Marcos 5
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs ARA
1 Kihehu b̯u̱kyemi̱ri̱, Yesu̱ na beegeseb̯wa baamwe bambu̱ki̱ri̱ i̱taka baagyenda mu nsi gya Bageraseeni̱.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yesu̱ b̯u̱yaani̱i̱nu̱ki̱ri̱ mu b̯wati̱, mudulu munyakubba na muzumu yaaru̱gi̱ri̱ mu bituuru, yei̱za hali Yesu̱.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Yogwo mudulu yei̱calengi̱ mu bituuru. Haali hataloho muntu yensei̱ munyakubba naacakasobora kwicala amu̱bbohi̱ri̱, kadi nikuli kumubboha na lu̱jegere.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kubba mirundi minene baamu̱bbohengi̱ mikono na magulu, bei̱tu̱ njegere zi̱baamu̱bbohesyengi̱ mikono yaazi̱kadu̱lengi̱ kandi de naabinya byoma bi̱baabbengi̱ bamu̱bboheseerye magulu. Haali hataloho muntu yensei̱ munyakubba naali na maani ga kumusobora.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 B̯wi̱re b̯wei̱jolo rundi b̯wa mwinsi, yaabbengi̱ mu bituuru na mu mbamba naakwaluka kandi naakwesalasala na mahi̱ga.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Yogwo mudulu b̯u̱yaaweeni̱ Yesu̱ naacaali hadei ho, yei̱ru̱ka, yaagyenda hali Yesu̱; yaaku̱nda malu̱ mu mei̱so gaamwe.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Yaaluka naakoba, “Okuntura kyani Yesu̱, Mwana wa Ruhanga wa hakyendi̱ hoi̱? Rahira mu mei̱so ga Ruhanga nti okugyenda kwahi ku̱mbonawonesya!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Yogwo mudulu yaabazi̱ri̱ yatyo kubba Yesu̱ yaali amu̱weereeri̱, “We muzumu, ruga muli yogo mudulu!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Mwomwo Yesu̱ yaab̯u̱u̱lya muzumu gunyakubba mu yogwo mudulu, “Ibara lyamu, weewe naani?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Muzumu gwesengereerye Yesu̱ mirundi na mirundi atagubinga mu ki̱kyo kiikaru.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Heehi̱ nahaahwo, ku rubamba haalingiho igana lya mpunu likooto nizikudya.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Mizumu myataagi̱i̱ri̱ Yesu̱ nimikoba, “Tu̱si̱ndi̱ke mu mpunu.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yesu̱ yaami̱i̱ki̱ri̱i̱za. Mizumu myaruga mu mudulu, myeingira mwigana lya mpunu. B̯u̱myazi̱ngi̱i̱ri̱mwo, mpunu zensei̱ hamwei̱ zinyakudwanga nka nku̱mi̱ ibiri, zaaju̱mbu̱tu̱ki̱ri̱ zaasi̱ri̱mu̱ka niziraba ha rubamba lunyakubba lwesi̱mbi̱ri̱, zaagwa mwitaka, meezi̱ gaazi̱i̱ta.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Bab̯wo banyakubba ni̱baku̱zi̱li̱i̱sya, b̯u̱baaweeni̱ bintu binyakubbaho, bei̱ru̱ki̱ri̱ baagyenda baabiweera bantu banyakubba nibali mu rub̯uga na mu byaru. Bantu babaaweereeri̱, baagyendi̱ri̱ kuwona kintu ki̱bbeeri̱ho.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 B̯u̱baadoori̱ hali Yesu̱, baagi̱i̱rye mudulu yogwo munyakubba aru̱gi̱i̱rwemwo i̱he lya mizumu, ei̱cali̱i̱ri̱ hahwo, bamu̱lwali̱i̱rye, kandi na mu̱twe gwamwe nigukukora kurungi; baati̱i̱na.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Bab̯wo banyakuwona bintu binyakubbaho, baaweereeri̱ bantu banyakwi̱za bintu binyakukorwa hali mudulu munyakubba na mizumu kandi de baabaza na ha bigambu bikukwatagana na mpunu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Kasi bantu ba mu kicweka ki̱kyo, beesengereerya Yesu̱ aruge mu kicweka kyab̯u.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Yesu̱ b̯uyaali naakutemba mu b̯wati̱, mudulu munyakurugwamwo mizumu yaamu̱taagi̱i̱ri̱ amwikirize agyende hamwei̱ nayo.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Bei̱tu̱ Yesu̱, atakamwikirize. Yaaweereeri̱ yogwo mudulu, “Weemuka odwe hali bantu baakwamwenyu̱, obaweere kintu ki̱handu̱ kya Mukama kyaku̱koleeri̱ na mbabazi̱ zaaku̱gi̱ri̱i̱ri̱.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Nahab̯waki̱kyo mudulu yaagyendi̱ri̱, yaaraba mu Mbuga I̱ku̱mi̱ zensei̱ naaweeranga bantu baaho kintu ki̱handu̱ kya Yesu̱ kyamu̱koleeri̱. Bantu bensei̱ baahu̱ni̱ri̱i̱ri̱ hoi̱.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Murundi gundi, Yesu̱ yaatembi̱ri̱ b̯wati̱ yambuka i̱taka Galilaaya. Mwomwo yeemeera ha mutanda, bantu banene baamwecookaho.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Mwomwo omwei̱ ha bahandu̱ bei̱rombero gi̱beetengi̱ Yai̱ro, b̯u̱yaaweeni̱ Yesu̱, yei̱zi̱ri̱ yaaku̱nda malu̱ mu mei̱so gaamwe.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Yaataagira Yesu̱ naakoba, “Muhara wange ali mu kukabiira. Beiraba i̱za omuteho ngalu aleke ahone, yoomeere.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Nahab̯waki̱kyo Yesu̱ yaabyoki̱ri̱ yaagyenda nayo.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mu bab̯wo bantu haalingimwo mu̱kali̱ munyakubba amaari̱ myaka i̱ku̱mi̱ na mibiri ahi̱mbi̱ri̱ keejwi̱so.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Yaali ajanjabi̱i̱rwe badakitaali banene, akoreseerye itungu lyamwe lyensei̱ mu kujanjab̯wa. Bei̱tu̱ kandi mu kiikaru kya kubba kurungi, mbeera gya b̯u̱seeri̱ gyahandengi̱-b̯u̱handi̱.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Yogwo mu̱kali̱ b̯u̱yeegwi̱ri̱ bigambu bi̱baabazengi̱ho Yesu̱, yei̱zi̱ri̱ i̱nyu̱ma lya Yesu̱ yaaraba mu bantu banene yaadwa yaakwata ha kilwalu kyamwe,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 hab̯wakubba yaateekeri̱i̱ze, “Wakawona nka kwata-b̯u̱kwati̱ ha kilwalu kyamwe, nkuhona.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 B̯u̱yaakamu̱kweti̱ho, nahaahwo b̯ulohob̯uloho keejwi̱so kayaalingi ahi̱mbi̱ri̱, keemeera, yeezegwa mu mubiri gwamwe ahoni̱ri̱ gi̱gyo nseeri̱.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Nahaahwo Yesu̱ yeetegeri̱i̱ze nti haloho maani ganyakumurugamwo. Ki̱yaakoori̱ yaahi̱ndu̱ki̱ri̱ hali kitebe kya bantu banyakumuhonderanga, yaab̯u̱u̱lya, “Naani akweti̱ ha bilwalu byange?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Beegeseb̯wa baamwe baamwi̱ri̱ri̱mwo nibamuweera, “Okuwona bantu nka ku̱bakwi̱zwi̱ri̱ho, hati̱ b̯u̱b̯wo de noob̯u̱u̱lya nti, ‘Naani ankweti̱ho?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Bei̱tu̱ yo Yesu̱ yei̱ceeri̱ naatolereerya aleke awone muntu munyakumukwataho.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Hab̯wa yogwo mu̱kali̱ kubba naakwega kintu kinyakubba ki̱mu̱bbeeri̱ho, yei̱zi̱ri̱ yaaku̱nda malu̱ mu mei̱so ga Yesu̱, kasi mwomwo na b̯u̱ti̱i̱ni̱ b̯unene, yaamuweera mananu gensei̱, nka ku̱yaamu̱kweti̱ho na kinyakumubbaho.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu̱ yaamuweera, “Muhara wange kwikiriza kwamu ku̱ku̱honeerye. Gyenda na b̯u̱si̱nge kandi ohonere ki̱mwei̱ gi̱gyo nseeri̱.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yesu̱ b̯uyaali naacakabaza, hei̱zi̱ri̱ho badulu banyakuruga mu nnyu̱mba gya Yai̱ro mu̱handu̱ wei̱rombero, baabikira Yai̱ro nibakoba, “Muhara waamu akwi̱ri̱; hataati̱ ki̱kwetaagi̱sya kwahi ku̱gadya Mwegesa.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Bigambu bya badulu bab̯wo bi̱baabazi̱ri̱, Yesu̱ atakabiteho mutima. Ki̱yaakoori̱, yaaweereeri̱ mu̱handu̱ wei̱rombero, “Leka ku̱ti̱i̱na, ikiririza muli gya.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesu̱ atakeikirize muntu yensei̱ kugyenda nayo, kutoolaho gana Peeteru, Yakobbo, hamwei̱ na Yohaana waab̯u Yakobbo yogwo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 B̯u̱baadoori̱ mu maka ga yogwo mu̱handu̱ wei̱rombero, Yesu̱ yaawona bantu bahu̱gu̱teeni̱, kandi nibali mu kizabiro kinyamaani.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yei̱ngi̱i̱ri̱ mu nnyu̱mba yaabaweera, “Kizabiro na kuhugutana ku̱kwo kwensei̱ kwaki? Yogwo mwana akwi̱ri̱ kwahi, yeebbaki̱ri̱-b̯webbaki̱.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Bei̱tu̱ bab̯wo bantu baamu̱seki̱ri̱-b̯u̱seki̱.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Yesu̱ yaakweti̱ mukono gwa rufa, yaamuweera, “Tali̱ta ku̱u̱mi̱!” (Makuru gaakyo nti, “We muhala we, nkukuweera, byoka!”).
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Nahaahwo b̯ulohob̯uloho, yogwo muhala yeemereeri̱, yaalibatalibata (yaalingi wa myaka i̱ku̱mi̱ na mibiri). Kiki kintu kyahu̱ni̱ri̱i̱ze hoi̱ bantu.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Yesu̱ yaabagaani̱i̱ri̱ ki̱mwei̱ kuweera muntu yensei̱ kintu kinyakubbaho, kandi yaabaweera bahe yogwo muhala kyakudya.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.