Jonas 1

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kiro ki̱mwei̱, Mukama yaaweereeri̱ Yona mu̱tabani̱ wʼAmitaayi
1 O S enhor deu esta mensagem a Jonas, filho de Amitai:
2 yati, “Byokya ogyende mu lu̱lwo rub̯uga lukooto lwetwa Ni̱neeva, orangire bantu baamwona nti, ‘Ncwi̱ri̱mwo ku̱bahwerekereerya, kubba nyeetegeri̱i̱ze nka kubali na bibiibi binene.’ ”
2 “Apronte-se e vá à grande cidade de Nínive. Anuncie meu julgamento contra ela, pois vi como seu povo é perverso”.
3 Bei̱tu̱ yo Yona, yaabyokeerye yaakwata muhanda gundi gwa kwi̱ru̱ki̱ra Tarasi̱i̱si̱, aleke aruge hali Mukama; yaasi̱ri̱mu̱ka Yopa, hayaagi̱i̱rye b̯wati̱ b̯ukooto bukugyenda Tarasi̱i̱si̱. Yaasasula sente zaa b̯wati̱ kumutwala, yaabutemba, agyende Tarasi̱i̱si̱ na banyakubbamwona, aruge hali Mukama.
3 Jonas se aprontou, mas foi na direção contrária, a fim de fugir do S enhor . Desceu ao porto de Jope, onde encontrou um navio que estava de partida para Társis. Comprou a passagem e embarcou para Társis, a fim de fugir do S enhor .
4 Bei̱tu̱ b̯ubaali nibakugyenda, Mukama yaaleeti̱ri̱ bbuukuulu munene hoi̱ mwitaka; haabbamu bijanga byakalasanu̱ b̯ukooto, binyakubba nibili heehi̱ kwata b̯wati̱.
4 O S enhor , porém, enviou sobre o mar um vento forte, e caiu uma tempestade tão violenta que o navio estava prestes a se despedaçar.
5 Ki̱kyo, kyati̱ni̱si̱i̱rye hoi̱ bakori̱ ba mu b̯wati̱. B̯uli omwei̱ yaatandika kwesengereerya kihala kya kwamwabu kibajune kizubu kibaalingimu; baaguma migugu minyakubba mu b̯wati̱, mwitaka, aleke b̯wati̱ buhuhe. Bei̱tu̱ Yona yo, yaali amaari̱ ku̱si̱ri̱mu̱ka kwansi mu b̯wati̱, aleeri̱ kandi yeebbaki̱i̱ri̱ ki̱mwei̱.
5 Com muito medo, os marinheiros clamavam a seus deuses para que os socorressem e lançavam a carga ao mar para deixar o navio mais leve. Enquanto isso, Jonas dormia profundamente no porão.
6 Mwomwo mu̱handu̱ wa b̯wati̱ yaamugyendera yaamu̱bu̱u̱lya, “We, osobora teetei̱ kwebbaka? Byoka olaame hali kihala kya kwamwenyu̱, kisobora ku̱twetegeerya, aleke tutahwerekeera.”
6 Então o capitão desceu para falar com ele. “Como pode dormir numa situação dessas?”, disse. “Levante-se e ore a seu deus! Quem sabe ele prestará atenção em nós e poupará nossa vida!”
7 Kasi bakori̱ baaweerangana, “Tu̱cu̱u̱hye, aleke twege mu twe muntu atu̱gu̱mi̱ri̱ mu kizubu kiki.” Baacu̱u̱hya, baagya nali Yona.
7 Então a tripulação tirou sortes para ver qual deles havia ofendido os deuses e causado a terrível tempestade. Quando tiraram as sortes, elas indicaram que Jonas era o culpado.
8 Mwomwo baamu̱b̯u̱u̱lya, “Tu̱weere, naani aleteereerye kiki kizubu? Okora mulimo ki? Oruga hai? Oruga mwihanga ki? Oli muki?”
8 “Por que essa terrível tempestade veio sobre nós?”, perguntaram. “Quem é você? Qual é sua profissão? De onde vem? Qual é sua nacionalidade?”
9 Yona yaabei̱ramu yati, “Ndi Mu̱hebbu̱rana, ndamya Mukama, Ruhanga wa mwiguru, munyakuhanga nsi neitaka.”
9 Jonas respondeu: “Sou hebreu e adoro o S enhor , o Deus dos céus, que fez o mar e a terra”.
10 Yona yeeyongera kubaweera, “Nkwi̱ru̱ka kuruga hali Mukama.” Habwaki̱kyo, badulu baati̱i̱ni̱ri̱ hoi̱ hoi̱, kandi baamu̱b̯u̱u̱lya, “Kiki kyani kyokoori̱?”
10 Os marinheiros ficaram apavorados quando ouviram isso, pois Jonas já havia lhes contado que estava fugindo do S enhor . “Por que fez uma coisa dessas?”, disseram.
11 B̯u̱b̯wonu, bbuukuulu na bijanga, byeyongerengi̱-bweyongeri̱. Habwaki̱kyo, bakori̱ baabu̱u̱lya Yona, “Kyani twe, kitwakukola, kyaleetera i̱taka kwema?”
11 E, visto que a tempestade piorava cada vez mais, perguntaram-lhe: “O que devemos fazer com você para que a tempestade se acalme?”.
12 Yona yaabei̱ramu yati, “Mu̱nsenge mungume mwitaka; li̱kwi̱za kwema. Kubba nyeegi̱ri̱ yogo bbuukuulu hamwenya na bijanga, bi̱i̱zi̱ri̱ hab̯wa nsobi̱ gyange.”
12 Jonas respondeu: “Joguem-me ao mar, e ele voltará a ficar calmo. Eu sei que esta terrível tempestade é culpa minha”.
13 Bei̱tu̱ bo, baalwani̱si̱i̱rye kugoza magyenda ku mutanda. Kyonkei, batakasobore hab̯wakubba bbuukuulu na bijanga byeyongerengi̱-bweyongeri̱ kwakalasani̱a.
13 Em vez disso, os marinheiros remaram com ainda mais força para levar a embarcação à terra, mas não conseguiram, pois o mar tempestuoso havia se tornado muito violento.
14 Habwaki̱kyo, bakori̱ beesengereerye Mukama nibakoba yati, “Beiraba Mukama, otatwi̱ta hab̯wa yogo mudulu; kandi otatujunaana hab̯wa ku̱mwi̱ti̱ra b̯usa, hab̯wakubba we Mukama weewe oki̱koori̱ nka ku̱wendeerye.”
14 Então clamaram ao S enhor e disseram: “Ó S enhor , não nos deixes morrer por causa deste homem, e não nos responsabilizes pela morte dele! Ó S enhor , tu sabes os motivos por que enviaste esta tempestade sobre ele!”.
15 Mwomwo baasenga Yona, baamuguma mwitaka; lyema.
15 Depois, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram ao mar e, no mesmo instante, a furiosa tempestade se aquietou.
16 Kiki kyabaleeteeri̱ ku̱ti̱i̱na hoi̱ Mukama, na kumusaara kyonzira, kandi, beeragani̱sya kumukooranga.
16 Espantados com o grande poder do S enhor , os marinheiros lhe ofereceram um sacrifício e firmaram o compromisso de servi-lo.
17 Bu̱baagu̱mi̱ri̱ Yona mwitaka, Mukama yaasi̱ndi̱ki̱ri̱ nsu̱ gikooto gyamumera. Yona yaamaari̱ mu nda gya nsu̱, minsi misatu na majolo gasatu.
17 O S enhor fez que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas ficou dentro do peixe por três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.