku̱rahi̱ri̱i̱ri̱, gya nawe lu̱ku̱u̱ lwolwo luli twahu̱kani̱a, bei̱tu̱ kakubba nkurugaho mu mu̱li̱ngo gwensei̱, Mukama yanfubiranga na kifubiro kinyamaani.”
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Nahu̱me b̯u̱yaakakyetegeri̱i̱ze nka Ru̱u̱si̱ kuyaalingi amali̱ri̱i̱ri̱ ki̱mwei̱ kugyenda nayo, atakab̯u̱u̱ni̱e kumuweera kintu kya kwemuka kwamwab̯u.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Nahab̯waki̱kyo kwokwo yatyo bab̯wo bakali̱ babiri baagyendi̱ri̱ hamwei̱ ku̱doosya b̯u̱baadoori̱ Bbeterehemu̱. B̯u̱baadoori̱ Bbeterehemu̱ rub̯uga lwensei̱ lwajagaara hab̯wa bab̯wo bantu babiri. Mwomwo bakali̱ ba mu̱mwo mu rub̯uga beeb̯u̱u̱lya, “Yogwo mu̱kali̱ yaakubba Nahu̱me kwo?”
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Nahu̱me yaabei̱ri̱ri̱mwo naakoba, “Mu̱leke kunzeta Nahu̱me, mu̱nzete Maara, hab̯wakubba Ruhanga Wab̯u̱sobozi̱ B̯wensei̱ andeeteeri̱ b̯ujune mu b̯womi b̯wange.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 B̯u̱nyaaru̱gi̱ri̱ haha nyaagyendi̱ri̱ nindi na mu̱gi̱ na bintu bikumala, bei̱tu̱ Mukama anzi̱ri̱i̱rye ntali na kintu. Haloho nsonga gyensei̱ gikubaha kunzeta Nahu̱me? Mukama Wab̯u̱sobozi̱ B̯wensei̱ yooyo andeeteeri̱ kuwonawona, kandi yooyo andeeteeri̱ b̯ub̯u b̯ujune.”
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Kwokwo yatyo Nahu̱me yei̱ri̱ri̱ kuruga mu nsi gya Mowaabbu na mukaamwana waamwe, Ru̱u̱si̱, Nyakamowaabbu. Hali baadwereeri̱ Bbeterehemu̱, b̯u̱su̱mi̱ b̯u̱b̯wo b̯wali b̯wa bantu kutandika kukesa nganu.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.