Marcos 7
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs VC
1 Bafalisaayo na beegesa ba biragiro bamwei̱ banyakubba baru̱gi̱ri̱ Yeru̱salemu̱ bei̱zi̱ri̱ beecooka hali Yesu̱.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Baaweeni̱ nti bamwei̱ ha beegeseb̯wa baamwe baali nibakudya bidyo batadoosereerye murwa gwa kunaaba ngalu, makuru gaakyo nti baali batanaabi̱ri̱ ngalu mu mu̱li̱ngo gwa Bafalisaayo gu̱baaragi̱rengi̱ bantu bazinaabe.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Kubba Bafalisaayo na Bayudaaya bandi bensei̱, tibadya batabanzi̱ri̱ kunaaba ngalu mu mu̱li̱ngo gwa murwa gwa bahaaha baab̯u.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 B̯ubaruga mu katali, tibadya batanaabi̱ri̱. Kandi bahondera na mirwa mindi minene nka mya ku̱naabya bi̱kopo, byese, na mabbinika.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Nahab̯waki̱kyo Bafalisaayo na beegesa ba biragiro baab̯u̱u̱li̱i̱rye Yesu̱, “Hab̯waki beegeseb̯wa baamu batahonderanga murwa gwa bahaaha beetu̱ gwa kunaaba ngalu, nibadya batanaabi̱ri̱ ngalu?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Yesu̱ yaabei̱ri̱ri̱mwo naabaweera, “I̱saaya yaadooseerye kuragura hali nywe ngobya nywe, nka ku̱kyahandi̱i̱ki̱i̱rwe,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Bandami̱i̱rya b̯usa,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Mu̱ru̱gi̱ri̱ ha biragiro bya Ruhanga, muli mukuhondera mirwa mya bantu.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Yesu̱ yaagyendi̱ri̱ mu mei̱so na kubaweera: “Nywe muli na magezi̱ ga kuta kwantandu biragiro bya Ruhanga mwa kuhondera mirwa myenyu̱!
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Kubba Mu̱sa yaakobi̱ri̱, ‘Oti̱i̱nenge bbaawu na maawu,’ kandi, ‘Yogwo yensei̱ akyena bbaawe rundi maawe, akusemeera kwi̱twanga.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Bei̱tu̱ kandi nywe mu̱kwegesyanga nti kakubba muntu abba na kintu kyenseenya kyakusobora kuha bbaawe rundi maawe, naakaweera bbaawe rundi maawe, ‘Kintu kinyaakabba nku̱heeri̱, kili Korubbaani’ (makuru gaakyo nti, ki̱kyo kintu kili kisembu kya kuha Ruhanga),
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 b̯u̱b̯wo mubba mutacakamwikiriza kuha bbaawe rundi maawe b̯u̱sagi̱ki̱.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Mu ngeru gi̱gyo mubba ni̱mu̱ku̱di̱bya biragiro bya Ruhanga aleke mu̱doosereerye bya bahaaha beenyu̱ bi̱baabeegeseerye. Kandi mukora bintu bindi binene nka bibi.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Yesu̱ yaab̯u̱ni̱i̱rye yeeta bantu banene bei̱ze hali yo. B̯u̱bei̱zi̱ri̱ yaabaweera, “Nywenseenya mu̱nzegwe kandi mwetegereze kiki.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Tihaloho kintu kibba hanzei wa muntu kisobora kugyenda mu yo nikikamuhenera mu mei̱so ga Ruhanga. Gana kintu kiruga mu muntu, kyokyo kimuhenera. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Yogwo yensei̱ ali na mapokopo gakwegwa, yeegwe.]”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 B̯u̱yaaru̱gi̱ri̱ mu kitebe ki̱kyo kya bantu banene ei̱ngi̱i̱ri̱ mu nnyu̱mba, beegeseb̯wa baamwe baamu̱b̯u̱u̱li̱i̱rye bigambu bikukwatagana na lugeera lu̱lwo.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Yesu̱ yaabab̯u̱u̱lya, “Mucakali kwetegereza? Ti̱mu̱kyegi̱ri̱ nti kintu kiruga hanzei wa muntu tikisobora kumuhenera?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Kubba kibba ki̱tagyendi̱ri̱ mu mutima, bei̱tu̱ kibba ki̱gyendi̱ri̱ mu nda gyamwe, kasi ki̱hu̱lu̱ki̱ri̱ mu mubiri gwamwe.” (B̯u̱yaabazi̱ri̱ yati, Yesu̱ yoolokeerye nti bidyo byenseenya bikwikirizib̯wa mu mei̱so ga Ruhanga.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Yesu̱ yaagyendi̱ri̱ mu mei̱so na kubaza yaakoba, “Kintu kiruga mu muntu kyokyo kimuhenera.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Kubba mu mitima mya bantu, hooho haruga biteekerezu bibiibi, b̯wenzi̱ b̯wa bahuuru, b̯wi̱bi̱, b̯wi̱ti̱, b̯wenzi̱ b̯wa baswerangeeni̱,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 mururu, itima, b̯u̱gobya, rwanju, i̱hali̱, kuhangiira, kwehaariiza, na b̯udoma.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Bibii bi̱byo byenseenya biruga munda mu muntu, kandi byobyo bimuhenera.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Yesu̱ yaaru̱gi̱ri̱ mu ki̱kyo kiikaru yaagyenda mu kicweka kya rub̯uga lwa Ti̱i̱ro. Yei̱ngi̱i̱ri̱ mu nnyu̱mba, atakwendya muntu yensei̱ yeege nka kwei̱ngi̱i̱ri̱mwo, bei̱tu̱ kandi yaali atakusobora kwebi̱sa.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Mu̱kali̱ munyakubba na muhara waamwe aru̱mbi̱i̱rwe muzumu, b̯u̱yaakeegwi̱ri̱ nti Yesu̱ alimwo, yei̱zi̱ri̱ hali yo yaaku̱nda malu̱.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Mu̱kali̱ yogwo yaalingi Muyonaani, munyakubyalwa mu Foi̱ni̱ki̱ya gyeihanga lya Si̱ri̱ya. Yaataagi̱i̱ri̱ Yesu̱ abinge muzumu guruge mu muhara waamwe.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Yesu̱ yaaweereeri̱ mu̱kali̱ yogwo, “Banza oleke baana badye bidyo byenseenya bi̱bakwendya, kubba ki̱doori̱ kwahi kutoola bidyo bya baana, okabiha mbwene.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Mu̱kali̱ yogwo yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba, “Mukama wange, ki̱kyo kili kwokwo; bei̱tu̱ kandi na mbwene nazo, zidya ha b̯udyodyo b̯ugwa kuruga ha meeza gya baana.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Mwomwo Yesu̱ yaamuweera, “Ku̱si̱gi̱ki̱ra nka kwoi̱ri̱ri̱mwo yatyo, okusobora kugyenda; muhara waamu muzumu gu̱mu̱ru̱gi̱ri̱ho.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Mu̱kali̱ yeemu̱ki̱ri̱ yaagya mwana waamwe aleeri̱ ha kitabbu, muzumu gu̱mu̱ru̱gi̱ri̱ho.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Yesu̱ yaaru̱gi̱ri̱ mu kicweka kya rub̯uga lwa Ti̱i̱ro yaaraba mu nsi gya Si̱dooni̱ yaasi̱ri̱mu̱ka kwi̱taka lya Galilaaya yaadwa na mu kicweka kyei̱saza lya Mbuga I̱ku̱mi̱.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ku̱kwo hooho bantu bandi baamu̱leeteeri̱ mudulu mwi̱jalu̱ mapokopo munyakubba de ei̱jeeri̱ mu̱nwa atakusobora kubaza. Bab̯wo bantu baamu̱taagi̱i̱ri̱ ateho yogwo mudulu ngalu amu̱honi̱e.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Yesu̱ yaatoori̱ yogwo mudulu mu kitebe kya bantu, yaamwi̱rya kwantandu, yaata nzala zaamwe mu mapokopo ga yogwo mudulu. Hei̱nyu̱ma gya kukora ki̱kyo, yaatwi̱ri̱ matwantwe ha nzala zaamwe, yaakwata ha lulimi lwa yogwo mudulu.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Yaali̱ngi̱ri̱i̱ri̱ kwakyendi̱ mu mwanya, yaahumula nei̱cya mutima naakoba, “Efata” (kigambu ki̱manyi̱sya nti, “Ijuluka!”).
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Mapokopo ga yogwo mudulu gei̱ju̱lu̱ki̱ri̱, na lulimi lwamwe lwahuka, yaatandika kubaza kurungi.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Yesu̱ yaabaragi̱i̱ri̱ bataweera muntu yensei̱ kintu ki̱yaakoori̱ hali yogwo mudulu. Bei̱tu̱ b̯u̱yaagyendengi̱ mu mei̱so na kubagaana batakibaza, mwomwo baagyendengi̱ mu mei̱so na kukibazaho.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Bantu baahu̱ni̱ri̱i̱ri̱ hoi̱ baakoba, “Bintu byenseenya abi̱koori̱ kurungi, asoboresya bei̱jalu̱ ba mapokopo kwegwa na bei̱jalu̱ ba minwa kubaza.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.